Tomurcuklu hikaye..

Esneyerek açtı küçük bedenini tomurcuk,ilk defa geldiği dünyaya..

Yüzünü güneşe döndü.
Pembe taze teniyle onu doğuran toprağa teşekkür etti küçük bir tebessümle.
Sonra tekrar daha uzun baktı güneşe. Kamaştı gözleri..
“Demek yeryüzü denilen yer burası” diye mırıldandı.
Sonra bir arı kondu başına. Korktu tomurcuk.
Kimsin? diye sordu arıya.
Arı: “Korkma” dedi. Bende senin gibi bir amaç için geldim bu dünyaya.
Tomurcuk,arı’nın verdiği bu cevapla kendi amacının ne olduğunu düşündü. Bulamadı.
Arıya sordu tomurcuk: Ya senin amacın nedir?
Arı cevap verdi: Yaratılan her canlı bir amaç için gönderilir bu dünyaya. Allah bizi insana hizmet için yarattı.
Tomurcuk arı’nın bu cevabıyla kendi varlık sebebini bir kez daha düşündü. Yine Bulamadı.
Sonra arı’ya şöyle sordu : Hepimiz mi?
Arı cevap verdi: Evet. Sen de bu yaşam zincirinin bir halkasısın. Meselâ insanlar beni onlara yaptığım bal için severler. Çünkü yaptığım bal çok faydalıdır. Zaten bu dünya fayda üzerine yaratılmıştır. Allah yarattığı her canlıya bir sorumluluk yükleyerek bu faydanın devamlılığını sağlar. İnsan dışında hiç bir canlı varlık, sorumluluğunu unutmaz.
Tomurcuğun kafasında ki sorular bir iken ikiye çıkmıştı. Kendi geliş amacını merak etmeyi bırakıp insan denilen canlının görevini neden yapmadığına takıldı aklı.
Dayanamadı sordu: Peki insanlar niye unutuyorlar?
Arı : Çünkü Allah onları beşer ve şaşar yarattı. Kendi ruhundan verdiği bir çok güzel erdemin yanında nefis gibi,gurur ve kibir gibi kötü huylarıda yerleştirdi bedenlerine. İşte insanın sorumluluğuda buydu. Yani hem kendini hem de yaratıcısını unutmadan,dünyadaki tüm yaratılmışlara saygılı,merhametli adaletli davranma görevi.. Bu görevin sonunda başarılı olanların ödüllendirildiği başarısız olanlarınsa cezaya tabi tutulacağı bir zamana doğru bir hesaba çekilecek tüm insanlık…
Tomurcuk, bu insan denilen canlıdan korkmuştu.
 Arı’ya sordu sonra: Peki ben niye buradayım?
Arı cevap verdi : Sen Allah’ın bu dünyayı güzelleştirmek yarattığı en güzel çiçeklerden birisin. İsmini koyanlarsa az önce bahsettiğim insanlık. Senin adın gül. Senin her halini sever insanlar. Şu tomurcuk halini de, büyüyüp serpildiğin halinide.. Senin en yakın dostların biz arılar ve kelebeklerdir. Bütün bir yaz boyunca seni hiç yalnız bırakmayız.
Tomurcuk, arının bu anlattıklarıyla rahatlamıştı. Demek her zaman yanımda olacak dostlar da yaratmış Allah benim için diye düşündü. Sonra birden aklına tekrar insanlar geldi. Tekrar ürktü. Acaba bu insanlar bana bir zarar verir mi diye düşündü.
Hemen sordu arı’ya : Ya bu insanlar bana zarar verirse?
Arı : “Korkma” dedi. Bu insanların hepsi de kötü ve sorumsuz değildir. İçlerinde yüreği temiz ve merhametli olanı da çoktur. Onlar tüm yaratılmışlara şefkatle yaklaşır ve korurlar. Özellikle çiçekleri ve ağaçları korurlar ve beslerler. Su verirler, verimsiz dallarınızı budarlar daha da güzelleşin diye. Fakat bu insanların içinde bir kısım vardır ki, onlar bilmeden öldürürler sevdiklerini. İnsan sevgisini eşit miktarda dağıtamaz. Yoğun sevgi duyduğu bir şey için başka sevdiklerini üzüp kırabilir. Meselâ bir insan annesine ya da eşine veyahut sevgilisi için duyduğu sevgi sebebiyle, seni dalından kırıp onlara hediye edebilir. Çünkü senin güzelliğini onlara gösterip mutlu etmek niyetindedirler. Senin kırılmış ve yakın bir zamanda içi suyla dolu ufak bir vazoda yavaş yavaş öleceğini hiç dert etmezler. İnsan böyle bir şeydir işte.. İyi bir şey yapmak uğruna geride kalan başka şeyleri bozmaya her an hazırdırlar.
Ama sen hiç korkma. Çünkü şanslısın. Burası bir orman ve sen ve senin gibi bir çok tomurcuk çok şanslı. İnsanlar buraya pek gelmez. Bir bahçede özel günlerde insanlara satılmak maksadıyla da doğrulabilirdin..
Tomurcuk sevinmişti. Çünkü ölümü bir insanın elinden olmayacaktı. Fakat bir yandanda bir bahçede doğacak ve küçük bir vazoda ölüme terkedilecek kardeşlerine üzülmekten de alamadı kendini.
Arı, tomurcuğun yüzünden anlıyordu hissettiklerini. Tomurcuğu bu karmaşık düşüncelerden kurtarmak için seslendi:
Hey tamam! Düşünme artık bunları. Bu dünyaya gönderilen her canlıya bir ömür biçmiştir Allah. Kimisi kısa, kimisi uzun yaşar. Ve herkes nasibinde olanı yaşar. Her canlı için gelecek diye bir şey yoktur. Allah’ın zaman adını verdiği an’lar vardır. Her canlı şu dünyada duyguları için yaşar. Yoksa bedenler, yüzyıllar boyunca nefes almış olsa bile yaşamış sayılmazlar. An’a sığdırılan her güzel hikaye bu dünyanın yaşanılası bir yer olduğunu kanıtlar.. Dünya ancak sabır,tevekkül ve şükür duyguları ile herkese huzur verir. Huzur arayan önce kendini bulur sonrada Rabbini.
Tomurcuk artık tamamen rahatlamıştı. Yaşadığı sürece yanında olacak dostlar verdiği için şükretti Allah’a. Ve silkinerek daha bir döndü yüzünü içini ısıtan güneşe ve bedenini bir beşik gibi sallayan o hırçın rüzgara..

Heinrich Böll’den 15 çarpıcı söz..

  • Yaşayanların ölü olduğuna ve ölülerin yaşadığına inanırım.
  • Yaşamaya hiç kimse zorlanamazdı, sevdaya da; saçmaydı bu. İnsanlar üzerinde gücü olan tek şey ölümdü.
  • Sadece inanın.Bilir misiniz, bir şeye sadece inanmak bile insana çok güç verir.
  • Şeytanın bile komşular kadar keskin gözleri yoktur.
  • Zaman, hiç sezdirmeksizin ve hiç acı vermeden akıp gidiveriyordu. Oysa gerçekte aman vermeyen bir nesneydi zaman denen şey.
  • “Zenginlere fakirlerden daha çok hediye verilir. Satın aldıkları şeyleri de indirimli alırlar.”
  • Vicdan denen şey bir kural değildir
  • Ve garsonlar, “nazik insan” rolü yapan müşterilerden daha iyi bilirler, nezaketin ne olduğunu.
  • “Ben onları hiçbir şeyden koruyamıyorum; korkum bu benim. İnsanların kalpsizliğinden.”
  • Dua ederken serinlik veren bir neş’e ile doluyordu içi… Herhangi bir şey elde etmek ya da herhangi bir şeyden korunmak için dua etmiyordu, çabuk, ağrısız sızısız bir ölüm ya da hayatı için bir şey dilemiyordu, sadece dua ediyordu o kadar…
  • Evet, bugün pazar ve odamız ,yan komşudan gelen kızartma kokusuyla dolu ve bu koku beni ağlatabilir, ete hasret çocukların sesine ağlayabilirim…
    … and he never said a mumbaling word- diyor zencinin şarkısı.
    … ve o hiç bir şey demedi.
  • Çoğu insanın düştüğü hata da, göğüs ya da boyun üzerindeki bir parça parlak madenin ona sahip olan insanı değiştireceğine inanmalarıydı. Üniformasının herhangi bir yerinde bir nişan asılı diye bir budalanın zeki, bir zayıfın güçlü olabileceğine inanmış görünenler de vardı.
  • Ödenecek paraya değen hiç bir şey yok , ekmek fiyatları da hep daha biraz yüksek.
  • Öyle anlar vardır ki tekrarı mümkün değildir.
  • Demek istediğim, şu savaşın boktan bir savaş olduğunu bilecek kadar mantıklısınız.

 

Donmuş dallarda çiçek, Behçet Necatigil

İyidir beraber olmamız
Yaklaşmış, değişik.
Duyulur çevrenin gürültüsünde
Issız
Bizde bir şey eksik.

Belki de bir şey fazla, yıllarca bilmedik
Çökmüş birdenbire ağır;
Bir kırık gülüşte
Yitik
Ümitsiz hatırlanır.

Bulmak gibi tıpkı
Karlar altında kayıp uzanırken ova
Yolu kendiliğinden.
Donmuş dallar esen ılık rüzgâra
Çiçek açar çekingen.

Aldanarak, unutmuş
Senin yolun ayrı, benimki ayrı
Az sonra ikimiz de yalnız.
Kısa bir zaman için, saat beş suları
İyidir beraber olmamız.

Durduk yere şiir yazdım.

Bi şiir yazasım geliyor bu aralar sormayın. İçten içe, derinden derine. Belki korona belki buhranlı dünya veriyor bana ilhamı,bunca ölüm haberi arasında.

Belki de tüm dünya ile aynı hisleri paylaşan milyarların sinerjisi vurmuştur gönlüme bilemedim.

Ama yazdırdı bir şeyler işte..

Bakın neler yazdırmış içim dışıma.

 

ÇÜNKÜ ARTIK ZAMANI GELİYOR

Çünkü artık zamanı geliyor sıradanlığın,düz cümlelerin ve de kendi derdini yalnız kendine anlatabilmenin.
Gecenin en beyaz noktasına odaklanıyor sönmüş gözleri,bekleyişlerin.
Tavanda beliren ışık, o beyazın değil
Bekleyişlerinden de yorulmuyor artık insan.
Bir pazar öğlesinde, pazartesi olmak istiyor yürekler..

Biraz var biraz yoktu, Hatice Sevim

 

Biraz var biraz yoktu tükenen şeyler…
Gülümsemeler, uykudan uyanmış memnun mesut gerinmeler..
Ağrısız bir beden, kaybedilen onca hiç ait olunamamış aidiyetler..
Güneş, ve geçip gittiği sayılı/sayısız vakitler
Bir fincan kahve gibi hayat, şekersiz sıcak
Her yudumda katettiği yolu hissettiren. Acı biraz, (gönüllü) verdiği keyifle mazoşistçe içilen….
Ve sandığımız şeyler, yitirilen listesinde en üstte…
Saçmalamak serbest…
Nasıl olsa tükenecek değil mi?
Saçmalamayı paylaşmak da güzel. Kimse bakmaz kimsenin kusuruna. Gizli bir anlaşma vardır karşılıklı sanki
Hem saçmalamak kusurdan bile sayılmaz
Tükenen şeyler listesi uzun. En çok canını sıkan (içinde yaşamaya başladığın, sokaklarında yürüdüğün, her türlü haylazlığın sorgusuz kabul gördüğü) bir kitabın tükeniyor oluşu…
Göz göre göre ölmek gibi…
İşte bu saçmalığın en dibi…
Senin günaydın dediğin yerde, herkes iyi geceler diliyorsa birbirine…
Sadece sana ait bir evrende…..
Güzel saçmalıyorsan hayat daha güzel yitiriliyor.

Minnak Korona terimler sözlüğü..

Neredeyse dünyanın tamamını ele geçiren bu korona ile birlikte, sağlığın ve özgürlüğün kıymetini gayet iyi anladık. Ev denilen kavramın dört tane duvar olmadığını anladık. Ailenin,o evin herşeyi olduğunu belki bugüne kadar hiç anlamadığımız kadar iyi anladık ve kavradık.

Temizlik konusunda ise tam anlamıyla uzman olduk. Kolonya yapmayı, maske yapmayı bile öğrendik bu lanet olasıca Kovid virüsü sebebiyle..

Tüm bunlara ilaveten bir de hiç bir hastalık hakkında bilmediğimiz kadar bilgi sahibi olduk. Memlekette herkes Korona virüsü ile ilgili tez yazacak kapasiteye bile ulaştı. 🙂

Yeni yeni terimler ve tanımlardan da haberdar olduk bu sayede. Pik, pandemi,mortalite, immün gibi onlarca terim, kelime değarcığımızda ki yerini aldı.

Günlük konuşma dilimizde kullandığımız 250 kelimenin en az 50 si korona ve korona ile doğrudan ilgili kelimelerden oluşmaya başladı.

İşte bende size bir oturuşta sayabildiğim o terimlerden mini bir sözlük yaptım:) Bakın bakalım aşağıdaki kelimelerden kaçına hakimsiniz?

*********

İnfluenza: başlıca burun, boğaz, bronşlar ve bazen akciğerleri etkileyen, hafif veya ağır bir seyir gösterebilen, bulaşıcı viral bir hastalıktır. A, B, C olmak üzere 3 tip influenza virüsü vardır.

Mortalite: Ölüm oranı

  Filyasyon: Herhangi bir bulaşıcı hastalığın hangi nedenlerden kaynaklandığının tespit edilmesi işlemine verilen isimdir.

Partikül: Parçacık

Pik : Yukarı doğru seyir hali

Korona: Koronavirüs hastalığı (COVID-19) yeni bir virüsten kaynaklanan bulaşıcı bir hastalık.
Klorokin: Sıtma ilacı

Enfekte: Hastalık yapan bir mikroorganizmanın yani virüsün bir kişiye bulaşarak yayılması anlamında kullanılır.

Virüs: Sadece canlı hücreleri enfekte edebilen ve böylece replike olabilen mikroskobik enfeksiyon etkenleri.

Kovid 19: Çin’in Wuhan kentinde Aralık ayında ortaya çıkan korona ailesine ait yeni tip korona virüsü. Tanımın sonundaki 19 sayısı çıkış yılını ifade ediyor
İzolasyon : Hastanın bireysel anlamda yalnız kalması ve kişisel temizliğine dikkat etmesi
Sosyal mesafe: Toplumda ortak alanlarda durağan yada hareket halinde olan bireyin, diğer bireylerle arasına koyduğu mesafe. ( Ortalama 1-2 metre )
Dezenfeksiyon : Vücudu çeşitli virüs ve bakterilerden uzak tutmak için uygulanan eylemlere verilen isim.
Dezenfekte : Virüs ve bakterilerden arınma
İmmün sistemi : hastalıklara karşı savunma mekanizmasını oluşturan, mikropları ve tümör hücrelerini tanıyıp onları yok eden, vücudu yabancı ve zararlı maddelerden koruyan bir sistemdir.
Regülasyon: 
Geniş anlamda sosyal ve ekonomik amaçlara yönelik olarak devlet tarafından yürürlüğe konulan her türlü anayasal, yasal ve kurumsal düzenlemeleri ve diğer her türlü kamusal politikaları ve yapılan uygulamaları ifade etmektedir.
Pangolin: Pullu karıncayiyen, Pholidota takımından memelilerdir.
DSÖ : Dünya sağlık örgütü
Bulaş: Hastalığın belirli taşıyıcılar üzerinden farklı canlılara geçişi
Seyir: Hastalığın yayılma hızının artan ya da azalan nispette ifadesi
Pandemi: Küresel salgın
Enfeksiyon: Vücuda bulaşmış mikrop ya virüsler sebebiyle vücutta oluşan seyir.
Dezenfeksiyon tüneli: Çeşitli virüs ve bakterilerden kurtulmak ve sterilize olmak için, içinden geçilen bir tür tıbbi cihaz
Hijyen : Temiz ( Niye hijyen diyorsak? Fransız mıyız biz! )
N95 : Bir çeşit tıbbi maske
Ventilatör: Kamu oyunda bilinen adıyla solunum cihazları, nefes alabilen havayı akciğerlerin içine ve dışına hareket ettirerek mekanik ventilasyon sağlamak, fiziksel olarak nefes alamayan veya yetersiz nefes alan bir hastaya nefes vermek için tasarlanmış bir makinedir.
*******
İşte doğrudan aklıma gelenler.. Zorlasam belki bir iki tane daha çıkar. Fakat bunlar hemen hemen hepimizin duyduğu terimler. Siz kaç tanesini duydunuz peki?

 

Tüm deliler bu kitapta: Mir’at-ı Cünun

Delilik..

Yüzyıllardır içimizde yaşayan,kendini normal sananların normal olduğuna inandığı,yeri gelince korktuğu yeri gelince güldüğü delilik..

Akıl ve ruh sağlığı arasında tutarsızlık olarak tanımlanan delilik, her duygunun uçlarında gezinen türlü türlü figürü barındırır içinde yüzyıllardır.

Çoğumuz deliliği iyi deliler ve kötü deliler diye iki ana guruba ayırırız.Bu ayrıma zarar ve zararsız sıfatları doğrultusunda varırız. Ama genel anlamda deliler’i komik buluruz. Ama bir delinin gözünde bizim ne kadar normal olduğumuz tartışılabilir bir bilinmezlik taşır.

Mesela bu deli sınıfını kanunlarımız kendince bir pozitif ayrımcılık uygular. Herkes bilir ki delilerin cezai ehliyeti yoktur. Akli ve ruhsal melekerinin dengesizliği onları normal diye kabul edilen insanların alacağı cezaların dışında tutar. Bu muafiyet bir belgeye bakar üstelik. Deli raporu diye bildiğimiz bu rapor, aynı zamanda onların hayatta kalmalarının bir çeşit garantisidir. İster kendine ister dışarıda herhangi bir kişiye zarar versin, bir çeşit tecritle hastanelerin ilgili birimlerinde ki koğuşlarında ikamete zorlanır. Tabi geçici bir süre için..

Eskiden her köyün bir delisi olurdu. Yaşı biraz geçkince olanlar daha iyi bilir. Köyün sevgilisi olan bu deliler, herkesçe ilgililenilen ortamlara eğlence ve keyif katan komik insanlardı.

Delilik tarihine bakınca erkek cinsinin açık ara önde olduğunu görürüz. Bedensel anlamda güçlü fakat bağışıklık anlamında kadına göre zayıf olan erkek, ruhsal olarak da kadının cinsinden zayıftır. Kadınlar erkeklerden daha detaylı düşünmesine rağmen, hayata ve meselelere daha düz bakan erkek cinsinden daha az delirir.. Bunun sebebi bence kadınların stres boşaltabileceği işlerden sorumlu tutulması. Çocuk bakımı,temizlik ve yemek yapma becerileri onlara ciddi anlamda bir deşarj sağlamış olmalı diye düşünüyorum.

Yaşadığımız şu hayatta biraz takıntılı bir insansanız, delirmeniz için yüzlerce sebep var aslında:) Ekonomik sorunlar,ahlaki yozlaşma, inanç ve iman zayıflığı, hedefsiz ve ilkesiz yaşamak, eşitsizlikler, büyük balığın küçük balığı bıkmadan usanmadan yeme arzusu, platonik aşklar, damgalanma, ötekileştirme gibi onlarca başlık altında delirme yüzdemiz her daim çok yüksek.

Yukarıda delilik denilen anormalliği iki ana guruba ayırdığımızı yazmıştım hatırlarsınız. İşte son dönem divan şairlerinden Yenişehirli Avni’nin Mir’at-ı Cünun adlı eserinde, bu delilik meselesi ciddi anlamda irdelenmiş. Hatta öyle ki Avni bey, deliliği gayet detaylıca sınıflandırmış biz sözde normaller için 🙂

Eser mesnevi nazım şeklinde yazılmış, ayrıca deliler ve delilik adına yazılmış olan ilk müstakil eser olarak biliniyor. Müellifimiz, deliliğe bu denli önem vermesinin sebebini ise şu şekilde anlatıyor:

“Ey kendini akıllı zanneden kişi, deliyi sen ne sanıyorsun?

Delinin konuşmalarında hekimâne ifadeler var.

Akıllılar deliden uslu haber almayınca,

Tam akıllı olmazlar.”

Avnî’ye göre deli demek “biçimsiz davranış sergileyen kişi” değil, “toplumsal geleneklere uymayan sıra dışı hareketler sergileyen kişi” anlamına geliyor. Yani rutini kabullenemeyen ya da ısrarla dışında kalmaya çalışan insanlara deli gözüyle bakıyor müellif..

Yine müellif deliliği tam 29 sınıfa ayırmış. Evet, birbirinden keskin çizgilerle ayrılmış deli türleri sınıfı..

Bu sınıflandırmalarının bazılarının üstünden tek tek ve kısa kısa geçelim şimdi..

Nizâm-ı Âlem Delisi: Kendisi yoksuldur garibandır. Kalacak yeri bile yoktur ama kendi haline bakmadan dünyayı düzeltmeye kalkar. Eşitsizlikler ve kendi ahlâkî değerlerine göre insanlara sürekli akıl fikir verir. Bıkkınlık yaratan bir ahlâk bekçisi gibidir.

Neme Lâzım Delisi: İnsanların durumu kendisini pek ilgilendirmez. Bir düzen kurulmuştur, böyle gelmiş böyle gider. Bu dünya düzelmez çünkü insanların sayısınca istekler vardır ve bu istekler birbirinden farklıdır.

Nasihat Delisi: Göbeğine kadar bir kucak sakalı olan bu şahıs, üzerinde bir sürü muska bulundurur. Halk onun bir şeyler bildiğini zanneder fakat o cahildir. O kadar cahildir ki dengine cahiliye döneminde bile rastlanmamıştır. Bu deli tipi, kıyamet kopacak yaygarası ile sürekli insanları tahrik eder.

Süvâri: At tutkunu olan ve ömrünü atlara adamış olan bu kişi, atlardan başka hiç bir şeyle ilgilenmemiş, kendini toplumdan soyutlamıştır. Bu tipi, günümüz sosyal medya tutkunlarına benzetebiliriz.

Obur: Tek amacı yemek olan bu deli tiplemesi ise her şeye yiyecek gözüyle bakmaktadır.

Havadis Delisi: Merağı üst düzeyde yaşayan deli tipidir. Öğrenme ve öğrendiklerini herkese durmadan aktarma delisidir. Anlamadığı konu yoktur. Bir çeşit ayaklı gazetedir sizin anlayacağınız. Geniş kitlelere çok hızlı yayabilir her türlü havadisi..

Kuruntulu: Ağlamış suratlı olan bu kişilik, herşeyi kuruntu yapar. Güven problemi had safhada olan deli tipidir. Kaygı ve korku arasında türlü memnuniyetsizlik arasında gelir gider..

Hasud: Kendinden başka hiç kimsenin rahat olmasını istemeyen bir deli tipidir. Başkasının mutluluğu onun için bir işkence gibidir. Bir çeşit kıskanma deliliği..

Tembel: Nefes almaktan bile yorulan bu insan, miskin hayvanınından bile ağırdır. Hareket düşmanıdır. Çalışmak bir yana adım atmaya gayreti yoktur. Kendine acıyan ahalinin yardımlarıyla yaşar.

Bir şey farkettiniz mi? Yukarıda ki deli tiplemeleri, eser yazıldığı 1800 lü yıllardan beri hiç bozulmadan günümüze kadar gelmiş 🙂

Ben günümüzde en çok süvari, havadis delisi ve kuruntulu sınıflarına şahit oluyorum. Yani deli demek eline bir direksyon alıp kamyon oldum sanan ya da bir fırça sapını bacakları arasına alıp atçılık oynayanlardan ibaret değil 🙂

Günümüz insanlığı akıllı delilerden oluşuyor artık. Fakat kendi deliliklerini normalleştirmiş ve çevresinde ki insanlara, şahsına münhasır bir takım davranışlar olarak tanıtmak konusunda oldukça başarılı..

Başparmak üzerine / Ahmet Haşim

İnsanın en asil uzvu hangisidir? diye sorsalar hepimizin vereceği cevap budur: Dimağ! Halbuki, dimağdan daha yüksek ve hattâ insanı diğer yaratıklardan ayıran ve onu bütün hayvanlara nazaran üstün bir mevkie çıkaran dimağ değil, sadece elinin baş parmağı imiş. Baş parmağın diğer parmaklarla birleşip iş görebilecek bir vaziyette olmasıdır ki insana unsurlar üzerinde üstünlük imkânını veriyor. Bunu söyleyen tabiat tarihi ilmidir. Gerçekten birçok hayvanların parmaklan yoktur, parmakları teşekkül etmiş olanlarda ise baş parmak, insanda olduğu gibi elin diğer parmaklarıyla uyuşamadığından faydalı bir iş görecek vaziyette değildir. İlk insan, zekâsıyla değil, sırf elinin biçimi sayesinde taştan bir balta yapmağa muvaffak olarak ağaç dallarını kesmiş ve mağara dışında, güneş ve gökyüzü altında, ilk mimari eseri yaratabilmiştir. insan medeniyetine başlayan, çekici ve testereyi tutan ilk eldir. Dağda, çölde ve ormanda hayvan olarak kalan yaratıkların hepsi baş parmaklarını kullanamadıkları için şehirler kuramamış, evler inşa edememiş ve neticede bir medeniyet kurmağa muvaffak olamamıştır. Baş parmak, insan medeniyetinin yansım vücuda getirdikten sonradır ki, dimağ, kemik mahfazasında tabiî uykusundan silkinerek konuşmağa baslamış ve belki insan işlerine karışması faydadan ziyade zarar vermiştir. Aklın baş parmağa nazaran esaret veya galibiyetine göre medeniyet ilerlemiş veya gerilemiştir. Bütün taş ve demir sanayii baş parmağın, felsefe ve edebiyat gibi boş hünerler de zekânın eseridir. Ortaçağı akü, bugünkü Amerika’yı ise baş parmak yapmıştır. Bizde de baş parmağın akla ve ukalalığa üstün gelmesini temenni etmek hepimizin kudsî bir vazifesi olmalı.
(Ahmet Haşim, hzl. Mehmet Kaplan, Bize Göre, Milli Eğitim Bakanlığı,)

El aldı gitti / Ercişli Emrah

El Aldı Gitti
Çağrışır bülbüller gelmiyor bağban
Hoyrat dost bağından gül aldı gitti..
Yüz bin mihnet çektim bir bağ bezettim
Yari ben besledim el aldı gitti..
Nice mihnet çektim bin daha gerek
Hayli ômür ister bir daha görek
Nazlı yarim aldı o kanlı felek
Aktı gözüm yaşı sel oldu gitti..
Nazlı yardan kem haberler geliyor
Dostlarım ağlıyor düşmanlar gülüyor
Dediler ki sefil Emrah ölüyor
Kimi kazma kürek bel aldı gitti..

The Best diyorum..

Müzik, her türüyle gerçekten evrenseldir. Aynı zamanda yaşadığı zamanın ruhunu ve tarzını belirli tarihler arasında yaşatır. Müzik bir kültürdür. Kendini sürekli güncelleyerek hem eskiye hem de bir sonraki geleceğe yerleşir. Silinmeden, solmadan sonsuzlaşır dünyanın her zamanında…

​Kullandığı dil, vokale eşlik eden enstrümanlar (vokalsiz de olabilir) ve doğduğu coğrafyanın hiçbir önemi yoktur gerçek müzik severler için.

​İşte son dönemde tesadüfen denk geldiğim bir şarkıyı dinlemenizi istedim bu gece: Grubun adı AWOLNATION ve şarkının adı da “The Best”.

​1980’lerin havasını anımsatan şarkıya Alice Merton da eşlik etmiş ve ortaya bomba bir düet çıkmış. Şarkı ritmik ve keyifli, melodisi ise akılda kalıcı.

​AWOLNATION, özel bir uluslararası iş birliği yoluyla Alternatif Radyo için “The Best” adlı single’ını şekillendirmiş. Hit single, “No Roots” ile ABD’deki Alternatif radyoda 1 numaraya çıkan ve tüm Avrupa’daki ana istasyonlardan küresel destek alan Alman/Kanadalı sanatçı Alice Merton’la birlikte büyük bir çıkış yakalamak üzere. Tabii bu korona pandemisinde ne kadar patlayacak, Allah bilir…

​AWOLNATION’dan Aaron Bruno ve Alice’in düetini mutlaka dinleyin. Hatta kimileriniz şarkının giriş kısmını ve hatta nakarat kısmını zil sesi yapmaya kalkışırsanız da şaşırmam.

Şu anda İtalya’da ki en iyi şey bu kız..

Devrim SOYLAR..

Son bir haftadır ekranlarda, özellikle Haber ekranlarında son derece pozitif ve güleryüzlü haliyle,normal hayatta pek rastlamadığımız bir figür. Öyle ki Devrim hanıma ve pozitif duruşuna bakanlar, bu kız İtalya’da kan gövdeyi götürüyorken nasıl bu kadar rahat olmayı başarabiliyor? diye düşünmüştür mutlaka. Halbuki Devrim hanım gibi Avrupa’nın diğer ülkelerinde ki havayı almak için bağlanılan bir sürü gurbetçi var. Ama gelin görün ki hiç biri Devrim Solmaz’ın çeyreği kadar pozitif enerjiye sahip değil. Dolayısıyla anormal görünen de Devrim Solmaz’mış gibi görünüyor 🙂

Neyse..

İtalya’da yaşayan ve öğrendiğim kadarıyla balerinlik ve tercümanlıkla geçinen bir vatandaşımız olan Devrim SOYLAR ,İtalya’daki havayı günlük bildiren bir haber muhabirine dönüşüyor gibi sanki.

 

Samimi anlatımı ve düzgün ve Türkçesi de bu fikrimi destekliyor. Hatta özellikle CNN Türk’e katıldığı her tartışma programında çok takdir aldı samimiyetiyle. Hem moderatörden hem de stüdyoda ki mevzunun uzmanlarından..

E tabi Devrim SOYLAR’da bu durumdan çok memnun. Çünkü mecburiyetten eve kapatılmışlığını ve oluşan işe yaramazlık hissiyatından bu şekilde kurtulmuş  oluyor. Tahminim, şu belalı virüsü atlatınca bu kızımız bir haber kanalının haber temsilciliğine başlayabilir. Çünkü bu pozisyon için çok uygun. Ya da Türkiye’de bir kanalda kendini daha çok gösterebilir.

Ekşi sözlüğe baktım az önce. Şuan YouTube da bir kanal açsa takip edecek binlerce hayran kitlesine sahip olabileceğine dair his oluştu bende..

Anlaşılan Korona tarih oluncaya kadar bu kızımızı daha fazla göreceğiz..

Bu tespitleri duvarına as ve günde 3 defa aç karnına oku!

 

Yazar,akademisyen ve fikir adamımız Nurettin Topçu’yu eğitimle biraz ilgili olan her vatandaş bilir. O yeni Türkiye’nin eğitim planı ne olmalı ?sorusuna,en net ve sağlam cevap verebilen eğitmen oldu. Aşağıda onun Varlık kitabından seçtiğim çok kıymetli tavsiye ve tespitleri paylaşıyorum. Keyifli okumalar..

 

Üç şeyin mecmuundan ibarettir: Varlık, düşünce ve hareket.

***

Bunların hepsini kendinde toplayan insan, üç şeyin peşinde olmak için yaratılmıştır: Hakikatın, hayrın ve güzelliğin.

***

İnsan ruhunda bu üç şeye götüren üç yeti vardır: Zeka, duygu ve irade.

***

Zeka üç yerde kullanılır: Kazanmada, hilede, ilimde.

***

Duygunun üç dünyası vardır: Sanat, rüya ve sevda.

***

İrade, üç âleme sığınma kudretidir: Hemcinsine, kendi samimiyetine ve Allah’a.

***

Bu üç yetinin birlikte ve ahenkli olarak barındığı kalp, üç şeyin mahfazasıdır: Aşkın, ümidin ve imanın.

***

Üç şeyi sevmeyen ruh, ölü odaları gibi karanlıktır: Çocuğu, tabiatı ve zalimle kavîden başkasına itaati.

***

Üç kişiye acıyınız: Zenginlikten sonra fakir düşene, şerefli iken zelîl olana, cahiller arasında kalan âlime.

***

Üç nesneden her yerde kaçmalıyız: Yersiz şiddetten, açlık bırakmayan tatminden, kendimize çevrilmeyen tehditten.

***

Üç kişiden korkunuz: Merhametsizden, müraîden, mürtekipten.

***

Üç musibetten uzaklaşınız: Zulümden, zelzeleden, ‘bilirim’ iddiasında olan cahilden.

***

Üç kişiye el uzatınız: Hastaya, garibe, muhitinde anlaşılmayan bedbahta (bu yüzden kalabalığın arasında yalnız yaşayana.

***

Üç türlü davranış kaba ve sahtedir: Kendini belli eden sanat, nümayişçi ahlak, kendine güvenen dindarlık.

***

Üç şey saadetin sırrıdır: Tevazu, kanaat ve ölümün eşiğinde sık sık dinlenme zevki.

***

Dünya üç şeyle Cennet olur: Elden, dilden ve gönülden vermekle; Allah’ın kullarını ta’n etmeyip affetmekle; zalime zulmetmeyip hidayet yolunu göstermekle.

***

Üç kişi karanlıkta kalmıştır: Aşkından çok talâkatını kullanan, imanını iddia yapan, aklın meyvasından lezzet almayan.

***
Üç hâkimin hükmünde hata aranmaz: Kalbin, kaderin, ölümün.
***
Üç yerde insan kendini tanır: Tövbede, zalimin kahrı altında, son nefesinde.
***
Hayatın manası üç yerde hakkıyla anlaşılır: Aşk ile birleşen ümidde, vecd ile yapılan ibadette, yeri yurdu unutturan seyahatte.
***
Gözyaşının üç yerde lezzetine doyulmaz: Vuslatta, mağfirette, merhamette.
***
Üç yerde insan Allah ile sohbettedir: Kalabalıktan incinmeyen yalnızlıkta, bir ümidsizin yüzünü ümidle güldürdüğü yerde, zalimin zulmü kendinden şükür taşırdığı anda.
***
İnsanlar içinde kendini bilenler şu üç kişidir: Rüzgârı bile incitmeyenler, kendi adlarını söylemekten utananlar, Allah’ın emaneti olan insanlara katı katı gözlerle bakmayanlar.
***

Üç türlü insan Allah’tan uzaktır: Rahatlarını hesaplayarak hizmetten kaçanlar (hizmet ehli olmayanlar), duygulu olduklarını ileri sürüp de sefalet sahnelerinden uzak duranlar, sefil ruhlarda feyz arayanlar.

***
Üç türlü insan Allah’ı göreceğinden müjdelenmiştir: Saf kalpler, gecenin karanlığında güneşi bulanlar, ölümü, hayatta iken, bütün hareketleriyle birleştirmiş olanlar.
***
Üç şeyin hududunda durmasını bilmelidir: İsteklerin, aklın, hayatın.
***
Üç şeyden ayrılınca diğer üç şeye geçmede acele etmelidir: İnsanlardan ayrılınca ibadete, hareketten çıkınca huzura, dünyaya vedalaşınca uhraya.