Çocuklar gibi / Sabahattin Ali
Bende hiç tükenmez bir hayat vardı
Kırlara yayılan ilkbahar gibi
Kalbim hiç durmadan hızla çarpardı
Göğsümün içinde ateş var gibi
Bazı nur içinde, bazı sisteyim
Bazı beni seven bir göğüsteyim
Kah el üstündeydim, kah hapisteydim
Her yere sokulan bir rüzgar gibi
Aşkım iki günlük iptilalardı
Hayatım tükenmez maceralardı
İçimde binlerce istekler vardı
Bir şair, yahut bir hükümdar gibi
Hissedince sana vurulduğumu
Anladım ne kadar yorulduğumu
Sakinleştiğimi, durulduğumu
Denize dökülen bir pınar gibi
Şimdi şiir bence senin yüzündür
Şimdi benim tahtım senin dizindir
Sevgilim, saadet ikimizindir
Göklerden gelen bir yadigar gibi
Sözün şiirlerin mükemmelidir
Senden başkasını seven delidir
Yüzün çiçeklerin en güzelidir
Gözlerin bilinmez bir diyar gibi
Başını göğsüme sakla sevgilim
Güzel saçlarında dolaşsın elim
Bir gün ağlayalım, bir gün gülelim
Sevişen yaramaz çocuklar gibi
İçimizdeki şeytanla yarışmak..
İçimizde iki şeytan var.
Birincisi kıyamete kadar insanoğluna bela olacak,kovulmuş hilekâr düşman.
İkincisi ise acizligimizi gizlemek için saklandığımız şeytan sembolü, Tüm tembelliklerimizi,acizliklerimizi zayıflıklarımızı üstüne atttığımız şeytan!
İkinci şeytan Sabahattin Ali’nin kaleminden çıkan,(benimse okunmaya çok geç kaldığım bir roman!) “içimizdeki Şeytan” adlı romanda tüm çıplaklığıyla ortaya çıkıyor..
Okur’u ağlamaklı bir halden,ani bir sevince sürükleyen sonrada öfkeye geçecek bi ruh haline sokan bir hikâye!
Kişisel gelişim,aşk,sabır,yaşam ve tiraf gibi kavramları tersdüz etmiş harika bir roman bu.
Okuduğum en iyi romanlardan biri,mutlak suretle tavsiye ederim.



