Susam ve Zambaklar / John Ruskin

“Bulunmak istediğiniz yer yerine “kendinize uygun yer” ifadesinin kullanılması daha doğru olabilir. Çünkü geçmişteki bu saray günümüzde yaşayan soylu topluluktan bazı yönlerden ayrılır: Kişi başka bir şeyle değil,sadece emek ve değeriyle burada kendini gösterebilir.Cennet kapılarının bekçilerini hiçbir zenginlik çeldiremez. Hiçbir isim karşısında korkudan boyun eğmezler ve hiçbir hile onları kandıramaz.

 John Ruskin/ Susam ve Zambaklar

Tanrım beni yavaşlat.. / Bir Hitit duası

Tanrım, beni yavaşlat
Aklımı sakinleştirerek kalbimi dinlendir

Zamanın sonsuzluğunu göstererek bu telaşlı hızımı dengele

Günün karmaşası içinde bana sonsuza kadar yaşayacak tepelerin sükunetini ver

Sinirlerim ve kaşlarımdaki gerginliği,
belleğimde yaşayan akarsuların melodisiyle yıka, götür.

Uykunun o büyüleyici ve iyileştirici gücünü duymama yardımcı ol.

Anlık zevkleri yaşayabilme sanatını öğret; bir çiceğe bakmak için yavaşlamayı,
güzel bir köpek ya da kediyi okşamak için durmayı,
güzel bir kitaptan birkaç satır okumayı,
balık avlayabilmeyi, hülyalara dalabilmeyi öğret.

Her gün bana kaplumbağa ve tavşanın masalını hatırlat.

Hatırlat ki yarışı her zaman hızlı koşanın bitirmediğini yaşamda hızı arttırmaktan çok daha önemli şeyler olduğunu bileyim.

Heybetli meşe ağacının dallarından yukarıya doğru bakmamı sağla.

Bakıp göreyim ki onun böyle güçlü ve büyük olması yavaş ve iyi büyümesine bağlıdır.

Beni yavaşlat tanrım ve köklerimi yaşam toprağının kalıcı değerlerine doğru göndermeme yardım et.

Yardım et ki kaderimin yıldızlarına doğru daha olgun ve daha sağlıklı olarak yükseleyim.

Ve hepsinden önemlisi tanrım, bana değiştirebileceğim şeyleri değiştirmek için cesaret,
değiştiremeyeceğim şeyleri kabul etmek için sabır,
ikisi arasındaki farkı bilmek için akıl ve
beni aşkın körlüğünden, yalanlarından koruyacak dostlar ver.

-Hitit duası

Bilmediğinizi düşündüğüm 8 enteresan bilgi…

Halo etkisi nedir?

Birini ilk gördüğümüzde edindiğimiz izlenime bakarak, kişinin diğer özellikleri hakkında çıkarım yapmak.

****

Imam Gazali’ye göre göğe bakmanın 10 faydası..

1. Vesveseleri azaltır.

2. Hüzün ve kederi azaltır.

3. Korku vehmini giderir.

4. Allah’ı hatırlatır.

5. Kalpte Allah’ın büyüklüğünü yayar.

6.Kötü düşünceleri giderir.

7. Karamsarlık hastalığına iyi gelir 8. Aşıkları teselli eder.

9. Sevenleri birbirine alıştırıp

yakınlaştırır.

10. Ve, o duaların kıblesidir.

****

Vladimir Nabokov’un uydurduğu kelime hangisidir?

Ünlü yazar, Toska adlı sözcüğü, genelde ortada belirli bir sebep yokken hissedilen derin bir kederi ifade etmek için kullanılıyor.

****

En uzun Türkçe kelime hangisidir?

70 harften oluşan, “muvaffakiyetsizleştiricileştiri veremeyebileceklerimizdenmişsinizcesine” kelimesidir.

****

İran’da gözleri görmeyen birine ne denir?

Iran’da kör birine kör demek ayıp karşılandığından kalbi ile görüyor demek için “ruşendil” denir.

****

Bibliyomani nedir?

Kitap satın alıp okumama hastalığı anlamına gelir.

****

Dünyanın en uzun romanı hangisidir?

Madeleine de Scudéry’nin “Artamène” adlı eseri, 2.100.000 kelime ve on ciltten oluşur.

****

Fransız edebiyatının en uzun cümlesi hangisidir?

Romantik akımın önemli temsilcilerinden olan Victor Hugo’nun eseri Sefiller, 823 kelimelik cümle içeriyor.

 

Viktor’a Viktır diyesim var

Gecenin bir yarısı aklıma bir şey takılıyor.

Victor isminin okunuşu acaba nasıl?

Viktor mu?

Yoksa Viktır mı?

Bende ağır basıp cevap Viktordu. Çünkü Victor Hugo isimli yazarın adının geçtiği heryerde Viktor diye telafuz ediliyordu.

Ama peki niye Viktır deme gereksinimi doğmuştu bende?

Dilimizin dibine kadar inen ingilizce alışkanlığı mıydı bunun sebebi.

Üşenmedim girdim Forvo’ya. Hangi dilde nasıl okunduğunu görmek için. Victor Hugo Fransızdı. O sebeple önce Fransızca telaffuzu dinledim. Evet, Victor Fransızca Viktor okunuyordu. Fakat ingilizce telefuzda Viktır okunuyordu.

Demek ki bazı isimler ülkeden ülkeye farklı okunuşlarla yer edinebiliyor. Bu durumda Victor’a Viktor diye seslenmek daha doğru. Ama içimde bir ses ” sen Viktır Hugo de. Ne olacak ki” diyor bana 🙂

Ya insan içinde Viktor Hugo’ya Viktır deyince millet garip garip bakarsa:) Deneyeyim bir bakalım ne olacak.

Tarkan’ın gittiği markete ne denir?

Bu soruya soğuk bir espriyle cevap vermek geldi içimden. Tarkan’ın gittiği markete elbette Megamarket denir. Nasıl, kendinize geldiniz mi ? 🙂

Tarkan halâ Tarkan..

Ama benim gözümde değil. Fanları tarafından görünen durum bu. Tarkan, Allah uzun ömür versin kalan ömründe bir tek şarkı bile yapmasa bile yine böyle sevilir. Peki neden Tarkan böyle bir müzik ilahı gibi değerlendiriliyor? Onu farklı kılan ne?

Ondan başka ikinci bir megastar çıkaramayan medyanın, magazin haberlerinin hep en üstünde tutma gayretimi?

Yoksa 90’larda ki en iyi vokal olması mı?

Üstüne kondurulan megastar etiketi mi?

Bunların hepsi de olabilir.

Fakat bence bu işin sırrı Tarkan’ın da kendini bir megastar görmesi hâlâ. Her programa çıkmaması, herkesle düet yapmaması, her zaman yüksek tuttuğu fiyatı..

Tarkan aynı iPhone marka telefon gibi. Zırt pırt albüm yapmayarak, bir single ile bir sene idare ederek, kameralardan uzak kalarak değerini hep yüksek ve elit tutmayı başarıyor.

Memleket meselelerinin çoğu hakkında yorum yapmıyor. İktidarla hiç bir zaman yakın ilişkiye girmiyor. Bu sebeple muhalefetin ve seçkin kesimin hep desteğini alıyor. Ağırlıklı olarak çevre ve tabiat koruyucu bir imaj koyuyor ortaya. Sonrada hayvan hakları ve benzeri konulara çok duyarlılık gösteriyor. Din, inanç, kültür ve yerel geleneklere dair bir fikrini beyan etmiyor.  İşte tüm bunlar Tarkan’ı hep Tarkan tutmayı başarmasını sağlıyor. Bu Megastar unvanı kaç yaşına kadar devam edecek bilmem ama kimi fanları için 60 yaşına gelse bile o bir megastar olacak.

Bugün NTV nin magazin haberlerinde Tarkan haberine denk geldim. Haberde NTV nin manşeti : “Ülkenin en şanslı marketi” olmuş. Tabi NTV bu manşeti fanlarının Tarkan’ın market alışverişinden bir foto paylaşmasının ardından yapmış. Yani NTV manşeti, hayranlarının yorumları üzerine atmış.

 

Haberin detayı şöyle: Tarkan bey ve ailesi Almanya’da bir markete gitmişler. Ki zaten Tarkan ve ailesi uzun zamandır Almanya’da yaşıyor. Tabi orada buradaki kadar hayran kitlesi olmayınca, sıradan bir vatandaş gibi rahat sokağa çıkabilmenin rahatlığını yaşıyorlar haklı olarak..

Gelelim ülkenin en şanslı marketi yorumuma..

Neden en şanslı marketi o market Almanya’nın?

Cevap : Tarkan gelmiş çünkü

Peki gelince ne olmuş?

Cevap : Herkes Tarkan’ı yakından görmüş 🙂

Allah’ım şansa bak!

“Tarkan bizim Market’e gelmiş” demiş marketin sahibi ve çalışanları 🙂

Bu nasıl bir abartmadır? Tarkan’ı görmenin şansı ne olabilir bilemiyorum. Tarkan sonuçta herkes gibi bir insan ya 🙂 Uzaylı değil yani. Yemek yiyebiliyor, çalışıyor, uyuyor. Aklıma şey geldi şimdi. Mesela Alman magazin medyası ülkelerinin en ünlü sanatçısı bir markete gidince NTV nin ülkenin en şanslı marketi gibi bir manşet atar mı?

Hiç sanmıyorum. Çünkü Avrupa’da ki hayran kitleleri ve fan’lar sevdikleri sanatçıları bizim gibi aşırı abartmiyorlar. Onların tüm heyecanı konser anında ve şarkılarına eşlik ederken. Ekstra bir yalakalık ve rahatsız etme gibi bir tutumları yok. Bizde ki abartma gerçekten parmakla gösterilir cinsten.

Neyse uzatmayayım. Allah megastarımızı ve ailesini her türlü beladan kazadan muhafaza eylesin inşallah.

Hazmedebilmek zor iştir

Hazımsızlık tabiri, sadece midede birtakım hareketsizlikten kaynaklanan bir durum değildir. Hazımsızlık veya hazmedememek, aynı zamanda bir kişinin yaşadığı acizlik, çekememezlik veya katlanamamak gibi birtakım duygulara da verilen isimdir.

​Tedavisi sadece insanları çok ciddiye almamak ve aza kanaat getirmek olan bu ruhsal hastalık, kendine kurban olarak hoşgörü ve duyumsamadan uzak, kendini yetiştirirken edindiği bilgilerin hatasız olduğuna inanmış bireyleri seçer. Kendi önündekini değil hep başkalarının önündekini takip eden ve hep daha fazlasını isteyen bu anlayış, kendini şişirerek yaşar. Biyolojik gazla benzerliği olan bu hastalığın kalpten atılması, sindirim sisteminde oluşan gazın atılmasına oranla oldukça zordur.

​— Tevfik Sadi

Sıkıntı, karışıklık ve beklenti tarifleri..

byzokszr

Hezeyanlı bir duyguydu adı “sıkıntı” idi. Tüm vücudu kaplayan duyguların en bilineniydi. Çoğu zaman nasıl doğduğu bilinmezdi. Onu tarif ederken bıkkınlık ve keyifsizlik kelimeleri en çok kullandıklarımızdı. Boşluktan da hâsıl olurdu. Sinir gerilmesinden de..
Gelişi hissedilirdi. Ama gidişini kimse duymazdı. Canının sıkıntısının geçtiği an’a denk gelen ve “sıkıntım şimdi geçti ” diyen birine hiç şahit olunmadı tarihte. Sıkı can iyi miydi? Çıkmaz mıydı? Ne biçim yorumlara maruz kalırdı. Sıkıntısız insan mı olurdu hayatta? Canı sıkılmaya görsün insanın tüm arayışların ve muhasebelerin içine balıklama atlar..

byzokszr

Kafalar..

Ya Leyladır ya Mecnun. Bulanık bir suyun içinde yolunu bulmaya çalışan küçük bir kefal çabası.. İnsan neyi çözmüş ki hayatı çözsün! İnsan bilir, insan söyler, insan susar. Ama iş hakikate yani gerçeğe gelince dehşete kapılır. Çünkü tüm gerçekler çok miktarda can yakar. Canı yanmayan yaşamaz, hayatta kalır. Hayatta kalmak muhimse yaşamak en mühim olanı. Gayrı git derdine dermanı, içinde ara ademoğlu, ademkızı..

byzokszr

Beklentiler..

Sonunda hep şaşırtan, kızdıran, az da olsa yüz güldüren finaller. İnsan çok isterse olmaz derler eskiler. Peki beklemeden, istemeden, hayal kurmadan ve dahi düşlemeden nasıl yaşar insan? Nasıl bitirir istemeyi canı gönülden isteyerek? Hep bizim istediğimiz olsaydı bizim ahvalimiz ne olurdu? Raylarından kurtulan bir tren.. Hiç bir çapanın tutamadığı bir gemi..

Kafka der ya: az eşya, az insan! Beklentilerini aç bırakan her daim tok gezer derim bende. Sen hiç aç kaldın mı? Açlık zordur. Ama insan açlıktan ölmez tok kalamamaktan ölür.

Acı / Cesar Vallejo

Bu acıyı Cesar Vallejo olarak çekmiyorum. Şu anda ne sanatçı, ne bir insan, hatta ne de bir canlı varlık olarak acı çekmiyorum. Bu acıyı bir Katolik, bir Muhammedî yahut dinsiz olarak çekmiyorum.

Yalnızca acı çekiyorum bugün. Adım Cesar Vallejo olmasaydı da çekecektim bu acıyı. Sanatçı olmasaydım, aynı acıyı duyacaktım yine. İnsan da olmasaydım, hatta canlı varlıkta, böylesine çekecektim bu acıyı. Katolik de olmasam, Tanrı-tanımaz da olmasam, Muhammedî de olmasam yine acı içinde olacaktım. Bugün en dipten başlayarak acı çekiyorum. Yalnızca acı çekiyorum bugün.

Açıklamasız bir acı içindeyim şu anda. Öyle derin ki acım bir sebebe bağlanamaz, bir sebebe de bağlanamaz. Sebep ne olsun ki? Ona sebep olabilecek önemdeki şey nerede? Hiçbir şey sebebi değil, hiçbir şey ona sebep olacak güçte değil. Bu acıdan doğan şey ne işe yarar.

Benim acım bir tuhaf kuşların kuzey ve güney rüzgârlarından döllenip saldıkları tarafsız yumurtalardandır. Sevdiğim kız ölseydi, acım çektiğim acı olmakta devam ederdi. Boynumu kesselerdi usturayla, ben yine şimdi duyduğum acıyı duyardım. Bu hayatta değil bir başka hayatta olsaydım çekeceğim bundan başka bir acı olmazdı. Bugün en yücelerden başlayarak acı çekiyorum. Yalnızca acı çekiyorum bugün.

Açların acısına bakıyorum da benimkinden nasıl da uzakta görüyorum onu. Açlıktan ölecek olsam, bir ot olsun biterdi mezarımda. Aynı şey âşıklar için de öyledir. Âşığın kanı, hangi kaynaktan ve ne yöne aktığı belli olmayan benim kanım yanında nedir ki?

Şimdiye dek evrendeki her şeyin kaçınılmaz olarak baba-oğul bağlantısı içinde olduğunu düşünürdüm. Oysa bugün işte bakın ne babadır benim acım ne oğul. Batan gün olmaya tümseği yok, fazlasıyla sinesi var doğan gün olmak için ve loş bir yere konacak olsa hiç ışık salmayacak, aydınlık bir yere koysan gölgesi olmaz. Bugün acı çekiyorum, olsun ne olacaksa. Bugün acı çekiyorum yalnızca.

Bu bir şuursuzluk katliamı dostum!

Sevgili Lev Nikolayeviç

Korona günlükleri en yoğun kayıpları verdiğimiz zamanları tarihe işlemeye devam ediyor. Ölmekten korkmayan ya da başka birilerinin ölümüne neden olmaktan korkmayan binlerce şuursuz yüzünden yine kısıtlamaların tavan yaptığı bir döneme girdik bu gece..

Bir maskeyi takmayı beceremeyenlerin yüzünden her gün 200 e yakın insanımızı kaybediyoruz göz göre göre..

Bunun adı ahmaklık!

Bunun adı gerizekalılık!

İnsanın en önemli şeylerinin başında sağlık ardından özgürlüğü gelir. Fakat bu Kovid 19 denilen virüs, bu iki kıymetlimizi uzun bir süre daha rehin alacak gibi görünüyor. Sağlık bakanı Koca’nın dilinde tüy bitti maske ve mesafe demekten. Sonuç yine aynı.. İhmal ve dikkatsizlik!

Her insan bir gün biryerlerde ölecek elbet. Ama bu ölümün başka birilerinin sorumsuzluğu yüzünden olması ne büyük bir cinayettir. Aptal insanlar yüzünden nice akıllı ve iyi insan ölüyor! Bu dünyadaki en şuursuzca işlenen cinayettir dostum.

Allah hepimizin yardımcısı olsun.

 

 

Tövbeler olsun / Abdurrahim Karakoç

Tövbeler Olsun

Boğdu yıllarımı aşkın ırmağı
Bir daha geçmek mi, tövbeler olsun!
Görünürde zemzem, gerçekte ağı
Bir daha içmek mi, tövbeler olsun!

Tarifsiz duygular sardı içimi
Kimi yerde gezdim, havada kimi
Düştüm tepetaklak, aldım dersimi
Bir daha uçmak mı, tövbeler olsun!

Aynalara baktım onu gösterdi
Sırtımda gram yük tonu gösterdi
Boyumun ölçüsü sonu gösterdi
Bir daha ölçmek mi, tövbeler olsun!

Bazen bir kasırga, bazen bir “hiç”tim
İflas etti aklım, ben benden geçtim
Kendime ateşten elbise biçtim
Bir daha biçmek mi, tövbeler olsun!

Bazen kuyulara indirdi beni
Bazen zirvelere kondurdu beni
Göçtüm yayla diye, dondurdu beni
Bir daha göçmek mi, tövbeler olsun!

Susuz bir çöl idim, suya muhtaçtım
Hoşgörüye hasret, ilgiye açtım
“Buldum-buldum!” diye yanına kaçtım
Bir daha kaçmak mı, tövbeler olsun!

Aldırmadan kınamaya, yergiye
Tarla yaptım bir gramlık sevgiye
Saçtım tohumunu yeşersin diye
Bir daha saçmak mı, tövbeler olsun!

Terk eyledim “sevda” adlı yapıyı
Fırlattım ruhsatı, yırttım tapuyu
Kilitledim gönül denen kapıyı
Bir daha açmak mı, tövbeler olsun!

Abdurrahim Karakoç

Hazırcı prensesler ve merhametsiz üvey anaları..

Bu aralar benim minnak kızım, masalları genelde benim okumamı istiyor. Ama bu isteği herkesin bildiği baba-kız samimiyeti ile ilgili değil. Ben arada espri olsun diye,masalı farklı ses tonlarında ve farklı ağızlarla okuyorum. O da bundan çok hoşlanıyor. Hayalini canlandırın kafanızda. Yarı doğu şivesi yarı belgesel sunumu, biraz da rahmetli Döngeloğlu hoca heyecanıyla okunan bir masal..

E haliyle de komik oluyor. Her gece 5 farklı kısa masal seçiyor kızcoş. Hepsini güzelce okuyup bitirince hemen uyku moduna geçiyoruz. Benim kız masallar bitene kadar hayatta uyumaz. Hatta uykusuzluk kafasına vurmuş olsa da, direnir ve başarır.

Son bir haftadır üç masala takılmış durumda tontiş kızım. Sinderella ( ki bizim ki Sindirelya demeyi seviyor ) Pamuk prenses ve güzel ile çirkin masalları, son dönemin en çok okunanları. Ha! bir de Kral Midas ve kızı Marigold masalı var.

Bu masalları çok seviyor tontiş. Ama korkuyor da bir yandan. Kraliçeler ve üvey annelerin yaptıkları cidden ürkütücü çünkü. Zaten dikkat edin, masalların sonu güzel bitmese hepsi birer hitckok filmi gibi. Devler, ejderhalar, yaratıklar, periler, kötü kalpli kraliçeler. İyi ve kötünün savaşı da en çok masallarda görülür. Çocuklar bu soyut karakterler ve kahramanlar içinde bir çok kimlik edinir, sonunda hep kazanan modeli kendilerine örnek alıp iyiden yana olurlar.

Ben bir haftadır prenses masallarını okuyunca, ister istemez masallar hakkında belli tespitler de yapmaya başladım. Özellikle de Avrupa’nın en bilinen masallarının, tamamen elitlerin çevresinde cereyan ettiğini. Onların enterasan problemlerinin işlendiği masalları okuyup durduk yıllarca çocuklarımıza. Çoğu masalda bir Kral, bir Kraliçe. Bir prenses ve onu ya kurtaracak ya da aşık olup sarayına götürecek bir prens arayışına şahit olduk. Prenses hep güzel. Prenslerse hep yakışıklı ve kültürlü! Külkedisi, Pamuk prenses, güzel ve çirkin, Rapunzel masalları işte tam da bu karakterlerin hayatlarını anlatıyor. Ünlü ve soyluların hayatları, sıradan halka sanki magazin izletilir gibi yedirilmiş masallarda.

Avrupa’nın masal anlayışında hayatta bir Keloğlan figürü yoktur mesela. Bir Nasreddin hoca yoktur. Dede Korkut’un halkın içinde yaşanılan hikayeleri anlattığı gibi anlatan bir Avrupalı yaşlı bilgeleri yoktur. Sadece Noel babaları vardır. O da hiç güzel hikaye ve kıssalar anlatmaz. Miladi takvime göre her yılın son gecesi, çuvalında onlarca oyuncağı taşır. Eve hırsız gibi girip ( kapıyı kullanmaz ve gece yarısı gelir mutlaka ) oyuncakları bırakıp kaçar. Bir Allah’ın kulu da görmez. Asosyal kişilik problemi yaşamasından mı, yoksa kolayına geldiğinden mi bilinmez, hep kaçak..hep kaçak..

Mesela yine Avrupai masallarda Kraliçeler hep üvey annedir. Kral’ı bir şekilde uyutup evlenmeyi başarmış, Kral’ın kızını da kendine dert etmiştir. Külkedisinin üvey annesi, pamuk prenses’in üveyi. Rapunzelin anası hep kötüdür. Ama neden?

Neden bu masallarda kadınlar hep acımasız ve merhametsizdir?

Prenseslik dönemlerinde iyi ama Kraliçe olunca, kazandıkları iktidar ortaklığı sebebiyle mi bozarlar kendilerini? Birer cadıya dönüşür hemen hepsi. Siz bu tip masallarda bir tane iyi kraliçe gördünüz mü Allah aşkına!

Bencede görmediniz.. Çünkü bu masalları üreten yazarlar şeytani planları yapanların genelde Kraliçeler olduğu konusunda fikir birliği içindedirler. İleride Kraliçe olacak prensesleri bir düşünün şimdi.. Pamuk Prenses, evlendiği prens Kral olunca neye dönüşecek sizce? Kibirli ve acımasız bir Pamuk prenses hayâl edinsene bir 🙂 Ya kocasını deli gibi kıskanmaya başlayan bir Sinderalla’nın, kocasını kıskandığı kadınları gizli gizli zehirlendiğini 🙂 İktidar dediğimiz şey, böyle canı olmaları için gayet yeterli bir neden olsa gerek..

Bir de şeye takığım. Bu prenslerin tek bildiği ve arzuladığı şey, yakışıklı bir prens’e aşık olup sarayda yaşamak. Bir de yakışıklı prens seçmeleri lazım tabi.. Öyle her prens’e hanım olunmaz. Tüm prensesler ve prensler güzeldir masallarda. Bunlar özel ve en sağlıklı genlerin bir araya getirilerek üretilmesi sonucu doğmuş gibidirler. Biz de padişah ve saray hikayeleri ile ilgili masallarda vardır tabi. Fakat bir Keloğlan padişahın kızına talip olur. Ama yakışıklı değildir. Çokça cesaretli fakat kel ve çirkindir. Ama zekası ile hem padişahı dize getirir hem de sultanın kızını kendine aşık eder. Biz deki masallarda kızlar, sürekli yakışıklı koca arayan, eylemsiz ve kıçını serip oturan karakterler değildir. Çünkü halkın kızıdır.

Dış güzellik ve şatafatlı bir yaşam çok önemlidir Avrupa masallarında. Hayata bunları elde etmek için gelmiş gibidirler. Kadının güzel olması herşeyden önemlidir. Hiç zeki pir prenses gördünüz mü bu arada? Onu da göremezsiniz çünkü yoktur. Tüm prensesler saftır, kötülük bilmez ve güzel doğarlar 🙂 Onların dertleri yakışıklı bir prens tarafından eş adayı seçilmek. Bir de Kötü kalpli Kraliçelerin maskesini düşürmek için bir perinin yardıma gelmesidir. Orada periler hep prenseslere yardım eder. Hayatta gariban ve cirkince bir kızın evine gidip yardım etmezler. Tabiri caizse adam seçerler 🙂 Nedir bu perilerin soylulara yaranma ve yakalanma hali!

Sürekli prenses masalları ile büyütülen minnak kızların ileride ki halleri ne olur acep? Süslenme püslenme merakı, güzel ve havalı kıyafetler ve sonunda makam mevki sahibi yakışıklı bir koca!

Baba evinde prenses olan kızın, bir prensle evlenemediğini, ya da sıradan bir adama aşık olup evlendiğini düşünün.. O evliliğin akıbeti hayra mı yoksa boşanmaya mi gider? Aklın, emeğin, mücadelenin, sadakatin giderek değerini yitirdiği bir çağda, kız ve erkek çocuklarını gerçekten doğru yetiştirmek inanılmaz derecede zor artık.

Baba evinde prenses olanla, anasının evde hizmetkâr yerine konulduğunu gören erkek çocuğunun evlenmesi ne büyük bir felaket senaryosudur!

Biz ebeveynlerin adımlarını çok daha ciddi atması lazım artık. İşte bu sebeple bu tip masallara ara verip. Saygın pedagog ve eğitimcilerin önerdiği masallara dönüyorum bu hafta. Bakalım kızçosum yeni masallara ne kadar sürede alışacak. Bekleyip göreceğiz.