Çocuklar gibi / Sabahattin Ali

 

Bende hiç tükenmez bir hayat vardı

Kırlara yayılan ilkbahar gibi

Kalbim hiç durmadan hızla çarpardı

Göğsümün içinde ateş var gibi

Bazı nur içinde, bazı sisteyim

Bazı beni seven bir göğüsteyim

Kah el üstündeydim, kah hapisteydim

Her yere sokulan bir rüzgar gibi

Aşkım iki günlük iptilalardı

Hayatım tükenmez maceralardı

İçimde binlerce istekler vardı

Bir şair, yahut bir hükümdar gibi

Hissedince sana vurulduğumu

Anladım ne kadar yorulduğumu

Sakinleştiğimi, durulduğumu

Denize dökülen bir pınar gibi

Şimdi şiir bence senin yüzündür

Şimdi benim tahtım senin dizindir

Sevgilim, saadet ikimizindir

Göklerden gelen bir yadigar gibi

Sözün şiirlerin mükemmelidir

Senden başkasını seven delidir

Yüzün çiçeklerin en güzelidir

Gözlerin bilinmez bir diyar gibi

Başını göğsüme sakla sevgilim

Güzel saçlarında dolaşsın elim

Bir gün ağlayalım, bir gün gülelim

Sevişen yaramaz çocuklar gibi

İçimizdeki şeytanla yarışmak..

İçimizde iki şeytan var.

Birincisi kıyamete kadar insanoğluna bela olacak,kovulmuş hilekâr düşman.

İkincisi ise acizligimizi gizlemek için saklandığımız şeytan sembolü, Tüm tembelliklerimizi,acizliklerimizi zayıflıklarımızı üstüne atttığımız şeytan!

İkinci şeytan Sabahattin Ali’nin kaleminden çıkan,(benimse okunmaya çok geç kaldığım bir roman!) “içimizdeki Şeytan” adlı romanda tüm çıplaklığıyla ortaya çıkıyor..

Okur’u ağlamaklı bir halden,ani bir sevince sürükleyen sonrada öfkeye geçecek bi ruh haline sokan bir hikâye!
Kişisel gelişim,aşk,sabır,yaşam ve tiraf gibi kavramları tersdüz etmiş harika bir roman bu.

Okuduğum en iyi romanlardan biri,mutlak suretle tavsiye ederim.