- Biruni’ye göre insanlar şu üç nedenle mutsuz olurlar:
- 1- İnsan yeryüzündeki yaratıkların en seçkinidir. Ancak insanlar kıskançlık nedeniyle birbirlerinin ellerinde olan nesnelere göz dikerler. Bu da toplumsal huzursuzluğa neden olur.
- 2- Kendi inancını, mezhebini ve kabilesini ötekilerden üstün görmek, insanlar arasında sürtüşmelere yol açmaktadır.
- 3- Hurafeler ve boş inançlar, insanlığın gelişmesini önlemekte ve anlaşmazlıklar doğurmaktadır.
“Yediğinden yedirir misin” diye sordu.
Bay Wick serinin 3.filminde çok daha fazla sert!
Ve işte en sonunda bir kaç gün rötarlı da olsa, John Wick 3’e gitmeyi başardım…

Öncelikle şunu söyleyeyim. Bu film’in başrolünde Keanu olduğu sürece, en kötü yönetmen bile bu karakterin fanlarını bitiremez. Çünkü John Wick karakteri, içinde çok iyi bir insan barındıran, fakat işi ve profesyonelliği gereği insan öldürmek zorunda kalan bir kahraman üzerine yaratıldı.

Filme gelince, süre olarak çok tatmin edici bir süreye yedirilmiş konu, sizi hiç sıkmadan baştan sona kendine fokuslayabiliyor.
Filmin kadrosu, serinin 3.film’i olan bu yapımda oldukça zengin. Filmde göreceğiniz yeni isimlerin başında Halle Berry geliyor. Ki Berry, bu serideki rolü ve oyunculuğuyla Keanu’ya ciddi anlamda destek sağlıyor. Filmde Sofia rolünde gördüğümüz Berry’nin harika yetiştirilmiş 2 köpeği ile nasıl bir ölüm canavarına dönüştüğünü şahit oluyoruz. Filmde ki diğer yeni yüzler ise Anjelica Houston ( director) , Marc Dacascos ( zero ) ve Asia Kate Dillon ( hakem )

Filmin idari yapımcısı,yönetmeni Chad Stahelski, serinin 3. filmini en kanlı ve sert sahnelerle donatmış tabiri caizse. Wick’in öldürme teknikleri ise bu filmde tavan yapıyor. Aksiyonla başlayıp aksiyonla biten bir yapmayı da başarmış yapımcı Chad Stahelski..

John bu filmde serinin ilk iki filmine oranla çok daha fazla dost ediniyor kendine. Ki bu dostlar, John’un yüksek şuraya verdiği mücadelede onu yalnız bırakmıyorlar. Özellikle Halle Berry ( Sofia ) John ile olağan üstü bir çatışma içine giriyor.

Fimde belli sahnelerde, biraz abartılı efektler kullanıldığı gözlerden kaçmıyor. Filmde yine belli bölümlere serpiştirilen esprili dialoglar, yine çok sade ve dozunda kullanılmış.
Yalnız bu filmde john’un senaryo gereği yüksek şuranın da üstünde ki zat’a ulaşmak için, John’un çok seyahat etmesi, bir çok farklı bölgede bulunması ve bu seyahatların geçişlerinin çok hızlı geçilmesi bütünlüğü biraz bozmuş bence. Wick filmlerinin olmazsa olmazları arasında aynı mekandaki sahne performanslarının uzunluğu gelir.

John bu filmde yarı James Bond yarı Kill Bill tarzında ki karakterleri de çağrıştırıyor. At’a binen, oradan motorbisiklet kullanan akabinde araba kullanan ve sonunda uçak uçuran kısaca her haltı bilen Bond karakterinin yansımalarının bu filmde John’a sirayet ettiğini hissettim ben.

Serinin bu filminde Charon’ın ( Lance Reddick ) diğer iki filme oranla %100 lük bir silah ve ölüm uzmanı olduğuna şahit oluyoruz. O beyfendi ve soğukkanlı otel resepsiyon müdürü Charon, bu filmde Wick’e silah arkadaşlığını görevini layıkıyla yerine getiriyor.
Filmin sonunda ise bu filmin devamı anlamında çekilecek John Wick 4 ün, çok yakın bir tarihte vizyona gireceğini de hissediyorsunuz. Bu hisse kapılma nedeniniz Laurence Fishburne ile Keanu arasındaki “kızgın mısın John” diyoluğundan kaynaklanıyor. Sanırım serinin 4. filminin tarihi çok yakında açıklanır.

Sonuç olarak John Wick 3, fanlarının kesinlikle izlemesi gereken bir film. Senaryosu, diyalogları, aksiyonu, yüksek ölüm oranıyla 🙂 10 üzerinden 9 almayı hak ediyor. Hatta az onca bir haber kanalında John Wick 3 ün Avengers Endgame adlı fantastik filmin gişe rekorunu geçtini duydum.
Şimdi hep beraber, Jonh Wick 4’ün vizyon tarihini bekleyeceğiz. Çünkü John Wick’in daha tamamlası gereken bir iki mühim işi, ve öldürmesi gereken en az 200-300 arasında bir katiller topluluğu var 🙂
Sen olmak için verdiğin mücadele diyorum..
“Siz sonuca bakın” Benjamin Disraeli
Şampiyonluk mu? GALATASARAY
Şampiyonluk..
Son 25 yıldır çok alıştığımız, en fazla iki sene, bilemedin 3 sene ara verip sonra tekrar kazandığımız şampiyonluklar..
Gerçi her ne kadar alıştık desem de, yine kazanılan her şampiyonlukta havalara uçuyoruz. Hele hele yarışın son haftaya kadar sürdüğü sezonlarda, daha da bir kıymetli oluyor şampiyonluklarımız.
Bu sezonda yukarıda bahsettiğim türde bir sezon geçirdi lig takımları..
Kim ne derse desin, takımın başında Fatih Terim olunca ve kadro da onun gönlüne göre kurulunca, çok büyük bir aksilik de çıkmazsa ipi göğüslemeyi başarıyor Galatasaray..
Geçen sezon sonu iyi bir bedelle satılan Gomis’ten sonra GS, istediği gibi bir forvet bulamamıştı. Lig başlamış elde ki forvetler istenileni veremiyordu. Fakat takımın içinde ki bazı oyuncular, bu açığı kapatmak için gol yollarında daha etkili olmaya başlıyor, nitekim de maçı kurtaran golleri atmaya başarıyorlardı.

Bu sezon alınan oyuncuların neredeyse tamamı takıma uyumlu, karakterleri ve çalışkanlıkları ile adından söz ettirebilecek tarzda futbolculardan seçilmişti.
Zaten başta Fatih Terim olunca,oyuncu seçimlerinde kimsenin itirazı olmazdı taraftarlar arasında.
Benim bu sene takıma en çok fayda kazandıran futbolcular( ilk 11 desem yeterli heralde ) listemin başında Feghouli var. En kritik maçlarda, en zor dakikalarda GS yi ipten alan adamdı Feghouli. Oyundaki atraksiyonları, ceza sahasında buluştuğu an da topu kaleye kolayca gönderebilmesi, hızı, tekniği ve de tabi ki de istikrarlı oyunu, onu listemde birinciliğe çıkardı.

O listede ikinciliği verdiğim adamsa, devre arasında araplara sattığımız Garry Rodriguez. İlk yarıda ki muhteşem performansı, takımı tek başına sırtlayışı, hızı, hırsı ve tekniği ile on numara iş çıkardı.

GS bu sezon kendini zora sokan iki büyük hatadan ikincisini Rodriguez’i satmakla yapmıştı. Birincisi malûm Gomezdi. Evet necburiyetten ve takımın menfaati için satıldılar fakat, oyun kurgusu anlamında bu iki satışa alışmak çok uzun sürdü.
O listede ki bir diğer isimse tabi ki Onyekuru..
Takıma ilk geldiği zaman millet pek beğenmemişti onu. Takıma adaptasyonu biraz ağır oldu. Fakat 3-4 maçlık ısınma turlarından sonra hırsı ve golcü kimliğini ortaya koymayı başardı. 30 maçta 14 gol atarak takımına çok büyük katkı sağladı. Aslında Onyekuru giden Rodriguez’in yerini doldurdu da denebilir bi yönüyle.

Rodriguez 33 maçta 9 gol ve 10 asistle ilk yarıda GS yi ayakta tutan adamdı aynı zamanda.
Bu isimler dışında yine muslera, belhanda, marianho, selçuk, linnes, fernando, donk, n’diaye, nagamato ve luyindama takımı asıl sırtlayanlan isimler oldu.
Bunlar dışında değinmek istediğim bir konu daha var. O da Fatih Terim..
Galatasaray tüm büyük başarılarını hep onunla yakaladı eyvallah. En çok kupa toplayan adam da o oldu eyvallah. Futbolcusunu en iyi anlayan hep o oldu ona da eyvallah.

Fakat nereye kadar?
Gs’nin son 20 senesinde Fatih Terim’in olmadığı yıllarda kazandığı şampiyonluk sayısı yalnızca dört. Lucescu, Geretz, ( Feldkamp sonrası Cevat Güler ve Hamzaoğlu ile gelen şampiyonluklar, 1996-1997 sezonundan bu yana yalnızca 4 yılı kapsıyor.
Tabi ki bu, “Fatih Hoca gitsin bıraksın” demek değil kesinlikle. Fakat bu algının artık yenilenmesi gerekiyor. Fatih hoca’ya Allah uzun ömür versin inşallah. Ama bir kulübün şampiyonluk için sadece 1 adama sarılması, bütün yükü ve sorumluluğu ona vermesi, bence kendi sorumluluklarından kaçmak anlamına geliyor.
Peki ne yapılmalı?
Benim fikrim alternatif Fatih Terim adaylarıyla dirsek temasını kesmemekten geçiyor. O alternatifler ise belli. Hasan Şaş, Ümit Davala, Ergün Pembe, Bülent Korkmaz ve Okan Buruk gibi teknik direktörlüğe ısınmış oyuncular ilk etapta aklıma gelenler. Galarasaray bu konuda şanslı. Takım için teknik direktörlük yapacak adamı dışarıda aramasına gerek yok yönetimlerin..
Atıyorum Fatih Terim seneye yurt dışından bir takımla anlaşsa, Hasan ve Ümit’e, “al bu takım size emanet” diyebilir rahatlıkla şuan ki yönetim. Ve eminim ki Şaş ve Davala, Terimden elde ettikleri tecrübeyi en doğru şekilde kullanırlar.
Neyse, bunlar şimdi zaman olarak hiç te konuşulacak konular değil malûm. Şimdi doya doya kutlama ve konvoylara katılma vakti 🙂
22.Şampiyonluk, “Ben ölene kadar Galatasaylıyım” diyen herkese hayırlı uğurlu olsun…

Demek ki neymiş : Yalan her yerde yalanmış..
Az önce bir sahur programı yayınlayan bir TV kanalı izliyordum. Programı sunan, benim de pek bir entellektüel ve ezberin dışında bir usluba sahip hocalar sınıfına koyduğum Fatih Çıtlak hocaydı. Hocaya bir soru geldi.
Soru şuydu :
“Hocam, sosyal medyada yalan söylemek günah mıdır? Fatih Çıtlak’da bu soruya şöyle bir hikayeyi naklederek cevap verdi.
Peygamber döneminde bir alim, yaşadığı bölgede, Hz peygamberin söylediği iddia edilen bir hadis duyuyor. Bu hadisi aktaran kişinin kim olduğunu merak ediyor ve biraz araştırınca, bu nakli yapan kişinin çok uzak bir yerde ikamet ettigini öğreniyor.
Üşenmiyor kalkıp 2 günlük bir yolculuk yapıyor o adamı bulmak için.Onlarca kilometreyi, sırf bu hadisin doğruluğunu teyit etmek göze alıyor.
Neyse, adamın yaşadığı yere geliyor ve bu hadisi söyleyen adamı soruyor o bölgenin ahalisine. Ahali de, adamın evini tarif ediyor. Alim, tarif edilen eve doğru yürürken, aradığı adamı evinin önünde, duran bir at’ı, sevmek için sanki elinde yem varmış gibi davranarak çağırdığını görüyor. Durup izlemeye başlıyor Alim. At da, adama yaklaşıyor elinde yem var sanarak. At adamın yanına yaklaşınca adamın elinde yem olmadığını görüyor.
Bu olaya şahit olan alim, o an da birden adamla konuşmaktan vazgeçerek, yönünü değiştirip ahalinin yanına geri geliyor. Ta bi ahali de alimin neden o adamla görüşmedigini merak ediyor.
Ve soruyor ahaliden birisi alim’e :
“Neden o adamla konuşmadan geri döndün?
Alim de cevap veriyor : “Bugün bir at’ı yanına getirtmek için, elinde yem varmış gibi davranıp at’ı kandırmaya yeltenen bir adamın sözüne de, bahsettiği hadise de itibar edilmez” diyor.
Hikayeden çıkan sonuçta gösteriyor ki, yalan her yerde yalan. Günah her yerde günah. Yalanın bir kaç neden dışında hiç bir esnetilecek hoşgörülecek bir yanı yok.
Milli Eğitim,yeni eğitim modelini kamuoyuyla paylaştı
Yeni sistemle birlikte gelen değişiklikler:
1. Ders sayısı azalıyor.
2. Liselere kariyer ofisleri geliyor.
3. 12. sınıflarda ders saatleri azaltılıp destek çalışmaları geliyor.
4. Her öğrenci üniversitedeki gibi kendi istediği dersleri seçebiliyor.
5. Yeni lise sistemi ilk olarak 2020-21 yılında 9. sınıflardan başlıyor. Kademeli geçiş olacak.
6. Bilgi Kuramı zorunlu ders haline geliyor.
7. Yaparak uygulayarak öğrenme ağırlık kazanıyor.
8. 12. sınıfta çok enteresan yenilikçi dersler geliyor.
9. Öğrencinin her alandan ders alabileceği dengeli bir ders çizelgesi geliyor.
10. Haziran ayında dersler yerine; proje sunumları, port folyo hazırlıkları gibi yaşam becerileri etkinlikleri geliyor
Memnuniyet, mutluluk mudur?
Sevdiğim bir arkadaşla geçenlerde oturuyoruz ona ait olan işletmede. Memleket meseleleri, tarih ve kültür ile ilgili konuşur, olaylara vakalara genel anlamda bir sorgulama şeklinde yaklaşırız bu arkadaşla girdiğimiz harareti yüksek tartışmalarda. Bu konuşmalar ve diyaloglar esnasında, cümle içinde kullandığımız bazı kelime ve anlamların derinine spontane olarak inmeye çalışırız.
İşte en son yaptığımız sohbette, irdelediğimiz iki başlıkla ilgili zıt yönlü ortaya çıkan fikir ayrılıklarına bağlı ulaştığım sonuçları paylaşmak istedim sizle.
Bu başlıklar : Memnuniyet ve Mutluluk..
Günlük hayatın içinde bazen birbirinin yerine kullandığımız iki kelime bunlar. Yani nemnuniyetle mutluluk kavramlarını ortak noktada içselleştirip, aynı potada eritiyoruz. İşte arkadaşımın fikri de bu manada vücut buluyor. Mutluysan memnunsundur’cu tez’e sıkı sıkıya yapışmış 🙂
Bense bu iki başlığın aynı paralelikte fakat ulaştırdığı sonuçta, muhteviyatlarının birbirlerinden ayrıldığı yönunde bir iddia’ya, bir fikre sahip çıkıyorum. Bu fikri savunmamın en temel sebebi, ikisinin de farklı anlarda ve farklı beklentilerde ortaya çıkıyor olmasından kaynaklı.
Meselâ önce mutluluğu irdeleyelim. Mutluluk genel olarak, bir hayal kurma ya da beklenti veyahut menfaatimize gelişen ani bir olay da doğar. Mutluluğun süresi genel olarak kesintisiz ve uzun uzun bir istikrar hali göstermez insanda.
Yani çevremizde sürekli mutlu bir insan görme ihtimalimiz neredeyse sıfırdır. Meselâ para temel olarak bir mutluluk kaynağıdır. Ve bu para dediğimiz kağıt, bizim arzu ve tatmin ismini verdiğimiz duygularımızı besler. Fakat bu para sebebiyle sürekli mutlu olmakta imkansızdır. Çünkü sürekli elde tutulan kazanç, yaşanılan tatmini de sıradan bir hale getirir. Uzun zamandır beğendiğiniz, fakat rakamsal değerinin yüksek olması sebebiyle alamadığınız bir saat olduğunu düşünün. Yani sahip olma arzunuz size o saati aldırmak istiyor. Saatin fiyatı ise maaşınızın belki de 10 katı. Ne yaparsınız? Elbette sahip olma planları yaparsınız. Kredi çekmek, arkadaştan bir miktar borç almak, aile bireylerini yoklamak gibi bir sürü eylem içinde bulunursunuz.
Bu eylemlerden biri size bu saate sahip olma şansını verdiğinde ve gidip saate sahip olduğunuzda mutlu olursunuz. Fakat saat sayesinde kendinizi mutlu etmeniz, çok kısa bir süre içinde kendini azaltmaya başlayacaktır. Sahip olmak mutluluk verir. Fakat saatin ödeme taksitleri çok uzun ve sizin geçiminize olumsuz etki ederse, huzurunuz kaçar ve mutluluğunuz, yaptığınız her taksit ödemesiyle değerini yitirir.
Memnuniyet ise geneli kapsayan bir duygudur. Memnun olmak bir çeşit sevinçtir evet fakat mutluluk gibi ani gelişimler, hayal kurmalar ve beklenti içinde yaşamalardan beslenmez. Memnuniyet bazen tek bir olay hakkında bazen de hayatımızın içinde ki bir çok farklı konuya ilişkin ortalama bir değerlemedir. Meselâ bir kişiyle flört edersiniz. O flörtözü ikna etmek ve onunla geçirdiğiniz hoş vakitler sizi mutlu eder. Fakat o flört ettiğiniz kişinin aşırı kıskanç olması, sizi memnun etmez. Hatta bilakis, memnuniyetsiz bir ilişki sizin mutlu oluşunuzu da zaman içinde köreltir.
Bir başka örnek hasta olduğumuzda yakınımızda ki insanların bizimle normalden fazla ilgilenmesi bizim için bir mutluluk ifade eder. Fakat siz, bu hastalık ve ilgi karşısında elde ettiğiniz mutluluğu, geçirdiğiniz hastalığın ağırlığı ve acısı ile kaybedersiniz. İşte bu süreçte ulaştığınız sonuç memnuniyetsizliktir. Memnun olmak ya da olmak kişinin büyük resime bakmasıyla ortaya çıkar.
Yine bir örnek daha vereyim fakat bu son olsun. Bir futbol takımı düşünün.Bulunduğu ligde zirveye oynuyor. Ligin sonu yaklaştıkça, takım yoğun stres ve baskı altında olduğundan iyi futboldan ziyade, yalnızca skor tabelasına dönük bir oyun tarzında mücadele ediyor. Oynanan futboldan memnun kalmayan Teknik direktör, eğer maçı kazandırmayı başarabildirmişse takıma, şöyle bir cümle kuruyor maç sonu basın toplantısında: “Oynanan futbol çok kötüydü. Fakat skordan ve 3 puandan çok memnunum”
İşte mutluluk ve memnuniyet arasında ki en net farklılıklar bunlar. Ortaya koyduğum bu tesbitlerden sonra, sürekli aşk, para ve eğlence ile mutlu olmaya çalışanların aslında, hayatlarının büyük bölümünde memnuniyetsiz yaşadıklarını, aynada kendilerine baktıklarında gördüklerini hep yetersizlik olarak adlandıkdırdıklarını düşünüyorum.
Kendine barışık olmayan ya da kendiyle sürekli savaşan bir birey’in en kolay yoldan elde etmek istediği şeylerin başında, sürekli mutlu olma isteği olması da pek normal bir durum..
Martha Bissmann’ın mesajı çok net..
Sen nasıl bir cansın ya helâl olsun!
Martha Bißmann Parlementoda yaptığı konuşmasına elinde Başörtüsü ile çıktı ve FPÖ’ lülere kapak yaptı.
Biliyorsunuz Avusturya’da İlkokullarda baş örtüsü yasağı onaylandı.
Bunun üzerine konusma yapan Bağımsız Milletvekili Martha kürsüde Başörtüsünü eline alarak şöyle söyledi :
“Siz Başörtüsünden mi korkuyorsunuz yoksa içindekinden mi ?
Bakın bende şimdi takıyorum şuan ve taktım.. Bakınız yine ben Martha Bißmann’im “DEĞİŞEN NE OLDU ?” diyerek karşı partilere kapak yaptı. Ve şöyle devam etti Martha..
“Evet bana bakın, sizce ne değişti? Hala vekil değil miyim? O özgür, feminist ve mezhebe bağlı olmayan kadın değil miyim?” “Müslüman kadınlardan çok şey öğrenebiliriz”
Kaynak : Ajanslar
Bu filmi izlemek için çok nedeniniz var..
Filmin orjinal adı ” Experience never gets old” Türkiye’de ki adıyla “Stajyer” Filmin başrolünde, Robert De Niro gibi dev bir isim var. Filmde onunla başrolü paylaşan kadın aktirist ise Anne Hataway …

Bu film son zamanda izlediğim sosyolojik yönü çok kuvvetli bir komedi drama. Komedi derken, dozunun çok iyi ayarlanmış olduğunun altını çizmem lazım.
Filmin konusuna kısaca değinecek olursak. Uzun bir zaman önce emekli olmuş ve eşini yeni kaybetmiş olmasıyla, kendini amaçsız ve boşlukta hisseden bir adamın,yaşadığı yalnızlık duygusu sebebiyle bir işyerine stajyer olarak başlamasını anlatıyor. Tabi başladığı işle birlikte çalıştığı yere ve oradaki insanların hayatlarına yaptığı güzel dokunuşlarla, izleyiciyi çok tatmin edici ve doyurucu bir yapıta dönüşüyor.

De Niro ve Anne Hataway’ın oyunculuklarının filmi baştan sona izlenir hale getirdiğine şahit oluyorsunuz.
Bu filmi izlemeniz için çok neden buldum ben kendi adıma. Filmde çok dikkate değer ve izleyiciye harika mesajlar veren diyaloglara oldukça fazla yer veriliyor.

Özellikle De Niro ve Anne Hataway arasında ki duygusal bölümlerde çok daha fazla bu mesajlar. Yaşadığımız yüzyılda kendini ve özünü kaybeden insanın sürekli gelişen teknoloji, iletişim ve küreselleşmenin getirdiği kapitalist dünyanın ortasında kendini arada sırada bulabilmesi, ve akabinde tekrar kaybolması, benim filmde en çok etkilendiğim konuların başında geliyor.

Bu filmi izlemek için çok nedeniniz var..
Bunları alt alta sıralayacak olursam :
Film, günümüz insanının zamanı etkin kullanmaya çalışma gayretiyle,, zamandan tasarruf edişini, fakat tasarruf’un aslında yine insanın kendinden ne kadar uzaklaştığını anlatışıyla…

Kuşaklar arası kopuşun, eski ve yeni neslin birbirlerine verebilecekleri artı deneyimlerden nasıl yoksun kaldıklarını göz önüne sermesiyle..
Günümüzde ki evliliklerde kadın ve erkek rollerinin nasıl karıştığını, anne baba ve çocuk üçgenin bile artık çok ciddi yıprandığına atıfta bulunmasıyla…

“Bekle ve sahip ol” felsefesinin hayatlarımızdan ne kadar büyük insani parçalar kopardığı mesajını vermesiyle..
Disiplinlerimizin, egomuzun, çevremizin bizi sürekli “ben merkezci” bireylere dönüştürüşüne bizi şahit kılmasıyla izlenmeye değer bir olduğunu kanıtlıyor.
Bence bu film, yukarıda yaptığım tesbitleri kendinde toplamasıyla büyük bir alkışı hakediyor.

Film, internette bir çok film sitesinde rahatlıkla bulunabiliyor.
İyi seyirler..
Pek az insan var sevdiğim, Jane Austen
“Para Para Para” diyen adam,gün gelir CEZZAR’la tanışır..
Benim paraya bakış açımı belirleyen mühim noktalardan biri de, Cezzar Ahmet Paşadır. “Para Para Para” üçlemesi sahibi Napolyon’u,91 yaşındayken, bir savaşta eze eze yenmesinden ve bu olayın tarihte ki yerini almasından sonra,paraya, nasıl olur da yalnızca para gözüyle bakabilirim? Üstelikte bir Türk olarak..
Napolyon’un ganimet ve iktidar arzusunun büyüklüğü, Cezzar Ahmet Paşamın vatan, inanç ve cesaret kavramlarına sımsıkı sarılarak gösterdiği mücadele, bize, aslolan’ın dünyadaki her finansal gücün, davalar ve cesaret karşısında ne kadar aciz bir konuma düştüğünü,çok açık bir şekilde ortaya koyuyor.

İşte bu yüzden, “para para para” yerine bir kere,”Cezzar Ahmet Paşa” demeyi daha uygun görüyorum.. 🙂
Ajax yönetimini tebrik etmek lazım..
Ajax, UEFA Şampiyonlar Ligi yarı finalinde Tottenham’ı konuk etti. İngiltere’de 1-0 biten ilk maçın rövanşında Tottenham’a 3-2 yenilerek finale çıkamayan Hollanda ekibinin iki yıldızı ise sahadaki 20 kişiden farklı bir durumdaydı.
Ajax’ın iki Faslı oyuncusu Hakim Ziyech ile Noussair Mazraoui, dini inançları gereği Ramazan Ayı nedeniyle oruçlarını tuttu. İki futbolcu da mücadelenin ilk düdüğü çalındıktan yaklaşık 24 dakika sonra oruçlarını açmak için saha kenarına geldi.
Maçın oynandığı Amsterdam’ın yerel saatine göre iftar, mücadelenin oynandığı saate denk gelince Mazraoui yedek kulübesine 24. dakikada gelerek yiyecek aldı ve sahaya geri döndü. Aynı anlarda Hakim Ziyech de orucunu açtı.

Hollanda Futbol Federasyonu, Ramazan Ayı öncesinde yaptığı açıklamada futbolcuların, ibadetlerini sezon sonrasına ertelemesi yönünde bir açıklama yaparken Ajax bu kararı futbolcularına bırakmıştı. Hollanda ekibi yaptığı açıklamada “Oruç tutup tutmamak oyuncularımızın alacağı bir karar ve biz karışamayız. Eğer oruç tutmak isterlerse diyetisyenlerimiz ona göre bir düzenleme getirecek” demişti.
Alıştığımız şeyler, Kırkevinkedisi
Friedrich Nietzche / Yalnız
Haykıran kargalar
Darmadağın uçuşuyor kente doğru:
Neredeyse yağacak kar
Yeri yurdu olanlara ne mutlu!
Donmuş kalakaldın,
Hanidir gözlerin arkada!
Boşuna kaçışın, ey çılgın,
Kıştan uzaklara!
Dilsiz ve soğuk binlerce çöle
Açılan bir kapıdır dünya!
İnsan senin yitirdiğini yitirse
Bir yerlerde duramaz bir daha!
Sen şimdi solgun, sarı
Kış gurbetlerine lanetli,
Hep soğuk gök katlarını
Arayan bir duman gibi.
Uç git kuş, söyle ezgini
Issız çöl kuşlarının sesiyle!
Göm, gizle, ey çılgın, kanayan kalbini
Buzların, alayların içine!
Haykıran kargalar
Uçuşuyor kentten yana, dağınık:
Nerdeyse yağacak kar
Yeri yurdu olmayana çok yazık!
Ya Rabbi! / A. Cahit Zarifoğlu
Yurt, Friedrich Hölderlin
Şendir dönüşü gemicinin yuvaya sakin akıntının üstünde,
Uzak adalardan, bereketli olmuşsa hasadı;
Öyle dönerdim ben de yurda, toplayabilseydim
İyilikleri acılar kadar.
Siz sevgili kıyılar, beni yetiştiren bir zamanlar,
Dindirir misiniz acılarını sevginin, vaat eder misiniz
Siz gençliğimin ormanları, geldiğimde
Huzuru yeniden bana?
Serin dere kıyısına, dalgaların oyunlarını,
Akıntının yanına, kayan gemileri gördüğüm,
Varırım hemen şimdi ve sararsınız beni,
Ki sarmalanmış gibi sağala yüreğim,
Siz sadıklar! Ama bilirim, bilirim,
Çabuk sağalmaz bu sevgi acım benim,
Söylemez hiçbir umut şarkısı bu, avunan
Ölümlülerin söylediği gibi gönülden bana.
Çünkü onlar, bize göksel ateşi ödünç verenler,
Tanrılar, kutsal toprağı da bağışlar bize.
Kalsın bu öyleyse. Bir oğlu gibiyim ben
Yeryüzünün: Sevmek için yaratılmış, acı çekmek için
Çeviri : Oruç Aruoba
Olmayacağını bildiği halde, Cengiz Aytmatov
Kitap veren ağaçlar..
Atatürk Üniversitesi öğrencileri kitap okuma alışkanlığını yaygınlaştırmak amacıyla bir etkinlik düzenledi. Öğrenciler, kampüsteki ağaçlara 4 bin kitap astı. Kitap okumak isteyenler ağaca asılı kitapların iplerini keserek almış.
Atatürk Üniversitesi İletişim Fakültesi Halkla İlişkiler ve Tanıtım Bölümü öğrencileri tarafından ‘Askıda ekmek’ uygulamasından esinlenilerek düzenlenen ‘Kampüste ağaçlar kitap açacak’ isimli proje ile ağaçlardaki kitaplar 1 saat içinde tükenmiş.
Alıntı : CNNTürk




















