Dove bence tüm klişeleri yıktı.

Dove, bence saç konusunda topluma empoze edilen tüm klişelere meydan okuyup, kendi tercihlerinin arkasında duran kadınları ekrana taşıdı. Neydi o klişeler peki?

Ahenkle dans eden saçlar..

Reklam filmindeki kıza vurulup direğe çarpan erkek..

Özenle seçilmiş harika bir yüz ve uzun saçlara sahip bir başrol oyuncusu..

Dove’un son reklamında bunların hiç biri yok. E peki ne var?

Bugüne kadar hiç denenmemiş bir reklam anlayışı.

Saçlarının beyazlarını ısrarla boyatmayan Özge Özpirinçci. 60 yaş üstü spor araba kullanan ve saçını rengarenk boyatmış bir hanımefendi. Ve sadece kendisi için saçlarına önem veren tesettürlü bir genç kız.

Dove bu reklam tarzıyla bu kadar hiç ulaşılmamış üç ayrı kitleye seslendi. Bu ciddi bir atılım bence. Saç deyince akla neden sadece güzel ve ışıl ışıl parlayan saçlara sahip kızlar gelir? Aslında bu metazori tamamen ticari.. Alım gücü yüksek ve güzelliğini en çok önemseyen kadın gurubu, 20-50 yaş arasında çünkü.

Zaten #ezberlerinötesinde slagonu da reklamla harika bir paralellikte sunuluyor izleyiciye.

Reklam filminde bence en kilit oyuncu tesettürlü kızımız. Türk televizyon reklamcılığında ilk defa inancı ya da kültürsel sebeplerden örtünen bir kullanıcıya ulaşıyor Unilever. Bugüne kadar bir şekilde dışlanan antipatik bulunan ve sıcak bakılmayan kapalı kadın anlayışını da reddediyor şirket. Valla bence harika bir sahiplenme bu. Eminim reklamı izleyen tesettürlü kadınlar da bundan çok memnun olmuşlardır. Bence Unilever bu kesimin gönlünü çalmaya niyetli. Umarım devamı gelir.

Özge Özpirinçci’ye gelirsek.. Zaten diyecek çok bir şey yok. Özge kendini çok uzun zaman önce ispatlamış üst sınıf bir oyuncu. Harbiliği, dizide canlandırdığı cesur ve güçlü karakter ile artık çok saygın bir yerde. İşte bu güvenle saçının beyazlarını kapatmaya bile gerek duymuyor. Üstelik çokça kötü eleştiriler almış olsa bile bildiğinden vazgeçmiyor. Bu tavrı da Dove’un dikkatini çekmeye yetmiş. Ayrıca saçındaki beyazlar da oyuncuya ayrı bir hava katmış. Yakışmış yani..

Umarım Dove’un bu yeni kitleler edinme gayreti diğer şampuan markalarına da örnek olur.

Başarı ne biliyor musun?

Patlayan balon olma, patlayan mısır ol. Başarı denen şey işte bu!”

​Hayatta hep iki tür insan görürüz: Biri şiştikçe şişen, etrafına hava atan, her an “patlayacağım” korkusuyla yaşayan balonlar; diğeri ise potansiyelini sessizce çekirdeğinde saklayıp, doğru anı bekleyen mısır taneleri.

​Balonun olayı bellidir; dışarıdan üflenen havayla şişer, gerilir, en ufak bir iğne ucunda ya da kendi gerginliğinde küt diye patlar. Ortada ne eser kalır ne de bir tat. Koca bir hiç!

​Ama mısır öyle mi? Kuru, sert ve sıradan görünür ilk başta. İçindeki potansiyeli kimse bilmez. Ta ki ateşle, yani hayatın zorluklarıyla, o kızgın tavayla karşılaşana kadar. Isı yükseldiğinde, baskı arttığında mısır pes etmez; aksine içindeki gücü dışarı patlatır, kabuğunu çatlatır ve asıl formuna, o bembeyaz, coşkulu hâline ulaşır.

​Başarı dediğin şey tam olarak bu değil mi zaten?

​Hayat bazen altımızı sonuna kadar açar. Üzerimize baskı kurar, bizi sıkıştırır, köşeye sıkıştırır. İşte o an pes edip balon gibi patlayıp sönmek de var, mısır gibi kabuğunu kırıp büyümek de! Zorluklar seni eritmek için değil, içindeki o lezzetli potansiyeli ortaya çıkarmak için var.

​O yüzden, hayatın ateşi seni korkutmasın. Bırak zorluklar seni sıkıştırsın; sen sadece içindeki gücü serbest bırakmaya odaklan. Kendi tavanı patlatmanın, o mis kokulu başarıya ulaşmanın vakti gelmedi mi sizce de?

İnstagram instagram söyle bana..

İnstagram bana bir masalı çağrıştırıyor. Hani şu güzellik budalası olan kraliçe vardı ya?  Sihirli aynaya her gün ” ayna ayna söyle bana. Benden daha güzeli var mı bu dünyada?” sorusunu soran kraliçeden bahsediyorum. Tek derdi sürekli güzel görünmek olan bir kadın! Bir Kral kocası var ama. Kimdir nedir hiç kimse bilmez. Karısının güzellik manyaklığına alışıp boyun eğen ve onu deli diye kendi haline bırakan bir kral 🙂

İşte Instagram denilen şey günümüzün sihirli aynası!

Bolca makyaj yapıp Instagram kamerasının önüne geçiyorsun. Biraz ışık, biraz filtre sonra ayna sana diyor ki: “sen manyak güzelsin izin ver senin bu güzelliğini alem-i cihana göstereyim. Seninde koltukların kabarsın”

Zamanla Instagram denilen ayna onu kullanan kadınlara şöyle seslenir: Daha da güzel görünmek ister misin?  Kadın heyecanla: ” Evettt” diye bağırır.

İnstagram kamerası da şöyle der: O zaman hergün farklı kıyafetler giy. Ayrıca bir tane de LED’li Özçekim ışığı al. Almayanı dövüyorlar net’ten. Hem bu ışığı alırsan aynı haber spikerlierinin gözlerinin icindeki gibi ışıklar gibi ışıklanır gözlerin..

Bu aleti alan her kadın artık kontrolden çıkmıştır. Onu daha güzel, en güzel, harikulade gösterecek ne varsa denemeye hazırdır. Artık dünyadaki en önemli şey, ona “çok güzelsin” diyecek eş dost akraba ve takipçilerdir. İnstagram kamerasının içinde sadece kendisinin olduğu. Yan profilden ve yukarıdan çekilmiş Özçekim fotolarının oluşturacağı bir sayfaya sahip olur.( yukardan çekim yapıyor çünkü bu şekilde sıfır gıdı mertebesine ulaşmış olur )

Güzel olmaya ve dedirtmeye çalışmak! Sürekli bunu tescil ettirme ve onaylanma isteği! Aman Allah’ım bu tam bir hastalık!

Hâlbuki bir kadının en önemli iki özelliğinden biri de aklı ve duruşu değil midir? Ne kadar akıllı olduğunu tescil ettirmeye bir gün niyetlenmeyen. Yaptığı işlerle değil sadece güzelliğini ortaya koyarak yaşamaya çalışan bir kadının saygınlığı nerededir? Güzellik merakı olan kadının başka bir şeyde kendini ispatlama derdi yoktur. Çünkü bu en kolay ve en zahmetsiz iştir. Güzelliği sona eren ve yaşlanan bir kadına saygı duyulmaya devam ediliyorsa bilin ki o kadın gayretinin çoğunu kariyerine ve aklına yatırım yaparak geçirmiştir hayatını.

Allah’tan hemcinslerim bu hastalığa karşı bağışıklıdır. Arada yakalansalar bile çok çabuk atlatırlar. Tabi istisnalar yok mu? Elbette var. Tarkan bu hastalığa yakalanan ve atlatamayan tek erkektir. Atlatacağı zamanlar gelir mi? Onu zaman gösterecek artık..

 

Bana göre bilgelik iki türlüdür / Tevfik Sadi

Bilgelik su gibi olmaktır. Suyun yönü her daim aktığı taraftadır; bilgenin tek tarafı ise hak ve hakikattir. Bilgelik iki türlüdür ve her iki türü de evlâdır. İlk bilge tüm birikimini tecrübesinden ve çileli hayatından alır. Şaşırdığı tek şey, hakikati buldum sanan insanların büyüklenerek gezmeleridir. Bu sebeple hakikati anlatacağı insanlar arar, fakat çok az ferasetli insan bulur.

​Diğer bilge ise beynen ve kalben hakikati acı çekmeden bulandır. Allah böyle bilgelere ilmi doğuştan hediye eder. Bu bilge hakikat için insan aramaz; Allah, hakikati arayanların yolunu bu bilgeye düşürür. Onu bulan, akıl almaz bir akıl sahibi olur. Bir insan çok acı çekerek bilge olur ama bu bilgelik en çok kendisinin yükünü hafifletir. Kendisine bilgelik verilen ise mum misali erir durur; acıyı hiç hissetmez ve ışığını bu dünyadan göçene kadar yitirmez. Hatta öldükten sonra da ismini dünyaya duyurur.

Elini sallasan Eymen’e ya da Asel’e çarpacak!

Ya aşık oldun ya mantık evliliği yaptın. Şöyle içine sine sine. Sonra gelsin cicim ayları. Cicimler bitince sıra geldi bir çocuk yapmaya. Niyete girdiniz ve sonunda aldınız kucağınıza meleği. Adıyla yaşasın dedi herkes. Sahi adı neydi bebeğin?

Erkekse: 

Eymen?

Asaf?

Ömer Asaf?

Ege?

Kızsa:

Asel?

Defne?

Aleyna?

Ecrin?

Zeynep?

Çocuğunuza verdiğiniz isim %90 bunlardan biriydi değil mi? Tabi bu tahminim 2020 de çocuk sahibi olanları kapsıyor.

Halbuki daha çocuk doğmadan 5-6 ay öncesinde ne isim araştırmıştınız değil mi? Aman çocuğumun ismi güzel olsun diye Google da ne aramalar yaptınız:) Hem söylenişi afili hem de anlamı güzel yüzlerce isim araştırdınız.

Fakat sonunda yine dönüp dolaşıp erkekse Eymen Kız olmuşsa Asel ya da defne ismini koydunuz. Şimdiki ana babalar çok şanslı. Eskisi gibi büyüklerin “şu ismi koy” baskılarına maruz kalmıyorlar. Yoksa çocuğun mutlaka iki ismi olur biri anne adayının koyduğu. Diğeri de baskın tarafın büyüklerinin dede ya da ninelerinin isimleri 🙂

Son 10 sene kız isimlerinde “Aleyna” ismi birinciliği hiç bırakmıyordu. Yer gök Aleyna doluydu. Bir de Hira Nur çok boldu. Bir moda akımına kapılıp gitti İslami muhafazakâr kesim. Aleyna nedir arkadaş? Nerde geçiyor? Kur’an’ı Kerim’de. E peki ne anlama geliyor? “Üstümüze başımıza bela” demek. Ya hu kardeşim siz manyak mısınız? dedirtirler kendilerine. Var böyle anlamını bilmeden sırf moda diye çocuğuna isim verenler. Hem binlerce! Mesela ben lisede bir kızı beğenmiştim.Adı Tuğçeydi. Merak ettim gittim baktım Google’a. ( Şaka 90 lar da yoktu Google moogle 🙂 ) Tuğçe: Osmanlı padişahlarının kavuğunun üstünde duran tüy parçasına denirmiş meğer 🙂 Kıza tüy demişler anlayacağınız!

Benim kız dünyaya gelmeden önce annesi ile bizde çok araştırmıştık. Allah’ım ne aradık! Hem güzel olsun. Hem herkeste olmasın hem de anlamı çok güzel olsun. Bulduk çok şükür 🙂 Türkiye’de benim kızımın isminde ikinci bir kız yok halâ; ) Hem de saf Türkçe iki isim..

Az önce bir haber sitesinde okudum 2020 yılında bölge bazında yeni doğan çocuklara verilen isimleri paylaşıyordu. Valla bölgeler arasında pek bir fark yoktu. Eymen, defne, Ecrin, Asaf, Asel ve Zeynep en çok verilen isimler.. Sadece güneydoğu Anadolu’da Muhammed ismi verilmiş farklı olarak. Allah’tan kız isimlerinin sıralamasında Elif ve Zeynep de girmeyi başarmış.

Umarım bu Eymen, Ecrin ve Asel modası bu yeni yılda ve devamında gelmez. Çünkü Evlilik çağına gelecek olan çocuklar, Ecrinlerle evlenen Eymenler olarak dolduracak nikah salonlarını 🙂

 

 

Sende mi WhatsApp!

WhatsApp’ın kullanıcılarına yönelik ‘zorunlu güncelleme’ kararının ardından, uygulama mağazalarında alternatif mesajlaşma uygulamaları ilgi görmeye başladı bildiğiniz gibi. Yani WhatsApp muazzam bir dayatmayı koydu önümüze.

Facebook ile WhatsApp  kullanıcılarının verilerini paylaşacağını açıklayan platform kullanıcılara seçim hakkı tanımadı.Zaten Facebook’a üye olanlar için bir sıkıntı yok. Facebook çoktandır verilerinizi kopyalayıp oraya buraya satıyordu! Ancak Facebook üyeliğiniz yoksa bu önemli bir durum. Çünkü işte şimdi Facebook’a üye olmasanız da tüm bilgileriniz kayıtsız şartsız Facebook’un eline düşecek.

Söz konusu değişikliği kabul etmeme şansı olmayan bizler, ya bu şekilde WhatsApp’ı  kullanacak ya da platformu kullanmayı bırakacak. Başka bir deyişle WhatsApp yeni kuralları kabul etmeyen kullanıcılara yasak getirecek. Söz konusu kararın 8 Şubat itibari ile yürürlüğe girmesi bekleniyor.Bu durumda bir alternatif platform kullanmanız gerekir. Peki hangisini?

Apple’ın uygulama mağazası olan App Store’da, Türkiye’de en çok indirilen mesajlaşma uygulamaları arasında ilk sırada ‘Telegram  Messenger’ yer almış. İkinci sırada, Tesla  ve SpaceX Üst Yöneticisi Elon Musk’ın  WhatsApp’a karşılık önerdiği ‘Signal’ uygulaması bulunurken, WhatsApp üçüncü sıraya geriledi. Valla ne yalan söyliyim ben bu Musk’a pek güvenemiyorum.Adamin hayatı para zaten. Gidip Signalden satın alır bilgileri!

WhatsApp’ın hemen ardından Türk mühendisleri tarafından geliştirilen yerli anlık mesajlaşma uygulaması BiP listenin üst sıralarında kendisine yer bulmuş.

Ben kendi adıma bip’i tercih edeceğim.En azından yerli. Google’ın uygulama mağazası Play Store’da da en çok indirilen mesajlaşma uygulaması Telegram Messenger olmuş. Ama bu telegramıda büyük veri dosyaları paylasabilme özelliği yüzünden illegal ve marjinal guruplar kullanıyorlarmış.WhatsApppp, Play Store’da ikinciliğe gerilerken, onu yerli uygulama BiP takip etmiş.Bunlara ilaveten bir de yerli olan laff diye bir platform varmış ama onu incelemedim daha. Bence iyi araştırıp üye olmak lazım.Adamlar nasıl olsa herşeyimi zi biliyorlar diye düşünüp salmayın kendinizi..

 

Dünya hızını almış gidiyor!

Bu aralar yine zamanın su gibi akıp gitmesine kafa yoruyorum. Zaman sizce de eski zamanlara göre daha hızlı geçmiyor mu?

Mesela pazartesileri bunu çok yaşıyorum. Göz açıp kapamışım gibi bir hafta geçiyor ve yeni pazartesi geliveriyor. Oysa ne çocukluğumda ne de gençliğimde böyle akmazdı zaman. Nasıl oluyor peki bu?

Dünyamı hızlandı yoksa toplum olarak hiç boş vakit ayıramaz mı olduk kendimize? Yoksa sürekli koşuşturma ve planlamalarla eritiyoruz zamanı?

Zaman böyle hızlı akınca aklıma hemen kıyamet alametlerinden biri gelir. O da ahir zamanda zamanın daha hızlı akacağı inancı.

Yoksa dünya daha hızlı mı dönmeye başladı?

İşte bu sorulara bir cevap bilim dünyasından geldi. Az önce haberlere bakıyorum NTV’de. Haber şöyleydi bültende: “Dünya kendi ekseninde daha hızlı dönmeye başladı. Artık 1 gün 24 saat değil”

Söz konusu çalışmaya göre, Dünya son 50 yıldır hiç olmadığı kadar hızlı dönüyor ve bu yüzden bir günün artık 24 saatten daha kısa bir sürede tamamlanıyor. Çok ilginç değil mi? Ne oldu da birden hızlandın ey dünya!

LiveScience’ta yer alan habere göre, 19 Temmuz 2020 tarihinde bir günün 24 saatten 1,4602 milisaniye daha kısa sürdüğü ortaya çıkarıldı. Şimdi diyeceğiniz ki Allah aşkına milisaniyelik hız yüzünden mi zaman daha hızlı akar oldu? E tabi bende bu yüzden diyemem. Ama hızlandığımız doğru.

Yine aynı habere göre, bu 1960’lı yılların sonlarından itibaren kayıtların tutulmaya başlanmasından bu yana saptanan en kısa gün olarak kayıtlara geçmiş.

Bu keşif sonrası ortaya çıkan artık bir günün 24 saatten yaklaşık olarak 0,5 saniye daha kısa sürmesi nedeniyle saniyelerin değişip değişmeyeceği konusunda tartışmalara yol açmış.

Bu çok ufak bir fark olarak görülse de özellikle uydular ve iletişim ekipmanları Ay, Güneş ve diğer yıldızların konumlarına bakılarak belirleniyor ve Güneş zamanı ile hizalanan gerçek zamana dayanıyor.

Bu nedenle milisaniyelik farklar bile bilim insanları için oldukça önemli adlediliyor. Peki ya bu hızlanış her sene biraz daha artmaya devam ederse? Ya bir 10 yıl sonra 1 saat kısalırsa koca gün?

Valla ürkütücü! Biz 24 saat bize yetmiyor derken daha azına razı olacağımız günlere kalmayız inşallah.

Allah hayreylesin sonumuzu..

Oh my god! Tanrıyı her işe karıştıran ecnebi cümlesi

Oh my god cümlesini bilmeyenimiz yok değil mi?

Ohhh my Godddd!

Ne büyük bir heyecan ve  şaşkınlık cümlesidir bu. Tüm Hollywood filmlerinde illa geçer bu cümle. Ama aksiyon filmlerinde bolca söylenir. Adamlar her filmde Tanrılarının isimlerini söylemeye o kadar alışmışlardır ki oh my god’sız senaryo yazamazlar.

Bu oh my god öyle bir yaygınlaşmıştır ki porno filmlerinde tavan yapar adamların. Oh my god cumlesinin içi böyle filmlerde öyle dolar ki, birçok duyguyu ifade etmekte kullanılır.

Acı da oh my god..

Zevk anında oh my god..

Şaşkınlıkta oh my god!  🙂

Hatta bu tip filmlerde bu cümle dışında pek bir kelime kullanılmaz. Aralarda sadece bir baby geçer. O baby kelimesinin de başında illa bir Ohhhhhhhh olur.

Ecnebi milleti bu cümleyi kullanmaya bayılırlar bayılmasına da. Tanrı adını verdikleri yaratıcı gücün tüm büyüklüğünü yok ederler. Her bok’a, yani hayırlı hayırsız her işe God’larını karıştırarak değersiz ve minyatür bir sembole dönüştürürler. Gerçi bu minyatürleşme Hz. İsa’nın sözde çarmıha gerilmiş halinden esinlenerek icat edilmiş, haç heykelciliği ile  2000 yıl önce başlamıştır bile!

Biz müslümanlar Allah’a şükür böyle bir heykelcik uydurmadık. Sadece bir dönem haç heykelciği kadar olmasa da Cevşen kolyesi takardık. O görünür vaziyette değil kıyafetin altında durdurdu. Yani gösteriş için değil, korunma amaçlı takılırdı. Ama ilginçtir ki, bir Fatiha okumayı bilmeyen insanımız korunmak için cevşeni kendine kalkan edinirdi. Günümüze baktığımızda artık kimse cevşen muskasına gerek duymuyor. Çünkü korunmaya pek gerek duymuyorlar. Bilirsiniz bize 3 kulhü bir elham yeter sıkışınca 🙂

Velhasıl kelam adamlar ( ecnebiler ) bir cümleyi yerine ve tonlamaya göre farklı kullanabiliyorlar. Biz ise şaşırınca ” hadi ya” ya da “şoke oldum” diyoruz. Çok değil bir 20-30 yıl önce “hay Allah” derdik. Artık Allah ismini kullanmaya da üşenir olduk. Oysa Allah’ın ismini başına farklı sıfatlar getirerek kullanma gibi bir avantajımız varken..

Meselâ..

Herhangi bir işe başlarken BİSMİLLAH

Rabbimin nimetlerini görürüm anlamında kullanırken ELHAMDULİLLAH

Şaşkınsam, anlayamıyorsam hikmetini Allah’ın SUBHANALLAHAH

Gördüğümüz tüm güzellikler O’nun eseri demek için MAŞALLAH

Aciz bir kulum, zayıfım, hataya düştüm anlamında kullanırken ESTAĞFİRULLAH

Bazen kelimelerim haddi aşıyor, korkuyorum demek için MAZALLAH

Dara düştüğümde dünyanın şerlerinden Allah’a sığınma anlamında kullanırken EUZÜ BİLLAH diyebilirdik.

Yine Hasbinallah diyerek, Allah bize yeter anlamı taşıyan bir söylemde de kullanabilirdik.

Yani hayırlı olan her işin içine Allah’ın ismini katma şansımız varken bunu kullanamıyoruz.

Tabi Allah’ın ismini abuk sabuk bir işe başlarken kullanan zeka gerilerine de sahibiz ne yazık ki!

Geçen bir dizide denk geldim. Komedi dizisinde geçiyordu bu örnek. Adam şarap şişesinin mantarını Ya hakkkk! diyerek açmaya çalışıyordu! Tabi RTÜK ve diyanet uyuyordu o sırada! İşte ben o sahneye denk gelince oh my god! dedim içimden 🙂 Aman tanrım, Yüce Allah’ı artık şarap şişesinin açarken yardıma çağırır oluşumuz karşında.

Gerçi bizim millet uzun bir zamandır şaşırmıyor artık dünyada olup bitenlere. Çünkü bizi şaşırtacak şeylerin sayısı giderek azalıyor dünyada. Eğer bu saatten sonra demeye başlarsak oh my god demeye. Bilin ki işler hiç te rayında gitmiyor anlamına gelir.

 

 

 

 

 

Seyyar gelen mutluluk..

Kaldırım baloncuları..

Şu pandemi döneminde ayakta kalmaya çalışan seyyarlar içinde. Belki de en çok karşılaştığınız iki seyyar satıcı tipi, simitçiler ile balonculardır sanırım. 20 yaş altı gurubunun dışarıda dolaşma hakkı olduğu o 2-3 saatlik dilimde, her çocuk parkında bir ya da iki baloncu amcaya denk gelirsiniz. Bu amcalar her yarım saatte bir belirledikleri bir mahallede sürekli yer değiştirirler. Birbirine yakın mesafedeki çocuk parklarında arşınlamadıkları bir yer kalmamıştır. İşte bugün evime geçerken takıldı kadrajıma bu esnaf abimiz. Ekmek zor.. Ekmek emek demek. Çocuğun mutluluğuna vesile olan bu insanlara Allah iş rastlığı versin..

“Erkeğin korumasına ihtiyacım yok” iddiası ve kabul edilebilirliği üzerine

Feminist görüşe göre kadının korunmaya ihtiyacı yoktur. Yani kadın, kendini her türlü şartta ve zamanda koruyabilir. Bu çok tartışma götürecek bir konudur. Oysa Ataerkil bir toplumda ve şiddetin doruk yaptığı bir dönemde bu iddia çokta kabul edilebilir değildir. Şiddeti önce guruplandırmak gerekir. Fiziksel ve psikolojik şiddet en tepede yerini alan şiddet türüdür. Fiziksel şiddete hem erkek hem kadın hatta hayvanlar bile ağır bir şekilde maruz kalırlar. Kas gücünün konuştuğu bir olayda kadının erkeğe karşı üstün gelme olasılığı çok düşüktür. Kadın, ancak yardım talep ettiğinde bir koruma altına girer. Evlilik akdi bir çeşit korunma ihtiyacınıda beraberinde getirir. Fakat yalnız yaşayamayı tercih edenler için korunma desteği almak zordur. “Kadının benim birinin korumasına ihtiyacım yok” soyleminin arkasında, güvendiği bir erkekten zarar görmüş olması yatar çoğunlukla. Ya aldatılma, ya fiziksel şiddet, ama çoğunlukla da psikolojik şiddet türleri kadının yalnız kalmayı göze alması ve gelecek her türlü tehlikeye karşı daha bir hazırlıklı ve dirayetli olma çabasını kamçılar. Bu dünyada kadın, adam, çocuk da dahil yaşayan ve yaşamayan herşeyin korunmaya ihtiyacı vardır. Mesela adamların da korunmaya ihtiyacı vardır. Bu korunma fiziksel bir korunma değildir. O korunma manevi destek şeklinde kadınlar şeklinde verilir. Mesela bir kadın erkeğini diğer kadınların zulmünden de koruyabilir. Yine tarihi eserler mesela. Onlar da korunur. Sadece insana karşı değil. Hayvana, iklim şartlarına, zamana vs. Yani dolayısıyla erkeğin kadını koruması, kadını güçsüz duruma düşürmez. Aciz durumda da göstermez. Sadece olay yanlış anlaşılır. Burada en önemli açmaz, erkeğin değer verdiği kadını koruma zamanlaması ve kadını aşırı kıskançlığı sebebiyle baskılama davranışıdır. Yaşadığımız zamanda açık bir şekilde görülüyor ki kadının kendini korumakta en çok zorlandığı yer sokak değil. Evindeki ya da en yakınındaki erkek! en Son bir şey.. İnsan bazen kendini, kendine karşı bile korumak zorunda kalabilir. İnsanı koruyan vicdanı ve karakterdir. Tehlike türlü kılığına ve şahsiyete girebilir ve insanı en zayıf anında yakalar.

Goodbye old year! Hayrolasın New year..

Yeni bir yıl daha geldi. Yeni bir yıl…

​Yani yeni 365 günlük bir takvime göre, yapılacak kısa ve uzun vadeli planlarımızı uygulamaya çalışacağımız bir zaman dilimi.

​Acı tatlı birçok anıyı biriktirdiğimiz bir yılı yüzlerce özçekim karelerine sığdırıp yeni bir yaşa, daha doğrusu yaş almaya başladığımız zamanın takvimsel olarak ilk günü bugün.

​Umudun ve hayallerin yarım kalanlarının tamamlanacağı, belki de yeni umutların doğumuna şahit olacağımız 2021…

​Gelecek yeni yılı bize güzellikler getirecek umuduyla sevip bekleyip 1 Ocak günü sabahı uyandığımızda, aslında her şeyin, herkesin aynı olduğunu ve hiçbir şeyin değişmediğini fark ettiğimiz o anlara varmak.

​İnsanın yenilenme ve değiştirme arzusunun tavan yaptığı belki de en önemli gece, yılın son gecesi…

​Kutlayanlar ve kutlamayanların her birinin ertesi gün aynı güneşe, aynı geceye ulaşacağı 24 saatlik bir toplumsal heyecan hâli.

​Ben kendi adıma kutlama yapacak bir şey bulamamışımdır yılbaşı geceleri; toplumsal bir etkileşime ayak uydurup herkesleşerek yaptığım ufak tefek etkinlikleri saymazsak eğer…

​Ne olacağı, ne getireceği belli olmayan bir yıllık zaman dilimini neden bu kadar mutlu ve eğlenceli olarak karşılamam gerekir ki?

​Bence tam bir mantıksızlık bu. Büyük umutlarımı ve hayallerimi neden yeni girdiğim yıldan beklemeliyim ki?

​Ya bu yeni yıl öleceğim yılsa? Ya bu yıl ailemde birinin ölüm senesiyse? Bir düşünün lütfen. Belki de geçmişte yaşamadığınız türlü acıyı 1 Ocak günü yaşayacaksınız ve bu, ihtimal dâhilindeki yeni girdiğiniz yılı geldi diye çılgınca kutluyorsunuz. Kusura bakmayın ama bu tam bir delilik 🙂

​Yeni miladi takvim yılını sanki canlı bir varlık gibi şahsileştirirseniz, iyi geçmeyince de kurtulmak istemeniz normaldir. Geçmişe dönüp baktığınızda “En çok sevdiğiniz yıl hangisidir?” diye bir soru sorsalar size, eminim hepinizin çok önem atfettiği bir yıl vardır. Fakat o yıl 365 günü kapsayan bir mutluluk ve keyif getirmemiştir size; ancak belli bir bölümde gerçekleşen bir olayı sevmişsinizdir ya da belli sayıdaki insanla güzel anılara sahip olmuşsunuzdur. Hepsi budur yani. Fakat sizler içinde bulunduğunuz yılı bir canlı varlık gibi algılarsınız.

​Dolayısıyla anlatmak istediğim şey şu: Yeni yılı kutlamak değil, eski yılınız kötü geçtiyse ancak yıl sonunu kurtulma eğlencesi yapmanız evlâdır 🙂

​İşte 2020 yılı için bu yapılabilir. Onunla gelen pandemi musibetinden en azından takvim olarak kurtulduk kutlaması 🙂

​Tabii ki bu kutlama gerçek anlamda bir kurtuluş demek değil koronadan ama en azından psikolojik olarak bir rahatlama aracı ve vesilesi sayılabilir. Yılbaşını kutlamak dinî anlamda doğru değildir malûm, ama yıl sonunu kutlamak caiz değildir diye herhangi bir hüküm yok sonuçta 🙂

​Yıl sonunuz kutlu olsun efendim. Yeni yılınızda ise Allah hakkınızda hayırlı olanı sevdirip versin size…

​— Tevfik Sadi

Hayat treni yazısına naçizane bir ekleme

Yaşam bir tren yolculuğuna benzer: bineriz, yolculuk yaparız ve ineriz. Bazen kazalar, bazen de rötarlar olur. Bazı duraklarda sürprizlerle karşılaşırız. Bunların bazıları büyük mutluluklara, bazıları ise büyük acı ve hayal kırıklıklarına dönüşür.

 Doğduğumuzda, yani trene bindiğimizde, bütün yolculuk boyunca bizimle beraber olacaklarını sandığımız kişilerle karşılaşırız. Bunlar annelerimiz, babalarımız ve diğer akrabalarımızdır. Ne yazık ki bu düşüncemiz gerçek olmaktan çok uzaktır. Onlar bir istasyonda, bizi trende bırakıp, inerler ve biz onların sevgi, şefkat, arkadaşlık ve önderliklerinin anılarıyla yaşamaya devam ederiz..

 

    Bununla beraber, trene sonradan binen ve bizim için önemli olan başkaları da vardır. Bunlar kız ve erkek kardeşlerimiz, arkadaşlarımız, eşlerimiz, dostlarımızdır ve onları da sevmeyi ve bağrımıza basmayı öğreniriz .

 

    Bazı kişiler bu yolculuğu kaygılardan uzak bir gezi gibi düşünecek ve neşe içinde yollarına devam edeceklerdir. Bazıları ise bu yolculuk esnasında hayal kırıklıkları, gözyaşları, kayıplar yaşayacaklardır. Kimi kişiler de ihtiyacı olanlara yardım eli uzatmak için çevremizden hiç ayrılmayacaklardır.

 

     Bazılarının trenden inmesi, geride sonsuza kadar sürecek bir iz bıracaktır. Bazılarının trene binmesiyle inmesi bir olacak, öyle ki birlikte yolculuk yaptığınızı ya da yollarınızın bir yerde kesiştiğini güçlükle hatırlayacaksınız.

 

    Bazen sevdiğimiz kimi yol arkadaşlarımızın, başka bir vagonda oturmayı tercih ederek bizi yalnız bırakmaları bizi üzecektir. Elbette ki tren içinde onları arayamayacağımıza dair bir şart bulunmamaktadır. Ancak onları arayıp bulduğumuzda, yanlarındaki koltukta başka birisi oturuyor olabileceğinden, oraya oturmamız mümkün olmayabilecektir.

 

    Olsun.. Herkesin yolculuğunda ümitler, hayaller, meydan okumalar, aksilikler ve vedalaşmalar olacaktır. Herşeye rağmen, bu yolculuğu en güzel şekilde yapmak için çaba göstermeliyiz. Sürekli yol arkadaşlarımızı anlamaya çalışmalı ve onların en iyi taraflarını arayıp bulmalıyız.

 

     Unutmayın ki, yolculuğun herhangi bir anında, yol arkadaşlarımızdan herhangi biri müşkül bir duruma düşebilir ve bizim yardımımıza ihtiyaç duyabilir. Bizim de bocaladığımız ya da yolculuğa devam edip etmeme konusunda bile tereddüte düştüğümüz anlar olabilir.. İnşallah o durumlarda, yanıbaşımızda, bizi anlayacağına ve destek vereceğine güvendiğimiz birilerini buluruz.

 

      Yolculuğumuzun en büyük sırrı ise hiçbirimizin son durağa ne zaman geleceğimizi bilmememizdir. Bu yol arkadaşlarımız için de böyledir, hemen yanıbaşımızdaki koltukta oturuyor olsalar bile.

    Şahsen ben son durağa gelip trenden indiğimde çok üzüleceğim.. Bundan eminim.

    Yolculuk sırasında edindiğim arkadaşlarımdan ve dostlarımdan ayrılmak bana acı verecek. Yakın olduğum insanların hepsini terkedip gitmek üzücü bir şey. Ancak bir gün, hepsiyle buluşmak için büyük istasyona gideceğimden eminim. Onları orada ellerinde, trene bindikleri zaman çoğu yanlarında olmayan, bagajlarıyla göreceğim.

      Onları yeniden görmekten mutlu olacağım. Bagajlarının artmasına katkıda bulunduğum için de öyle. Ve onların yaşamını zenginleştirdiğim kadar onların da benim bagajıma katkıda bulunduklarını ve yaşamımı zenginleştirdiklerini göreceğim için de..

      Bu tren yolculuğunda hepimiz biraradayız. Herşeyden önemli olan, son durağa gelip de trenden inene kadar, bu yolculuğu mümkün olduğu kadar keyifli ve hatırlanmaya değer kılmak için, hepimizin elimizden gelenin en iyisini yapmaya çaba göstermemizdir..

      Benimle aynı trende yolculuk yapan siz okurlarım dahil tüm yol arkadaşlarıma güvenli, keyifli ve uzun bir yolculuk diliyorum!

Kaynak: HAYAT TRENİ  Dr. Taner Akman. 

*********

 

Gerçekten harika tespitlerle dolu bir yazı bu. Dün gece bir arkadaş göndermiş. Muhtemelen paylaşayım diye sayfada. Paylaşılmayı sonuna kadar hakeden bu yazıyı sizlerle buluşturmak ayıp olurdu. Her cumlesinden razı olduğum bu yazıyı bitirdikten sonra. Benim içimdeki refekatçiler adina, bir iki kelam da ben etmeliyim diye düşündüm. Herkes bir şekilde bu hayatta bir trenin yolcusudur. İstikametlerin tayin edilişi sırasında bizim olmadığımız; fakat bir hedefe bir gayemize ulaşmak adına binmek mecburiyetimiz olan trenler..

Sonra aklıma ilk gelen ne kadar cümle varsa yazıverdim kağıta.

Dedim ki : Yalnız trene kaçak binenlerde oldu hayatlarımızda. Çoğunu çok az tanıdık. Çoğunu yanlış tanıdık. Belki de biz yanlış anlaşıldık. Trenin gittiği yönü kimsenin bilmediği, ama buna rağmen milyarca insanın binmeye tereddüt etmeden içinde bir koltuk edindiği o uzun ve son sürat hareket tren! Senin adın kader, gittiğin yolunda nasip değil de nedir adı?

İnenlere gelince.. Her inen yeni gelecek olana yer açmaktan başka ne niyet taşır? Her inenin elbet başka trende vardır bir bekleyeni. Adının, yüzünün kim olduğunun ve nereli olduğu bilinmeden beklenen yolcularız hepimiz. Bindiğimiz her kader trenini bizi en güzel nasiplere ulaştırsın inşallah..