Köfteci Yusuf’un çorba kaşığı..
Fıtratımdan kaynaklı olsa gerek, orjinal ve farklı eşyaları seviyorum. Hatta butik diyelim. Piyasada çok bulunmayan ve az sayıda özel üretilmiş eşyalar…
Hatta daha çok el emeği, ya da endüstriyel olup özel tasarımlara sahip eşyaları daha da çok seviyorum. Ne biliyim işte, eski bir gaz lambası, ahşap ve işlemesi bol bir nihale ya da çok eskilerden kalma bir ayakkabı çekeceği olabilir. Antikacılık merakı da diyebilirsiniz bu ilgime.
İşte son dönemde çok beğendiğim bir eşya daha buldum çevremde. O eşya bir mutfak eşyası, Köfteci Yusuf’un çorba kaşığı. Bu kaşığa bayılıyorum hatta bitiyorum diyebilirim. Yusuf’un çalışanlardan öğrendiğim kadarıyla özel üretim bu kaşıklar. Tamamen oval kepçe kısmı, kepçesinden giderek kalınlaşarak uzayan sapıyla çok estetik güzel bir kaşık bu..

Köfteci Yusuf bence çok titiz ve akıllı bir adam. Kendisiyle hiç tanışmadım fakat hizmetinden, hızlı kurumsallaşmışlığından ve detaylara önem vermesinden belli oluyor bu yapısı. Hızlı servisi, doyuruculuğu ve ekonomik fiyat anlayışıyla ( beğenmeyenler ve karalamaya çalışanlar sürekli çıksa da ben seviyorum abi ) Köfteci Yusuf artık tam bir marka. ( Bu arada Köfteci Yusuf 100 şubeye ulaşmış ve bu sene yurtdışı planlamasını yapmış. Hayırlı olsun )
Neyse..

Ben tekrar kaşık mevzusuna döneyim. Yusuf’un kaşığını beğendiğim ilk günlerde bu kaşığı dışarıda bulabilmek için arama motorlarında epey bir gezindim. Fakat bulamadım. Gerçi buldum da, o bulduklarım çok iyi markaların özel koleksiyon takımlarında bulunduğu ve fiyatları astronomik olduğu için almak istemedim. Sonra aklıma şöyle birşey geldi. Ya hu altı üstü bir kaşık, bir tanesini aşırıversem ne olur? Fakat bunu yapabilecek bir karaktere sahip olmadığım için yalnızca bir fantezi olarak kaldı. Hayatımda hiç bir şey aşıramamış bir adam olarak, hayatımın kalan kısmında bir kaşık hırsızı olarak yaşayamam doğrusu 🙂
O zaman bu kaşığa sahip olabilmek için tek bir yol kalıyor geriye. Belli bir ücret teklif ederek kaşığı bana satın demek! Acaba satarlar mı? Ya da şöyle mi derler : “Aman efendim ne demek.. kaşık hediyemiz olsun size. Ücrete gerek yok” Ya da : ” Maalesef efendim satamayız ve veremeyiz de.. üzgünüz”
İşte tüm olasılıklar masada şimdi. Sonucu görmenin tek bir yolu var. O da bu şubenin yetkili bir ismiyle konuşmak. E ne bekliyorum o zaman? Deneyelim bakalım ne olacak ( Bu arada şu anda Köfteci Yusuf’un Metro marketin içindeki mekanındayım ) Sonucu birazdan sizinle paylaşacağım / Saat 11:04
Saat 11:16..
Şubenin şefiyle görüştüm. Şef’e önce sürekli müşterileri olduğumu, lezzetlerini çok beğendigimi belirten güzel bir giriş konuşması yaptım. Ardından da çorbanın yanında gelen kaşıklarına tav olduğumu tabiki 🙂 Ve devamında bu kaşığa belli bir ücret mukabilinde sahip olmak istediğimi söyledim. Şef böyle enteresan bir taleple ilk defa karşılaşmış olsa gerek, ufaktan biraz şaşırdı. Ve cevap verdi bu talebime :
__ Üzgünüm efendim. Maalesef. Bu kaşıklar firmanın demirbaş listesinde ve satmamız mümkün değil. Hem tahmin edersiniz belki. Kasada çıkış yapabilmem de imkansız.
Tabi ben hemen pes etmedim hemen
Dedim ki : Doğrudur kardeşim anlıyorum. Fakat ben bu kaşığı istiyorum. Peki ne yapmamız lazım? Yusuf beyden randevu alıp kaşık mı isteyelim?
Tabi şef’in böyle espriyle karışık bir fikre verdiği tepki de ”bilemiyorum” kelimesinden başka bir cevap olamazdı.
Sonra ben yine devam ettim. “Acaba müşteri hizmetlerine mail mi atsam bu kaşığı istediğimi. Belki onlar yönetim kuruluna bu talebimi iletir, bende bu süper kaşığı sizden hediye olarak alırım”
Şef güldü. Sonra dedi ki : Valla siz bilirsiniz efendim birşey diyemiyorum. Şefin bu cevabından sonra daha fazla uzatmadan kestim diyaloğu. Zaten şef verebilse çoktan verirdi kaşığı diye düşündüm. Şimdi ilk iş en kısa zamanda Köfteci Yusuf’un sitesinden mail atmak. Bakalım oradan bir yol katedebilecek miyim?
Bu arada aklıma harika bir reklam fikri geldi Köfteci Yusuf için. O fikirde şöyle. Yusuf bey mekanda atıyorum 100 lira ve üzeri hesap ödeyen müşterilerine, üstünde Yusuf’un baskısı olan iki çorba kaşığını; yine üstünde kendi logosu olan şık karton bir kutuda hediye etse harika olmaz mı? Valla ben evde bu kaşığı kullanırken aklıma sürekli Yusuf’a gitmek düşer. Ne bileyim bir kahvaltısı ya da köftesi için kalkar giderim 🙂 Hatta bence çok müşterisi bu kaşıklardan takım yapmak için daha sık gitmeye de başlayabilir 🙂 Ben bu fikri de yollayacağım mail’e ekliyim bari. Şimdi içinizden birileri ” aman canım Yusuf’un reklama ihtiyacımı var Allah aşkına? diyebilir. Doğru, ama bu zaten bir reklamdan çok müşterinin gönlünü hoş edecek güzel bir promosyon olur. Coca Cola’yı düşünsenize bir. Her sene müşterilerine baskılı bardak ve tabak vermiyor mu? Hah işte aynı mantık..
Neyse şimdilik bu kadar. Gelişmeleri paylaşmaya devam edeceğim takipte kalın siz 😉
Ekim’de doğa olayları konusunu işliyoruz çocuklar..
Bu Ay Doğada Neler Olacak? Ufak bir araştırma yaptım ve şunları buldum. ( Araştırdım dediysem, Ekim’de doğa olayları yazdım ve çıktı 🙂 )
3 Ekim: Turnalar gidiyormuş. Ki şimdiye varmış olabilirler başka memleketlere..
5 Ekim: Koç katımı fırtınası
9 Ekim: Yaprak dökümü faturası.
15 Ekim: Meryem Ana fırtınası
16 Ekim: Yağmurlar ağlıyor.
18 Ekim. Kırlangıç fırtınası
19 Ekim: Ağaç dikme zamanı geliyor ( Dikin biryerlere işte. Yer mi yok? )
21 Ekim: Bağ bozumu zamanı.
23 Ekim: Sıcaklar sona eriyor.
25 Ekim: Bakla ekme zamanı
26 Ekim: Sular soğumaya başlıyor.
27 Ekim Balık fırtınası.
31 Ekim: Ağaç budama zamanı.
Hepimize dair / Cahit Sıtkı Tarancı
Can Yücel’in evliliğe bakışı
Can Yücel, 1973 yılında evliliğe bakışını şu sözlerle anlatır:
”Evlilik, inanmadığım halde içerisinde 17 seneyi bitirdiğim bir kurum benim için. 17 senede (abartmıyorum) 40 çift arkadaşımın son verdiği, aynı zamanda da evliliğimin bu kadar uzun sürmesinin gizi belki de kuruma inanmamaktan geçiyor. Evliliği toplumun dayattığı şekilde yaşamamaktan… Erkek yaşça büyük olmalı ki, kadına ‘höt’ dediğinde oturmalı kadın… Ya da durumu yumuşatıyorlar; ‘efendim kadın erkekten önce çöker, ben yaşlandıkça o gençleşti’ diyorlar.
Nedir bu dayatmalar? Erkeğin muhakkak kadından yaşça büyük olması, eğitim seviyesinin erkeğin lehine ya da en azından eşit olması bunlardan sadece ikisi. ‘Olmaz, yürümez’ diyor toplum.
Çöktüğü için (hani doğum falan) küçük olmalı yaşı… Eğitimde de böyle… Kadının çok okumuşu bilmiş olurmuş, evde kalmakmış layığı! Eşim benden 2 yaş büyük; ne ‘höt’ denmeye gerek kaldı 17 senede, ne de benden önce çöktü. Yıllar içinde
’Ooo Can Bey, kapmışsınız çıtırı!’ esprilerine muhatap dahi oldum. Eşim 3 üniversite bitirdi; ben bir taneyi 9 senede bitirdim. Ne o bana bilmişlik tasladı, ne ben ona ezik baktım…”
Zaten herkes edebiyat aşığı / Onur Ünlü
Gel diraht üzre nazar eyle / Emrî
Gel! Sıkılsanda işine gelmese de yine gel!
Gel..
Ne olursan ol yine gel.
İster kâfir, ister mecusi, ister puta tapan ol yine gel,
Bizim dergâhımız, ümitsizlik dergâhı değildir,
Yüz kere tövbeni bozmuş olsan da yine gel…
Yaygın olarak Mevlana’ya atfedilen ancak Ebu Said-i Ebu’l-Hayr’a ait olduğu iddia edilen o harika çağrı ve şiir. İçerik olarak Mevlana’nın felsefesine uygun olduğu ve döneminin en önemli şairi olduğu için onun saymışız.
Mevlana’nın bu çağrısını bilmeyen yoktur. Fakat bu çağrının manasını bir türlü çözememiş çok insan vardır. “Tilkinin dönüp dolaşacağı yer kürkçü dükkanıdır” atasözü,bu çağrıyı anlatabilecek en güzel atasözüdür. Allah, kulunun kürkünü ( bedenini ) soyacak ve içindeki emaneti sorgulayacak gibi düşünün. İşte Mevlana bu gerçeği insanlara, daha ölmeden vakitleri varken hatırlatmak ister.
Peki güzel hatırlatmayı neden çok ciddiye almayız? Gerçeği bilmenin bizi kurtaracağına dair bir ifadeye bir ayete mi rastlamışızdır kutsal kitapta? Evet, bilmek önemlidir. Fakat yaşanmayan hakikatin kimseye bir faydası yoktur.
Yazının postunda güzel bir ifade var. Mizah amaçlı kurgulanmış bir post. “Gel ama sıkılırsın” ifadesi aslında harika bir mesajda veriyor bize. Oldu ya çağrıya uydun, o zaman arınman da gerekecek. Her türlü kötülükten, fenalıktan, gururdan, kibirden, dünya sevgisinden. Bunları başarmak kolay değildir. Hele insan için..
Dünya sevgisi ile dolu kalplerin, nefsini terbiye etme aşamasına geçmesi ile sıkıcı bir yaşamda başlamış olur. Günahtan kaçan, her adımını bilinçli ve kontrollü atmaya çalışan insan, bir zaman sonra sıkılır. İşte bu sıkılma süreci insanı, eski boş ve anlamsız hayatına geri dönmeye zorlar. İnsanın kendisiyle yüzleşeceği ve Rabbini tanıdıkça kendi acziyetini anlaması, nefsinin hiç hoşuna gidicek bir şey değildir.
O zaman ne demek lazım? ;
“Gel, sıkılsanda, işine gelmese de gel! Gel ki sonsuza kadar vaad edilene sahip ol! Azıcık sık dişini ya.. Bak göreceksin sonunda gülen sen ve senin gibi sabradenler olacak”
Bu arada Celaleddin dedeye de bir Fatiha gönderelim buradan. Nurlar içinde yatsın
Bir gün.. / Oğuz Atay
Çok maymun iştahlıyız dostum.
Sevgili Lev Nikolayeviç..
Eylül’ün bizlere veda etmeye niyetlendiği son bir kaç günden selamlar. Umarım keyiftesindir.Ben, çok ama çok şükür ki her anlamda iyiyim. Sağlığım iyi ve param da var. En önemlisi de sevdiklerimde hayatta ve iyi. Daha ne isterim ki? Çok şükür..
Bugün aklıma bir konu takıldı sevgili dostum. Yaşadığımız bu yüzyılın bize getirdiği bol seçenek ve seçim hakkının sonuçlarını düşündüm. Senin yaşadığın dönemlerde seçenekler ve seçim hakları, ne kadar da kısıtlıydı değil mi?Oysa şuan o kadar çok seçenek var ki hayatımızda, tahmin bile edemezsin. Özellikle boş vakit yaratıp, o vakti de birbirinden lüzumsuz keyfi seçeneklerle tüketmekte hepimiz birer ustayız artık.Alternatiflerimizse her tarza, her zevke ve bütçeye uygun olarak önümüze süslü ambalajlarla konuluyor. Bizler de bu kadar seçeneğin seçimlerini yapmak için muazzam bir çaba gösteriyoruz.
Yiyip içtiklerimiz, giydiklerimiz, seyrettiklerimiz, okuduklarımız, dinlediklerimiz ne kadar da bol.. Arz krallığında yaşayan, bol alternatifler karşısında kendini sürekli özgürleştirdiği sanan, sürü mantığını iliklerine kadar işletip, sürekli başkalaşarak kendi omurgasını bozan; kimliksiz halklarız artık biz. Sürekli kıymet verileceklerle, suni heveslerin yerini değiştirip boş tencerelere kapak olma gayretimiz had safhada.Ama yanlış anlaşılmayayım şimdi. Hayatın seçeneklerin bol olmasından değil rahatsızlığım. Sıkıntı yaptığım şey, yüzsüzce tüm seçenekleri deneme hevesimiz. Bir şeyden de eksik kalamayışlarımız..
Tüm seçenekleri inceleyip bir şekilde trend olmuş, popüler olmuş seçeneklere yüklenişimiz ne komik. Ve artık hepimizin ortak bir mesleği var. O mesleğin adı : Tüketicilik.. Bu işin ustaları da elbette en hızlı tüketenler!
Hani bazen bir takım mukayeseler yapıyoruz. Telefonun, internetin, ve TV nin olmadığı zamanlarda insanlar nasıl vakit geçiriyorlardı? şeklinde sorular soruyoruz birbirimize. Ve garipsiyoruz komik bir şekilde. Halbuki bizi yanıltan şeyi atlıyoruz. O dönemde yaşayan insanların az seçenekler arasında çok yorulmadan mutlu olabildiklerini anlayamıyoruz. Ve yine halbuki onların işlerinin daha bize göre daha kolay olduğunu biraz düşünsek anlayabilecek durumdayız. En başta dediğim gibi en büyük sorunumuz, bol imkan ve çeşitli seçenekler arasında boğuluşlarımız.Bunu benim gibi sorgulayan kaç milyon insan vardır acaba hayatta diye düşünüyorum bazen. “Kurbağalar kısır kalmasın” deyiminin önemini yitireceği zamanlarda yaşamak isteyen kaç milyon, ya da bilmem kaç yüz bin insanız acaba?
Sevgili dostum, daha yazacak çok şeyim var ama inan göz kapaklarımla savaşıyorum şuan. Uyku denilen huzur, beni ele geçirmek isterken anlamsızca direnmekte istemiyorum açıkçası…
Söz bir sonraki mektubumda daha bol yazacağım.
Huzurla yat sevgili Lev Nikolayeviç.
Uyanış Raiting rekorlarını alt üst edecek. Demedi demeyin!
Valla ayakta alkışlıyorum!
TRT’nin harika bir iş çıkaracağını elbette biliyordum. Fakat böylesine mükemmel bir dönem prodüksiyonu bende beklemiyordum..
Oyuncu seçimleri, kostümler, dekorlar, o koca plato, savaş sahneleri, muhteşem dövüş teknikleri.. hepside birinci sınıf. Sanki dizi değil bariz sinemada film izledik. Hele bir de, sağolsun TRT hiç reklam koymadan ( ilk bölüm ya 🙂 ) diziyi bölmeden izletince tam oldu. İleri de 8-10 dakikalık reklamlar gelecek, şimdiden hazırlayın kendinizi..
İyi ve kötü roller için belirlenen oyuncular da harika. Nizam-ı mülk,Hasan Sabbah ve Batınilerin lideri rolleri en usta oyunculara teslim edilmiş. Mehmet Özgür zaten tüm ağır rollerin duayeni olma yolunda ilerliyor. Ne kadar övsem az..

Hele Gürkan Uygun, her rolün adamı artık. Hiç bir rolde sırıtmıyor. Oyunculuğun hakkını sonuna kadar veriyor.

Sadece Murat Garipağaoğlu için ufak bir eleştiri yapicam. Ertuğrul’da Sadettin Köpek rolündeki Garipağaoğlu, bu dizide de aynı üslup ve tiple oynayınca bence olmamış. Aksanlı konuşup biraz da tipinde oynasalardı daha iyi olurdu.

Bence bu dizi hem senaryo hem de savaş sahnelerinde Ertuğruldan bile iyi. Ama Ertuğrul bizim ilk göz ağrımız 🙂 Onun yeri ayrı. Fakat kuruluş Osman’ın ve ATV nin işi zor. Çünkü Uyanış’ı bir kere izleyen Osman’ı çizgi film gibi bulur.
Ayrıca Sencer rolündeki Ekin Koç’a ayrı bir parantez açmak istiyorum. Bence Ekin hayatının rolünü oynuyor. Ve yine bence Buğra Gülsoy’dan daha atraksiyonlu ve kilit bir rol de. Ayrıca rolüne tam uyum sağlamış. Buğra Gülsoy’dan bir tık önde.

Sanırım Uyanış Büyük Selçuklu, bir kaç bolum sonra dünyaya açılır. Çünkü hiç bir eksiği yok. Film tadında bir dizi. Abartmış olmayayım ama nerdeyse Braveheart’la yarışır durumda. ( Mel Gibson , Cesur Yürek )
TRT, bir kez daha dönem dizileri benden sorulur dedi bu akşam. Son olarak bir şey daha ekleyeyim. Genelde bu tip dizilerde ilk bölüm zor geçer seyirciye. Fakat Uyanış öyle bir giriş yaptı ki, sanki dizinin bilmem kaçıncı bölümünü izliyormuşum gibi hissettim. Bunun için yönetmen Emre Konuk’u tebrik etmek lazım. Emek veren herkese helal olsun.


Not : Bu arada oyuncu Cemal Toktaş’ın değişimi süper olmuş. Gerçi daha dizide belirmedi ama harika olmuş.

Şu Mecaz-ı Mürsel garip bir sanat..
Okulda edebiyat dersinden aklınızda kalmıştır mutlaka. Mecaz-ı Mürsel ( Ad Aktarması ) diye bir mecaz anlatım sanatı var. Yani benzetme ilgisi söz konusu olmadan, başka bazı ilgilerle, bir sözün başka bir söz yerine kullanılmasıyla oluşturulan mecazlardır. Bir sözcüğü benzetme amacı gütmeden başka bir sözcük yerine kullanma sanatıdır. Düz değişmece ya da metonomi diye de adlandırılır. Aslında günlük hayatta hiç farketmeden yaptığımız birşey bu mecaz anlatım şekli. Ve bu mecaz sanatı içinde de farklı guruplara ayrılıyor.
Mesela İç -Dış ilgisi :
• Anne, çamaşır kazanı kaynadı,gel!” • “Üstünü çıkarıp yatağa uzandı.
• “Ne zamandır evde tencere kaynamıyor.” “Bu depoyla Düzce’ye kadar gideriz.”
• “Şofben yanıyordu.”
Parça-bütün ilgisi :
• “O zamanlar bu gazetede usta kalemler
vardı.
• “Üniversitedeki kürsüsünde yıllarca
çalıştı.”
• “Motor gece karanlığında yükünü Bartın’a
boşaltti. • “Bu sahalarda nice altın ayaklar
koşturdu.”
Neden – sonuç ilgisi :
• ‘Hay mübarek! Bereket yağıyor bereket!” • “Bahar aylarında rahmet düşmezse ürün iyi olmaz.”
Buraya kadar bir sıkıntı yok. Ama bir örnek var ki yanlış anlamalara çok müsait 🙂 O örnekte şöyle :
“Yanlışsam beni düzeltin” cümlesi. Bu cümleyi genelde tartışma programlarına katılan konuklardan duymuşsunuzdur. Kalbi fesat olanların olayı başka yerlere çok rahat çekeceği bir cümle bu. Ne demek beni düzeltin! Yamuk mu ki biri düzeltsin 🙂
Ben cümleyi hiç kullanmadım bir olayı anlatırken. Ya da iddialı olduğum bir konuda çevreme bu şekilde bir cümle kullanmadım hiç. Ne biliyim garip geldiğinden mi, yoksa saçma bulduğundan mıdır nedir, hep dikkat ettim.
Ben bu cümle yerine şöyle derim.
“Yanlış mıyım Allah aşkına?”
Ya da ” hatalıysam söyleyin ” gibi ifade kullanırım.
Aklıma gelmişken anlatayım dedim. İsteyenler için aşağıda biraz daha örnekleme yapayım isterseniz..
İşe alınman için dün şirketle görüştüm.(insan)
Yarın sınıfı 9/H sınıfı yapacak.(öğrenci)
Toplantıya milliyet gazetesinin güçlü kalemleri de geldi.(yazar)
Nihatın golüyle tüm stat ayağa kalktı.(seyirci)
O evine çok bağlı bir insandır.(ailesi)
Bu olay üzerine bütün köy ayaklandı.(halk)
İstanbul’dan kalkan uçak az önce adana’ya indi.(havaalanı)
Dergininbu sayısında da büyük şairlere yer verilmiş.
Stat, İzmir’deki maçın bitmesini bekliyordu.
Ankara, Kıbrıs konusunu çözüme kavuşturmak istiyor.
Cebindeki bütün parasını taksiye vermiş.
İnsan ekmeğini kazanmayı bilmeli.
( Sanırım yeterince anlatabildim 😉 )
Bu apartmanda herkes masum..
Bu apartman halkı hep yaralı..
Masumlar apartmanı dizisinden bahsediyorum. TRT yine harika bir diziyle geri döndü kış sezonuna. Yeni dizi Masumlar Apartmanı, Dr. Gülseren Budayıcıoğlu’nun “Madalyonun İçi” romanındaki gerçek hayat hikayelerinden esinlenerek hazırlanmış. Masumlar apartmanı senaryosu ilk bakışta çok sıradan görünen, fakat izledikçe seyirciyi derinlere çeken mükemmel duygusal bir dizi. Her dizide mutlaka bir aşk hikayesi vardır. Ancak bu aşkı çok göklere çıkarmadan, diğer bir çok duygu ile dengelemek zor iştir. Hayat, bir çok farklı duyguyu insanlara hiç bir sıra gözetmeksizin yaşatan ucu bucu olmayan bir serüven gibi. İşte bu yüzden dizinin yönetmeni aynı zamanda oyunculuk da yapan ödüllü yönetmen Çağrı Lostuvalıyı ve dizinin yazarı Deniz Madanoğlu’nu kutluyorum.
Replikler, oyuncu ve canlandırdıkları karakter olağanüstü örtüşmüş. Başrol için belirlenen oyuncular Farah Zeynep Abdullah ve Birkan Sokullu uyumu mükemmel. Safiye karakterini harika oynayan Ezgi Mola ve Gülben karakterini canlandıran Merve Dizdar harika oyunculuklarıyla eminim ki diziyi finale kadar taşıyacaktır.

Aynı zamanda senaryonun gidişatına bakılırsa, dizinin her yeni bölümünde bir karakterin geçmişi didik didik edilerek gözler önüne serilecek.
Yine bu dizinin ilgi çekici yanlarından biri de, insanların karakterlerinde geçmişlerinde, daha doğrusu çocukluklarında sürekli günah keçisi ilan edilmeleri..
Küçüklüğümüzde yaşadığımız belki bir çok belki tek bir travmanın sonuçlarını, tüm hayatımız boyunca, sırtımızda taşıyor oluşumuz ne acıdır. Dizinin son bölümünde … Karakterinin de dediği gibi ” Çocuklar anne babaların kusurudur” sözüne atıfta bulunması, dizinin ne kadar sağlam bir kurgunun üstüne oturtulduğununda göstergesi.
Diziyle ilgili bir başka dikkatimi çeken şeyde. Dizinin pskiyatrisler tarafından da izlenmesi. Kırmızı oda’dan sonra masumlar apartmanı da takibe alınmış. Safiye’nin durumu gerçekten içler acısı. Çocukluk travmalarını her an dakika yaşayan bir insanın içine düştüğü durum, gerçekten üzücü. Dizide ki Safiye gibi belki binlerce insanla bir arada ama farketmeden yaşıyoruz aslında. Fakat herkes bir şekilde gizliyor bu taraflarını. Bakalım dizinin yeni bölümlerinde hangi gizli kalmış acılara şahit olacağız..
Charlize Theron yengemiz olur
Latte’ler masaya gelmişti. Masada üç kişilerdi. Haluk, masadaki diğer arkadaşı Gökhan’la ikinci el piyasasını tartışırken. Cenk, sosyal medyada magazin haberlerini okuyordu. Mekan, genelde orta yaş müzmin bekar ya da dul kadın ve adamların çokça gittiği bir yerdi.
Cenk magazin haberlerinin içinde Charlize Theron’un bir röportajını okuyordu. Habere öyle dalmıştı ki, bunu farkeden Halûk “şişşştttt” diyerek Cenk’i dürttü ve :
Oğlum nerelere gittin? diye sordu gülerek.
Cenk, hiç tepki vermeden haberi okumaya devam ediyordu. Bu sefer de Gökhan :
Oğlum hadi iki muhabbet edeceğiz, sense telefona meftun oldun. Hayrola ne okuyosun. Bize de oku biz de bilelim.
Cenk haberi okumuştu. Arkadaşlarına dönerek : Yok be oğlum. Charlize Theron haberini okuyordum. Kadın 5 yıldır yalnızmış.
Eeee? dedi Gökhan gülerek sordu :
Napıcan teklif mi edecen? ( Gülüşmeler hafiften )
Yok ya hu dedi Cenk.
Böyle güzel bir kadın nasıl olur da yalnız kalır. Oraya takıldım.
Halûk : Eeee ona bakarsan sende 35 yıldır bekarsın. Charlize’nin süresi sana bakınca hiç bir şey ( Yine gülüşmeler )
Cenk : Doğru diyorsun. Bunlar her türlü hayatı yaşıyorlar. Bizim gibi evlenme dertleri de yok.
Ha şunu bileydin dedi Gökhan. Ama istersen yazıl hatuna. Belli olmaz bu işler. Gönül hep ot’a mı konar? Arada da boka konsun ( yüksek tondan gülüşmeler )
Nerdeee o günler dedi Cenk. Paran olcak, ünlü olcan, karizma olcan da Charlize sana bana evet diyecek.
O arada Haluk lafa atıldı:
Öyle demeyin lan. Bak melek gibi hatun Adriana Lima, gitti bizim tıfıl aşığa vuruldu.
Gökhan : Oğlum o çocuk en azından yazar. Ağzıda laf yapıyor. E ingilzcesi de var. Bizim Cenk, daha Türkçeyi doğru konuşamıyor. Hem boşver oğlum Cenk. Hem Charlize de yaşlandı artık. Kadın 50 sine merdiven dayamış. 10 sene sonra botoks motoks anca idare eder.Sonra napcan? Sen bul şöyle 30 larında orta halli bir kız. En azından 20 sene hem çocuk, hem seks yaparsın.
Cenk : Oğlum siz de nereden nereye getirdiniz konuyu! İyi ki kadın yalnızmış dedik..
Haluk tekrar lafa girdi :
Cenk, senin burcun neydi?
Cenk : Oğlak
Halûk : Peki Charlize Theron ne?
(Cenk Google’da Charlize’in burcunu ufak bir aramada bulur )
Cenk : Aslanmış.
Halûk ( Gülerek ) : Hah işte! orda da sıçtın. Aslanla oğlak kanlı bıçaklıdır oğlum ( dalgacı bir yüz ifadesiyle )
Cenk : Tamam tamam! Sıktı bu muhabbet. Başka konu yok mu Allah aşkına?
Gökhan : Ne biliyim oğlum sen açtın muhabbeti. Biz de iki makara yapalım dedik. Tamam sustuk kardeşim.
Cenk : Eyvallah kardeşim
O arada Gökhan tekrar bir soru ile girer mevzuya:
Ya kardeşim peki bu kadın en son kiminle berabermiş. Baksana bi!
Cenk, aniden küfrederek kalkar masadan ve :
“Ebenle” diye bağırır.
Gökhan korkuyla, hafifçe geriye kaykılarak :
Tamam kardeşim bu gerçekten son şakaydı. Ama Allah sana aynı Charlize gibi bir hatun nasip etsin!
Cenk bir müddet sonra, öfkesini de bastırarak şöyle der:
Amin inşallah kardeşim..
Fark edenler zümresi.. / İsmet Özel
Nedir bu HES kodu?
HES Kodu Nedir?
HES uygulaması ile mobil uygulama üzerinden alacağınız kodu kullanarak otobüs, uçak ve tren seyahati yapılabiliyor. Ulaşımda risk taşımadığını belirten belgeler istenecek.
HES Kodu Nasıl Alınır?
HES kodu Hayat Eve Sığar uygulaması ya da SMS yöntemi ile alınabilir. HES kodunu uygulama üzerinden almak için:
1-Hayat Eve Sığar uygulaması Google Play Store veya iOS App Store üzerinden indirilir.
2.Hayat Eve Sığar uygulaması üzerinden “HES Kodu İşlemleri” bölümüne girilir. “HES Kodu Oluştur” butonuna tıklanır. Kod kullanım süresi seçilir ve kod oluşturulur.
Bilet satın alırken HES kodu seyahat edilecek seyahat firması veya aracı firma ile paylaşılır.
SMS ile kod almak için:
1.HES yazıp aralarında boşluk bırakılarak sırasıyla T.C. Kimlik Numarası, T.C. Kimlik Seri Numarasının son 4 hanesi ve paylaşım süresi (gün sayısı olarak) yazılır ve 2023’e SMS olarak atılır. (Örnek: HES 12345678901 1232 45 yazılıp 2023’e gönder.
2.Bilet satın alırken HES kodu seyahat edilecek seyahat firması veya aracı firma ile paylaşılır.
HES kodu alındıktan sonra seyahat edilecek seyahat firması ile HES kodunun paylaşılması gerekiyor. Paylaşılan kodlar üzerinden tüm yolcuların COVID-19 riski taşıyıp taşımadığı kontrol edilecek ve riskli yolcuların seyahati onaylanmayacaktır. Sonuç olarak 4 Haziran sonrası seyahatleriniz için otobüs bileti veya uçak bileti almanız durumda HES koduna ihtiyacınız olacak.
Hes Kodu Kaç Gün Geçerlidir?
Seyahat tarihleri belirtilerek süreli olarak HES kodu alınabileceği gibi 1 seneyi kapsayan HES kodu da alınabilir.
Hes Kodu Hangi Seyahatlerde Geçerli?
Hayat Eve Sığar mobil uygulaması üzerinden alınacak HES kodu ile uçak, otobüs ve tren gibi araçlarla seyahat edilebilecek. Otobüs bileti veya uçak bileti alarak seyahat edebilmeniz için HES kodunuzun olması gerekecek. HES Kodu sayesinde ilgili seyahat firmaları tedbir alacak. Yolculuk sırasında veya sonradan bir yolcuya virüs bulaştığı tespit edilirse HES uygulaması sayesinde yolculuk esnasında temas ettiği kişilerin de takibi yapılacak. HES kodu ile ilgili soru ve sorunlarınız için ALO 199’dan detaylı bilgi alabilirsiniz.
Uçak bileti alırken HES kodumu nasıl kullanabilirim?
Uçak yolculuklarında HES kodu uygulaması geçerlidir, yani uçak bileti almadan önce HES kodu almanız gerekiyor. HES kodu yukarıdaki maddelerde anlatıldığı şekilde alındıktan sonra, obilet.com üzerinden HES kodunuz ile uçak bileti satın alabilirsiniz. Aşağıdaki adımları sırayla takip etmeniz halinde kolayca uçak bileti satın alabilirsiniz.
1.Uçak bileti satın alırken gitmek istediğin destinasyon ve tarihe göre arama yap.
2.Sana uygun otobüs biletini seç ve ödeme sayfasına ilerle.
3.Ödeme aşamasına gelince kişisel bilgilerinle beraber HES kodunu da yaz.
Otobüs bileti alırken HES kodumu nasıl kullanabilirim?
Otobüs yolculuklarında HES kodu uygulaması geçerlidir, yani otobüs bileti almadan önce HES kodu almanız gerekiyor. HES kodu yukarıdaki maddelerde anlatıldığı şekilde alındıktan sonra, obilet.com üzerinden HES kodunuz ile otobüs bileti satın alabilirsiniz. Aşağıdaki adımları takip ederek HES kodu ile otobüs bileti alımı gerçekleştirebilirsiniz.
1.Otobüs bileti satın alırken gitmek istediğin destinasyon ve tarihe göre arama yap.
2.Sana uygun otobüs biletini seç ve ödeme sayfasına ilerle.
3.Ödeme aşamasına gelince kişisel bilgilerinle beraber HES kodunu da yaz
Özel Araçla Seyahat İçin Hes Kodu Gerekli Mi?
Özel araçla yapılacak seyahatler için HES kodu uygulaması bulunmamaktadır. Özel aracınızla seyahat edecekseniz, hes kodu olmadan da seyahat edebilirsiniz.
Hes Kodu Alırken Nelere Dikkat Etmek Gerekir?
1.HES kodunuzu alırken toplam seyahat sürenizin tamamını kapsadığına dikkat etmelisiniz. Hem gidiş hem de dönüş tarihlerinizi kapsayacak şekilde birden fazla HES kodu almanız gerekebilir. HES kodunuzun seyahat bitiş tarihinden itibaren en az 7 gün daha geçerli olması gerekmektedir.
2.Her yolcunun farklı HES kodu alması gerekmektedir.
3.0-2 yaş aracılığındaki yolcuların HES kodu alması zorunlu değildir.
4.65 yaş üstü yolcuların ise özel izin belgesi alması gerekiyor. Bu izne göre, bu vatandaşların gittikleri şehirde en az 1 ay ikamet etmesi gerekecek. Seyahat izin belgesi talepleri E-Devlet, İçişleri Bakanlığı, E-Başvuru Sistemi ve Alo 199 Vefa Destek Hattı üzerinden yapılabilecek.
T.C. Kimlik Numarası Olmayan Yolcular Nasıl HES Kodu Alabilir?
T.C. Kimlik Numarası 97,98,99 ile başlayan ya da T.C. Kimlik Numarası bulunmayan (Yabancı Kimlik) yolcular, 05 Haziran 2020 tarihi 23:59’ e kadar HES kodu olmadan seyahat edebilir. 06 Haziran 2020 tarihi 00:00’dan itibaren pasaport bilgileri ile; HES yazıp aralarında boşluk bırakarak sırasıyla, Uyruk, Pasaport Seri Numarası, Doğum yılı, Soyadı bilgilerini de ekleyerek 2023’e SMS atıp HES kodu alabilir.
Uçak bileti alırken HES kodumu nasıl kullanabilirim?
Uçak yolculuklarında HES kodu uygulaması geçerlidir, yani uçak bileti almadan önce HES kodu almanız gerekiyor. HES kodu yukarıdaki maddelerde anlatıldığı şekilde alındıktan sonra, obilet.com üzerinden HES kodunuz ile uçak bileti satın alabilirsiniz. Aşağıdaki adımları sırayla takip etmeniz halinde kolayca uçak bileti satın alabilirsiniz.
Yazılamayan yazının hikayesi..
Aslında niyeti göz teması üzerine bir yazı yazmaktı. İnsanların samimiyetten ve güvenden hızla uzaklaştığı bir dönemde, en çok üstünde durulacak bir konuydu bu. Niçin insanlar konuşurken birbirinin gözlerine bakmıyordu? Gözler her zaman bir ifadeyi, bir kanaati destekleyen en büyük etken değil miydi? Konuyla ilgili post ararken Google’da, önüne İyi, Kötü ve Çirkin filminin bir afişi düştü. Afişte, filmdeki üç karakterin final sahnelerindeki düello bölümünden yakın plan göz fotoğrafları vardı. İşte, tam da buydu aradığı!
Artık her şey hazırdı. Konu harika, kullanacağı post’sa ondan daha harikaydı…
Word’de yeni bir sayfa açtı. Tam ilk cümleyi doğaçlama yazıyordu ki kavramların kendi içindeki tutarsızlıkları saniyeler içinde beynini kurcalamaya başladı. Saniyede 2.700 kilometre hıza ulaşan düşünceler o anda bir yazıya aktarılabilse, belki de bir kitap yazılabilirdi…
Filmdeki iyi, kötü ve çirkin gerçekten de başlarına konulan sıfatları hak ediyorlar mıydı? Mesela Clint Eastwood gerçekten iyiliği mi temsil ediyordu? Ya da kötü rolteki Lee Van Cleef hep mi kötüydü? Ya da çirkin karakteri Eli Wallach, çirkinliği dışında iyiliğe ya da kötülüğe karşı sürekli nötr vaziyette miydi?
Tabii ki hiçbiri isimlerinin önüne aldığı sıfatı tam olarak hak etmiyordu. Dönemin kanunsuzluğunda, güçlü olanın sürekli kazandığı ve merhametsizce yaşadığı bir sistemde kim iyi, kim kötüydü gerçekte? Herkesin kendi çıkarını gözetmek için yaşadığı bir hayatta iyi ya da kötünün ne önemi vardı?
Filmde aslında olan karakterler kötü, daha kötü ve en kötüydü. Film, kötü ama yakışıklı ve usta silah kullanan bir adamın, daha kötü ama çirkin ve cahil bir adamla iş birliği yaparak en kötüyü yok etmesini anlatıyordu.
Sonra yeni yetme ve amatör yazarımız, göz teması ile kavram karmaşaları konularının arasında kalıverdi. Bu arada kalış, onu bir zaman sonra yazmaktan vazgeçirdi. Zaten bu durumu daha önce de defalarca yaşamıştı. İnsanın anlatacak çok şeyi olduğunda bu tip gitgit durumları pek muhtemel olurdu. Bu düşüncelerle kapattı Word sayfasını yazarımız. Bu kadar şey düşünüp tek bir cümle yazamadan masadan kalkması da onu çok müteessir etmemişti…
— Tevfik Sadi
21. Yüzyılın Cahilleri / Alvin Toffler
Ne olacağım ben? diyen Halil bey’e gelsin..
Kulakları çınlasın Murathan Mungan’ın bir sözü vardır:
“Bu ülkede herşey olabilirsiniz. Fakat bir tek rezil olamazsınız” derdi. Müthiş bir sözdü bu..
Rezil olamazsınız çünkü, hem milletcek balık hafızalıyızdır. Hem de rezil olması gereken kişinin arkası illa bir yerlere dayanmıştır.
Ünlü ya da ünsüz herkesin vardır bir yerlere, ya bir göbek bağı ya da arkası..
Hele hele sanatçı ya da ünlü dediğimiz kişilerin eli daha güçlüdür. Sanatçı, uçlarda yaşayan ve normal davranmayan bir türmüş gibi algılatılmıştır bize. Yani sanatçıya ünlüye her günah mubah sayılmış gibi bir algıdır bu durum.
Sanatçı eşine şiddet uygular. Tüm Türkiye duyar, büyük sansasyon olur. Ama 2-3 ay’a kalmadan unutulur ( aslında unutturulur ) Bunu sağlayan elbette hem görsel ve yazılı medya. Ama en çok da sosyal medya dediğimiz alandır.
Sanatçı uyuşturucu satar. Yakalanır ama bir zaman sonra o da unutulur gider.
Ayıp dediğimiz, edepsiz dediğimiz, rezil dediğimiz insan guruplarının içine sanatçılar girmez pek.
Aklıma bu konuyla ilgili ilk gelen örnek, her zaman Tarkan olmuştur. Özel bir gecede, canlı yayında “şuanda çok çişim var” diyen Tarkan, 90 lar’ın Türkiyesinde sözde bir linç’e uğramış. Fakat sonrasında Tarkan, bunu harika bir reklam malzemesi olarak kullanmıştır. Bir insanın canlı yayında tuvalet ihtiyacı olduğunu milyonlara duyurması muazzam bir edepsizlik örneği olması gerekirken, Milletin Tarkan sevgisi, bu edepsizliği mazur görmesine neden olmuştur.
İşte rezil olamıyacak insanlarda en son örneğimiz Halil Sezai isminde ki ünlü şarkıcının, 70 yaşında bir adamı, yanındaki iki arkadaşı ile sıkıştırması darp etmesi ve ciddi ciddi dövmeye çalışması oldu.
Elbette ki hata herkese mahsus. Fakat hatanın da bir kabul edilebilirlik oranı vardır. Sen kalkıp baban yaşındaki adamı döversen, kimseden bir destek görmek gibi beklentin olmamalı!
Az önce haberlerde dinledim. Sezai, ifadesinde; “Evet ben çok büyük yanlış yaptım. Babam yaşında adamı dövdüm ve rezil bir adamım, pişmanım” demesi gerekirken. Kalkıp olayı bir şakanın kaka’ya dönüşü gibi anlatması, Sezai’nin adamlığının ve karakterinin seviyesini de gayet net ortaya koyuyor.
Oysa bir yirmi yıl önce Sezai böylemiydi? Ben bu müzisyen görünümlü adamı ilk olarak, Bulutsuzluk Özlemi gurubunun “Rüzgar” şarkısının klibinde ki oyunculuğu ile hatırlarım. O dönemde çekilen en iyi klipler ve oyunculuklar dan biriydi bence o çalışma. Sezai’nin oyunculuğu, şarkıcılığının kat ve kat üstündedir her zaman.
Bir film ve bir şarkıyla bir anda gelen ünlülük hali, Halil bey’i muazzam şımarttı yıllar sonra. Bunu her katıldığı programda gayet belirgin bir şekilde gösteriyordu. Ayık gezemeyen bir adam olarak bildik artık onu. Sonradan, bir an da gelen şöhretin devamlılığını sağlayamayan bir adamın gireceği stresi anlamamak imkansızdır. Tarih, Sezai gibi onlarca örnekle doludur. Kariyerlerini bir an da sıfırlamak pek kolay bir şeydir, şöhreti taşıyamayacak insanlar için.
Ama işte şimdi sıra Halil Sezai’de. Saygınlığını kaybetmiş ama hiç rezil olmayacak insanlar listesine, o da yazdırdı adını. Ne acı..
Suni ve yapay gündem yaratmakta dünyayla yarışan magazin medyamız, Sezai’yi de en kısa zamanda, yine parlak ve popüler günlerine kavuşturacaktır kesin..
Halil Sezai’nin yıllar önce daha ünsüzken oynadığı harika klibi aşağıya bırakarak mevzuyu kapatayım. Ne diyor şarkıda Bulutsuzluk Özlemi ;
Rüzgara kapılmış gidiyorum ben. Ne olacak bu işin sonu. Ne olacağım ben?
Düzene uygun kafalar.. / Ernst Alexander Rauter
Bu öğretiliyor öğretiliyor da, öteki neden öğretilmiyor?” sorusuna cevap isteyen, “öğretilenleri him saptı- you sorusuna cevap bulmalıdır. Öğreneceğimiz konular, onları kimin seçtiğine bağlıdır. İspanyol Hristiyanları tarafından katledilen Aztekli, Ispanyol okullaının ders programnı düzenlemeyi ne cok isterdi değil mi? “öğrendiklerimizi kim saptıyor?” sorusuna verilebilecek yanıtı, eğitim sonuçlarına baharak çıkarabiliriz. Eğitimcilere sormaya gerek yoktur. Eğitimcilerimiz de bizim gibi, aynı yöntemle ve aynı bilgilerle “imal edilmişlerdir”.
“Insan bilgisi şimdi, her on yılda bir iki kat artıyor” diyor, bazı bilginler. Ders programı hazırlanır- ken sonsuz seçme olanakları vardır. Bir ders programı hazırlayan, vereceği bilgileri özenle seçme lidir. Yapacağı seçim, ders saatleriyle ve çıkarlarıyla ya da kendi çıkarına bildikleriyle kısıtlanır.
Çıkarların yönetilmediği bir eğitim var mıdır? Çıkar peşinde olmak belirli bir şeyi istemektir. Belirli bir şey istemeyen eğitim söz konusu değildir. Bizler bu belirli şeyleri yapmak ya da yapmamak konusunda eğitiliriz. Bu, bizim bazı bilgileri almamız, diğerlerini de almamamızla sağlanır.
Yapmamız ve yapmamamız gereken şeylere göz atarsak eğitim plancısının kim olduğunu ortaya çıkarırız.
Yalnızca, yaptıklarımızın ve yapmadıklarımızın kime yaradığını araştırmamız yeterli.
*E.A. Rauter, Düzene Uygun Kafalar Nasıl Yetiştirilir?




















