Fettah Can, milyonlarca vatanseverin sesi oldu.

Fettah Can’ı yürekten tebrik ediyorum.

Neden mi?

Belki vatanını ve devletini seven milyonların gönlünde ve hatta dilinde olanı, bir sanatçı olarak haykırdığı için.. Bu örgüte üye olan, yaşadığı devlete düşman olan ve türlü nankörlükle kendini zerre kadar değeri olmayan canlılara verilecek en hakkaniyetli ceza bu olmaz mı?

Şerefini ve haysiyetini yitirmiş bu böyle mahkumların aldığı her nefesin kaynağı olan ağacı ve ormanları yakan bu dingillerin hapiste yaşatılması. Ve acımasızca yaktıkları ağaçların verdiği oksijeni tuketmesi, sizce de bir ödül değil mi?

Elbetteki yakılarak öldürülmeleri biraz sadistçe.. Böyle bir ceza kimseye, hiç bir canlıya reva değil. Ama bunların daha usturuplu bir ceza ile ( ne biliyim idam olur.. elektrikli sandalye, kursuna dizilmek vs ) bu dünyadaki varlıklarına son verilemez mi?

Bir de Fettah Can’ın bu cesur yürekli haykırışına tepkiler geldiğini de duydum. Neymiş? Bir sanatçı bu tip konulara girermiymiş hiç!

Bak sen!

Sanatçı demek ne demek? Sanatçı demek bir yönüyle sıradan vatandaştan daha gerçekçi ve net bakan insan değil midir? Hem hangi sanatçı kendini vatanını ve insanını ragatsız eden unsurlara iki çift laf etmeden soyutlayabilir?

Asıl sıkıntı bu şerefsiz örgüte, kan emicilere tepki veremeyen, sadece çok slogonik hale gelen ” teröre hayır” cümlesi yerine. Allah belanı versin PKK diyemez mi? Laneti doğrudan PKK terörü üzerine okuyamaz mı?

Görünen ok ki okuyamıyorlar.

Kaz dağları yangınında sosyal medyadan eksik olmayan sözde popüler şarkıcı ve sanatçılar, söz konusu PKK olunca nasıl da tırsak..

Sahi ya! Neden böyle?

Bu korku ya da cekinceme neden?

Başlarına bir iş gelecek korkusu mu?

Yoksa piyasadaki isimlerinin zarar görmelerinden korkuyorlar?

Düşünsenize, ülkenin en çok tanınan bilinen 10 sanatçısı ortaya çıkıp Fettah Can gibi samimi ve içten tepkisini gösterse, halk bu isimlere karşı daha samimi olup sevmez mi? Dinlemede bile saygı duymaz mı? Milliyetçi bir söylemi kendine yakıştıramayan bir şarkıcı, nasıl olur da bu ülkenin insanının ekmeğini yer? Ve bu devletin bir ferdi olarak yaşar.

Bence Fettah Can bu duruşuyla her şarkıcıya rol model olmalı. Ağzını açıp bir kahrolsun PKK diyemeyen kesim de,başını ellerinin arasına alıp düşünmeli bu hale nasıl geldiğini..

Gitmesine izin verir misin?

Bu aralar yine yıllardır iyi bildiğim. Fakat çevirisini hiç okumadığım yabancı hit’lere takıldım. İşte bu şarkılardan biri daha..

Passenger’ın “Let her go” şarkısı.

Şarkı zaten yumuşacık. Melodi hafif mi hafif.. Geriye sadece sözler kalıyordu. O da şarkının ruhuna cuk oturmuş bence. Tam bir motivasyon yüklemesi bu şarkı. Gerçeği gör ve gitmesine izin ver. Dönerse senindir dönmezse zaten hiç bir zaman senin olmamıştır hesabı yani.

İnsan gücün asıl kaynağı. Hepimiz tek geldik tek gideceğiz gerçeğinin peşinde, insanın en yakın dostunun kendi mantığı ve kalbi olduğunu gayet güzel olduğunu ortaya koyuyor şarkımız.

Şu sözlere bakın hele..

Well you only need the light when it’s burning low
Işığa yalnızca sönmeye başladığında ihtiyaç duyarsın
Only miss the sun when it starts to snow
Güneşi yalnızca kar yağmaya başladığında özlersin
Only know you love her when you let her go
Onu sevdiğini ise yalnızca gitmesine izin verdiğinde anlarsın

Only know you’ve been high when you’re feeling low
Yalnızca kendini dipte hissettiğinde yüksekte olduğunu anlarsın
Only hate the road when you’re missin’ home
Yalnızca evi özlediğinde yoldan nefret edersin
Only know you love her when you let her go
Onu sevdiğini ise yalnızca gitmesine izin verdiğinde anlarsın
And you let her go
ve gitmesine izin verirsin

Staring at the bottom of your glass
Kadehin dibinden bakarsın
Hoping one day you’ll make a dream last
bir gün rüyanın devam edeceğini umarak
But dreams come slow and they go so fast
Ama rüyalar yavaş gelir ve hızlı giderler

You see her when you close your eyes
Gözlerini kapattığında onu görürsün
Maybe one day you’ll understand why
Belki bir gün nedenini anlarsın
Everything you touch surely dies
Dokunduğun herşey kesinlikle ölüyor

But you only need the light when it’s burning low
Ama ışığa yalnızca sönmeye başladığında ihtiyaç duyarsın
Only miss the sun when it starts to snow
Güneşi yalnızca kar yağmaya başladığında özlersin
Only know you love her when you let her go
Onu sevdiğini ise yalnızca gitmesine izin verdiğinde anlarsın

Only know you’ve been high when you’re feeling low
Yalnızca kendini dipte hissettiğinde yüksekte olduğunu anlarsın
Only hate the road when you’re missin’ home
Yalnızca evi özlediğinde yoldan nefret edersin
Only know you love her when you let her go
Onu sevdiğini ise yalnızca gitmesine izin verdiğinde anlarsın
And you let her go
ve gitmesine izin verirsin

Staring at the ceiling in the dark
Karanlıkta tavana bakıyorsun
Same old empty feeling in your heart
Kalbinde o eski boş his
‘Cause love comes slow and it goes so fast
Çünkü aşk çok yavaş gelir ve hızlı bir şekilde gider

Well you see her when you fall asleep
Uykuya daldığında onu görürsün
But never to touch and never to keep
Ancak hiç dokunmaz ve hiç tutmazsın
‘Cause you loved her too much
Çünkü onu o kadar çok sevdin ki
And you dived too deep
ve çok derine daldın

Well you only need the light when it’s burning low
Işığa yalnızca sönmeye başladığında ihtiyaç duyarsın
Only miss the sun when it starts to snow
Güneşi yalnızca kar yağmaya başladığında özlersin
Only know you love her when you let her go
Onu sevdiğini ise yalnızca gitmesine izin verdiğinde anlarsın

Only know you’ve been high when you’re feeling low
Yalnızca kendini dipte hissettiğinde yüksekte olduğunu anlarsın
Only hate the road when you’re missin’ home
Yalnızca evi özlediğinde yoldan nefret edersin
Only know you love her when you let her go
Onu sevdiğini ise yalnızca gitmesine izin verdiğinde anlarsın

And you let her go
ve onun gitmesine izin verirsin
And you let her go
ve onun gitmesine izin verirsin
And you let her go
ve onun gitmesine izin verirsin

Valla bu sözleri yazanın yüreğine sağlık.. Bu kadar övdüğüm böyle bir  şarkının link’ini paylaşmazsam olur mu hiç? İyi dinlemeler size

 

Köfteci Yusuf’un çorba kaşığı / II

Ve işte yine Köfteci Yusuftayım…

Mis gibi dumanı üstünde mercimek çorbamı içtim ve çayımı yudumluyorum an itibariyle keyifle. Bu arada geçenlerde paylaştığım Köfteci Yusuf’un çorba kaşığı yazımı okuyanlar bilirler. Yusuf’un çorba kaşığına ısrarla talip oluşumu ve de Yusuf’un kurumsal mail adresine yaptığım talebimi. Kaç gün oldu fakat herhangi bir dönüş olmadı. Bende şimdi doğrudan müşteri hizmetlerini aradım. Ve ben bu kaşığı ısrarla istiyorum dedim 🙂 Telefon numaram otomatik olarak kayıtlı idi zaten. Daha önceki siparişlerimden dolayı kayıt etmişler doğal olarak. Temsilci :  “Talebinize en kısa sürede geri dönüş yapılacaktır” dedi bakalım..

Bekleyip göreceğiz bakalım, Yusuf’un kaşığı hediye olarak gelecek mi?

Carpe Diem için söylenecek çok şey var.

Uzun zamandan beri Hande Yener’den sıkı bir albüm bekliyordum. En sonunda geldi o albüm. Hem de 20.yıla özel çok bomba bir albüm..

Yener’le ilgili söylenecek o kadar çok şey var ki.. Nerden başlasam bilemiyorum. Ama sanırım ilk önce sanatçının 20 yıllık serüvenine biraz değinmek gerekir. Makbule Hande Yener.. 90’lar da doğmasa da 2000 ler’in başında harika çıkış yapan ve bugünlere kendini sürekli yenileyerek başarmış bir kaç sanatçıdan biri. Hande yola çıkarken Gerçek ismini Makbule’yi kullanmadan ünlenmişti. Tabi makbule ismi, eski ve modası geçmiş bir isim olarak algılanırdı o yıllarda da. Fakat günümüz tarzlarında isimler artık çok mühim değil. iyi ki de değil. Neysen o olmak ve o isme saygı duyulmasını sağlamaktır mühim mesele. Ben Yener’in yerinde olsam. Bu albümde Carpe Diem’in altına Makbule Hande Yener yazardım. Bu tavır sanatçının fanları ile bağlarının ne kadar sağlam ve samimi olduğunu ortaya koyardı. Neyse koymamış sağlık olsun..

Yener’le ilgili söylenecek bir başka konuda, kendini sürekli yeni imajlara entegre etmesidir heralde. Bu imajlar aslında sanatçının sırf imaj araması değil de, sanki kendi yolunu ararken uğradığı sokaklar gibi. Bu sebeple Yener’in tarzının sürekli değişim olduğunu söylemek yanlış olmaz. Ama keşke bu Hande Yener tarzı diyebileceğimiz bir tane klasik tarzı olsaydı. Bu tarzı dönem dönem yumuşatarak ya da daha bir keskin halde sunabilseydi.

Yener bir Oğlak kadını. Bu yüzden de uzaktan sürekli soğuk ve itici görünmesi doğal. Oysaki kararlılık, adalet ve hakkaniyet konusundaki samimiyeti ona sevilmediği dönemlerde bile bir saygınlık kazandırır mutlaka.

  • Yener, hem uçlarda yaşayan, hem de sıradan bir insan gibi doğallığını kaybetmeyen bir kadın. Yaşamı, ilişkileri, alçak gönüllü oluşu, ve konuşurken “bana hiç bir şey olmaz. Bana kimse zarar veremez” tarzındaki tavırları onu hep meslektaşı olduğu kadınlardan ayrı tutmayı başardı. Siyasete bulaşmayışı ve ülkesini, askerini ve devletini sevmesi de onu saygın bir noktada tuttu.
  • Yener’i sevmeyenler, genelde onun için “konuşur gibi şarkı söyler” der. Bu doğru değildir aslında. Bu söyleyiş biçimi, tarzının getirdiği bir yorum biçimi. Yoksa Yener’in ses rengi ve yorumculuğu müzik kariyerinin ilk iki albümünde kendini kanıtlamıştır zaten. O albümlerde ki yorumculuk, fantazi pop tarzı olduğu için herkesçe sevilmişti.

  • Yener’in teklilerine ( single ) uzun zamandır çok maruz kaldık malûm. Artık tekli hit yaparak popülerliğini sürdürmek daha basit ve pratik bir yöntem bildiğiniz gibi. Hande ve Demet Akalın bu işin demirbaşları zaten. Fakat albüm yapmak çok zahmetli bir iş.. Üstelik albümün maliyeti, kliplendirilmesi de epey külfetli. Bu yüzden sektörde isim yapmış şarkıcıların albümlerini artık 2-3 yılda bir görüyoruz.
  • Carpe Diem albümüne gelince.. Albüm klasik Hande Yener albümlerinden biri. Gayet keyifli. Alt yapı çok sağlam. Fakat sözler biraz basit kalmış demek zorundayım. Üstelik Yener, Berksan’la olan yol arkadaşlığını bu albümde de sürdürmüş. Keşke artık Berksan’a bir ara verip farklı isimlerle çalışsa. İmajda yaptığı yeniliği, müzik tarzında gösteremiyor Hande
  • Albümdeki 10 şarkının 8’i yine Berksan imzalı. Yalnızca iki şarkı farklı isimlere ait. Yanılmıyorsam Boşuna şarkısı Mete Özgencil’in. Fikri Karayel imzalı, Deeperise’ın elinden çıkan ‘Aşk Elinde’ cool bir dans şarkısı olurken ‘Senden Çok’ da ilk dinlemede kulağa hoş gelmeyi başarıyor. Bence albümün en gizli hit’i ise kesinlikle ‘Kaç’… Bu şarkı Hande Yener’in müzik kariyerinde denediği tüm tarzların birleşimi, sentezi ve tümevarımı olarak tanımlanabilir.
  • Dünyada son dönemde epey popüler olan d 80’ler synth-pop akımını Hande Yener Türkçe popta başarılı bir şekilde uygulamış.Belki biraz da 90 lar diyelim..
  • Ben albümü, sanırım baştan sona 3-4 kere dinledim. Ve şunu farkettim. Yener’in albüm şarkıları zamanla sindirildikçe keyif veriyor. Bunu diğer albümlerde de yaşamıştım. Çabuk tüketilen o kadar çok şarkı yaptı ki Yener son 3 yılda, böyle bir albümle karşılaşınca neye uğradığımızı şaşırdık. Bu yüzden hemen alışmamız biraz zor olacak.
  • 20. yıl için iyi bir albüm Carpe Diem. Ama keşke içinde bir takım küçük sürprizler yapsaydı Yener. Ne bilim bir iki cover şarkı. Ya da yabancı bir hit’i coverlayabilirdi.
  • Bence Carpe Diem part I, bir daha ki yaza kadar bizi götürür. Sonra ikinci albümde işin kaymağı olur.

Yaşamak için yaratılmışlar. Düşünmek için değil! / Hermann Hesse

İnsanların büyük çoğunluğu yüzmeyi öğrenmeden yüzmek istemez. Ne anlamlı bir söz değil mi?
Yüzmek istememeleri doğal, çünkü karada yaşamak için yaratılmışlar, suda değil. Ve düşünmek istememeleri de doğal, çünkü yaşamak için yaratılmışlar, düşünmek için değil!
Evet, kim düşünürse, kim düşünmeyi kendisi için temel uğraş yaparsa, bunda ileri bir noktaya ulaşabilir; ne var ki, karayla suyu değiş tokuş etmiştir böyle biri ve bir gün gelir suda boğulur.

Herman Hesse – Bozkır Kurdu

Ekim’de doğa olayları konusunu işliyoruz çocuklar..

Bu Ay Doğada Neler Olacak? Ufak bir araştırma yaptım ve şunları buldum. ( Araştırdım dediysem, Ekim’de doğa olayları yazdım ve çıktı 🙂 )

3 Ekim: Turnalar gidiyormuş. Ki şimdiye varmış olabilirler başka memleketlere..

5 Ekim: Koç katımı fırtınası

9 Ekim: Yaprak dökümü faturası.

15 Ekim: Meryem Ana fırtınası

16 Ekim: Yağmurlar ağlıyor.

18 Ekim. Kırlangıç fırtınası

19 Ekim: Ağaç dikme zamanı geliyor ( Dikin biryerlere işte. Yer mi yok? )

21 Ekim: Bağ bozumu zamanı.

23 Ekim: Sıcaklar sona eriyor.

25 Ekim: Bakla ekme zamanı

26 Ekim: Sular soğumaya başlıyor.

27 Ekim Balık fırtınası.

31 Ekim: Ağaç budama zamanı.

Can Yücel’in evliliğe bakışı

Can Yücel, 1973 yılında evliliğe bakışını şu sözlerle anlatır:

​”Evlilik, inanmadığım halde içerisinde 17 seneyi bitirdiğim bir kurum benim için. 17 senede (abartmıyorum) 40 çift arkadaşımın son verdiği, aynı zamanda da evliliğimin bu kadar uzun sürmesinin gizi belki de kuruma inanmamaktan geçiyor. Evliliği toplumun dayattığı şekilde yaşamamaktan… Erkek yaşça büyük olmalı ki, kadına ‘höt’ dediğinde oturmalı kadın… Ya da durumu yumuşatıyorlar; ‘efendim kadın erkekten önce çöker, ben yaşlandıkça o gençleşti’ diyorlar.

​Nedir bu dayatmalar? Erkeğin muhakkak kadından yaşça büyük olması, eğitim seviyesinin erkeğin lehine ya da en azından eşit olması bunlardan sadece ikisi. ‘Olmaz, yürümez’ diyor toplum.

​Çöktüğü için (hani doğum falan) küçük olmalı yaşı… Eğitimde de böyle… Kadının çok okumuşu bilmiş olurmuş, evde kalmakmış layığı! Eşim benden 2 yaş büyük; ne ‘höt’ denmeye gerek kaldı 17 senede, ne de benden önce çöktü. Yıllar içinde

​’Ooo Can Bey, kapmışsınız çıtırı!’ esprilerine muhatap dahi oldum. Eşim 3 üniversite bitirdi; ben bir taneyi 9 senede bitirdim. Ne o bana bilmişlik tasladı, ne ben ona ezik baktım…”

Gel! Sıkılsanda işine gelmese de yine gel!

Gel..

Ne olursan ol yine gel.

İster kâfir, ister mecusi, ister puta tapan ol yine gel,

Bizim dergâhımız, ümitsizlik dergâhı değildir,

Yüz kere tövbeni bozmuş olsan da yine gel…

Yaygın olarak Mevlana’ya atfedilen ancak Ebu Said-i Ebu’l-Hayr’a ait olduğu iddia edilen o harika çağrı ve şiir. İçerik olarak Mevlana’nın felsefesine uygun olduğu ve döneminin en önemli şairi olduğu için onun saymışız.

Mevlana’nın bu çağrısını bilmeyen yoktur. Fakat bu çağrının manasını bir türlü çözememiş çok insan vardır. “Tilkinin dönüp dolaşacağı yer kürkçü dükkanıdır” atasözü,bu çağrıyı anlatabilecek en güzel atasözüdür. Allah, kulunun kürkünü ( bedenini ) soyacak ve içindeki emaneti sorgulayacak gibi düşünün. İşte Mevlana bu gerçeği insanlara, daha ölmeden vakitleri varken hatırlatmak ister.

Peki güzel hatırlatmayı neden çok ciddiye almayız? Gerçeği bilmenin bizi kurtaracağına dair bir ifadeye bir ayete mi rastlamışızdır kutsal kitapta? Evet, bilmek önemlidir. Fakat yaşanmayan hakikatin kimseye bir faydası yoktur.

Yazının postunda güzel bir ifade var. Mizah amaçlı kurgulanmış bir post. “Gel ama sıkılırsın” ifadesi aslında harika bir mesajda veriyor bize. Oldu ya çağrıya uydun, o zaman arınman da gerekecek. Her türlü kötülükten, fenalıktan, gururdan, kibirden, dünya sevgisinden. Bunları başarmak kolay değildir. Hele insan için..

Dünya sevgisi ile dolu kalplerin, nefsini terbiye etme aşamasına geçmesi ile sıkıcı bir yaşamda başlamış olur. Günahtan kaçan, her adımını bilinçli ve kontrollü atmaya çalışan insan, bir zaman sonra sıkılır. İşte bu sıkılma süreci insanı, eski boş ve anlamsız hayatına geri dönmeye zorlar. İnsanın kendisiyle yüzleşeceği ve Rabbini tanıdıkça kendi acziyetini anlaması, nefsinin hiç hoşuna gidicek bir şey değildir.

O zaman ne demek lazım? ;

“Gel, sıkılsanda, işine gelmese de gel! Gel ki sonsuza kadar vaad edilene sahip ol! Azıcık sık dişini ya.. Bak göreceksin sonunda gülen sen ve senin gibi sabradenler olacak”

Bu arada Celaleddin dedeye de bir Fatiha gönderelim buradan. Nurlar içinde yatsın

 

Bir gün.. / Oğuz Atay

“Bir gün bütün değer yargıları değişecek ve yargılananlar yargıç, eziyet edenler de suçlu sandalyesine oturacaklardır ve onlar o kadar utanacaklar, o kadar utanacaklardır ki utançlarının ve suçlarının ağırlığı yüzünden ayağa kalkamayacaklardır.”

OğuzAtay

Çok maymun iştahlıyız dostum.

Sevgili Lev Nikolayeviç..

Eylül’ün bizlere veda etmeye niyetlendiği son bir kaç günden selamlar. Umarım keyiftesindir.Ben, çok ama çok şükür ki her anlamda iyiyim. Sağlığım iyi ve param da var. En önemlisi de sevdiklerimde hayatta ve iyi. Daha ne isterim ki? Çok şükür..

Bugün aklıma bir konu takıldı sevgili dostum. Yaşadığımız bu yüzyılın bize getirdiği bol seçenek ve seçim hakkının sonuçlarını düşündüm. Senin yaşadığın dönemlerde seçenekler ve seçim hakları, ne kadar da kısıtlıydı değil mi?Oysa şuan o kadar çok seçenek var ki hayatımızda, tahmin bile edemezsin. Özellikle boş vakit yaratıp, o vakti de birbirinden lüzumsuz keyfi seçeneklerle tüketmekte hepimiz birer ustayız artık.Alternatiflerimizse her tarza, her zevke ve bütçeye uygun olarak önümüze süslü ambalajlarla konuluyor. Bizler de bu kadar seçeneğin seçimlerini yapmak için muazzam bir çaba gösteriyoruz.

Yiyip içtiklerimiz, giydiklerimiz, seyrettiklerimiz, okuduklarımız, dinlediklerimiz ne kadar da bol.. Arz krallığında yaşayan, bol alternatifler karşısında kendini sürekli özgürleştirdiği sanan, sürü mantığını iliklerine kadar işletip, sürekli başkalaşarak kendi omurgasını bozan; kimliksiz halklarız artık biz. Sürekli kıymet verileceklerle, suni heveslerin yerini değiştirip boş tencerelere kapak olma gayretimiz had safhada.Ama yanlış anlaşılmayayım şimdi. Hayatın seçeneklerin bol olmasından değil rahatsızlığım. Sıkıntı yaptığım şey, yüzsüzce tüm seçenekleri deneme hevesimiz. Bir şeyden de eksik kalamayışlarımız..

Tüm seçenekleri inceleyip bir şekilde trend olmuş, popüler olmuş seçeneklere yüklenişimiz ne komik. Ve artık hepimizin ortak bir mesleği var. O mesleğin adı : Tüketicilik.. Bu işin ustaları da elbette en hızlı tüketenler! 

Hani bazen bir takım mukayeseler yapıyoruz. Telefonun, internetin, ve TV nin olmadığı zamanlarda insanlar nasıl vakit geçiriyorlardı? şeklinde sorular soruyoruz birbirimize. Ve garipsiyoruz komik bir şekilde. Halbuki bizi yanıltan şeyi atlıyoruz. O dönemde yaşayan insanların az seçenekler arasında çok yorulmadan mutlu olabildiklerini anlayamıyoruz. Ve yine  halbuki onların işlerinin daha bize göre daha kolay olduğunu biraz düşünsek anlayabilecek durumdayız. En başta dediğim gibi en büyük sorunumuz, bol imkan ve çeşitli seçenekler arasında boğuluşlarımız.Bunu benim gibi sorgulayan kaç milyon insan vardır acaba hayatta diye düşünüyorum bazen. “Kurbağalar kısır kalmasın” deyiminin önemini yitireceği zamanlarda yaşamak isteyen kaç milyon, ya da bilmem kaç yüz bin insanız acaba? 

Sevgili dostum, daha yazacak çok şeyim var ama inan göz kapaklarımla savaşıyorum şuan. Uyku denilen huzur, beni ele geçirmek isterken anlamsızca direnmekte istemiyorum açıkçası… 

Söz bir sonraki mektubumda daha bol yazacağım.

Huzurla yat sevgili Lev Nikolayeviç.

Uyanış Raiting rekorlarını alt üst edecek. Demedi demeyin!

Valla ayakta alkışlıyorum!

TRT’nin harika bir iş çıkaracağını elbette biliyordum. Fakat böylesine mükemmel bir dönem prodüksiyonu bende beklemiyordum..

Oyuncu seçimleri, kostümler, dekorlar, o koca plato, savaş sahneleri, muhteşem dövüş teknikleri.. hepside birinci sınıf. Sanki dizi değil bariz sinemada film izledik. Hele bir de, sağolsun TRT hiç reklam koymadan ( ilk bölüm ya 🙂 ) diziyi bölmeden izletince tam oldu. İleri de 8-10 dakikalık reklamlar gelecek, şimdiden hazırlayın kendinizi..

İyi ve kötü roller için belirlenen oyuncular da harika. Nizam-ı mülk,Hasan Sabbah ve Batınilerin lideri rolleri en usta oyunculara teslim edilmiş. Mehmet Özgür zaten tüm ağır rollerin duayeni olma yolunda ilerliyor. Ne kadar övsem az..

Mehmet Özgür / Nizamülmülk

 

Hele Gürkan Uygun, her rolün adamı artık. Hiç bir rolde sırıtmıyor. Oyunculuğun hakkını sonuna kadar veriyor.

Gürkan Uygun / Hasan Sabbah

 

Sadece Murat Garipağaoğlu için ufak bir eleştiri yapicam. Ertuğrul’da Sadettin Köpek rolündeki Garipağaoğlu, bu dizide de aynı üslup ve tiple oynayınca bence olmamış. Aksanlı konuşup biraz da tipinde oynasalardı daha iyi olurdu.

Murat Garipağaoğlu / Fatımiler lideri

Bence bu dizi hem senaryo hem de savaş sahnelerinde Ertuğruldan bile iyi. Ama Ertuğrul bizim ilk göz ağrımız 🙂 Onun yeri ayrı. Fakat kuruluş Osman’ın ve ATV nin işi zor. Çünkü Uyanış’ı bir kere izleyen Osman’ı çizgi film gibi bulur.

Ayrıca Sencer rolündeki Ekin Koç’a ayrı bir parantez açmak istiyorum. Bence Ekin hayatının rolünü oynuyor. Ve yine bence Buğra Gülsoy’dan daha atraksiyonlu ve kilit bir rol de. Ayrıca rolüne tam uyum sağlamış. Buğra Gülsoy’dan bir tık önde.

Sanırım Uyanış Büyük Selçuklu, bir kaç bolum sonra dünyaya açılır. Çünkü hiç bir eksiği yok. Film tadında bir dizi. Abartmış olmayayım ama nerdeyse Braveheart’la yarışır durumda. ( Mel Gibson , Cesur Yürek )

TRT, bir kez daha dönem dizileri benden sorulur dedi bu akşam. Son olarak bir şey daha ekleyeyim. Genelde bu tip dizilerde ilk bölüm zor geçer seyirciye. Fakat Uyanış öyle bir giriş yaptı ki, sanki dizinin bilmem kaçıncı bölümünü izliyormuşum gibi hissettim. Bunun için yönetmen Emre Konuk’u tebrik etmek lazım. Emek veren herkese helal olsun.

Emre Konuk / Yönetmen

Not : Bu arada oyuncu Cemal Toktaş’ın değişimi süper olmuş. Gerçi daha dizide belirmedi ama harika olmuş.

Şu Mecaz-ı Mürsel garip bir sanat..

 

Okulda edebiyat dersinden aklınızda kalmıştır mutlaka. Mecaz-ı Mürsel ( Ad Aktarması ) diye bir mecaz anlatım sanatı var. Yani benzetme ilgisi söz konusu olmadan, başka bazı ilgilerle, bir sözün başka bir söz yerine kullanılmasıyla oluşturulan mecazlardır. Bir sözcüğü benzetme amacı gütmeden başka bir sözcük yerine kullanma sanatıdır. Düz değişmece ya da metonomi diye de adlandırılır. Aslında günlük hayatta hiç farketmeden yaptığımız birşey bu mecaz anlatım şekli. Ve bu mecaz sanatı içinde de farklı guruplara ayrılıyor.

Mesela İç -Dış ilgisi : 

• Anne, çamaşır kazanı kaynadı,gel!” • “Üstünü çıkarıp yatağa uzandı.

• “Ne zamandır evde tencere kaynamıyor.” “Bu depoyla Düzce’ye kadar gideriz.”

• “Şofben yanıyordu.”

Parça-bütün ilgisi :

• “O zamanlar bu gazetede usta kalemler

vardı.

• “Üniversitedeki kürsüsünde yıllarca

çalıştı.”

• “Motor gece karanlığında yükünü Bartın’a

boşaltti. • “Bu sahalarda nice altın ayaklar

koşturdu.”

Neden – sonuç ilgisi :

• ‘Hay mübarek! Bereket yağıyor bereket!” • “Bahar aylarında rahmet düşmezse ürün iyi olmaz.”

Buraya kadar bir sıkıntı yok. Ama bir örnek var ki yanlış anlamalara çok müsait 🙂 O örnekte şöyle :

“Yanlışsam beni düzeltin” cümlesi. Bu cümleyi genelde tartışma programlarına katılan konuklardan duymuşsunuzdur. Kalbi fesat olanların olayı başka yerlere çok rahat çekeceği bir cümle bu. Ne demek beni düzeltin! Yamuk mu ki biri düzeltsin 🙂

Ben cümleyi hiç kullanmadım bir olayı anlatırken. Ya da iddialı olduğum bir konuda çevreme bu şekilde bir cümle kullanmadım hiç. Ne biliyim garip geldiğinden mi, yoksa saçma bulduğundan mıdır nedir, hep dikkat ettim.

Ben bu cümle yerine şöyle derim.

“Yanlış mıyım Allah aşkına?”

Ya da  ” hatalıysam söyleyin ” gibi ifade kullanırım.

Aklıma gelmişken anlatayım dedim. İsteyenler için aşağıda biraz daha örnekleme yapayım isterseniz..

İşe alınman için dün şirketle görüştüm.(insan)

Yarın sınıfı 9/H sınıfı yapacak.(öğrenci)

Toplantıya milliyet gazetesinin güçlü kalemleri de geldi.(yazar)

Nihatın golüyle tüm stat ayağa kalktı.(seyirci)

O evine çok bağlı bir insandır.(ailesi)

Bu olay üzerine bütün köy ayaklandı.(halk)

İstanbul’dan kalkan uçak az önce adana’ya indi.(havaalanı)

Dergininbu sayısında da büyük şairlere yer verilmiş.

Stat, İzmir’deki maçın bitmesini bekliyordu.

Ankara, Kıbrıs konusunu çözüme kavuşturmak istiyor.

Cebindeki bütün parasını taksiye vermiş.

İnsan ekmeğini kazanmayı bilmeli.

 

( Sanırım yeterince anlatabildim 😉 )

 

Bu apartmanda herkes masum..

Bu apartman halkı hep yaralı..

Masumlar apartmanı dizisinden bahsediyorum. TRT yine harika bir diziyle geri döndü kış sezonuna. Yeni dizi Masumlar Apartmanı, Dr. Gülseren Budayıcıoğlu’nun “Madalyonun İçi” romanındaki gerçek hayat hikayelerinden esinlenerek hazırlanmış.  Masumlar apartmanı senaryosu ilk bakışta çok sıradan görünen, fakat izledikçe seyirciyi derinlere çeken mükemmel duygusal bir dizi. Her dizide mutlaka bir aşk hikayesi vardır. Ancak bu aşkı çok göklere çıkarmadan, diğer bir çok duygu ile dengelemek zor iştir. Hayat, bir çok farklı duyguyu insanlara hiç bir sıra gözetmeksizin yaşatan ucu bucu olmayan bir serüven gibi.  İşte bu yüzden dizinin yönetmeni aynı zamanda oyunculuk da yapan ödüllü yönetmen Çağrı Lostuvalıyı ve dizinin yazarı Deniz Madanoğlu’nu kutluyorum.

Replikler, oyuncu ve canlandırdıkları karakter olağanüstü örtüşmüş. Başrol için belirlenen oyuncular Farah Zeynep Abdullah ve Birkan Sokullu uyumu mükemmel. Safiye karakterini harika oynayan Ezgi Mola ve Gülben karakterini canlandıran Merve Dizdar harika oyunculuklarıyla eminim ki diziyi finale kadar taşıyacaktır.

Aynı zamanda senaryonun gidişatına bakılırsa, dizinin her yeni bölümünde bir karakterin geçmişi didik didik edilerek gözler önüne serilecek.

Yine bu dizinin ilgi çekici yanlarından biri de, insanların karakterlerinde geçmişlerinde, daha doğrusu çocukluklarında sürekli günah keçisi ilan edilmeleri..

Küçüklüğümüzde yaşadığımız belki bir çok belki tek bir travmanın sonuçlarını, tüm hayatımız boyunca, sırtımızda taşıyor oluşumuz ne acıdır. Dizinin son bölümünde … Karakterinin de dediği gibi ” Çocuklar anne babaların kusurudur” sözüne atıfta bulunması, dizinin ne kadar sağlam bir kurgunun üstüne oturtulduğununda göstergesi.

Diziyle ilgili bir başka dikkatimi çeken şeyde. Dizinin pskiyatrisler tarafından da izlenmesi. Kırmızı oda’dan sonra masumlar apartmanı da takibe alınmış. Safiye’nin durumu gerçekten içler acısı. Çocukluk travmalarını her an dakika yaşayan bir insanın içine düştüğü durum, gerçekten üzücü. Dizide ki Safiye gibi belki binlerce insanla bir arada ama farketmeden yaşıyoruz aslında. Fakat herkes bir şekilde gizliyor bu taraflarını. Bakalım dizinin yeni bölümlerinde hangi gizli kalmış acılara şahit olacağız..

Charlize Theron yengemiz olur

Latte’ler masaya gelmişti. Masada üç kişilerdi. Haluk, masadaki diğer arkadaşı Gökhan’la ikinci el piyasasını tartışırken. Cenk, sosyal medyada magazin haberlerini okuyordu. Mekan, genelde orta yaş müzmin bekar ya da dul kadın ve adamların çokça gittiği bir yerdi.

Cenk magazin haberlerinin içinde Charlize Theron’un bir röportajını okuyordu. Habere öyle dalmıştı ki, bunu farkeden Halûk “şişşştttt” diyerek Cenk’i dürttü ve :

Oğlum nerelere gittin? diye sordu gülerek.

Cenk, hiç tepki vermeden haberi okumaya devam ediyordu. Bu sefer de Gökhan :

Oğlum hadi iki muhabbet edeceğiz, sense telefona meftun oldun. Hayrola ne okuyosun. Bize de oku biz de bilelim.

Cenk haberi okumuştu. Arkadaşlarına dönerek : Yok be oğlum. Charlize Theron haberini okuyordum. Kadın 5 yıldır yalnızmış. 

Eeee? dedi Gökhan gülerek sordu :

Napıcan teklif mi edecen? ( Gülüşmeler hafiften )

Yok ya hu dedi Cenk.

Böyle güzel bir kadın nasıl olur da yalnız kalır. Oraya takıldım.

Halûk : Eeee ona bakarsan sende 35 yıldır bekarsın. Charlize’nin süresi sana bakınca hiç bir şey ( Yine gülüşmeler )

Cenk : Doğru diyorsun. Bunlar her türlü hayatı yaşıyorlar. Bizim gibi evlenme dertleri de yok.

Ha şunu bileydin dedi Gökhan. Ama istersen yazıl hatuna. Belli olmaz bu işler. Gönül hep ot’a mı konar? Arada da boka konsun ( yüksek tondan gülüşmeler )

Nerdeee o günler dedi Cenk. Paran olcak, ünlü olcan, karizma olcan da Charlize sana bana evet diyecek.

O arada Haluk lafa atıldı:

Öyle demeyin lan. Bak melek gibi hatun Adriana Lima, gitti bizim tıfıl aşığa vuruldu. 

Gökhan : Oğlum o çocuk en azından yazar. Ağzıda laf yapıyor. E ingilzcesi de var.  Bizim Cenk, daha Türkçeyi doğru konuşamıyor. Hem boşver oğlum Cenk. Hem Charlize de yaşlandı artık. Kadın 50 sine merdiven dayamış. 10 sene sonra botoks motoks anca idare eder.Sonra napcan? Sen bul şöyle 30 larında orta halli bir kız. En azından 20 sene hem çocuk, hem seks yaparsın.

Cenk : Oğlum siz de nereden nereye getirdiniz konuyu! İyi ki kadın yalnızmış dedik..

Haluk tekrar lafa girdi :

Cenk, senin burcun neydi? 

Cenk : Oğlak

Halûk : Peki Charlize Theron ne?

(Cenk Google’da Charlize’in burcunu ufak bir aramada bulur )

Cenk : Aslanmış.

Halûk ( Gülerek ) : Hah işte! orda da sıçtın. Aslanla oğlak kanlı bıçaklıdır oğlum ( dalgacı bir yüz ifadesiyle )

Cenk : Tamam tamam! Sıktı bu muhabbet. Başka konu yok mu Allah aşkına? 

Gökhan : Ne biliyim oğlum sen açtın muhabbeti. Biz de iki makara yapalım dedik. Tamam sustuk kardeşim.

Cenk : Eyvallah kardeşim

O arada Gökhan tekrar bir soru ile girer mevzuya:

Ya kardeşim peki bu kadın en son kiminle berabermiş. Baksana bi! 

Cenk, aniden küfrederek kalkar masadan ve :

“Ebenle” diye bağırır.

Gökhan korkuyla, hafifçe geriye kaykılarak :

Tamam kardeşim bu gerçekten son şakaydı. Ama Allah sana aynı Charlize gibi bir hatun nasip etsin! 

Cenk bir müddet sonra, öfkesini de bastırarak şöyle der:

Amin inşallah kardeşim..