Deep Purple deyince kör adam aklıma gelir hemen

Bu şarkı gerçekten kafa yapar. Deep Purple’ın “When a Blind  A Man Cries” şarkısından bahsediyorum tabi. Ümitsiz, yalnız ve kör bir adamın hikayesi..

Hem müzik, hem sözler ne de güzel oturmuş birbirine. Bir çeşit metal arabesk bu ya hu!

Harika..

 

DEEP PURPLE / When a blind man cries

If you’re leaving, close the door
Gidiyorsan, kapıyı kapat
I’m not expecting people anymore
Artık insanlardan bir şey beklemiyorum
Hear me grieving, I’m lying on the flor
Duy beni kederleniyorum, zeminde yatıyorum
Whether I’m drunk or dead I really ain’t too sure
İçsem ya da ölsem gerçekten çok emin değilim

I’m a blind man
Ben kör bir adamım
I’m a blind man
Ben kör bir adamım
And my world is pale
Ve sözlerim solmuş
When a blind man cries
Kör bir adam ağladığında
Lord, you know there ain’t no sadder tale
Lord, bilirsin burada daha hüzünlü bir masal olmayacak

Siyah Gözlerine Beni de Götür / Nurullah Genç

Daha dokunmadan kurudu irem
çöllere bir türlü yağamıyorum
yeni bir koşunun başlangıcında
biraz deprem sonrası
biraz şehir hülyası
bir kalp yangınından geriye kalan
siyah gözlerine beni de götür
artık bu yerlere sığamıyorum.

Pembe uçurtmalar yolladığından beri
sarardı tiryaki menekşeleri
sonbaharın tozlu kafeslerinde
sevgi turnaları yakalıyorum
turnalar gidiyor; ben kalıyorum
avareyim,asudeyim,yorgunum
bilmiyorum neden sana vurgunum
Erzurum garında banklar üstünde
uyku tutmuyor karanlıkları
yitik düşlerimi kovalıyorum
gölgeler gidiyor; ben kalıyorum.

Binbir türlü kokuyorsa yaylalar
siyah gözlerine beni de götür
baharın koynundan koparıp sana
ipek bir mendile sardığım yüreğimle
şehzade gülleri gönderiyorum
umutlar kalıyor; ben gidiyorum.

Bütün yelkenlileri,deniz fenerlerini
kaptanları sorgulayan
yanından geçen küheylanların
korku tufanına yakalandığı
siyah gözlerine beni de götür
güneş ülkesinden gelen yiğitler
benzeri olmayan bir dünya kursun
cellat,ayrılığın boynunu vursun.

Usul usul intizarı çürüten
bu hercai diken,bu çılgın arzu
sürüklüyor imkansız muştuların
eşiğine gönül vadilerini
bir ağaçtan düşen yapraklar gibi
düşüyorum tanyerine
ya topla yaralı kırlangıçları
ya da bu vefasız şarkıyı bitir
özgürlüğe giden tutsaklar gibi
siyah gözlerine beni de götür.

Hayati İnanç’ı tanıyınız..

 

Hayati hoca, Denizli’li ve 1961 doğumlu. İstanbul Hukuk 1984 mezunu. Mesleği Avukatlık fakat yayıncılık, yöneticilik, denetçilik, öğretmenlik ve sunuculuk gibi bir sürü işte de eli var. “En değerli iş insana yatırım” felsefesine Gençlerle tecrübelerini paylaşmayı hayat tarzı edinmiş  “Can Veren Pervaneler” programını hazırlayıp sunmuş Trt de bir dönem. Aynı isimle 5 kitap yazmış iyi de etmiş.

Ben Hoca’yı severek okuduğum Cins isimli dergiyle tanıdım bir kaç sene önce. Esprili, zeki ve soyadı gibi çok inanclı bir abimiz. Sosyal Medya’da videoları bol miktarda dolanıyor.

İnanç hoca “her Türk erkeği günde usta işi bir gazel okumalıdır ve her Türk erkeğinin ezberinde 10 beyt yer almalıdır” derken çok samimi. Zaten kendine ait sayfasında da bol miktarda gazele ve şiire denk gelirsiniz.

Hoca’nın “Can veren Pervaneler” serisinden en güzel alıntıları aşağıda paylaşıyorum bir göz atın bence.

Kavuşmanın nasıl olduğunu sor.

” Kime sorayım?”

“Ayrılık acısına düçar olana.”

 

“Umarsan bir nevâziş açdığı bin zahm için ammâ
Bu insâniyyet ey dil gamze-i cânâneden gelmez”

“Sinende açtığı bin türlü yarayı bir günde pansuman eder diye ümit edersin ama heyhât! O insanlık, sevgilinin gamzesinden gelmez.”

 

Elinizi vermeye alıştırın, bir gün can vereceksiniz”

Allahü Teâlâ hakiki yârdır. Aşk, Allahü Teâlâ içindir. Aşkta kavuşma olmaz, aşk sonsuzdur.

 

Sen ne diye feryat edip duruyorsun? Burası dünya, Cennet değil ki.

 

Aşkta üç kahraman vardır daima başrolde olan: âşık, mâşuk, rakip. Gül, bülbül, diken yani. Ferhat, Şirin, Hüsrev.
… 
Hep vuslat rakibe, hasret âşığa düşer.

 

Su uyur, düşman uyur, hasret-i hicrân uyumaz…

 

“Geçti gün ferdâyı ko sâat bu saat dem bu dem” ( Dün geçti, yarın gelir mi gelmez mi belli değil; sâat bu sâattir, an bu an.)

Mümin üç şeyden hâli olmaz: illet (hastalık), kıllet (fakirlik), zillet (itibarsızlık). Kırk gün üçüne de uğramayan korkmalıdır. Behaeddin-i Buhari’nin sözü malûm: “İhtiyaçsızlık azgınlığa sebep olur.”
“Derd ü belâ kemend-i mahbûbdur.”
(Allah sevdiklerini dert ve bela kemendiyle çeker.)

“Kalem kec-dil, mürekkeb rû-siyeh, kağıt dü-rû bilmem, 
Kimi etsem o şûha arz-ı hâlim yazmada mahrem?” 

Kalem eğri dilli, mürekkep siyah yüzlü, kağıt iki yüzlü! Şimdi kalkıp arzuhalimi yazmaya kimi mahrem kılayım?

 

Yerin altında en çok ne var diye sordu Behlül Dânâ, Harun Reşid’e; Herhalde ölüler” deyince, “yok, ölülerin pişmanlıkları dedi Behlül Dânâ..

 

Fatih İstanbul’u feth etmesydi, hatta padişah olmasaydı biz onu yine anacaktık burada. Şairliği ile hatırlayacaktık, ehemmiyeti azalmayacaktı bir mânâda.
Fatih, çok yazmayanlardan ama iyi yazanlardan.
Bana sorsalar; Avni mi? Fatih mi?
Full time Avni, part time Fatih.
Nefes aldığı her an şair ama icap ettiğinde sultan.

 

Arabi,
Farisi,
Türki.
Bu üç lisan; eş yumurta kardeşidir.
Bir araya o kadar güzel gelmiş ve öyle de güzel geçinmişler ki. Biz araya girmesek yine geçinip gideceklerdi. Yaa nesini ayırıyorsun? 
Fuzuli bir beyt yazıyor. Daha başlangıcındaki üç kelimeye bakıyorsun biri Farsça biri Arabça üçü de Türkçe amma…

 

“Aklı fikri midesinde olanın kıymeti, bağırsaklarından çıkan kadardır.”
İmam Şafii

 

Göz öyle yaratılmış ki her şeyi görüyor kendini göremiyor. Kişinin kendini bilmesi, kendi kusurlarını görebilmesi üçüncü gözü gerekli kılıyor; kalp gözünüOkumaya devam et

Kısaca Jorge Luis Borges kimdir?

Jorge Francisco Isidoro Luis Borges Acevedo (Arjantinliler uzun isim koymada ilk üçe girerler), yani kısa adıyla Jorge Luis Borges; Arjantin’in bağrından çıkmış öykü ve deneme yazarı, şair ve çevirmendir. Yani kendisi büyük yazarlardandır. “Büyülü gerçekçilik” akımına ciddi katkı sağlamış isimlerdendir. Genelde gerçeküstücülük konusunda yazdığı eserleri de muazzamdır.

Merhaba Bahri / Süleyman Çelebi

MERHABA BAHRİ

Yaradılmış cümle oldu şadüman 
Gam gidip alem yeniden buldu can

Cümle zerrat-i cihan edip seda
Çağrışuben dediler kim merhaba

Merhaba ey âl-i sultan merhaba
Merhaba ey kan-i irfan merhaba

Merhaba ey sırr-ı fürkan merhaba
Merhaba ey derde dermân merhaba

Merhaba ey bülbül-i bağ-ı Cemâl
Merhaba ey derde derman merhaba

Merhaba ey mah-ü hürşid-i Hüda
Merhaba ey Hakk’dan olmayan cüdâ

Merhaba ey asi ümmet melcei
Merhaba ey çaresizler eşfai

Merhaba ey can-ı bâki merhaba
Merhaba uşşaka saki merhaba

Merhaba ey kudreti ayn-ı Halil
Merhaba ey has-ı mahbub-u Celil

Merhaba ey rahmeten lil’alemin
Merhaba sensiz şefia’l müznibin

Merhaba ey Padişah-ı dû cihân
Senin için oldu kavnile mekan

Ey cemali gün yüzü bedr-i münir
Ey kamû düşmüşlere sen dest-gir

Dest-girisin kamu üftadenin
Hem penahı bende-vü azadenin

Ey gönüller derdinin dermanı sen
Ey yaradılmışların sultanı sen

Sensin ol sultan-ı cümle enbiya
Nur-i çeşm-i evliya vü asfiya

Ey risalet tahtının sen hatimi
Ey nübüvvet mührünün sen hatemi

Çünkü nurun ruşen etdi alemi
Gül cemalin gülşen etdi alemi

Oldu zail zulmet-i cehl-ü dalâl
Buldu bâğ-ı marifet ayn-i kemal

Ya Habiballah bize imdad kıl
Son nefes didarın ile şad kıl

Ger dilersiz, bulasız od-dan necât
Aşk ile, derd ile edin es-salat

Çünkü ol mahbub-i Rahman ü Rahim
Kıldı dünyayı cemalinden naim

Birbirine muştalayıp her melek
Raksa girdi şevk ü şadından felek

İşbu heybetten Amine hub rû 
Bir zaman aklı gidüp geldi  gerû

Gördü gitmiş huriler hiç kimse yok
Görmedi oğlun tazarru kıldı çok

Huriler aldı tasavvur kıldı ol
Hayret içre çok tefekkür kıldı ol

Çevre yanın isteyü kıldı nazar
Gördü kimbir köşede hayrü’l-beşer

Şöyle Beytullaha karşı ol Resul
Yüz yere vurmuş ve secde kılmış  ol

Secdede başı dili tahmid eder
Hem kaldırmış parmağın tehvid eder

Debrenür dudakları söyler kelâm
Anlayamazdım ne derdi ol hümam

Kulağım ağzına verdim dinledim
Söylediği sözü ol dem anladım

Der ki ey Mevlâ yüzüm tuttum sanâ
Ya İlahi ümmetim ver- gil banâ

Ümmetim dedi sanâ çün Mustafa
Ver salavat sen de anâ bul safa

Bence Ernest Hemingway..

Ernest Miller Hemingway, Amerikalı romancı, hikâye yazarı ve gazetecidir.Amerika’dan çıkmasına üzüldüğüm bir yazardır. Sade yazma tekniği ve basit üslubuyla 20. yüzyıl kurgu romancılığını etkileyen isim olmuştur. Nobel ve Pulitzer Ödülü sahibi bir yazardır. Amerika bu yazarıyla pek övünür..

“Çün Sana Gönlüm Müptela düştü” / Niyasi Mısri

Çün sana gönlüm mübtelâ düşdü
Derd ü gam bana âşinâ düşdü
 
Hakk’a âşık olanlar, bin türlü derd ve belâya mübtelâ olurlar. Bunun için “Kurb-i sultân âteş-i sûzân denilmişdir”. Âşıklar bu derdlerden şikâyet etmezler zîrâ bu derd aslında onların dermânı ve devâsıdır…
 
Zühd ü takvâya yâr idim evvel
Aşk ile benden hep cüdâ düşdü
 
Âbidler ve zâhidler çokça ibâdet eder ve helal-haram husûslarında kılı kırk yararlar belki ama bunu cehennem korkusu ve cennet arzusu ile yaparlar. Sôfiyye katında ise böyle ibâdet makbûle değildir. Aşka mübtelâ olanlar ne cennete rağbet eder, ne cehennemden korkar, onların tek derdi sevdiklerine kavuşmakdır.
 
Vâiz ider gel aşkı terk eyle
Nideyim sabrım bî‐vefâ düşdü
 
Âşıkların bu hâlini bilmeyen zâhir ehli onları kınarlar. Bu gibiler Allah’a âşık olunamayacağını iddiâ eder, akılları sıra dervîşleri irşâd etmeye çalışırlar.
 
Nice terk etsin aşkı şol âşık
Ana karşı sen mehlikâ düşdü
 
Âşık olunan zât Allah sübhânehû ve teâla olunca âşıklar hiç aşklarından vaz geçer mi? 
 
Vechini görsem dağılır aklım
Zülfün ona çün muktedâ düşdü
 
Hakk’ın tecelliyâtı âşığın aklını başından alır, onu mest ü hayrân eder. Bu tecelliyât da zikrullah ile olur. Zikrullah Hakk’ın isimlerini zikretmek şeklinde olabileceği gibi O’nun eşyâ üzerindeki tecellîyâtını müşâhede şeklinde de olur. 
 
Kim seni buldu kendi yok oldu
Vaslına ey dost cân bahâ düşdü
 
Allah’a vâsıl olmak için yok olmak gerekir. Buna fenâ makâmı denir. İnsan her şeyinden geçmedikçe Hakk’a vuslat edemez.
 
Aşka uşşâkın da’vet etmişsin
Cân kulağına ol sadâ düşdü
 
Âşıkların aşkına sebeb Cenâb-ı Hakk’ın sevdikleri kullarını kendisine da’vet etmesidir ki bu da’veti ancak cân kulağı duyabilir. 
 
Bu Niyâzî’nin hiç vücûdunda
Zerre komadı hep bekâ düşdü
 
Aşka mübtelâ olup, Hakk’a vâsıl olanlar, katrenin ummâna erişmesi gibi, kendileri yok olur yani fenâ mertebesine ererler. Bununla da kalmaz, Hakk’la berâber olur, bekâbillah mertebesine erişirler…
 
Niyâzî Mısrî 
Kuddise Sırruh

Edirne Müdavimi Erzurumlu Mehmed Şükrü Paşa’yı bol anın..

 

 

“Düşman savunduğumuz hatları geçtikten sonra ölürsem, kendimi şehit kabul etmiyorum. Beni mezara koymayın, etimi kuşlar ve itler çeke çeke yesinler. Fakat savunma hattımız bozulmadan şehit olursam, kefenim, lifim ve sabunum çantamdadır. Beni bu yere gömeceksiniz ve gelecek nesiller üzerime bir abide dikecekler.”

Kaynak: Edirne’nin 600. Fetih Yıldönümü Türk Tarih Kurumu Yayınları 31 Mart Vakası ( İsmail Hami Danişmend )

 

EDİRNE MÜDAVİMİ ERZURUMLU MEHMED ŞÜKRÜ PAŞA (1857-1916)

Ruhun şad mekânın Cennet olsun. Dünya savaş tarihine altın harflerle geçen eşi görülmemiş bir inançla tam beş ay beş gün süren Edirne savunması ve bu büyük komutanımızın kıymetini ancak ölümünden yıllar derinlemesine araştırınca öğrenip anlayabildik. Bu büyük vatansever insanı notlarımın arasına almamak olmazdı.

Gedik Ahmet Paşa’ya Gazel / Yahya Kemal Beyatlı

bâd hükmün sürüp enfâs-ı mesîhâ’ya kadar
bâdbân açtı zafer sâhil-i a’dâya kadar

çıktı otranto’ya pür-velvele ahmed pâşâ
tûğlar varsa gerektir kızılelmâ’ya kadar

ra’d-ı tekbîr kopup gitmelidir bank-i ezan
dâr-ı küffârda meşhûr kenîsâya kadar

gark-ı nûr olmalı îmân-ı muhammed’le firenk
bu sefer rim-papa’dan hazret-i îsâ’ya kadar

olsun ilhâm edenin rûhuna bir tuhfe kemâl
şehper açsun bu gazel cennet-i âlâ’ya kadar

Kırmızı ibikli küçük tavuk masalı, Aktivistlerin diline düşerse..

Kapitalizmin Ekonomik İlişkiler Döngüsü
“ABD ve İngiltere’de ilkokul çocuklarına okutulan, Rus kökenli bir halk masalı var.
Adı, Kırmızı İbikli Küçük Tavuk.

Kırmızı ibikli küçük tavuk, gezinirken buğday tanesi bulur, o buğdayı tarlaya ekebilmek için çiftlikteki öbür hayvanlardan yardım ister, hiçbiri yardım etmez, kırmızı ibikli küçük tavuk mecburen iş başa düştü der, kendisi eker, kendisi büyütür, kendisi hasat eder, kendisi değirmene taşır, kendisi un yapar, neticede ekmek yapar. Mis gibi ekmek kokusu etrafa yayılır. Kırmızı ibikli küçük tavuk “beraber yiyelim mi?” diye sorar. O hiç yardım etmeyen öbür hayvanların ağzı sulanır, “eveeeet yiyelim” derler. Kırmızı ibikli küçük tavuk acı acı gülümser, “yok öyle yağma” der, bir lokma bile vermez.


UNICEF’in sitesinde yayınlananan yazın şöyle :

Kırmızı ibikli küçük tavuk, gezinirken buğday tanesi bulur, o buğdayı tarlaya ekebilmek için çiftlikteki öbür hayvanlardan yardım ister.
Ördek “sen buğdayı filan boş ver, sana kahve tohumu satayım, acayip para kazanırsın, istediğin kadar buğday alırsın” der.
Domuz “sen buğday yerine kahve ek, nasıl satarım diye merak etme, ben senin adına pazarlarım” diye seslenir.
Fare iyice cesaretlendirir, “buğdayla uğraşma, kahve ekebilmen için istediğin kadar borç vereyim, ufak ufak ödersin” diye akıl verir.
——————-
Kırmızı ibikli küçük tavuğun aklına yatar.
“Kahve üretiminden anlamam ki, nasıl yapacağım” diye sorar.
Ördek “sana gübre satayım, çok çabuk büyür” der.
Domuz “böceklerden korumak için ilaç satayım” diye seslenir.
Fare gene finansal açıdan yaklaşır, “gübre ve ilaç alabilmen için sana istediğin kadar borç vereyim, ufak ufak ödersin” diye akıl verir.
———-
Neticede hasat vakti gelir.
Kırmızı ibikli küçük tavuk “şimdi ben ne yapacağım bu kahveyi” diye sorar.
Ördek “paketlemek için benim fabrikama getirebilirsin” diye akıl verir.
Domuz “kusura bakma, herkes kahve ekti, fiyatlar acayip düştü, senin kahve beş para etmez” diye seslenir.
Fare ise “borcunu öde artık” der!
————-
Kırmızı ibikli küçük tavuk, ibiğini kaptırdığını fark edince…
“Aç kaldım, ekmek verecek yok mu” diye ağlar.
Ördek “ekmek kolay da, alacak paran var mı” diye sorar.
Domuz “herkes kahve ekti, buğday karaborsaya düştü, kusura bakma, istersen ekmek yapman için sana ithal buğday tohumu satayım” der.
Fare ise avukatıyla gelir, “borcuna karşılık tarlanı haczetmek zorundayım, uslu tavuk olursan artık benim olan tarlamda yevmiyeyle çalışıp buğday yetiştirmene izin veririm” diye akıl verir.
———
Artık maalesef, kırmızı ibikli küçük tavuk, eskiden kendisine ait olan tarlada ırgat olarak çalışır olmuş.
Yevmiyeyi almaya gittiğinde, ördek, domuz ve farenin aslında senelerdir şirket ortağı olduklarını öğrenmiş.”

 

Pozitif Ayrımcılık elbette iyi bir şey. Fakat yalnız hakedenler için..

 

Pozitif ayrımcılık; sosyal, ekonomik ve politik yaşamda kadınlar, engelliler gibi taşıdıkları özellikler nedeniyle dışlanmış azınlıkların, dışlanmışlıklarını azaltmak ve uzun vadede engellemek amacıyla ortaya konulan politika ve uygulamaları ifade eder. Başka bir deyişle, siyaset veya iş alanında boş bir kadroya, istenen nitelikleri taşıyan taliplerden cinsiyeti nedeniyle kadın olanı seçmektir. Bu eğitim, donanım ve becerileri eşit olan kişilerden kadının tercih edilmesi anlamına gelir.

Ulaştırma bakanına sesleniyorum: Yayalara ehliyet mecburi olsun!

Yürümek..

İnsanın bebeklik dönemlerinde ortalama 2-3 yaşları arasında öğrendiği bir beceri. İki ayağının üzerinde durmak ve sonrasında düşmeden iki ayağının tabanının sırayla ileri ya da geriye doğru attığı adımlar ibaret..

Peki yürümek dediğimiz şeyin doğrusu ve yanlışı yok mudur? Yolda doğru yürümek diye bir şey vardır bilirsiniz. Yolda, yolun durumuna göre, yavaş ya da hızlı yürümenin bir kuralı olur mu? İnsan sosyal bir hayatın içinde diğer insanlarla birlikte yaşamak zorunda değil mi?

Dağda yürüyen bir insanla caddede ya da bir sokakta yürüyen insanı yürüme şekli aynı olabilir mi? Elbette olmaz, olamaz.

Bir kaldırımda yürüyen insan yürüdüğü istikamette, diğer insanları rahatsız etmeden, engellemeden, çarpmadan yürüyebilme becerisine sahip olmalı değil mi?

Bu konu benim çok uzun sıkıntı yaptığım bir konudur. Kaldırımı aynı trafikteki gibi şeritler olduğunu düşünerek, geçiş üstünlüğüne uyarak ya da aniden durma yapmayarak, giderken sağdan dönerken soldan gelmek ne kadar zor olabilir ki? Söz konusu millet bizim milletimiz, hatta bizim kadınlarımız olursa çok zor olur!

Örneklere başlayayım şimdi :

Mesela önümde normal hızda yürürken sağda bir dükkanda bir giysi görüp aniden duran teyze..

Kaldırımda endi yolumda giderken, yolun kenarındaki bir dükkandan çocuk arabasıyla yolumu kestiği yetmiyotmuş gibi bir de çarpan genç anneler..

Üç kişilik kaldırımda 3 kişi kolkola giren, ve hiç acelesi olmayan genç kızlar( Hem arkadan geleni hem de karşıdan gelenin hızını keserler )

Kaldırımın ortasında karşılaşıp ( pazar arabalarıyla birde! ) yine tam yolun ortasında karşılıklı sogbete dalan 50 lik teyzeler..

Yolumdan giderken karşıdan gelen ve üstüme üstüme yürüyen ve kesin çarpacak düşüncesi ile kendimi sağa yola atmama rağmen yine de az da olsa bana çarpan teyze…

Yine kaldırımda yürürken karşıdan gelen orta yaş bir ablanın, benim ona yol verme, onunsa dikkatsizce geçmesini bir kural varmış gibi, rahat ve yayıla yayıla geçmesi…

Örnekler örnekler..

İnanın hem cinslerim, hem karşı cinse hem de kendi cinsine daha duyarlı bu konuda. Ben bunu bildiğin Trafik sürücü ehliyeti almalarına bağlıyorum. Çünkü motorlu taşıt alan bir kişi, trafik kurallarını öğrendiği için yaya trafinde de aynı araç kullanırmış gibi görüyor kendini. Şeridini koruma, sinyasil dönüş yapmama, ani duruşlar yapmama, geçiş üstünlüğü, hatalı sollamama gibi kurallar aynı yaya trafinde de var aslında. Burada tek fark insan bir araca binmiyorda kendisi bir araca dönüşüyor sanki. Yani kendini araç gibi düşünüyor. Kulakları çınlasın eniştemin ehliyet aldığım zaman bana bir nasihatı olmuştu. Kayınço derdi. “Trafikte araba kullandığını düşünmeyeceksin.Arabanın ta kendisi olacaksın” derdi. “Unutma, sen arabasın! Çünkü araba kullanmak refleks işidir. Trafikte senin ebadın, araban kadardır. Kilonda, kullandığın arabanın kilosu. Hızında arabanın hızı kadardır” derdi sağolsun.

Şimdi benim bir önerim var( size saçma gelebilir ama olsa süper olur ) sürücü ehliyeti olmayan erkek ve kadın vatandaşlara yaya ehliyeti eğitimi ve kursu verilsin. Komik mi geldi? 🙂 Evet komik geldi kesin. Ama düşünsenize bu kurs sonunda yukarıda örneklendirdiğim bir sürü teyze yolda yürüme kuralını öğrenecek 50-60 ında..

Belediyeler bu hizmeti vermekte yetkin organ olabilir meselâ.. Neyse içimi döktüm rahatladım hiç degilse..:) Herkese kaldırımda çarpışmasız günler diliyorum..

Kraliyet ailesi haberi alamazsam yaşayamam ölürüm ben!

Kim bu Kraliyet ailesi arkadaş? Başta Hürriyet gazetesi olmak üzere hemen tüm haber kanallarında hatta Atv de bile İngiltere prens ve prensesinin magazinel hayatı gözümüze gözümüze sokuluyor! Bu haberler düzenli olarak dünyaya servis ediliyor. Bildiğiniz, bariz bir Soy reklamı bu…

Yok Kate Middleton istenmiyormuşta, Harry Kate’ye selam vermemişte, Kraliçe bilmem ne renginde şapka takmışta..

Hayır, şöyle bir damla haber değeri taşıyan bir olay haberi duysam gam yemeyeceğim! Neredeyse ishal olsalar haberdar olacağız!

Bir de bu aile sözde Kraliyet ailesi ama ortada Kral yok. 100 yaşına merdiven dayamış ve ölmeye hiç niyeti yokmuş gibi gezinen bir Kraliçe, bir de 80 yaşına gelmiş ve halâ prens sıfatıyla gezen ihtiyar insanlar topluluğu..

Ve yine çok sade yaşayan ve pinti diye tabir edilen karakterler bir arada. Kraliçe’nin 20 yıldır giydiği elbiseler var gerisini siz düşünün!

Aileyi biraz araştırmaya kalktım ve ekşi sözlükte şöyle bir tanıma rastladım :

Norman sülalesiyle 1066’da başlayan kraliyet ailesi. 1154 yılında prenses mathilda’nın anjou’lu geoffrey ile evlenmesiyle plantagenets sülalesi tahtı kapıyor fakat 1485’de prenses margaret ,edmund tudor’la evleniyor ve taht tudors sülalesi geçiyor. prenses mary de lord darnley’le evlenince taht bu sefer 1605 yılında stuarts’a geçiyor. bunlardan da sophia hanover valisiyle evleniyo, taht 1714’te hanoverlara geçiyo. ve en sonunda victoria saxe-coburg-gotha prensi albert’la evleniyo ve taht 1857 saxe-coburg ve windsor ailesine geçiyo. hala daha başlarında bu sülale var. 5 sülale geçmiş, simdi altıncısı…

1000 yılda 6 aile ve işte koca birleşik krallık bundan ibaret. Ha bir de şu bilgiye denk geldim sözlükte Prens Charles ve prens Harry birlikte aynı an da ölmeyelim diye aynı uçağa binmiyormuş 🙂 Valla ciddi bir tedbir bu tebrik ederim. Ama ölümün insanı nerede ve ne zaman yakalacağı hiç belli olmaz. Allah muhafaza uçakta, Harry’de bir at’ın altında ruhunu teslim ederse şaşırmam ben. Allah bol ömür versin gerçi veriyor da..

 

 

 

 

 

 

 

 

Ben TRT HABER izliyorum.

Şimdi size TRT Haber kanalının reklamını yapacağım. Ciddiyim! Hem de hiç para almadan ve bir çıkarım olmadan..

Yalnız TRT Haber’i TRT 1 kanalı haberleriyle karıştırmayın. Çünkü alakası yok. Malum heryerimiz haber. Akşama kadar gerek sosyal medyadaki haber sitelerinden, gerekse Tv deki haber kanallarından onlarca haber alıyoruz. Tabi bunlar en başta Siyaset, politika, ekonomi, magazin, spor ve sağlık haberlerinden oluşuyor. Her kanalda aynı haberi izliyorsunuz ve artık fenalık geçirecek hale geliyorsunuz. Ama TRT HABER de bu haberlerin yüzde 80 i yok. Çünkü TRT HABER en az 10 farklı başlık altında yüzlerce haberi topluyor. İçinde yaşam, kültür-sanat, sosyal etkinlik haberleri gibi keyifli ve bu ülkede meğer ne güzel şeylerde oluyormuş dedirten haberler bunlar. Daha insancıl, daha halktan ve samimi yapılan haberler..

Sadece tv haberleri değil, web portalıda çok keyifli. Uzatılmadan, abartılmadan ve sıkıcılık uyandırmayan haberler sizi habere doyuruyor. Bence bu konuda TRT kurumu dünya haber kanallarına da en iyi örnek. Son 10 yılda kendini muazzam yenilen TRT bence seyredilmeye değer. Şimdi TRT nin halktan aldığı pay muhabeti aklına gelenler olacaktır. Fakat bilgisi olmayanlar için buradan duyurayım. Elektirik faturalarına eklenen %2 lik pay, 01.07.2017 tarihli resmî gazetede yayınlanan  7033 sayılı Sanayinin Geliştirilmesi ve Üretimin Desteklenilmesi Amacıyla Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanunun 27. Maddesi ile 3093 Sayılı TRT Gelirleri Kanunun 4/2-C) maddesine;   “(sanayi sicil belgesine sahip sanayi işletmelerine yapılan elektrik enerjisi satışı hariç)” ibaresi eklenmiştir. Yani eklenilen bu ibare ile sanayi sicil belgesi olan elektrik abonelerin de tutarı yüzde 2 olan TRT payı kaldırılmış. Peki kaldırılmış olmasaydı ne olurdu? Benim için bir şey farketmezdi. Neden mi? Çünkü millet özel kanallardaki yabancı format yarışma programlarının raiting’ini tavan yaptırıp milyarlarca reklam geliri kazandırırken, ben TRT nin %80 kendi yapımlarını izleyip karşılığında vereceğim %2 lik payı helâl ederdim. Çünkü çatır çatır TRT izliyorum..

 

Niloya’yı sevmek..

Evet Niloya’yı sevdim..

O koca kafasını, saftirik hallerini, merakını, kafaya koyduğunu yapmasını, cesaretini, meteyle olan uyumunu, yardımseverliğini, saygısını, iştahını, o cıvıl sesini, sempatikliğini yani herşeyini sevdim. Bence bu çizgi film TRT nin yaptırdığı en iyi yapımlardan biri. Zaten oyuncak piyayasıda bunu söylüyor. Niloya bizim,elalemin meşhur Heidi’sinden ( Haydi ) sonra  en iyi kitleye sahip. Gerçi Heidi daha yüksek bir grubuna hitap ediyor fakat Niloya kendi yaş grubunun Heidi’si..

Ne yani sen şimdi oturup Niloya mı izliyorsun? diye soranlara evet diyorum. Benim iki yaşındaki fındığımla beraber boş kaldığım her gün hem de..

Gerçi benim kızcoş akıllı tavşan momo fanıydı,fakat artık o da Niloyacı. Niloya’nın o uydurmasyon şarkılarını pür dikkat dinliyoruz. Hele Niloya’nın o tospik isimli kaplumbağasının kendisini terkettiği rüyasını gördüğü an da söyleyediği “tospik canım arkadaşım” şarkısı olağan üstü.

Niloya bu yapısı ile kız çocuklarına çok güzel bir rol model bence. Karaktere verilen özellikler tam dozunda. “Büyümüşte küçülmüş” benzetmesine bire bir uyuyor. Fakat bunu gören oyuncak piyasası Niloya bebeğinden faiş fiyat geliri elde etmeyi başarıyor. Büyük oyuncakçılarda iki tip Niloya bebeği var. Birebir benzemeyen 40 birebir benzeyeni ise 70 lira civarı. Tabi 70 lira olan pilli ve şarkı söylediği için daha kıymet görüyor hem çocuklar hem de ebebeynleri için..

Öyle ya da böyle Niloya artık koca bir marka. Bence popülerliği Pepe’nin bir zamanlar ki bilinmişliğinden bile fazla..

Hey Ebeveyn! baksana bi bana..

Fransa’da meclis genel kurulu, eşcinsel çiftlerin heteroseksüel çiftlerle eşit haklara sahip olması kapsamında okullardaki formlarda yazan anne ve baba terimlerini Ebeveyn1 ve Ebeveyn 2 olarak değiştirme kararı almış.

 Yeni yasa değişikliği ile beraber cinsiyetsiz terimler, geleneksel ve cinsiyet belirten terimler yerine kullanılacakmış..

Haber Hürriyet gazetesinden!

Şaşırdım mı? Hayır! Bu uygulamayı zaten bekliyordum gidişatlarından.. Anne ve Baba kavramının bitmesini özellikle eşcinseller çok istiyordu. Cinsiyetsizlik kavramının bu kadar rahat yaşandığı bir ortamda sonuç normal.

Düşünsenize, doğuran anne, annelikten çıkmış. Baba da babalıktan. Numaralandırma var artık. Nüfusa gidiyorlar memur soruyor : Bebeğin annesi ben diyor. Sonra ” pardon ben ebeveyn 1 im diyor. Peki babası? Orada bulunan diğer kadın: “Bende 2 numarayım” diyor ( Lezbiyen mantığıyla ) Peki bu durumda biyolojik baba kim? O da kim bilir nerede 1 ya da 2 numara olmuştur kesin!

Genetiğe, biyolojiye, etiğe ve ahlâk’a uzaktan yakından uymayan bu kanun artık hayatımızda. Bu çocuk büyüdüğünde nasıl bir kafa karışıklığı içinde büyüyecek kimsenin umrunda değil. Cinsel anlamda bir sapkın hastalığa düşen hastalıklı beyinlerin dünyanın ahlaki geleceğine dinamit koyan Fransız devletinin aklına sı…yım ben!

Ya hu haydi böyle bir halta onay verdiniz bari anne-baba kavramları ile oynamasaydınız. Çocuk konuşmaya başladığında annesine anne yerine Ebeveyn 1 diye seslenecek yani şimdi öyle mi?

Ya anneler gününde ne diyecek? Babalar günü? Ya hu diyecek bir şey bulamadım ben artık size!

Edepsiz ebeveyn kılıklılar sizi!

Ebru Gündeş ve mektup tadındaki şarkısı “Aşık”

Bu şarkıyı ilk dinlediğimde pek havasına girerememiştim. Fakat sonra bir kaç yerde daha denk gelince hoşuma gitti açıkçası..

Özellikle şarkının dili çok başarılı. Sanki bir mektubu okur gibi yorumlamış Gündeş. Zaten Gündeş’in kötü bir şarkısına denk gelmek imkansızdır. Son 3-4 yıldır Gündeş şarkılarında ciddi bir değişim var. Arabesk ve fantezi enstrumanlarından ziyade daha özgün ve modern enstrumanları tercih ediyor. Keza yine düşük tonda ama yine küçük nağmelerle şarkıların duygusunu bize harika geçiriyor. Bence Ebru artık fantezi yorumcusu olmaktan sıyrıldı. Şarkı seçimleri çok titiz. Ritmik şarkılar yerine slow şarkılara ciddi bir meyletti. Ben bu durumdan şikayetçimiyim?  tabiki de hayır. Çünkü bu tarz şarkıları sıkılmadan ve bol tekrarlı dinlemek mümkün. Mesela bu yazıyı yazarken en az 5-6 kere dönmüştür Aşık şarkısı. Bu Aşık şarkısı, genel olarak aynı formda söylediği şarkılara çok benzese de sözler çok samimi ve daha öncede söylediğim gibi sanki sevgiliye yazılan bir mektup tadında..

Şöyle başlıyor şarkının sözleri..

Aşkı aşık olana sor.Geceyi karanlıkta kalanaKeşke yanımda olsaydı.Canım öyle özledim ki. Ben aynı bildiğin gibiyim.Bakma sen bugün iyi değilim.Kim bilir belki havalardandır. Sen alınma söz vermedin ki. Aşktan oğlum bir hoş sağım solum. Sevdim malum ki en güzel huyum.Şu dünyadan bir aşık geçti deseler. Ben o’yum

Bu şarkı sözleri bana Rahmetli Kayahan’ın Bizim ki bir aşk hikayesi şarkısını anımsattı. Kayahan şarkının sonundaki şiir bölümünde şöyle diyordu: son mektubunu dün aldım teşekkür ederim…
ben sana yazmıştım; grip salgını var demiştim bak yine gribe yakalanmışsın. Neyse geçmiş olsun…
buralarda da hava soğuk ama hasta felan değilim…
gözlüklerle başım dertte, hayat işte yuvarlanıp gidiyoruz.
hepinizi çok özledim…

Bu sözlerin samimiyeti, Gündeş’in şarkısının tamamında var kesinlikle. “Aşktan oğlum bir hoş sağım solum” ne kadar içten bir ifadedir. İyi söz yazmak kesinlikle derin bir yaşanmışlık ve yetenekle ilgili. Ha bu arada şarkının sözlerini Ayla Çelik yazmış. Kendisi ekranlarda pek yok ama sözleri en güzel ağızlarda yankılanıyor. Müzikte Gökhan Tepe’ye ait. Bu kısma şaşırdım. Tepe’nin müzik düzenlemesini yaptığına ilk defa şahit oldum. Onunda eline sağlık. Güzel iş çıkarmışlar. Ben böyle şarkıları kusana kadar dinlemeye bayılırım. Kesinlikle listelerde ilk 3 te yer bulur kendine..

 

Suskun ve kederli / İsmet Özel

Uzak nedir? Kendinin bile ücrasında yaşayan benim için gidecek yer ne kadar uzak olabilir? Başım açık, saçlarımı ortadan ikiye ayırdım.

Kimin ülkesinden geçsem şakaklarımda dövmeler beni ele verecek
Cesur ve onurlu diyecekler
Halbuki suskun ve kederliyim…

-İsmet ÖZEL