Nereye baksan muamma, Nazan Bekiroğlu

Nereye baksan muamma. Bu dünyada sır var esrar var. Sırr-ı esrar var. Bu dünyanın sırrını çözen var çözmeyen var. Çözmeye kalkıp da altından kalkamayanlar, Ebu Cehil dağ olsa, aşıp da bir yamacın sırtında sendeleyenler var. Nice şifa dağıtıp kendine derman olamayan hekimler, içi dışı ayrı hilebazlar, ateşbazlar var. Kendini sarraf sanan kalpbazlar, elifi görse mertek sanır allâmeler var.

Bu dünyanın ilmi garip. Her cümlenin bitişi, yarım mısralar, beli bükük virgüller, sırlı noktalar var. Teklif değil ısrar redifler, tekrirler, nidalar var. Açılan kitaplar kapanan defterler, döner dünya, bu dünyada rücu var.

Durmaz bu dünyanın dönmesi. Âşıkların âhı var. Bu dünyada aşk var. Aşkın özü sitem, sitem kaldırmaz divaneler; aşkın özü ateş, alev tanımaz pervaneler var. Haşr sanırsın kıyamet çıkar, hazine sanırsın mezbeleler var. Gelmese de olur; değil mi ki gelebilir, öyleyse hürriyet var. Karşılaştığının sır olduğuna inansa ancak kurbanı olmaya hazır şartlı müddeiler var. Oysa Ebubekr’in sıddiykliği Peygamber’in istikametinden. İki dalga arasında boğulanlar var. Aşkta kusur var. Sizin gördüğünüz ateşi, dumanı bendedir; tahammülfersa hakikatler var. Ama. Ama var. Ben acıdan ölmediysem kimse de ölmez, tahammüller var.

Yanından geçip giden okyanusları tanımayan ummanlar var. Hatırlama an meselesi, tanımak birdenbire. Amma ki zaman geçip gider, her şeyin zamanı var, zamansızlığı var.

Bu dünyada ne yok ne var? Çizgi var nokta var. Elif ile Be var. İle’dir bağlaçların en güzeli; bağ ile bağban, türbe ile türbedar, gül ile bülbül’de var.

Bu dünyada yanmak var. Kimi vurup götürür, kimi en dipten budar. Cehennem illeti, hutâme. Kol kanat, mecal takat bırakmaz. Kimiyse “yanmakta derman” var. Yanmaktan yanmaya fark var.

Kelimeler var. Kalbe dokunduğunda kimi şifa, kimi atlıyı atından indirir bir kılıç darbesi. Kimi ölüyü diriltir kimi diriyi öldürür. Eyüp Kitabı’na bakılırsa, ruhu hayattan tiksinince artık şikâyetlerini tutmayıp buruk bir kalple konuşmaya başlayanlar var. Diyor ya Mevlâna, sözü hâli olunca pervaz vurup kanatlananlar var. Kelimenin hacmi, cismi, ağırlığı, şekli şemaili var. Her biri aynı değil, söz var, söz var.

Bu dünya böyle bir yer işte. Nereye baksan muamma. Bu dünyanın sırrını çözen var çözmeyen var.

İlk bakışta merhametle bağdaşmaz yaralar, sınanışlar, tükenişler var. Sorgular var sualler var. İnsanız âh, bir görsek ki “İçinden nehirler kaynayan taşlar” var. Bu dünyada hoşça geçinip giden ceylânla pars, kurtla kuzu var. Bu dünyaya sığmayanlara bir büyük kattan gönderilmiş selâmlar, çünkü gayret var niyet var.

Bir peygamberin âsâsında görünür dünyanın sırrı. Güve yemiş âsâsına dayanan ölü Süleymanlar, yerinde yeller esen saltanatlar var. Eceli bir saniye bile ertelenememiş nice kavimler, ses olup, rüzgâr olup gelen ölümler var.

Yok yok bu dünyada; yok var, var var.

Gerçek yok gölge var. Asıl var suret var. Nakış var Nakkaş var.

Havf var ama recâ var. Celâl var ama cemâl var. Havf ile recânın, celâl ile cemâlin arasında bir yer var. Ümitvarım, merhamet var, Rahman-ı Rahim olan var. Yok değil, “Benim bunda kararım” var.

Kader var. Kader değişmez deme, kendini küçük, esmanı hor görme, demiş erenler. El-Hak; her an yeniden yaradılış var.

Solumda dağ, sağımda deniz. Arada ağaçlıkların koyu gölgesine ağır ağır inen kar. Gözün gördüğü var görmediği var. Melek var, şeytan var.

Evim ile fakülte arası iki kilometre. Ben şimdi fakültedeki odamdayım. Orada bir evim olduğundan ne kadar eminsem ölümden sonra bir hayat olduğundan da o kadar eminim.

Vallahi ölüm var, billahi ölümden sonrası var.

Şükür ki ölüm var. İyi ki cehennem var.

Minnak Korona terimler sözlüğü..

Neredeyse dünyanın tamamını ele geçiren bu korona ile birlikte, sağlığın ve özgürlüğün kıymetini gayet iyi anladık. Ev denilen kavramın dört tane duvar olmadığını anladık. Ailenin,o evin herşeyi olduğunu belki bugüne kadar hiç anlamadığımız kadar iyi anladık ve kavradık.

Temizlik konusunda ise tam anlamıyla uzman olduk. Kolonya yapmayı, maske yapmayı bile öğrendik bu lanet olasıca Kovid virüsü sebebiyle..

Tüm bunlara ilaveten bir de hiç bir hastalık hakkında bilmediğimiz kadar bilgi sahibi olduk. Memlekette herkes Korona virüsü ile ilgili tez yazacak kapasiteye bile ulaştı. 🙂

Yeni yeni terimler ve tanımlardan da haberdar olduk bu sayede. Pik, pandemi,mortalite, immün gibi onlarca terim, kelime değarcığımızda ki yerini aldı.

Günlük konuşma dilimizde kullandığımız 250 kelimenin en az 50 si korona ve korona ile doğrudan ilgili kelimelerden oluşmaya başladı.

İşte bende size bir oturuşta sayabildiğim o terimlerden mini bir sözlük yaptım:) Bakın bakalım aşağıdaki kelimelerden kaçına hakimsiniz?

*********

İnfluenza: başlıca burun, boğaz, bronşlar ve bazen akciğerleri etkileyen, hafif veya ağır bir seyir gösterebilen, bulaşıcı viral bir hastalıktır. A, B, C olmak üzere 3 tip influenza virüsü vardır.

Mortalite: Ölüm oranı

  Filyasyon: Herhangi bir bulaşıcı hastalığın hangi nedenlerden kaynaklandığının tespit edilmesi işlemine verilen isimdir.

Partikül: Parçacık

Pik : Yukarı doğru seyir hali

Korona: Koronavirüs hastalığı (COVID-19) yeni bir virüsten kaynaklanan bulaşıcı bir hastalık.
Klorokin: Sıtma ilacı

Enfekte: Hastalık yapan bir mikroorganizmanın yani virüsün bir kişiye bulaşarak yayılması anlamında kullanılır.

Virüs: Sadece canlı hücreleri enfekte edebilen ve böylece replike olabilen mikroskobik enfeksiyon etkenleri.

Kovid 19: Çin’in Wuhan kentinde Aralık ayında ortaya çıkan korona ailesine ait yeni tip korona virüsü. Tanımın sonundaki 19 sayısı çıkış yılını ifade ediyor
İzolasyon : Hastanın bireysel anlamda yalnız kalması ve kişisel temizliğine dikkat etmesi
Sosyal mesafe: Toplumda ortak alanlarda durağan yada hareket halinde olan bireyin, diğer bireylerle arasına koyduğu mesafe. ( Ortalama 1-2 metre )
Dezenfeksiyon : Vücudu çeşitli virüs ve bakterilerden uzak tutmak için uygulanan eylemlere verilen isim.
Dezenfekte : Virüs ve bakterilerden arınma
İmmün sistemi : hastalıklara karşı savunma mekanizmasını oluşturan, mikropları ve tümör hücrelerini tanıyıp onları yok eden, vücudu yabancı ve zararlı maddelerden koruyan bir sistemdir.
Regülasyon: 
Geniş anlamda sosyal ve ekonomik amaçlara yönelik olarak devlet tarafından yürürlüğe konulan her türlü anayasal, yasal ve kurumsal düzenlemeleri ve diğer her türlü kamusal politikaları ve yapılan uygulamaları ifade etmektedir.
Pangolin: Pullu karıncayiyen, Pholidota takımından memelilerdir.
DSÖ : Dünya sağlık örgütü
Bulaş: Hastalığın belirli taşıyıcılar üzerinden farklı canlılara geçişi
Seyir: Hastalığın yayılma hızının artan ya da azalan nispette ifadesi
Pandemi: Küresel salgın
Enfeksiyon: Vücuda bulaşmış mikrop ya virüsler sebebiyle vücutta oluşan seyir.
Dezenfeksiyon tüneli: Çeşitli virüs ve bakterilerden kurtulmak ve sterilize olmak için, içinden geçilen bir tür tıbbi cihaz
Hijyen : Temiz ( Niye hijyen diyorsak? Fransız mıyız biz! )
N95 : Bir çeşit tıbbi maske
Ventilatör: Kamu oyunda bilinen adıyla solunum cihazları, nefes alabilen havayı akciğerlerin içine ve dışına hareket ettirerek mekanik ventilasyon sağlamak, fiziksel olarak nefes alamayan veya yetersiz nefes alan bir hastaya nefes vermek için tasarlanmış bir makinedir.
*******
İşte doğrudan aklıma gelenler.. Zorlasam belki bir iki tane daha çıkar. Fakat bunlar hemen hemen hepimizin duyduğu terimler. Siz kaç tanesini duydunuz peki?

 

Tüm deliler bu kitapta: Mir’at-ı Cünun

Delilik..

Yüzyıllardır içimizde yaşayan,kendini normal sananların normal olduğuna inandığı,yeri gelince korktuğu yeri gelince güldüğü delilik..

Akıl ve ruh sağlığı arasında tutarsızlık olarak tanımlanan delilik, her duygunun uçlarında gezinen türlü türlü figürü barındırır içinde yüzyıllardır.

Çoğumuz deliliği iyi deliler ve kötü deliler diye iki ana guruba ayırırız.Bu ayrıma zarar ve zararsız sıfatları doğrultusunda varırız. Ama genel anlamda deliler’i komik buluruz. Ama bir delinin gözünde bizim ne kadar normal olduğumuz tartışılabilir bir bilinmezlik taşır.

Mesela bu deli sınıfını kanunlarımız kendince bir pozitif ayrımcılık uygular. Herkes bilir ki delilerin cezai ehliyeti yoktur. Akli ve ruhsal melekerinin dengesizliği onları normal diye kabul edilen insanların alacağı cezaların dışında tutar. Bu muafiyet bir belgeye bakar üstelik. Deli raporu diye bildiğimiz bu rapor, aynı zamanda onların hayatta kalmalarının bir çeşit garantisidir. İster kendine ister dışarıda herhangi bir kişiye zarar versin, bir çeşit tecritle hastanelerin ilgili birimlerinde ki koğuşlarında ikamete zorlanır. Tabi geçici bir süre için..

Eskiden her köyün bir delisi olurdu. Yaşı biraz geçkince olanlar daha iyi bilir. Köyün sevgilisi olan bu deliler, herkesçe ilgililenilen ortamlara eğlence ve keyif katan komik insanlardı.

Delilik tarihine bakınca erkek cinsinin açık ara önde olduğunu görürüz. Bedensel anlamda güçlü fakat bağışıklık anlamında kadına göre zayıf olan erkek, ruhsal olarak da kadının cinsinden zayıftır. Kadınlar erkeklerden daha detaylı düşünmesine rağmen, hayata ve meselelere daha düz bakan erkek cinsinden daha az delirir.. Bunun sebebi bence kadınların stres boşaltabileceği işlerden sorumlu tutulması. Çocuk bakımı,temizlik ve yemek yapma becerileri onlara ciddi anlamda bir deşarj sağlamış olmalı diye düşünüyorum.

Yaşadığımız şu hayatta biraz takıntılı bir insansanız, delirmeniz için yüzlerce sebep var aslında:) Ekonomik sorunlar,ahlaki yozlaşma, inanç ve iman zayıflığı, hedefsiz ve ilkesiz yaşamak, eşitsizlikler, büyük balığın küçük balığı bıkmadan usanmadan yeme arzusu, platonik aşklar, damgalanma, ötekileştirme gibi onlarca başlık altında delirme yüzdemiz her daim çok yüksek.

Yukarıda delilik denilen anormalliği iki ana guruba ayırdığımızı yazmıştım hatırlarsınız. İşte son dönem divan şairlerinden Yenişehirli Avni’nin Mir’at-ı Cünun adlı eserinde, bu delilik meselesi ciddi anlamda irdelenmiş. Hatta öyle ki Avni bey, deliliği gayet detaylıca sınıflandırmış biz sözde normaller için 🙂

Eser mesnevi nazım şeklinde yazılmış, ayrıca deliler ve delilik adına yazılmış olan ilk müstakil eser olarak biliniyor. Müellifimiz, deliliğe bu denli önem vermesinin sebebini ise şu şekilde anlatıyor:

“Ey kendini akıllı zanneden kişi, deliyi sen ne sanıyorsun?

Delinin konuşmalarında hekimâne ifadeler var.

Akıllılar deliden uslu haber almayınca,

Tam akıllı olmazlar.”

Avnî’ye göre deli demek “biçimsiz davranış sergileyen kişi” değil, “toplumsal geleneklere uymayan sıra dışı hareketler sergileyen kişi” anlamına geliyor. Yani rutini kabullenemeyen ya da ısrarla dışında kalmaya çalışan insanlara deli gözüyle bakıyor müellif..

Yine müellif deliliği tam 29 sınıfa ayırmış. Evet, birbirinden keskin çizgilerle ayrılmış deli türleri sınıfı..

Bu sınıflandırmalarının bazılarının üstünden tek tek ve kısa kısa geçelim şimdi..

Nizâm-ı Âlem Delisi: Kendisi yoksuldur garibandır. Kalacak yeri bile yoktur ama kendi haline bakmadan dünyayı düzeltmeye kalkar. Eşitsizlikler ve kendi ahlâkî değerlerine göre insanlara sürekli akıl fikir verir. Bıkkınlık yaratan bir ahlâk bekçisi gibidir.

Neme Lâzım Delisi: İnsanların durumu kendisini pek ilgilendirmez. Bir düzen kurulmuştur, böyle gelmiş böyle gider. Bu dünya düzelmez çünkü insanların sayısınca istekler vardır ve bu istekler birbirinden farklıdır.

Nasihat Delisi: Göbeğine kadar bir kucak sakalı olan bu şahıs, üzerinde bir sürü muska bulundurur. Halk onun bir şeyler bildiğini zanneder fakat o cahildir. O kadar cahildir ki dengine cahiliye döneminde bile rastlanmamıştır. Bu deli tipi, kıyamet kopacak yaygarası ile sürekli insanları tahrik eder.

Süvâri: At tutkunu olan ve ömrünü atlara adamış olan bu kişi, atlardan başka hiç bir şeyle ilgilenmemiş, kendini toplumdan soyutlamıştır. Bu tipi, günümüz sosyal medya tutkunlarına benzetebiliriz.

Obur: Tek amacı yemek olan bu deli tiplemesi ise her şeye yiyecek gözüyle bakmaktadır.

Havadis Delisi: Merağı üst düzeyde yaşayan deli tipidir. Öğrenme ve öğrendiklerini herkese durmadan aktarma delisidir. Anlamadığı konu yoktur. Bir çeşit ayaklı gazetedir sizin anlayacağınız. Geniş kitlelere çok hızlı yayabilir her türlü havadisi..

Kuruntulu: Ağlamış suratlı olan bu kişilik, herşeyi kuruntu yapar. Güven problemi had safhada olan deli tipidir. Kaygı ve korku arasında türlü memnuniyetsizlik arasında gelir gider..

Hasud: Kendinden başka hiç kimsenin rahat olmasını istemeyen bir deli tipidir. Başkasının mutluluğu onun için bir işkence gibidir. Bir çeşit kıskanma deliliği..

Tembel: Nefes almaktan bile yorulan bu insan, miskin hayvanınından bile ağırdır. Hareket düşmanıdır. Çalışmak bir yana adım atmaya gayreti yoktur. Kendine acıyan ahalinin yardımlarıyla yaşar.

Bir şey farkettiniz mi? Yukarıda ki deli tiplemeleri, eser yazıldığı 1800 lü yıllardan beri hiç bozulmadan günümüze kadar gelmiş 🙂

Ben günümüzde en çok süvari, havadis delisi ve kuruntulu sınıflarına şahit oluyorum. Yani deli demek eline bir direksyon alıp kamyon oldum sanan ya da bir fırça sapını bacakları arasına alıp atçılık oynayanlardan ibaret değil 🙂

Günümüz insanlığı akıllı delilerden oluşuyor artık. Fakat kendi deliliklerini normalleştirmiş ve çevresinde ki insanlara, şahsına münhasır bir takım davranışlar olarak tanıtmak konusunda oldukça başarılı..

Başparmak üzerine / Ahmet Haşim

İnsanın en asil uzvu hangisidir? diye sorsalar hepimizin vereceği cevap budur: Dimağ! Halbuki, dimağdan daha yüksek ve hattâ insanı diğer yaratıklardan ayıran ve onu bütün hayvanlara nazaran üstün bir mevkie çıkaran dimağ değil, sadece elinin baş parmağı imiş. Baş parmağın diğer parmaklarla birleşip iş görebilecek bir vaziyette olmasıdır ki insana unsurlar üzerinde üstünlük imkânını veriyor. Bunu söyleyen tabiat tarihi ilmidir. Gerçekten birçok hayvanların parmaklan yoktur, parmakları teşekkül etmiş olanlarda ise baş parmak, insanda olduğu gibi elin diğer parmaklarıyla uyuşamadığından faydalı bir iş görecek vaziyette değildir. İlk insan, zekâsıyla değil, sırf elinin biçimi sayesinde taştan bir balta yapmağa muvaffak olarak ağaç dallarını kesmiş ve mağara dışında, güneş ve gökyüzü altında, ilk mimari eseri yaratabilmiştir. insan medeniyetine başlayan, çekici ve testereyi tutan ilk eldir. Dağda, çölde ve ormanda hayvan olarak kalan yaratıkların hepsi baş parmaklarını kullanamadıkları için şehirler kuramamış, evler inşa edememiş ve neticede bir medeniyet kurmağa muvaffak olamamıştır. Baş parmak, insan medeniyetinin yansım vücuda getirdikten sonradır ki, dimağ, kemik mahfazasında tabiî uykusundan silkinerek konuşmağa baslamış ve belki insan işlerine karışması faydadan ziyade zarar vermiştir. Aklın baş parmağa nazaran esaret veya galibiyetine göre medeniyet ilerlemiş veya gerilemiştir. Bütün taş ve demir sanayii baş parmağın, felsefe ve edebiyat gibi boş hünerler de zekânın eseridir. Ortaçağı akü, bugünkü Amerika’yı ise baş parmak yapmıştır. Bizde de baş parmağın akla ve ukalalığa üstün gelmesini temenni etmek hepimizin kudsî bir vazifesi olmalı.
(Ahmet Haşim, hzl. Mehmet Kaplan, Bize Göre, Milli Eğitim Bakanlığı,)

El aldı gitti / Ercişli Emrah

El Aldı Gitti
Çağrışır bülbüller gelmiyor bağban
Hoyrat dost bağından gül aldı gitti..
Yüz bin mihnet çektim bir bağ bezettim
Yari ben besledim el aldı gitti..
Nice mihnet çektim bin daha gerek
Hayli ômür ister bir daha görek
Nazlı yarim aldı o kanlı felek
Aktı gözüm yaşı sel oldu gitti..
Nazlı yardan kem haberler geliyor
Dostlarım ağlıyor düşmanlar gülüyor
Dediler ki sefil Emrah ölüyor
Kimi kazma kürek bel aldı gitti..

The Best diyorum..

Müzik, her türüyle gerçekten evrenseldir. Aynı zamanda yaşadığı zamanın ruhunu ve tarzını belirli tarihler arasında yaşatır. Müzik bir kültürdür. Kendini sürekli güncelleyerek hem eskiye hem de bir sonraki geleceğe yerleşir. Silinmeden, solmadan sonsuzlaşır dünyanın her zamanında…

​Kullandığı dil, vokale eşlik eden enstrümanlar (vokalsiz de olabilir) ve doğduğu coğrafyanın hiçbir önemi yoktur gerçek müzik severler için.

​İşte son dönemde tesadüfen denk geldiğim bir şarkıyı dinlemenizi istedim bu gece: Grubun adı AWOLNATION ve şarkının adı da “The Best”.

​1980’lerin havasını anımsatan şarkıya Alice Merton da eşlik etmiş ve ortaya bomba bir düet çıkmış. Şarkı ritmik ve keyifli, melodisi ise akılda kalıcı.

​AWOLNATION, özel bir uluslararası iş birliği yoluyla Alternatif Radyo için “The Best” adlı single’ını şekillendirmiş. Hit single, “No Roots” ile ABD’deki Alternatif radyoda 1 numaraya çıkan ve tüm Avrupa’daki ana istasyonlardan küresel destek alan Alman/Kanadalı sanatçı Alice Merton’la birlikte büyük bir çıkış yakalamak üzere. Tabii bu korona pandemisinde ne kadar patlayacak, Allah bilir…

​AWOLNATION’dan Aaron Bruno ve Alice’in düetini mutlaka dinleyin. Hatta kimileriniz şarkının giriş kısmını ve hatta nakarat kısmını zil sesi yapmaya kalkışırsanız da şaşırmam.

Korona deyince güven verenler..

Korona muhabbetine artık her akşam haber kanallarına dadanmış vaziyetteyim. Son 15 günde en az 30 prof ya da Doç Dr tanımış oldum. Tabi ilk başta hastalık çok çok bilinir olmadığı için doktorlarda kendi aralarında ufak tefek görüş ayrılıklarına düşmüştü. Fakat akabinde Bilim kurulunun hükümetçe kurulması ve yine kontrolü ele almasıyla bir panik havasına girilmemiş oldu.

Tabi yine bir zaman sonra işin içine siyaset bulaştı. Ve muhalif tarzda mevzuya bakan sağlıkçılar hükümeti ve bilim kurulunu yoğun bir şekilde eleştirmeye başladılar. Fakat buna rağmen bilim kurulu üyelerinin olgunluğu, ve polemiklere dahil olmaması çok önemliydi ve bunu başardılar.

İşte bu çok değerli bilim kurulunun içindeki iki isim bir tık daha ön plan çıktı ekranlarda. Tabi bu benim fikrim. Bu isimlerden ilki PROF DR İlyas Dökmetaş diğeride PROF DR Ateş Kara..

Bu iki isim gerçekten çok sabırlı bir şekilde hem sakin hem de güleryüzlü tavırları ile halka çok güzel mesajlar verdiler. Kibar ve beyefendi oluşlarına net ve objektif yorumlarınıda ekleyince izleyicilerin güvenini kazandılar.

Bu iki isme bir isim daha katmam gerekirse o da PROF DR Mehmet Ceyhan olur. Gerçekten o da çok gerçekçi ve net cevaplarıyla saygı duyulan bir bilim insanı olmayı başardı kamuoyunda.

Her ne kadar yüzü bir İlyas hoca ya da Ateş hoca güleryüzlü olmasa da gerekli güveni ve saygınlığı sağlayabildiği için çok önemli bir figür oldu.

 

Şu anda İtalya’da ki en iyi şey bu kız..

Devrim SOYLAR..

Son bir haftadır ekranlarda, özellikle Haber ekranlarında son derece pozitif ve güleryüzlü haliyle,normal hayatta pek rastlamadığımız bir figür. Öyle ki Devrim hanıma ve pozitif duruşuna bakanlar, bu kız İtalya’da kan gövdeyi götürüyorken nasıl bu kadar rahat olmayı başarabiliyor? diye düşünmüştür mutlaka. Halbuki Devrim hanım gibi Avrupa’nın diğer ülkelerinde ki havayı almak için bağlanılan bir sürü gurbetçi var. Ama gelin görün ki hiç biri Devrim Solmaz’ın çeyreği kadar pozitif enerjiye sahip değil. Dolayısıyla anormal görünen de Devrim Solmaz’mış gibi görünüyor 🙂

Neyse..

İtalya’da yaşayan ve öğrendiğim kadarıyla balerinlik ve tercümanlıkla geçinen bir vatandaşımız olan Devrim SOYLAR ,İtalya’daki havayı günlük bildiren bir haber muhabirine dönüşüyor gibi sanki.

 

Samimi anlatımı ve düzgün ve Türkçesi de bu fikrimi destekliyor. Hatta özellikle CNN Türk’e katıldığı her tartışma programında çok takdir aldı samimiyetiyle. Hem moderatörden hem de stüdyoda ki mevzunun uzmanlarından..

E tabi Devrim SOYLAR’da bu durumdan çok memnun. Çünkü mecburiyetten eve kapatılmışlığını ve oluşan işe yaramazlık hissiyatından bu şekilde kurtulmuş  oluyor. Tahminim, şu belalı virüsü atlatınca bu kızımız bir haber kanalının haber temsilciliğine başlayabilir. Çünkü bu pozisyon için çok uygun. Ya da Türkiye’de bir kanalda kendini daha çok gösterebilir.

Ekşi sözlüğe baktım az önce. Şuan YouTube da bir kanal açsa takip edecek binlerce hayran kitlesine sahip olabileceğine dair his oluştu bende..

Anlaşılan Korona tarih oluncaya kadar bu kızımızı daha fazla göreceğiz..

Durmayalım / Mehmet Akif Ersoy / Sadeleştirilmiş metin

Sa’dî (1) diyor ki: “Bir gece biz kervan ile

Ağır ağır gitmekte iken yolumuz düştü bir çöle.

Hızla geçmek için o korkutucu ıssız çölü,

Bütün yolcular istirahatı feda ederek,

Gitmektelerdi. Bir aralık bende yürümeye güç

Hiç kalmamış ki düşmüşüm artık uykuya yenik.

Avare bir yolcuyu bekler mi kafile?

Çaresiz yola devam edecek varıncaya dek konak yerine.

Bir de uyandım ki başucuma dikilmiş bir deveci şunları

söylemekte:”Kalk ey zavallı yolcu,uzaklaştı kervan!

Uykum benim de yok değil ama bu çöl,

İstirahat yeri olur mu ki bin türlü korku var?

Varmak istediği yere varır durmayıp giden;

Yoktur kurtuluş ümidi bu çöller geçilmeden.

Yazık ki yolda böyle düşen uyku derdine,

Hep yolcular gider de kalır kendi kendine!”

Gerçi olayın kendisi önemsizdir, bunda haklısın, ancak düşün:

İnsaflı ol,bundan başka hikmet dolu bir prensip var mı bugün?

Varmak istersen -diyor Sa’di- eğer maksada,

Tuttuğun yollar hiç bitmeyecek gibi olsa da;

Yola devam et, durmayıp git, yolda kalmaktan sakın!

Azim sahibi insan için neymiş uzak, neymiş yakın?

Hangi güçlüktür ki gayrete gelince kolaylaşmasın?

Hangi korkunç şey var ki insandan korkmasın?

İbret al gayret sahiplerinin bakıp eserlerine:

Dağ dayanmaz erlerin dağlar söken azmine.

Sakinleştirip uyuşturan bir ses değil bu zaman zaman

coşan gürültüler:Akın akın yürümekte geleceğe bütün insanlar.

Bereketli insanlık nehrinin âhengine uymayan insanın,

Bir enginde kaybolup gitmemesi mümkün mü?

Amaçladığın yere varmazsın uyanmazsan eğer…

Var mı bak, yollarda hiç uyanık olanlardan eser?

İşte gelecek, en son varıp rahata kavuşacağın ,yer demektir;

Kervan kavimler,çöl geçmiş, tembellik de yoldaki engeldir.

Durma, geçmiş bir korkulu dikenliktir;

Git ki, gelecek korkusuzdur, hem ne kutsal topraktır!

Çok sıkıntılara katlanmak gerekir,doğrudur…

Başıboş bir yolcuyu yollar ilk bakışta korkutur;

Korku, ama yine de azmi kuvvetlendirmek icab eder:

Kurtulursun, yükünü bağlayıp da ilerlemişsen eğer.

Çünkü düşmüşsün Allah’ın takdiriyle hayat çölüne,

Gitmekten başka çare yok onun ta en son noktasına.

Madem ki düşmemek elinden gelmemiş ilkin senin,

Ölmeden olsun mu, ey miskin, bu çöller mezarın?

İntihar etmek değilse yolda durmak, gitmemek,

Gökyüzünden refref (2) indirsin demektir bir melek!

” Leyse li’1-insâni illâ mâ seâ” (3)derken Huda;

Anlamam hiç miskinlikten sen ne beklersin daha?

Davran artık kervanın arkasından durma,koş!

Mahv olursun bir dakikan geçse hattâ böyle boş.

İlerleyenler de yorgun, belki senden kuvvetsiz!

Belki değil, elbette öyledir!Sen ne etmiştin hayâl?

Bir temâşâ yeri olan yaratılmışlar dünyası şöyle

bir gözdengeçirilse,Bulunmaz faaliyetten uzak bir zerre.

Gökteki ve yerdeki bütün varlıklar için Kurtuluş yok sürekli

çalışmaktan, ilerlemekten bugün.

Yer çalışsın, gök çalışsın, sen sıkılmazsan otur!

Bunların hakkında bilmem bir bahanen var mı?

Dur! Yaratılmışlar da bir şey mi? Boş durmuyor Yaradan bile:

Bak tecellî ediyor türlü türlü bin hadise ile.

Ey, bütün dünya ve dünyadakiler ayaktayken, yatan!

Leş misin, davranmıyorsun? Bari Allah’tan utan!

*”(1) Sa ‘dî: 1213-1292 yıllan arasında yaşamış, Bostan ve Gülistan adlı şaheserleriyle tanınmış ve Mehmet Akif in kendisinden çok etkilendiğini

ifade ettiği İranlı şair Şeyh Sa ‘dî-i Şirâzt.”*

  • (2)Refref: Hz. Muhammed (s.a.v.)’in Mi’râc

gecesinde üzerine oturup gittiği yeşil

yaygı veya manevî bir binek.

  • (3)Necm Sûresi 39. âyet. Meali:

“insan ancak çalıştığına erişir. “

Bu tespitleri duvarına as ve günde 3 defa aç karnına oku!

 

Yazar,akademisyen ve fikir adamımız Nurettin Topçu’yu eğitimle biraz ilgili olan her vatandaş bilir. O yeni Türkiye’nin eğitim planı ne olmalı ?sorusuna,en net ve sağlam cevap verebilen eğitmen oldu. Aşağıda onun Varlık kitabından seçtiğim çok kıymetli tavsiye ve tespitleri paylaşıyorum. Keyifli okumalar..

 

Üç şeyin mecmuundan ibarettir: Varlık, düşünce ve hareket.

***

Bunların hepsini kendinde toplayan insan, üç şeyin peşinde olmak için yaratılmıştır: Hakikatın, hayrın ve güzelliğin.

***

İnsan ruhunda bu üç şeye götüren üç yeti vardır: Zeka, duygu ve irade.

***

Zeka üç yerde kullanılır: Kazanmada, hilede, ilimde.

***

Duygunun üç dünyası vardır: Sanat, rüya ve sevda.

***

İrade, üç âleme sığınma kudretidir: Hemcinsine, kendi samimiyetine ve Allah’a.

***

Bu üç yetinin birlikte ve ahenkli olarak barındığı kalp, üç şeyin mahfazasıdır: Aşkın, ümidin ve imanın.

***

Üç şeyi sevmeyen ruh, ölü odaları gibi karanlıktır: Çocuğu, tabiatı ve zalimle kavîden başkasına itaati.

***

Üç kişiye acıyınız: Zenginlikten sonra fakir düşene, şerefli iken zelîl olana, cahiller arasında kalan âlime.

***

Üç nesneden her yerde kaçmalıyız: Yersiz şiddetten, açlık bırakmayan tatminden, kendimize çevrilmeyen tehditten.

***

Üç kişiden korkunuz: Merhametsizden, müraîden, mürtekipten.

***

Üç musibetten uzaklaşınız: Zulümden, zelzeleden, ‘bilirim’ iddiasında olan cahilden.

***

Üç kişiye el uzatınız: Hastaya, garibe, muhitinde anlaşılmayan bedbahta (bu yüzden kalabalığın arasında yalnız yaşayana.

***

Üç türlü davranış kaba ve sahtedir: Kendini belli eden sanat, nümayişçi ahlak, kendine güvenen dindarlık.

***

Üç şey saadetin sırrıdır: Tevazu, kanaat ve ölümün eşiğinde sık sık dinlenme zevki.

***

Dünya üç şeyle Cennet olur: Elden, dilden ve gönülden vermekle; Allah’ın kullarını ta’n etmeyip affetmekle; zalime zulmetmeyip hidayet yolunu göstermekle.

***

Üç kişi karanlıkta kalmıştır: Aşkından çok talâkatını kullanan, imanını iddia yapan, aklın meyvasından lezzet almayan.

***
Üç hâkimin hükmünde hata aranmaz: Kalbin, kaderin, ölümün.
***
Üç yerde insan kendini tanır: Tövbede, zalimin kahrı altında, son nefesinde.
***
Hayatın manası üç yerde hakkıyla anlaşılır: Aşk ile birleşen ümidde, vecd ile yapılan ibadette, yeri yurdu unutturan seyahatte.
***
Gözyaşının üç yerde lezzetine doyulmaz: Vuslatta, mağfirette, merhamette.
***
Üç yerde insan Allah ile sohbettedir: Kalabalıktan incinmeyen yalnızlıkta, bir ümidsizin yüzünü ümidle güldürdüğü yerde, zalimin zulmü kendinden şükür taşırdığı anda.
***
İnsanlar içinde kendini bilenler şu üç kişidir: Rüzgârı bile incitmeyenler, kendi adlarını söylemekten utananlar, Allah’ın emaneti olan insanlara katı katı gözlerle bakmayanlar.
***

Üç türlü insan Allah’tan uzaktır: Rahatlarını hesaplayarak hizmetten kaçanlar (hizmet ehli olmayanlar), duygulu olduklarını ileri sürüp de sefalet sahnelerinden uzak duranlar, sefil ruhlarda feyz arayanlar.

***
Üç türlü insan Allah’ı göreceğinden müjdelenmiştir: Saf kalpler, gecenin karanlığında güneşi bulanlar, ölümü, hayatta iken, bütün hareketleriyle birleştirmiş olanlar.
***
Üç şeyin hududunda durmasını bilmelidir: İsteklerin, aklın, hayatın.
***
Üç şeyden ayrılınca diğer üç şeye geçmede acele etmelidir: İnsanlardan ayrılınca ibadete, hareketten çıkınca huzura, dünyaya vedalaşınca uhraya.

Koca bir teşekkürü hakettin Korona..

Tüm insanlığı ele geçirecek gücün, gözle görünmeyen bir virüs olacağını kim düşünebilirdi?

Milyonlarca insanı evine kapatacağını, insanların birbirinden deli gibi korkkarak kaçmasına neden olacak şeyin adının bir virüs adı olacağını kim kestirebilirdi?

Hiç kimsenin hiç bir coğrafyada %100 güvende olmacağını kim öngörebilirdi?

Hiç kimse!

Korona,milyarlarca insanın unuttuğu “kıymet bilme” becerisini tüm insanlığa tekrar kazandırdı. Bu sebeple birçok manada teşekkürü haketti bence.

Tabi bende çok dersler çıkardım bu Korona musibetinden. Çok şey de öğrendim. Ve simdi bu öğrettikleri ve hatırlattıkları için hazırladığım teşekkür listemi sunuyorum size.

Neler mi onlar? Bakın sıralayım size madde madde..

Teşekkürler Korona..

• Virüs şu an da dünyada ki tek süper güç! Üstelik bunu sıfır sermaye ve sıfır teknoloji ile yapabileceğini ispatladığın için..

• Temizliğin imandan geldiği yönündeki hadisin %100 doğru olduğununu bize bu korkuyu yaşatarak öğrettiği için..

• Yüzleşmekten her zaman kaçtığımız,hatta aklımıza bile getirmeye çekindiğimiz ölüm gerçeğini, ağzımıza,burnuma ve gözümüze sokarak gösterdiğin için..

• Avrupa’nın kendi insanı’nın canını hiç önemsemediğini,hatta yaşlı nüfusu ölsün diye baktığını bize gösterdiğin için..

• Türkiye Cumhuriyeti devletinin yaşlısına ne kadar önem verdiğini, insanı yaşat ki devlet yaşasın ülküsünün ne kadar değerli bir önemli olduğunu bize bir kere daha öğrettiğin için..

• Devletin zarar görmesi için bu musibetten medet umarak türlü manipülasyon ve provakasyona imza atanların hiç bir zaman pusuda olduğunu bize gösterdiğin için..

• Yaşlı nüfusun bizim yaşayan hafızamız olduğunu, çoçukların ve yaşlıların bize Allah’ın bir emaneti olduğunu öğrettiğin için..

• Endüstri toplumu oluşumuz sonucunda bize dayatılan ve içinde türlü katkı maddelerinin,boyaların ve hatta bir takım gizli zehirleri barındıran hazır paket ürünlerin,bağışıklık sistemimizi nasıl çökerttiğini kanıtladığın için..

• Allah’ın bizler için yarattığı sebzenin meyvenin ve türlü türlü baharatın kıymetini hepimize derinden hissettirdiğin ölüm korkusuyla anlattığın için..

• Kültürel mirasımız olan kolonyanın, dünyanın en sükseli ve pahalı parfümlerinin pabucunu dama attırmasına vesile olduğu için..

• Ailenin mükemmel kutsallığını, bizim için ne büyük bir huzur ve yaşam kaynağı olduğunu hatırlattığın için..

• Kriz fırsatçılığına soyunan ahlaktan ve insanlıktan nasibini almamış karaktersiz bireylerin böyle zor zamanlarda bile kendi insanını soymak için stok ve faiş fiyat yöntemlerine başvurabildiğini bize bir kez daha gösterdiğin için..

• Ulusça seferberlik ilanına uyduğumuz su zor zamanlarda bile bazı kesimlerin, inanca ve bazı milli değerlerimize, dolaylı olarak nasıl acımasızca saldırabileceğini gösterdiği için..

Hayrın içine şer’i, şerrin içine hayrı gizleyen Allah’ım sen ne büyüksün..

 

 

Korona günlüklerine devam..

 

 

Sevgili Lev Nikolayeviç

Keşke kalkıp şu dünyanın içine düştüğü aciz hali görebilseydin! Sana bir önceki mektubumda bahsetmiştim korona virüsünden. Son iki haftada bilim insanları epey fikir sahibi oldular bu illet hakkında. Ortaya 4 madde koydular. Dediler ki: Lüzumsuz gereksiz evden dışarı çıkmayın. Çıkarsanız da kalabalık yerlerde dolaşmayıp, insanlarla en 1mt uzakta kalın. Ve hapşırma ve öksürme sırasında etrafa damlacık ve tükürük saçmayın. En önemlisi elinizi sık sık dezenfekte edin. Su,sabun,kolonya vs..

Gel gör ki bu üç madde cağımız insanına öylesine zulüm, öylesine zor geldi ki inanamazsın.

E haliyle vaka sayısı ve buna bağlı gelişen ölümlerde pik yaptı. Dünyada 15 bin. Bizde ise 75 varandaş bu virüs nedeniyle hayatını kaybetti. Avrupayı hele hiç anlatmayayım! Önünü alamadıkları virüsün etkilerini 2.dünya savaşından beri hiç bir olayda, böylesine derinden hissetmemişlerdi. Teknoloji de ve teknikte muazzam yol kateden Avrupa, sağlık hizmetlerine hiç yatırım yapmamalarının bedelini çok ağır ödüyorlar. Tüm dünya bu virüse etkili bir aşı bulundu haberini bekliyor her gece Tv’de, haber bültenlerinde..

Dünya yeniden şekilleniyor sevgili dostum. Savunma sanayi,eğitim sağlık ve iletişim stratejileri yeniden belirleniyor. İnsanlık gelecekle ilgili beklentilerini azaltmaya hazırlanıyor. Evet belki sizin zamanlarınızda da yine salgınlar vardı. Fakat böylesine hızlı yayılmıyordu. Tabi ki ulaşım koşulları bunda etkili en başta. Bugün dünyanın bir noktasında bulaşıcı virüs kapan x vatandaş, bu hastalığı 4 ay’da tüm dünyaya bulaştırabiliyor. Bu hastalık konusunda Çin,dünya için en büyük tehdit durumunda. Bu ufak tefek insanların bulduğu her b*ku yemesi sebebiyle tüm dünya bu milletten korkar oldu. Bir de öyle böyle değil bit gibi üremeye devam ediyorlar. Sayıları neredeyse 2 milyar! Olacakları var sen düşün! ( Bu arada Çin ve Hindistan dünyanın neredeyse yarısını oluşturuyorlar. Dünya nüfusuysa 8 milyar oldu. )

İşte böyle sevgili Lev Nikolayeviç. Gündem her saat başı Korona virüs,ve tüm insanlık hayatta kalmanın hesabını günde en az bir kere yapıyor.Anlayacağın herkes Korona günlüklerine devam ediyor. Umarım sen orada rahatsındır. Sağlıcakla kal sevgili dostum..

 

Keyif eşekte olur. İnsanda zevk vardır / Mustafa Kutlu

 

Bir Massai yerlisi şöyle diyor: “Eskiden yağmurun ne zaman yağacağını havayı koklayarak anlardık, şimdi bilemiyoruz.
Her şey birbirine karıştı.
Bir gün sel, öteki gün yangın, daha sonra kuraklık.
Ne oluyor?” Ne olacak, Cenab-ı Hakk’ın yarattığı her mahlûk “Hududullah”a uyar, ancak insan müstesna.
Bu yüzden imtihana tabi olan odur.
Dünyanın düzenini ifsat eden, nefsine, hırsına, şehvetine kapılan odur.
Yoldan sapanlar hem tâbiatı hem insanı bitiriyor.
Kim onlar?

Çağdaş küresel medeniyeti kuran ve yaşatanlar.
Yani Allah, Peygamber, hesap günü tanımayanlar.
Gün bu gündür, yaşamana bak, hayatın keyfini çıkar diyenler.

Rahmetli ninem şöyle derdi: Keyif demeyin. Keyif eşşekte olur. İnsanda zevk vardır.

-Mustafa Kutlu

Eskimeyen şeyler adına..

Bana eskimeyen bir şeyler gösterin şu dünyada.

​Zaman denilen kavramın çeşitli biyolojik faktörlerle, canlı ya da cansız bir varlığı yıpratmadığına sadece bir örnek verin.

​Veremezsiniz!

​Çünkü eskimek ve yıpranmak üzerine inşa edilen ve zamanın sonunda kendisini de sıfırlayacağı bir yaşam formunun parçasıyız. Yalnız dikkat ederseniz değer ve kıymet kavramlarını eskime ve yıpranma ile hiç temas ettirmiyorum. Bunun sebebi; değer ve kıymet kavramlarının doğrudan görecelilik değerlendirmeleriyle ilgili olmasıdır. Herkes değer ölçüsünü ya kendi menfaatlerine ya da değer verdiği nesne veya canlının iyiliğine göre ölçeklendirir. Bunu birincil, ikincil ve üçüncül değerlemeler diye gruplandırıyorum ben.

​Üçüncül değerleme ise ilk ikisinden farklı olarak yakın çevrenin ve toplumların önemsediği ya da yakın ilişkiler kurduğu olay, nesne ve canlıları kapsar.

​Bu bir çeşit nötrsel saygıdır. Toplumun yüksek bir sayısal rağbet gösterdiği her türlü set, bu üçüncül sınıflandırmaya girer. Mesela İspanyolların arenada boğayı mızraklayan matadoru önemsemesi, İspanyol olmayan farklı bir toplumun vatandaşı gözünde nötrdür. Bu kişi ister bu geleneği saçma bulsun ister beğensin, toplumun kültürel kimliğinin sembolü olmuş bu ölüm kalım savaşına istemsizce saygı duyar.

​Hülasa, eskiyenler değerler dairesinde —tüm eskiyenler gibi— kendine ayrı bir mana oluştururlar. Yine yaşlılar üzerinden yeni bir örnek vereyim: Yaşlı vatandaşlar, genel manada zamanın yıprattığı insanlardır. Faydasal açıdan yeterlilikleri çok zayıftır; bu sebeple her toplumda aciz ve yardıma muhtaç bir konumdadırlar. Fakat değerler manzumesinde, maneviyat boyutunda çok kıymetlidirler.

​Kendi çocukları için geçmişte verdikleri mücadele, hem evlatları hem de toplum tarafından her daim baş tacı kabul edilir. Yaşlılar, toplumların yaşayan kültürel hafızalarıdır; torunların gözünde de her zaman sempatiktirler. Özetle; her yıpranan ve eskiyen varlık, geçmişin deneyimlemelerinde üstlendiği rol ile etkisiz zamanlarda da birtakım takdirler ve itibarlar biriktirir.

​Eskimiş ya da yıpranmış olanın varlığının genel hatlarıyla estetik veya işlevsel olarak ayakta kalması da kendisine bir saygınlık katar. Bu konudaki örnekleme Ajda Pekkan üzerinden yapılabilir. Ajda Pekkan zamansal kıstasta yaşlıdır; yani toplumun dinamiklerinin dışında ya da gerisinde kalmış bir sınıflamadadır. Fakat Ajda Pekkan zamansal ve biyolojik yıpranmalarını bir çeşit onarımlarla kapatmış, klasik yaşlılık statüsüne hiçbir zaman girmemiştir. Hatta Ajda Pekkan bu istisnai görüntüsü ve üstün yaşam performansıyla her zaman orta yaş sınıfını çağrıştırır.

​Eski; her zaman ve dönemde hem atıl hem de çok kıymetli bir hâlde varlığını sürdürebilir. İşlevsel, teknolojik ve estetik açıdan sıfır km bir araba, 1940 model klasik bir emektar arabanın fiyatının çeyreği dahi etmez. Keza saygı konusunda da klasik araba her zaman el üstünde tutulur —elbette çalışıyor ve trafikte hareket edebilecek güce hâlâ sahipse. Yukarıda bahsi geçen estetik ve işlevsellik özelliği burada da kendini ortaya koyar.

​Eski ve yıpranmışlık tanımlamaları yalnızca madde veya meta üzerinden derecelendirilmez. Mesela 50 yıldır mutlu bir şekilde evliliğini sürdüren bir çift hayal edin. Onları değerli kılan nedir? İşte burada cevap olarak “istikrar” kavramını kullanabiliriz. Demek ki eski, istikrar kavramı ile de kıymetlenir. Fakat istikrar her zaman eskiye değer katmayabilir.

​Yine 30 yıl düğünlerde şantözlük yaparak geçimini sağlayan bir sanatçı düşünün. İstikrarlı bir biçimde mesleğini icra etmiş fakat ne kazanç ne de itibar olarak hak ettiği popülerlikte ve duayen konumundadır. Bu örnek de gösteriyor ki eskinin değer kazanması için referansı konumundaki hayranlarının toplumsal statüleri ve kişisel güçlerinin de üst düzey olması gerekebiliyor.

​Bu referans mevzusuna şimdi de Ahmet Kaya’yı örnek göstermek istiyorum. Bilenler bilir; Ahmet Kaya yaşadığı dönemde siyasi ve ideolojik fikirlerini sanatına ve şarkılarına yedirmiştir. Bu sebeple döneminin bir çok kesimi ile sürtüşmeler yaşamış, yine bir çok kesim tarafından çeşitli ithamlara ve dışlamalara maruz kalmıştır. Kürtçe rahat konuşulsun ve yine Kürt vatandaşlar PKK yüzünden ikinci sınıf vatandaş konumuna düşürülmesin dedi diye bir ödül töreninden kovulmuştur. Ölümü sonrasında ise göreve gelen hükümet onu sahiplenmiş; onun aslında özünde çok iyi bir sanatçı olduğunu, fikirlerinin temelinde ayrışmayı değil, tam tersine kardeşçe bir arada yaşayan halkları savunduğu tezini idrak etmiştir. İade-i itibarla Ahmet Kaya’yı toplumun gözünde yeniden saygınlık kazanmış bir sanatçıya dönüştürmüştür. Bu bağlamda eski; yeni anlayışın içinde hâlâ barınabilme ve onore edilebilme gibi bir beceriye de sahiptir.

​Eski; yeniyle kıyaslandığında her zaman ikinci sınıfta değerlendirilen ama uzun soluklu zamansallıkta yeniyle başa baş, hatta yeniden daha kıymetli olduğu noktada üste çıkabilen bir varlıktır.

​Son tahlilde eski olan her şey, yeninin sürekli ve bıkılmadan üretilmesini sağlayan anaç bir varlıktır.