Bir dolu sıkıcı, ama çok insani tespitlerim var benim.

Ezbere yaşamlar..

Dünya,tabiat ve insan üçlemesinin doğallıktan uzaklaşıp, yapay,soğuk ve ben merkezci bir “bekle ve sahip ol” felsefesine geçiş yaptığı bir yüzyıl. Gücü olanın, zengin olanın belirdiği bir yaşam tarzına değil de, yalnızca emitasyonlarına kavuşma eğilimindeyiz. Sadece haz peşindeyiz.

Dilimizde yalandan “her şeyin başı sağlık her işin başı huzur” cümleleriyle çok basit bir mütevazi ve kanaatkar bir hayat sürme arzusunda olduğumuza inandırmışız kendimizi.

“Onun var, bunun var peki benim niye yok” düşünceleri ile gün boyu mücadele ediyoruz. Gerçekte bizim olanın, yalnızca beynimizin ve kalbimizin içinde ki özgürlük olduğunu anlamamak ısrarcılığındayız.

Başkalarını mutlu ederek mutlu olma yetimizi uzun zaman önce kaybettik. Bunun yerine “en çok ben mutlu olmalıyım” gayretiyle kopuyoruz, köreltiyoruz kendimizi sevdiklerimizden. Eşimizden, coçuklarımızdan ve anne babamızdan.

Kimlerin dünyasında oyuncuyuz? Kimlerin oyununda figuranız bilmiyoruz. Bu bilmeyişlikten hiç rahatsızlık duymuyoruz. Sorgularsak, ulaşacağımız gerçeklerin,bizim hayallerimizi katledeceğini sanıyoruz. Halbuki biz yalnızca sorgulayan, özünde iyiyi arayan, süresi belirsiz bir ömrün mücadeleden bıkmayan işçileriyiz.

Bir yandan an’ı yaşamaya özenip, diğer yandan son kullanma tarihine her geçen gün yaklaştırdığımız bedenimizi, daha doğrusu en yüksek mertebede lüks içinde yaşatmaya çalıştığımız bedenimizi kudurtma gayretindeyiz.

Dünyada milyarca insan var. Buna karşın dünyada sayısı minimum düzeyde olup, insanca yaşamaya çalışan insan var. Bu yüzden onlar kendilerini hemen belli ediyorlar. Karanlık bir gecede tüm gücüyle parıldıyor onlar. Bu parlama tüm insanların takdirini kazanıyor. Fakat özenilmiyorlar. Bir takside unutulan içi para dolu bir çantayı, karakola teslim eden taksiciyi alkışlıyoruz. Otobüste yaşlı bir insana yer vermek için aynı anda ayağa kalkmayan bir sürü gencin içinde, yalnızca bir gencin kalkıp: “buyur teyze” demesini takdire şayan buluyoruz. Ama bu saniyeler içinde oluyor. Sonra insanlar yine kendi bencillikleriyle başbaşa kalıyorlar. Bir plajda boğulmak üzere olan birini, o an o plajda olan onlarca insan görüyor ama yardım etmiyor. Sonra bir genç tüm gücüyle koşup suya atlıyor. Kurtarınca yıldızımız kahramanımız oluyor. Geçici parlayan yıldızımız.

İyilik yalnızca bir lütufa dönüşüyor toplumda. Sanki bir cep telefonunun bataryasında çok az kalmış bir elektrik akımı gibi, iyilik. İdareli ve itidalli kullanılıyor. Herkese değil yalnızca karşılık görmeyi umduğumuz menfi işbirligi içinde olduduğumuz için harcanıyor. İnsan çoğu zaman zararda. Zarar etmekten korkmuyor. Tek yapabildiği, işin içinden çıkamadığı anlarda “zararın neresinden dönsem kardır” uyanışı. Fakat gelin görün ki tüm insanlık aynı mantalide çırpınıyor. Kimsenin kimseye yardım edecek ne zamanı ne de hali kalmıyor..

İbrahim Asaf Halet Çelebi

İbrahim
içimdeki putları devir 
elindeki baltayla
kırılan putların yerine
yenilerini koyan kim

güneş buzdan evimi yıktı
koca buzlar düştü
putların boyunları kırıldı
ibrahim
güneşi evime sokan kim

asma bahçelerinde dolaşan güzelleri 
buhtunnasır put yaptı
ben ki zamansız bahçeleri kucakladım
güzeller bende kaldı
ibrahim
gönlümü put sanıp kıran kim”

Özentilerimiz bir telli duvaktır..

İnsan bu.

Özenir…

Beklemeyi,sahip olmak için kullanır her daim.

Bedeni can çekişlerini,manevi arzularının üstünde tutar.

Yok’a tahammülsüzdür. Yoktan korkar, var’lara köledir.

Paylaşmaya erinir, istemeye üşenmez.

İhtiyacını olanı bile özentilerinin arzularında unutur.

“Benim var” ile “benim niye yok” arasında mekik dokur.

Her zaman daha fazlasını ister. Bunu da “fazla mal göz çıkarmaz” deyişine bağlayarak savunur.

Her eksiği görür, her tam’a manâ bulur.

Yettirir ama,yetemez kendine.

Elinde avucunda olanın oyuncağıdır. Olmayanın kara sevdalısı.

Kaybetme korkusuna yenilir, nefsiyle olan savaşında.

Az’a kanaat etmek denilen şey’e saygı duyar fakat başa gelsin istemez.

İnsan ister, insan bekler, insan sahip olur ya da olamadığına küser.

Her özenti, her seferinde, sanki ilk defa taktığı beyaz bir gelin duvağıdır. Sonraki her özentide ilk defa takılacakmış gibi kutsal..

Gözde Erdoğan’ın jest ve mimiklerine dikkat ettiniz mi hiç?

Pedagog Gözde Erdoğan..

Yanılmıyorsam 2016 da Süper Dadı isimli bir programda tanımıştık onu. Seyrederken “aman Allah’ım bunlar çoçuk değil, canavar” demekten kendimizi alamadığımız en yaramaz ve hırçın çocukları bile en geç 1 haftada mum gibi yapan süper bir dadıydı o..

Bu programla birlikte Erdoğan, tüm kanalların sabah kuşağı programlarında, kadın programlarının aranan kadın pedagog yüzü oldu.

Çizdiği kararlı ve kendinden çok emin bir pedagog profili, ebebeynlere disipli ve sistemli olma konusunda ki önerileri ve sempatikliği ile tarafsız herkesi, pedagogluğun ciddi bir konu olduğu konusunda ikna etti.

İşte geçen gün de, 360 kanalında Selda Hasret’in programına konuktu ünlü Pedagog. İzlediğim bölümde konu, çocuklarda tuvalet eğitimi ve alt ıslatmaydı. Bir kız babası olarak genel olarak bildiğim konulardı. Fakat Gözde Erdoğan’ın konunun detaylarında gezinmesi, programı sonuna kadar izlememe neden oldu.

Programı izlemeye devam ederken, Gözde hanımın bugüne kadar hiç farketmediğim bir şekilde sergilediği jest ve mimiklerine şahit oldum. Özellikle de mimik zenginliği oldukça fazlaydı konu hakkında konuşurken. O an : “işte Gözde hanımın popülerliğinin asıl nedeni bu” diye geçirdim içimden. Konuşurken tonlama ve ses rengi çok önemlidir. Fakat beden dili de geçtiğimiz son 20 yılda artık çok önemli etkin bir sunum ve iyi dinlenilme için zaruri hale geldi. Üstelik bu mimik konusunda Gözde hanımın hem sunucu Selda hanımı dinleme anındaki mimikleri de konuyla birebir örtüşüyor. Demek ki neymiş: mimikler hem sunum hem de dinleme aşamasında, iletişim kurulan insanlarında konudan kopmadan kalmasını sağlayan bir özellikmiş..

Sonra ufak bir deneme yaptım. Gözde hanım konuşurken her 5-6 saniyede bir ekran görüntüsü aldım cep telefonumdan. Sonuçlar muazzamdı. Aldığım 20 küsür ekran görüntüsünün neredeyse tamamı, birbirinden farklı mimiklerle doluydu! Tabiri caizse ünlü pedagog, anlattığı her şeyi sanki bire bir yaşamışcasına anlatmıştı.

İşte o fotoğrafları aşağıda paylaşıyorum şimdi. Eminim hepiniz hak vereceksiniz bu saptamalarıma..

kesinlikle

Nasıl ama?

Gerçektende harika değil mi?

Bence yapımcılar ve dizi yönetmenleri Gözde hanımın farkına daha varamamışlar. Böyle mimiklere sahip bir kadın oyucu sayın desem 5 ten fazla sayamazsınız inanın. Gözde hanım oyunculuğa kalkışacağını falan sanmıyorum. Fakat eğer niyetlenirse onunda altından kalkar kesinlike..

 

Sana, bana,ülkemin güzel insanlarına dair / Erdem Bayazıt

Telgrafın tellerini kurşunlamalı’
Öyle değildi bu türkü bilirim
Bir de içime
-Her istasyonda duran sonra tekrar yürüyen-
Bir posta katarı gibi simsiyah dumanlar dökerek
Bazan gelmesi beklenen bazan ansızın çıkagelen
Haberler bilirim mektuplar bilirim.

Gamdan dağlar kurmalıyım
Kayaları kelimeler olan
Kırk ikindi saymalıyım
Kırk gün hüzün boşaltan omuzlarıma saçlarıma
Saçlarının akışını anar anmaz omuzlarından
Baştan ayağa ıslanmalıyım
Gam dağlarına çıkıp naralar atmalıyım.

İçimde kaynayan bir mahşer var
Bu mahşer birde annelerinin kalbinde kaynar
Çünkü onlar yün örerken pencere önlerinde
Ya da çamaşır sererken bahçelerinde
Birden alıverirler kara haberini
Okul dönüşü bir trafik kazasında
Can veren oğullarının.

Bir de gencecik aşıkların yüreklerini bilirim
Bir dolmuşta yorgun şoförler için bestelenmiş
Bir şarkıdan bir kelime düşüverince içlerine
Karanlık sokaklarına dalarak şehirlerin
Beton apartmanların sağır duvarlarını yumruklayan
Ya da melal denizi parkların ıssız yerlerinde
Örneğin Hint Okyanusu gibi derin
İsyanın kapkara sularına dalan.

Nice akşamlar bilirim ki
Karanlığını
Bir millet hastanesinde
Dokuz kişilik kadınlar koğuşu koridorunda
Başını kalorifer borularına gömmüş
Beyaz giysilerinden uykular dökülen tabiplerden
Haber sormaya korkan
Genç kızların yüreğinden almıştır.

Kadınlar arasında / Kırkevinkedisi

“Her kadının, kadın olma yolunda katettiği mesafe, diğer kadınlar tarafından her zaman takip altındadır. Başarıya ulaşan her kadın diğer kadınlarla arasındaki aynılığın üstüne çıkar. İşte bu durum, kadınların birbirleri arasındaki kıskanma ve hazımsızlık duygularını kabartır. Fakat bu durum, geride kalan kadınların başarıyı yakalayan kadına yetişmelerine kadar olan süreçte yaşanılan  geçici bir düşmanlıktır. Bu sürecin geçici olması sebebiyle erkeklere karşı toplu savunma ve dayanışmada ki mutabakatlarına her daim sadık kalırlar.”

-Kırkevinkedisi

insanlar ikiye ayrılır. Şöyle ki; John Steinbeck

“İnsanlar ikiye ayrılırlar:
Başkaları için yaşayanlar,
Başkaları sayesinde yaşayanlar.
Sorun olanlar, çözüm olanlar…
Ümit kıranlar, ümit verenler…
Dert üretenler, deva üretenler…
Şikayet edenler, çare bulanlar…
Aynı havayı soluyan,
Aynı sıkıntıyı yaşayan,
Aynı sevince ortak olan iki insandan biri dert küpü olur çıkar, diğeri deva küpü.
Biri şikayet üretir, öbürü çare.
Biri yük olur, öbürü yük taşır…”

-John Steinbeck

 

Bu yaz’a kadın vokaller damga vurur..

Ben, opera ve blues hariç her türlü müziği dinleyebilen tiplerdenim. Yeter ki o müzik kulağımı rahatsız etmesin. Bir formu ve disiplini olsun. Tesadüfen ya da merak ederek yakaladığım şarkıları kaydedip, tabiri caizse kusana kadar dinlerim. Şarkının her tınısını ve her ritmini ezberlerim. Böyle takıldığım dönemlerde  başka hiç bir şey dinlemem. Buna tüm radyolar ve müzik listeride dahildir.

Meselâ bu geçen Haziran da,sürekli grup “yüzyüzeyken konuşuruz” ve Melika Şahin’i dinledim. İkisi de harika ve iyi yorumcular Allah için.

Neyse, bu iki ismi dinlemekten gına geldikten sonra biraz radyo dinlemeye başladım. Gördüm ki yaz’ın da gelmesinden sebep, yine hareketli şarklılar ilk sıralara yerleşmiş.

Bizim memlekette, yazın tüm tatil beldelerinde ve eğlence mekanlarında belli demirbaş ünlü vokallerin yazlık hitleri çalar. Bunların başında kadın vokaller;Hande Yener ve Demet Akalın ve Hadise gibi isimler gelir. Erkek vokaller ise kadınlar kadar ses getirmez ama Murat Boz, Kenan Doğulu, Berksan ve Berkay illa bir yerlerde çaldırır kendini.

Benim bu yaz’a damga vurur ve müzik listelerinde, ilk 5 te sezon sonunu rahat rahat getirir dediğim 5 isim var.

Yani bunlara, Kırkevinkedisi Top 5’i oluşturan isimler diyelim..

Bir de işin enteresan yanı, bu listenin tamamı kadın vokallerden oluşuyor. Bu isimler : Ebru Gündeş, Hande Yener, Göksel, Ayşe Hatun Önal ve Feride Hilal Akın..

“İşte efendim, listenin 5 numarası şu, listenin 1 numarası bu” falan demek istemiyorum sıralamada klasik olarak. Çünkü hepsi de eşdeğer manada iyi. Ama elbette ki bir Ebru Gündeş ile Ayşe Hatun’un sesi yorumu aynı kalitede diyemem.( Ses kalitesinde Ebru’ya ayıp olur) Böyle bir kıyas yanlış olur.( Ayşe hatun’un yaptığı tarz da Ebru’ya uymaz meselâ ) Çünkü her şarkının hem tarzı hem yorumcusu, hem de müzikalitesi farklıdır.

Ebru Gündeş ile başlayayım. Gündeş’in “Çabuk unutma” şarkısı hem temposu hem de hikayesiyle oldukça başarılı. Baştan sona keyifli bir ritmi var. Şarkının sözleri kolay ezberlenebilir türden. İlk dinleyişte, klasik Ebru Gündeş pop’u gibi algılansa da, bir kaç dinlemeden sonra genel pop tarzıyla birebir örtüştüğüne şahit oluyorsunuz.

Fantazi havasında pop okuyan Gündeş, son iki albümde bu konuda da kendini çok geliştirdi bence. Klipte gayet güzel. Fakat bir eleştiri yapayım. Gündeş’in şarkıları okurken ki beden dilini değiştirmesi lazım artık. Bir de bir çok şarkının yaptığı beden dili figürlerini bırakması lazım. Hele hele o jestleri, bir mezar kazıp gömerse harika olur. Dans öğrenirse zaten muhteşem olur.( Dansa da başlayabilir bir merakla meselâ)

Listede ki bir başka isimse Hande Yener.. Kuş şarkısı tam bir yaz şarkısı. Ve yine klasik elektronik pop karışımlı yerel pop türünde bir şarkı. Ama zaten Hande, bu tür de,uzun süredir ilerlediğinden garipsemiyoruz ve alıştık. Yener ortalama iki ay da bir buna benzer hit şarkılar çıkarır zaten. Bu konuda Yener’e Demet Akalın da eşlik eder bilirsiniz. Listelerde iki ay Yener, iki ay da Akalın, hep üst sıralarda yer bulur kendine.

Kliple ilgili söyleyeceklerimse tamamen olumlu cümlelerden kurulu. Klip eğer yanılmıyorsam bir Afrika ülkesinde, hatta müslüman bir Afrika coğrafayında çekilmiş. Renkler, kurgu, klipte ki çoçukların doğal sempatik halleri ve de drone çekimleri, klibi sıkılmadan seyretmenizi sağlıyor.

Bildiğiniz gibi klipler şarkılara artık ekstra bir ruh katıyor. Hande bu konuda da gayet başarılı geçmişine baktığımda..

 

Ve Göksel.. Göksel’de kendine has sesi ve yorumcu vokallerden. Göksel her yeni albümünde illa ki en 3 hit çıkarır. Müzik listelerinde ise üst sıraları uzun süre bırakmaz.

Genelde slow şarkılarla hatırlarız Göksel’i. Tempolu şarkılarıda hiç bir zaman yaza damga vuran pop şarkılarına benzemez. Ama bu son şarkısı yok yok da, bunu yıktı bence Göksel.Slow formuna uygun olan sözler, temposu yüksek bir ritmin üstüne harika oturmuş. Acıklı sözler bir dans müziği üstünde daha az bir duygu bıraksa da, mesajı doğru vermeyi başarmış görünüyor.

Klip kurgusu ise şarkı kadar başarılı değil bence. Öncelikle şu Göksel’i seksi hatun havasından biraz kurtarmalı bence menejeri ve klip yönetmenleri. Tamam Allah için güzel bir kadın Göksel, fakat bunu yeterince ispatladı bence bize. Fazla dekoltelere hiç gerek yok. Ki zaten Göksel’in fıtratında o seksi ruh yok. Göksel’in ince, hassas ve duygusu yüksek kadın halini görerek başladık biz onu sevmeye.

Yine bu şaç şeklinin ona çok yakıştığını biliyoruz. Ama bu saç konusunda da değişiklik, gerekli artık bence. Yine uzun veya daha kısa bir kesim olabilir. Mesela Bergüzar Korel modeli uygun olabilir. Neyse, yaz’ın en iyi hitlerinden birini yaptı Göksel deyip, bitireyim mevzuyu..

Listemde ki bir başka isim de Ayşe Hatun Önal. Onun taa 15 sene önce “kıracan mı belimi?” ile tanıdık müzik aleminde. O dönem mankenden şarkıcı olur mu tartışmalarının yoğun yaşandığı zamanlardı.

Önal, bu şarkıyla iyi bir yorumcu olamayacağını ama farklı ve elektronik müzikle sektörde iyi işler yapabilecek bir şarkıcı olabileceğini gösterdi. Önal için bu yol, en doğru karardı. Çünkü Önal’ın bu ses rengi ve aralığı klasik popçu sesinin çok dışında, farklı bir nitelikteydi. Ve kötü de değildi.

Ben onu kendi müziğine uygun bir ses olarak tanımlıyorum. Meselâ Can Bonomo’da böyle bir ses. Klasik türlere uymayan bir ses, ancak kendi müziğinin sesi olabilir. Yine Halil Sezai’de böyle seslerden, Rafet El Roman ve Kaan Tangöze’de bu gruba örnek verebileceğim ünlü şarkıcılardan. Gelelim Ayşe Hatun’un “katakulli” şarkısına. Şarkı müzikalitesiyle öne çıkıyor. Sözler şarkının ritmine uygun. Şarkıya eşlik etmek de kolay. Klibi beğendim. Genel olarak siyah beyaz bir çekime eşlik eden renkli bir kurgu var. Zaten klip, güzel bir kadın şarkıcı olan Ayşe Hatun olunca, onun dışında bir görsele de pek ihtiyaç duymuyorsunuz. Eski mankenlerden biri sonuçta Önal. Bu yaz eğlence mekanlarının listelerinde bolca duyulur sesi.

 

Ve Feride Hilal Akın’da, listemde ki son isim. Bu kızın sesine ayrı bir parantez açmam lazım. Feride’nin sesi çok yumuşak ama bir o kadar da güçlü bir ses. Yıldızını parlatan şarkılar genel olarak slowlar olunca, onun ses genişliğini farketmemiş olabilirsiniz.

Bu tarz seslere genelde, tanınma işini youtube’da kendi çektiği videolarda ki ses performansını ortaya koyan şarkıcılarda görüyoruz. Bir de işin güzel yanı, bu tip iyi sesler, Tv de ki şarkı yarışmalarına pek rağbet göstermiyorlar. Çünkü ses kalitelerinin Tv de ki standar seslerle kıyaslanmasını istemiyorlar. Bu konuda da haklılar bence.

Neyse.. Akın’ı bugüne kadar, erkek vokallerle yaptığı düetlerle tanıdı müzikseverler. Ayrıca oyunculukta ki başarısına şahit olduk oynadığı bir dizide ( fazlaysa bilemiyorum) Feride, son şarkısı yok yok’da, bilinen tarzının oldukça dışına çıkıp, orjinali Rus grup Rauf Faik’e ait olan Destva’yı cower’ladı. Bu şarkı onu youtube’da en çok izlenen klipler sıralamasına soktu. Yanlış duymadıysam şuana kadar 25 milyon kez izlenmiş. Şarkının orjinalini dinlediğim kadarıyla, Rus grubun erkek vokalinden bin kat daha iyi yorumlamış. Çünkü o vokal de nağme yok ve şarkıyı düz bir tarzda okuyor.

Eğer Feride bu şarkının bir de ingilizcesini okur ve elektronik bir pop remiksini yaparsa bomba olur. Yok yok, bu yazın vazgeçilmezlerinden olacak besbelli..

 

Stendhal sendromu diye bir şey var..

Soru :

Stendhal Sendromu nedir? 

El cevap :

Stendhal sendromu.Stenhal sendromu veya hızlı kalp atışı, baş dönmesi, baygınlık, şaşırma ve hatta halüsinasyona sebep olabilen bir psikosomatik rahatsızlıktır. Bu sendrom, özellikle kişinin sanat eserlerinin bolluğu veya ihtişamı ve güzelliği karşısında kendinden geçme halinde görülür.

 

Sömürgecilik üzerine, Roland Barthes

“Berberdeyim, Paris-Match’ın bir sayısını uzatıyorlar. Kapakta Fransız üniforması giymiş genç bir zenci, gözleri yukarıda, hiç kuşkusuz üç renkli bayrağın bir kıvrımına dikili, asker selamı veriyor. Resmini anlamı budur. Ama bana neyi belirttiğini görüyorum:  Fransa büyük bir imparatorluktur, renkli renksiz bütün oğulları bayrağın altında bağlılıkla hizmet eder, Sözde sömürgecilik suçlayıcılarına bu zencinin sözde sömürgecilik suçlayıcılarına hizmet etme çabasından daha iyi bir yanıt olamaz”

Kadın, erkek ve roller.. / Erving Goffman

“..yaşadığımız toplumda karı koca beraber sosyal bir akşam geçirmek adına yeni arkadaşlarının karşısına çıktıklarında, kadın kocasının iradesine ve görüşlerine normalde başbaşayken veya eski arkadaşlarla olduklarında gösterdiğinden daha fazla saygı ve itaat gösterebilir. Saygılı bir role büründüğünde, erkek de başat bir role soyunabilir ve evlilik takımının her iki üyesi de kendi rolünü oynadığında, bir birim olarak karı koca yeni seyircilerin kendilerinden beklediği izlenimi sürdürebilir.”

Botoks’un erkek hali : Vladimir Putin

Siyasal dünya magazin’i diye yeni bir magazin türü var dünyada. 2000 li yılların başında kendini yaratan bu magazin türü, Dünya’da uluslararası siyasete yön veren devlet başkanlarını, siyasi ilişkileri dışında insani olarak irdeleyen ve mercek altına alan bir sosyal mecra bu.

Bu medya, insani yönlerini medyaya yansıtmaktan çekinmeyen liderleri daha fazla takip ediyor. Bu tip liderlerin çıktığı ülkelerin başında başta İngiltere, Amerika geliyor. İngiltere’de Kraliyet ailesi haberleri, Amerika’da ise başkanlarla ilgili magazinel haberler düzenli olarak dünya magazin medyasına servis ediliyor.

Bu iki ülke dışında Rusya ve Kore devlet başkanlarının özel yaşamları renkli foto ya da videolarla medyadan ilgi görüyor.

Mesela Trump, sosyal medya’ya hemen hemen her gün bir magazinel malzeme verebilme kapasitesi var. Tokalaşırken ki tavırları, mimikleri, bakışları ve şahsına münhasır tavırları, dünya magazin basınının gözdesi..

Yine Kim Jong-un.. O da magazinel bir lider. Sert tavırlar göstermeye meyilli bir duruş sergilese de aslında yine sempatik olmaktan kurtulamayan bir adam. Onun da haftada en az bir haberine denk geliyoruz.

Ve Putin. Onu daha çok, ilerleyen yaşına rağmen başta uzak doğu sporları, vücut geliştirme su sporlarında ki yeteneği ile tanıyoruz. 66 yaşında ki Putin’in, fiziksel görünümüne çok önem verdiğini gayet iyi biliyoruz.

Fakat medya’ya düşen en son haber, magazin camiasının hoşuna giden bir konu oldu. İddia o ki: Putin, yüzüne botoks yaptırıyor. Buna kanıt olarak da son G-20  zirvesinde ki fotoğrafları oldu. Putin’in gözleri gerçektende botoks yaptıran kadınların yüzünde ki ifade gibi. Gözler yanaklarının üstünde sanki çinlililerin çekik gözleri gibi bir hâl almış.

Eğer bu doğruysa, Putin kendine botoks yaptıran ilk siyasi lider olarak tarihe geçecek. Putinin yaşam tarzına bakıldığında, çok da şaşırılacak bir durum değil bu. Belki Putin’de bizim Ajda Pekkan gibi yaşlı olarak ölmek istemiyordur kim bilir?

Bakalım işin doğrusu çıkar yakında. Dünyada “Botokslu Putin” diye anılma ihtimali okdukça fazla görünüyor.. 🙂