Gel..
Ne olursan ol yine gel.
İster kâfir, ister mecusi, ister puta tapan ol yine gel,
Bizim dergâhımız, ümitsizlik dergâhı değildir,
Yüz kere tövbeni bozmuş olsan da yine gel…
Yaygın olarak Mevlana’ya atfedilen ancak Ebu Said-i Ebu’l-Hayr’a ait olduğu iddia edilen o harika çağrı ve şiir. İçerik olarak Mevlana’nın felsefesine uygun olduğu ve döneminin en önemli şairi olduğu için onun saymışız.
Mevlana’nın bu çağrısını bilmeyen yoktur. Fakat bu çağrının manasını bir türlü çözememiş çok insan vardır. “Tilkinin dönüp dolaşacağı yer kürkçü dükkanıdır” atasözü,bu çağrıyı anlatabilecek en güzel atasözüdür. Allah, kulunun kürkünü ( bedenini ) soyacak ve içindeki emaneti sorgulayacak gibi düşünün. İşte Mevlana bu gerçeği insanlara, daha ölmeden vakitleri varken hatırlatmak ister.
Peki güzel hatırlatmayı neden çok ciddiye almayız? Gerçeği bilmenin bizi kurtaracağına dair bir ifadeye bir ayete mi rastlamışızdır kutsal kitapta? Evet, bilmek önemlidir. Fakat yaşanmayan hakikatin kimseye bir faydası yoktur.
Yazının postunda güzel bir ifade var. Mizah amaçlı kurgulanmış bir post. “Gel ama sıkılırsın” ifadesi aslında harika bir mesajda veriyor bize. Oldu ya çağrıya uydun, o zaman arınman da gerekecek. Her türlü kötülükten, fenalıktan, gururdan, kibirden, dünya sevgisinden. Bunları başarmak kolay değildir. Hele insan için..
Dünya sevgisi ile dolu kalplerin, nefsini terbiye etme aşamasına geçmesi ile sıkıcı bir yaşamda başlamış olur. Günahtan kaçan, her adımını bilinçli ve kontrollü atmaya çalışan insan, bir zaman sonra sıkılır. İşte bu sıkılma süreci insanı, eski boş ve anlamsız hayatına geri dönmeye zorlar. İnsanın kendisiyle yüzleşeceği ve Rabbini tanıdıkça kendi acziyetini anlaması, nefsinin hiç hoşuna gidicek bir şey değildir.
O zaman ne demek lazım? ;
“Gel, sıkılsanda, işine gelmese de gel! Gel ki sonsuza kadar vaad edilene sahip ol! Azıcık sık dişini ya.. Bak göreceksin sonunda gülen sen ve senin gibi sabradenler olacak”
Bu arada Celaleddin dedeye de bir Fatiha gönderelim buradan. Nurlar içinde yatsın
