Trump bey, twitter takipçilerinin azalmasına çok bozulmuş!

Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Donald Trump, takipçi sayısı azaldığı için eleştirilerde bulunduğu Twitter’ın CEO’su Jack Dorsey ile Beyaz Saray’da görüşmüş. Trump, Dorsey ile görüşmesini Twitter hesabından paylaştığı bir fotoğraf karesi ile duyurmuş. Trump, Twitter’ın aktif olmayan ve sahte üye profillerine karşı yaptığı temizlik operasyonundan sonra 320 bin takipçi kaybetmiş.


YORUM

Şaka gibi bir haber bu. Koskoca Amerika’nın başında ki adamın dert ettiği konuya bakın. Dünya’nın haritasıyla sınırlarıyla sürekli oynamaya çalışan bir devletin başkanının hesabını kim ne diye takip eder diye düşünmeden edemiyor insan.

Dünya insanlığına sanal bir dünya, kan ile gözyaşından başka bir şey veremeyen bir adamı takip etmek, anca onunla aynı şuura hizmet eden ve maşa olarak kullanılmaktan zevk alan yancı şakşakçıların işidir en önce. Sonrasında da, “bu andaval gene ne diyor” diye merak eden kitlelerin takibinden söz edilebilir. 

Trump, bu takipçi sayısından o kadar rahatsız olmuş ki, Jack Dorsey’i cağırıp yüzüne söylemiş. Jack Dorsey ne demiş diye çok merak ediyorum açıkcası. “Efendim bu azalmanın sebebi sizin saçma açıklama ve yorumlarınızdan kaynaklandı” diyememiştir elbette 🙂 Çünkü bu cümlenin kendisinin sonu olacağını bilir. Bu soruya ” Efendim, bu konuyu bir araştıralım ve size bildirelim demekle yetinmiş olabilir. 

Halbuki Trump bu konuyuda her mevzuyu abarttığı gibi abartmış. Öyle ki kendisinden önceki başkan Obama bey, 2.3 milyon takipçi kaybetmiş ve bu konuyla ilgili ağzını açıp tek kelime etmemişti. Belki umursamadığından, belki de bu gerçeği kabul ettiğinden olsa gerek, gündemine bile almamıştı. 

Trump belki de sonunun Obama gibi olacağını gördüğü için Twitter’ın başkanına erken bir uyarı yapmış olabilir. Önümüzde ki günlerde Trump’ın takipçileri artarsa şaşırmam söyleyeyim 🙂 

Valla Trump efendinin takipçisi ister 100 milyon olsun ister 1 milyar, bu Trump’lı Amerikanın dünyanın içine edişini temizliyor sonuç olarak..

 

Birhan Keskin / Arka Bahçe

Birbirine dolanan hayaller yumağıdır hayatımız
kim karar verebilir birbirine dokunan taş ve su
hakkında, kimin kimi ayakta tuttuğuna, ve günün
aslında kumdan, tuzdan ve ışıktan oluşmadığına?
boşlukları doldurduğumuzda belirecek hayatın
anlamı, taşı ve suyu doğru yorumladığımızda, bir
yarı öbür yarıyı anlayacak: olgunluk bize yaban
meyvesi gibidir; gevşek ağızlarımıza dokunan zehir!
kim sana verdiklerimi, senden aldıklarımı çözebilir?
birbirine dolanan hayaller yumağıdır hayatımız,
hayalleri dik tutmak gerekir.

ben yumuşak tuşlarına basacağım hayatın
sen çatıyı kur.
sırları soracağım ben,
sen hayatın anlamını ara.
yazın yönünü değiştireceğim ben
sen yolculuğa çık.
ben arka bahçeyi özleyeceğim
sen inat et…

Arnavutların atasözleri de pek güzeldir..

Atasözleri, insanoğlunun geçmişten günümüze yaşam deneyimlerini yansıttıkları, kısa ve özlü öğütler içeren, dilden dile yayılan kalıplaşmış sözlerdir. Bir deneyimin sonucunda ortak benimsenen tavır ve görüşleri yansıtır.

Bu tür deneyimler ve sözler Arnavutlar için de çok çok önemlidir. İşte size en dikkat çeken atasözleri..

Arnavut Atasözleri “Fjalë të urta Shqiptare”

1-Ai që gënjen e gënjen vetën
Aldatan, kendine aldatır.

2-Mos e ngofsh Nanen e ngoen njerkën.
Anneni dinlemezsen, üvey anneni dinlersin.

3-Vetem nene dhe babe nuk ka ne pazar !
Pazarda sadece anne ve baba yok!

4-Hiq inatin gjej rehatin.
Çıkar inadı yaşa hayatı.

5-Njiherë të vie nafaka kah dera.
Yeter ki nafaka kapıya kadar gelsin.

6-Asnjë shtëpi nuk të kënaq si e jotja.
Hiçbir ev kendi evin kadar seni mutlu etmez.

7-Nata është e huaj !
Gece yabancıdır!

8-Hip ketu e shih Stambollin!
Çık şu dirseğime de İstanbul`u gör !

9-Budallait hapi rrugen.
Budalaya (aptala) yol ver.

10-Kush vjen pa ftuar, e gjën pa shtruar.
Davetsiz gelen hazırlıksız bulur.

11-Në kurdhën e nxehtë, s’rrihet me çekan druri.
Tahta bir çekiç ile sıcak demir dövülmez

12-Me mire nje veze sot, sesa nje pule mot.
Bugünün yumurtası, önümüzdeki senenin tavuğundan iyidir.

13-I hyra detit ne kembe !
Denize yaya girdim !

14-Nuk mbahet shtëpia me/në një shtyllë.
Ev, tek bir direkle durmaz

15-Nuk mund të dalë punë e madhe nga ai që nuk do të voglën.
Küçük işi istemeyenden büyük iş çıkmaz.

16-Miku i mire ne dite te veshtir.
İyi bir dost zor günler içindir.

17-Bylbyli njihet në këngë, njeriu në punë.
Bülbül şarkısından, usta yaptığı işinden tanınır

18-Borxhi i harruar, vjen në ditë të shtërnguar
Unutulan borç, zor zamanda karşına gelir.

19-As hasmin mos e pafsh pa punë
Düşmanımı bile işsiz görmeyeyim

20-Një ujë që nuk ecën s’pihet.
Akmayan su içilmez.

21-Bota është helm e mjaltë e përzier.
Dünya, zehir ve bal karışımıdır.

22-Ai që premton shumë, bën pak.
Çok söz söyleyen az iş yapar.

23-Ai që bëhet i urtë si delja, e hanë ujqët.
Koyun gibi uslu olanı, kurtlar yer.

24-Babanë e mirë nderojë, babanë e keq duroje.
İyi baba ile onurlan kötü babaya da sabret-dayan.

25-Pula që këndon në mbrëmje nuk bën vezë në mëngjes.
Akşam öten tavuk sabah yumurta yapmaz.

26-Duro sa mund, gëzohu pa fund.
Eliden geldiğince sabret, sonra sonsuz kadar sevin.

27-Mbill me një dorë, korr me të dyja.
Bir elinle ek, iki elinle topla-biç.

28-Armiku i vjetër kurrë stë bëhet mik i mirë
Eski düşmandan hiçbir zaman iyi dost olmaz.

29-Goja kapak ,trupi rahat.
Ağza kapak, vücuda rahat.

30-Ai që thotë “unë jam unë”, ai hup gjithkun.
Daima “benim, ben” diyen (övünen) her yerde kaybeder.

31-Ai që don me u ba zengin, niset më së pari me vjedhë.
Zengin olmak isteyen biri, ilk başta çalmayı başlasın-öğrensin.

32-Ai që s’punon si burrë, rrin e qan si grua.
Erkek gibi çalışmayan kadın gibi ağlar durur

33-Kush kërkon gjen.
Arayan bulur.

34-Cka s’ka në det.
Denizde ne yok ki!

35-Kur mungon Luani, edhe Majmuni behet mbret.
Aslan ortada yokken maymun bile kral olur

36-Ai që ecet krye përpjet bie në gropë.
Havaya bakarak yürüyen çukura düşer.

37-Ç’ke në xhep të marin hop, ç’ke në tru s’ta marrin dot.
Cebinde olanı hop diye alabilirler ama aklında olanı alamazlar.

38-Ara e zezë por buka e bardhë.
Siyah tarla, beyaz ekmek.

39-Bima e keqe rritet kudo.
Kötü ot her yerde büyür-yetişir.

40-Prishja e shtëpisë vjen nga mend.
Evin bozulması akıldan gelir.

41-Po më mashtrove një herë, e ke fajin ti,po më mashtrove për herë të
dytë, e kam fajin vet.

Bir kere kandırırsan bu senin suçun, ama ikinci kere kandırırsan bu benim suçum.

42-Po nuk e pate të ligën brënda, s’të vjen nga jashtë.
İçinde kötülük yoksa, dışarıdan sana gelmez-bulaşmaz.

43-Tosk e Gegë, Pemë nga një degë!
Toska ve Gega bir ağacın dalları!

Arnavutlar, Toska ve Gega olmak üzere iki ayrı gruba ayrılırlar. Arnavut bayrağında yer alan iki farklı tarafa bakan kartal bunu simgeler. Bu iki grup da Arnavuttur, sadece dil ve yaşayış anlamında bölgesel farklılıkları vardır. Tıpkı Türkiye’de olduğu gibi; Karadeniz Bölgesinde yaşayan Türk ile Ege Bölgesinde yaşayan Türk gibi farklıdır.

44-Pleqëria vjen me shokë.
Yaşlılık arkadaşlar ile gelir.

Sadece sen yaşlanmazsın.

45-Kush punon ne te ri, nuk vuan ne pleqeri.
Gençken çalışırsan yaşlılıkta acı çekmezsin.

46-Dashuria është kripa e jetës, jeta pa dashuri s’ka asnjë shije.
Aşk hayatın tuzudur, sevgiden yoksun bir hayat tadı yoktur.

47-Nje pike ne çati, prish nje shtepi.
Çatıda bir damla bile bir evi bozar.

48-Mësimi më i madh në këtë botë është vështërsia ; s’ka sukses ai që nuk has në vështërsi.

Bu dünyada öğrenmenin en büyüğü hayatta yaşanılan zorluklardır; hiç bir başarı yoktur ki, zorluk ve acı çekmeden olsun.

49-Te gjithe dalin trima pasi kalon rreziku.
Tehlike kalmadığında herkes kahraman olur.

50-Çakallit lëshoi ujkun.
Çakala karşı kurtu serbest bırak!

51-Ai që bëhet i urtë si delja, e hanë ujqët.
Koyun gibi uslu olanı kurtlar yer.

52-Njeriu ka nevojë për arsim ashtu si bima për ujë.
Bir otun suya ihtiyacı gibi insanın da eğitime ihtiyacı vardır.

53-Ai që di të vjedhë, di edhe të fshijë gjurmët.
Çalmayı bilen izleri silip atmayı da bilir.

54-Ruhu nga miqte se nga armiqte te ruan Zoti.
Arkadaş ve yakınlarından korun, düşmanlarından Allah korur.

55-Shakaja është gjysma e të vërtetës.
Şaka gerçeğin yarısıdır

56-Ai që pëlqen veten e tij, nuk pëlqehet nga askush.
Kendini beğenen hiç kimseyi beğenmez.

57-E vërteta rri si vaji mbi ujë
Gerçek, suyun üstüne çıkan yağ gibidir.

58-Ai që i mbështetet pemës së madhe, gjen hijë gjithmonë
Büyük ağaca yaslanan, her zaman gölge bulur.

59-Ai që ka frikë edhe kur ka të drejtë, nuk fiton.
Korkusu olanın doğruları bile kazanamaz

60-Mëngjesi është më i mençëm se nata.
Sabah, akşamdan daha akıllıdır.

61-Njeriut iu bëj njeri, qenit bëniu qen.
Bir insana insan gibi davran, köpege köpek gibi davran.

62-I madh është edhe plepi, por e fëlliqin sorrat.
Kavak büyüktür ama onu da kargalar kirletir.

63-Ai që ngutet, çdoherë vonohet.
Acele eden hep geç kalır

64-Ujët që rri në një vend kelbet.
Bir yerde duran (akmayan) su kokar-bozulur

65-Shqiptari kur jep fjalën, ther djalën.
Arnavut sözü için çocuğunu bile keser.

Tabii ki mecaz anlamında kullanılmıştır. Arnavutlar için söz çocuğu kadar değerlidir.

66-Uji rrjedh pikë-pikë e ha gurin.
Damla damla akan su, taşı bile yer.

67-Ku din qeni t’u marrë erë luleve.
Köpek, çiçeklerin kokusunu almayı nerden bilsin.

“Eşek hoşaftan ne anlar” gibi bir anlamı var.

68-Armikut mos ia trego të vërtetën.
Düşmana doğruyu-gerçeği söyleme.

69-Liria është thelbi i shpirtit dhe i mendjes, aty ku s’ka liri, mendja dhe shpirti thahen si bima pa ujë.

Özgürlük; ruhun ve zihnin özüdür, özgürlüğün olmadığı yerde zihin ve ruh, susuz kalan ve kuruyan ot gibidir.

70-Rruga e shkurter te del me e gjate !
Kısa yol daha uzun çıkar !

71-Burri eshte koka, kurse gruaja eshte qafa.
Erkek kafa ise kadın onu tutan boyundur.

72-Pi rakine, mos pi mente.
Rakıyı iç, beynini değil.

73-Kur te vjen e keqja hapi deren !
Kötülük geldiğinde kapıyı aç !

74-Sa jeton aq meson
Ne kadar yaşarsan o kadar öğrenirsin.

75-Fytyra e qeshur është kripa e bukurisë.
Gülen yüz ekmeğin tuzu gibidir.

76-Paraja nuk i zgjedh njerëzit.
Para insanları seçmez.

77-Dashuria është e ëmbël, por përfundimi është shumë i hidhur.
Aşk tatlıdır ama sonu çok acıdır

78-Mos prit të të kërkojë e mira, po kërkoje.
İyi şeylerin seni araması bekleme, sen onları ara.

79-Durimi është më e madhja trimëri.
Sabır en büyük cesarettir.

80-Mos rri si nusja në dasëm.
Düğündeki gelin gibi durma.

Arnavut gelinleri ilk zamanlarda genellikle saygı gereği (biraz asalet, dik ve gururlu) hareketsiz bir şekilde dururlar. Bunun için “gelin gibi durma, rahat ol” manasında kullanılır

81-Shqiptari kryet e pren dhe besën s’e then.
Arnavut, kendi kafasını keser de verdiği sözü bozmaz.

82-Mendo sot të kesh për nesër.
Bugün için düşün yarın için gül.

83-As në parajsë mos rri vetëm.
Cennette bile yalnız kalma.

84-Edhe moti ndihmon atë që punon.
Çalışana hava bile yardım eder.

85-Fjala e mire i qel dyert e hekurit.
iyi söz demir kapıları bile açar.

86-Ai që s’ka gojë, vdes pa ardh dita.
Ağzı olmayanın, ecel günü gelmeden ölür.

87-Besa asht ma e fortë se vdekja.
Söz, ölümden daha güçlüdür.

88-Kush nuk di ç’është lodhja, ai nuk di ç’është çlodhja.
Yorulmayı bilmeyen rahatlamayı da bilmez.

89-Gjarpëri ecën dhe fshin gjurmët me bisht.
Gezen yılan, kuyruğuyla izlerini de siler

90-Me mikun ha e pi, por tregeti mos bej.
Dostunla ye iç ama ticaret yapma

91-Trimi e ka me vete fatin.
Cesur, şansı ile birliktedir. (yanındadır)

92-A rrohet me zemër të lepurit?
Bir tavşanın yüreği  ile yaşayabilir misin ?

93-Dembeli është nëna e të gjithë veseve.
Tembellik, bütün kötü alışkanlıkların anasıdır.

94-I riu ka fuqi, plaku mëncuri.
Gencin gücü var, yaşlının ise aklı

95-Ai që përton sot, pendohet mot.
Bugün tembel olan seneye tövbe eder.

96-Bukuria dhe pasuria s’janë përgjithminë
Güzellik ve servet geçicidir. Her zaman seninle birlikte değildir.

97-Kur te vjen e keqja hapi deren !
Kötülük geldiğinde kapıyı aç !

98-Trimin vraje, po mos e shaj.
Cesuru vur, ama küfür etme.

99-S’e lenë hunda me pa larg.
Burnu büyük olan uzağı göremez.

Büyüklük taslamak!

100-Nga armiku ruhem vete nga miku me ruajte Zoti.
Düşmandan kendim korunurum, dostumdan Allah korusun

101-Burri pa arme si gruaja pa breke !
Silahsız adam donsuz kadın gibidir !

Arnavutlarda silah (eski zamanlarda) çok çok önemlidir.

102-Burri i mirë flet një herë.
Adamın iyisi bir kere konuşur.

103-Atë që merr me një dorë, kthehe me të dyja.
Bir elinle aldığın şeyi, iki elinle geri ver.

104-Difton fmija, ç’ka shtëpia.
Evde ne varsa, çocuk anlatır.

105-Nga del fjala del edhe shpirti.
Söz nereden çıkarsa can oradan çıkar.

106-Kush ka turp, vdes për bukë.
Utangaç olan açlıktan ölür.

107-Burri në shtëpi, si dreqi në xhami.
Evdeki bir adam camideki şeytan gibidir. (çalışmayan erkekler için söylenir)

108-Njeriut shihi punen jo gunen !
Bir insanin işine bak elbisesine değil !

109-I mjeri ai që s’mendon për pleqëri.
İhtiyarlığını düşünmeyenin vay haline.

110-Me mire te te rrahe i yti, se te te puthe i huaji.
Yabancı birini öpmektense, senin olanı dövmek daha iyidir.

111-Arnaut, he arnaut, në vend të bukës po blen barut.
Ah Arnavut ah, ekmek yerine barut alan Arnavut!

Arnavutların silahlara olan düşkünlüğünü eleştiren bir söz.

112-Besa e burrit, pesha e gurit.
Bir adamın sözü taşın ağırlığı gibidir.

113-Më mirë te vdesësh më këmbë, sesa të jetosh më gjunjë.
Dizlerinin üstünde eğik yaşamaktansa, ayakta ölmek daha iyidir.

114-Malli i prishur nuk shitet pa gënjyer.
Bozuk mal yalansız satılamaz.

115-Çelësi që punon, nuk ndryshket.
Çalışan anahtar paslanmaz.

116-Cdo njeri është mbret në shtëpinë e tij.
Her insan kendi evinde kraldır.

117-Budallen mos e vet se te kallxon vet.
Budalaya sorma, zaten kendi anlatır.

118-Ku është besa aty është dhe shpresa.
Söz neredeyse umut da oradadır.

119-Dita pa punë nata pa gjumë.
İşsiz gün uykusuz gece

120-Kur të jesh në dhe të huaj, dita të bëhet një muaj.
Yabancı bir yerde kaldığınızda 1 gün bir ay olur.

121-Gruaja që nuk do të gatuajë, shosh gjithë ditën.
Bir kadın yemek yapmak istemiyorsa, bu yemeği yapmak için bütün gün uğraşır.

122-Shqiptari vetin e jep e shokun s’e jep.
Bir Arnavut gerekirse kendini verir ama dostunu vermez.

123-Fjala në vend të huej, bahet gur.
Yabancı bir yerde söylenen kötü bir söz taş olur.

124-Detit i ka hije vala, burrit i ka hije fjala
Deti njihet në valë, burri njihet në fjalë.

Denize dalga yakışır, adama söz.
Deniz dalgayla tanınır, adam sözüyle.

125-Mos ki frikë nga hasmi, po nga miku i rremë.
Düşmanlarından çok, yanlış arkadaşlarından kork.

126-Më mirë “punë e mbarë”, se “mirë se të gjej”.
“Hoş buldum” demektense “Hayırlı işler ” demek daha iyidir.

127-Rrallë vritet burri që ka shumë armiq.
Düşmanı çok olan erkek nadiren vurulur.

128-Mikun duaje, armikun druaje.
Dostunu sev, düşmanından kork.

129-Duket zogu që në ve.
Kuş daha yumurtadayken bellidir ne olup olmadığı.

130-Ai që e ka trupin e drejtë, nuk ka frikë se i del hija e shtrembër.
Düzgün ve doğru olan bir insanın, gölgesi eğri görünecek gibi bir korkusu yoktur

131-Dy te mencur nuk zihen kurre!
İki akıllı asla kavga etmez!

İki şey geri gelmez; biri can diğeri de söz!

Kaynak: Arnavut.com

Humma-yı Aşk, Rıza Tevfik Bölükbaşı

Hastayım, yalnızın, seni yanımda 
Sanıp da bahtiyâr ölmek isterim. 
Mahmûr ı hulyâyım; câm ı lebinden 
Kanıp da bahtiyâr ölmek isterim.

Bir olmaz emelin düştüm peşine 
Vuruldum hüsnünün şen güneşine 
Elâ gözlerinin aşk ateşine 
Yanıp da bahtiyâr ölmek isterim.

Tâliin kahrı var her hevesimde, 
Boğulmuş figanlar titrer sesimde, 
O nazlı ismini son nefesimde 
Anıp da bahtiyâr ölmek isterim.

“Burası Haftasonu” her zaman favorimdir.

Ne zamandır yazmak istediğim bir TV programıydı, “Burası Haftasonu” Uzun yıllardır süren programın beğeniyle izlenmesinin nedenlerini irdeledim geçenlerde. Bir çok kanalda birbirinden farklı içeriklere sahip sohbet programları oldukça fazla. Fakat “Burası Haftasonu” diğer örneklerinden bir tık daha önce bence. Bunun sebebi de elbette Oylum Talu..

Talu’nun iyi bir programcı ve sunucu olduğunu herkes takdir eder elbette. Fakat Talu’nun bu programın başarısına biraz daha detaylı bakmak lazım.

Jest ve mimikler

Oylum Talu’nun beğenilerek izlenilmesinin ilk sebebi bence güler yüzü. Güzel yüzüne  sohbetin şekline göre gelişen havada uygun jest ve mimikleri tam zamanında oturtabiliyor. Konuklarının sohbete ısınmasını hızlandıran da, bu jest mimikler kesinlikle..

Konuk hakkında bilgilerin ön hazırlığı

Talu, program öncesinde, gelecek konuk hakkında, doğru, renkli ve ilginç bilgilere mümkün olduğunca ulaşmaya çalışıyor. Sohbetin gidişatına göre bu bilgileri en uygun zaman dilimlerine yayıyor. Elde ettiği bilgilerin bir kısmı yanlış çıksada, bu durumun programa ve konuğa negatif bir etkisi olmuyor. Çünkü bu durumda bilginin yanlış olduğunu, yani istihbaratın eksik oluşunu sempatik tavırları ile toparlıyor.

Hitap tarzı düzgün konuşma becerisi

Talu konuklarına hitap konusunda da oldukça titiz. Konuğun pozisyonuna göre, yaşına göre, yaptığı mesleğe göre ve fıtratına göre yaklaşıyor. Mesela konuk erkekse, eşini sorarken “eşiniz hanımefendi” hitabını kullanıyor. Ya da kadın bir konuğa ” eşiniz beyfendi nasıllar? diye bir soru şekli, karşı tarafın kendisine ve eşine duyulan saygıyı gayet net bir biçimde hissettiriyor.

Enerjisi ve doğaçlama

Oylum Talu’nun günlük yaşamdaki sosyal yaşantısının kalitesi, program sırasında ki enerjine de yansıyor. Misafir ettiği konuklar Oylum’un zarifliği,yaşam enerjisi, kibarlığı karşısında hiç sıkılmadan oturup keyif alabiliyorlar.

Giyim tarzı ve stüdyo dekoru

Talu’nun giyim tarzı, seçtiği kombinlerde, sunuculuğuna ve kişiliğine cuk oturuyor diyebiliriz. Renk ve ölçü birbirine her zaman uyumlu. Hemen her renkle arası iyi. Fakat kırmızı ve siyahı ayrı bir şekilde yakıştırıyor kendine.

Stüdyo dekoru ise tam bir ev konsepti tarzında. Konuklarını ağırladığı ve kendisinin de oturduğu koltuğun rahatlığı ve konuğunun hafif çarprasında arada bir masa veyahut bir metaryal olmaması da konuğun kendini daha samimi bir alanda hissettiriyor.

Kullandığı kelimeler ve samimi mesajları

Talu, ister konuğun olmadığı bölümde olsun, isterse konukla sohbet anında kullandığı kelimeleri titizlikle seçiyor. Hatta bazen bu titizlik takılmalara da neden oluyor. Cümleye ara ara verdiği es’ler onun konuya verdiği önemide hissettiriyor seyirciye. Bir de bir -yor eki olayı var. Kurduğu cümlelerde fiilin sonuna gelen -yor ekini bazen çok vurgulu kullanırken, bazen de ek’in -r harfini yutuyor. 🙂 Oylum’u dikkatli dinlerken bu net bir şekilde farkediliyor. Tabi bu bir eksi değil sunumunda. Ama bence -yor eki’ni vurgulu okumasa daha samimi olur.

Konuğun özel hayatında ki özele dokunabilme başarısı 

Oylum Talu’nun başarısına çok önemli bir katkısı olan unsur da, misafir ettiği konuğun özeline dokunabilmesi. Konuğun duygusallaşmasına imkan veren bu yaklaşım programa artı bir samimiyet daha ekliyor. Bir zaman sonra konuk artık stüdyo havasından kopup tam bir tam bir rahatlama yaşıyor. Burada Talu’nun duygusal zekasını çok başarılı bir şekilde kullandığı da tartışılmaz.

İşte tüm bu artılar Oylum Talu’lu “Burası Haftasonu” adlı programını gayet keyifli kılan maddeler olarak ortada duruyor. Bence tartışmasız en iyi haftasonu sohbet programı, Burası Haftasonu. Ve her zaman izleyemeye değer..

Dünya’yı Ömer gibiler kurtarabilir mi?

Ülkenin en büyük gazetesi Dagens Nyheter olayı manşetten okurlarına duyururken, sosyal medyada Temel kahraman ilan edildi.

AA muhabirine açıklama yapan Temel, Türklerin iyiliksever bir millet olduğunu gösterdiğini belirterek, ”Bizim milletimiz için bu tür iyilikler normal karşılanıyor. İsveç’te ise anormal ve hayretler içinde karşılanıyor.” dedi.

Olayın İsveç medyasında yankı bulmasına şaşırdığını dile getiren Temel, yaşadığı olay hakkında şunları söyledi:

“Perşembe sabahı saat 06.00’da Christer Östlund isimli İsveçli müşteriyi havalimanına götürmek için aldım. Havalimanına yaklaştığımızda müşteri panikledi, cüzdanını ve banka kartlarını evde unuttuğunu söyledi. İki günlüğüne yurt dışı gezisi varmış. Taksi ücretini sonra ödeyebileceğini söyledim ve gittiği ülkede harcama yapması için banka kartımı teklif ettim. Teklifim karşısında dondu kaldı. İnanamadı. ‘Gerçekten ilk defa taksisine binen birine güvenerek kartını ve şifresini veriyor musun?’ diye sordu. Şaşkınlık içinde tekrar tekrar sordu.” diye konuştu.

İki gün sonra tekrar havalimanına giderek İsveçli müşteriyi karşıladığını kaydeden Temel, ”Dönüşünde kendisini almam için telefon etti. Havalimanında karşıladığımda ‘Hiç kimse böyle bir şey yapmaz. Hele hele bir İsveçli asla bunu yapmaz. Sen nasıl böyle bir şey yaptın?’ diye tekrar tekrar sorular sordu. ‘Biz Türklerin kültüründe var, biz yardım etmeyi severiz. Bizim için bu olaylar normal’ cevabını verdim.” ifadelerini kullandı.

30 BİN KRON ÖDÜL TEKLİFİ

İsveçlinin bu iyilik karşısında kendisine 30 bin kron (18 bin 800 TL) para teklif ettiğini aktaran Temel, “Gezi esnasında 4 bin 500 kron ( 2 bin 816 TL) para harcamış. Paramı iade ettikten sonra iyiliğin karşılığı olarak 30 bin kron da para teklif etti. Kabul etmedim. Eşi de yanındaydı, çok şaşırdılar.” dedi.

”DÜNYAYI ÖMER GİBİLER KURTARACAK”

Bir bankada müdür olarak çalışan Christer Östlund ise “Almanya ve Fransa’ya iki günlük iş gezimi Ömer kurtardı. Hala dünyada böyle insanlar varmış. Dünyayı Ömer gibiler kurtaracak.” diye konuştu.

Olayın duyulmasından sonra sosyal medyada Ömer Temel’in büyük övgüler aldığını söyleyen Östlund, “Tüm yorumlar pozitif. Ömer kahraman ilan edildi. Başbakan olarak görmek isteyenler bile var” ifadesini kullandı.

 

Kaynak : NTV

 




YORUM:

Dünya’yı Ömer gibiler kurtabilir mi bilmem ama, Dünya’ya en çok samimiyet ve iyilik pompalama görevini gören millet, biz Türkleriz halâ..

Haberi okuduktan “ben böyle bir şey yaparmıydım?” sorusunu sordum kendime. Ve iki cevap buldum. Cevapların ilki “hayır yapmazdım” oldu. Çünkü bu yüzyılda birine yardım ettiğinizde, bırakın karşılığını görmeyi, çok büyük kötülüklere maruz kalma ihtimaliniz çok yüksek. 

İkinci cevap ise ” yapardım ” oldu. Eğer yaptığım iyiliği gerçekten içimden gelerek yaptıysam, o an da paranın geri gelip gelmeyeceğini düşünmeden yapmışımdır. Bu o an da gelişen bir his. Tabi daha önce bu tip iyililikler yapıp çok fazla bir zarar görmemenizde gerekiyor. Malum sütten ağzı yanan yoğurdu üfleyerek yer. Ömer kardeş de mutemelen daha önce böyle bir zarar görmedi. Bir de o kredi kartını verdiği an da paranın geri gelmeme ihtimalini de hesaplamadı. Allah’tan yardım ettiği vatandaşta dürüst biri çıktı. Eğer tersi olsaydı Ömer’in iyilik yapma hissiyatı ciddi bir körelme yaşayabilirdi.

Aslında bu olay bize gösteriyor ki, “iyilik yap denize at, balık bilmezse halik bilir” felsefesi bizim insanlığımızı yaşatacak en önemli husus..

 

Teşekkürler Ömer kardeş..

“Hiçbir zaman hiçbir şey” kitabının tanıtım yazısı

Yanlış bir şeyler var. Bu yanlışa yokmuş gibi yapmaya devam edersek yanlışın bir parçası olacağız. Doğruyu söylemeden, doğruca eylemeden sadece yanlış var diye bağırırsak vicdanımızı sahte bir teselliyle avutacağız. *Birileri artık bu yanlışları düzeltmeli* deyip kenara çekilirsek yükü omuzlamanın külfetinden eleştirmenin kolaycılığına kaçmış olacağız. *Kendimi düzeltirsem yeryüzü hiç olmazsa bir yanlıştan kurtulacak* şuuru içinde ‘emrolunduğumuz gibi’ dosdoğru olmak derdiyle yaşayabilirsek, işte o zaman gerçekten bir şey yapmış olacağız.

*İnsan olamadıktan sonra ne olsam ne olur* ve *insan olduktan sonra ne olmasam ne olur* idraki içinde duvarları yıkmak için aşkla yola revân olan divanelere duvarın şeş cihetinden Bizim Yunusça selam olsun.

*Cümleler doğrudur sen doğru isen
Doğruluk bulunmaz sen eğri isen*

Kanseri yenen Muharrem hoca, içini dökmüş..

Tekirdağ’ın Çorlu ilçesinde yakalandığı kanser hastalığı nedeniyle 8 ay süreyle ayrı kaldığı öğrencileri tarafından sevgi gösterileriyle karşılanan 27 yıllık öğretmen Muharrem Poyrazoğlu yaşadığı o anları anlattı.

Hastalığının tedavisinin ilacın yanında moral ve motivasyona da dayalı olduğunu söyleyen öğretmen Poyrazoğlu, “Bu yüzden herkes bana çok destek oldu. Başta ailem, kardeşlerim, dostlarım bütün öğretmen camiası, okul müdürüm, komşularım. İnsanların o kadar çok seveni oluyormuş ki bu tür zor durumlara düşünce anlaşılıyor. Bir de beni mesajları ile telefonları ile beni desteklemeyi unutmayan öğrencilerime teşekkür ediyorum. Süreci tamamladım. Bundan sonra en kısa sürede tekrar tahtanın başında olmak istiyorum. Çok özledim, mesleğimi yapmayı çok özledim” dedi.

Kaynak : Hürriyet

 

Yolda, Jack Kerouac

Durum giderek kötüleşiyordu. Yağmur gürüldüyordu. Evde önceden Lee Ann tek başına yaşıyormuş. Buna dayanarak Remi’ye, eşyalarını toplayıp defol, dedi, kendimi yağmurlu kulübede bu şirret kadınla yalnız kalmış olarak gözümün önüne getirdim. Araya girmeye çalıştım, Remi Lee Ann’i itti, Lee Ann silaha doğru bir hamle yaptı. Remi silahı kapıp bana verdi ve saklamamı söyledi. Sekiz kovanlık bir şarjör vardı tabancamn içinde. Lee Ann feryat etmeye başladı ve sonunda yağmurluğunu giyip çamurun içinde polis aramaya gitti. Umarız Alcatrazlı yaşlı dostumuzu bulmazdı. Şans eseri evde yokmuş bizimki. Sırılsıklam geri döndü. Kafam dizlerimin arasında, köşeme çekildim. Tanrım, evimden üçbin mil uzakta ne yapıyordum? Neden gelmiştim buraya? Çin’e gidecek sakin teknem nerdeydi?

“Tamam,” dedi Remi sessizce. “Hiçbir itirazım yok. Güllük gülistanlık bir ilişki hayal etmemiştim zaten. Şimdi de şaşırmadım. Senin için birşeyler yapmaya çalıştım. İkiniz için de birşeyler yapmaya çalıştım, elimden geleni esirgemedim, ama ikiniz de kırdınız beni, ikiniz de müthiş, müthiş hayal kırıklığına uğrattınız.” Ve büyük bir içtenlikle devam etti: “Üçümüz birşeyler yapabiliriz sandım, hoş ve kalıcı şeyler, uğraştım, Hollywood’a gittim, Sal’a iş buldum, sana güzel elbiseler aldım ve San Francisco’nun en nezih insanlarının kapılarım açtım. Oysa sen, siz, benim en küçük isteklerimi bile geri çevirdiniz. Şimdi son bir ricam var, bir daha da bir şey istemeyeceğim. Önümüzdeki cumartesi akşamı üvey babam geliyor. İstediğim, yanımda olmanız ve her şey ona mektupta yazdığım gibiymiş gibi davranmanız. Yani, Lee Ann, sen sevgilimsin, Sal, sen de arkadaşım. Birinden yüz dolar borç alacağım. Babamın iyi vakit geçirdiğini ve buradan içi rahat ayrıldığım görmek istiyorum.”

Ağzım açık kaldı. Remi’nin üvey babası Viyana’da, Paris’te, Londra’da bulunmuş seçkin bir doktordu. “Üvey baban için yüz dolar harcayacaksın, öyle mi?” dedim. “Senin hayatta sahip olamayacağın kadar çok parası var adamın! Gırtlağına kadar borca batacaksın! “

“Önemli değil,” dedi Remi sakin sakin. Sesinde yenilgi vardı. “Son bir şey istiyorum sizden: hiç olmazsa her şeyin normal gözükmesini sağlamaya çalışın, iyi bir izlenim bırakmaya çalışın. Üvey babamı sever ve sayarım. Genç karısıyla beraber geliyor. Saygıda kusur etmemeliyiz.”

Remi’nin gerçekten de dünyanın en ince ruhlu insanı haline geldiği zamanlar oluyordu. Lee Ann çok etkilenmişti, üvey babayla tamşacağı anı dört gözle bekliyordu. Adam iyi bir av olabilirdi, oğlu olmasa da…

Herkesi bağışladım, kendimi bıraktım, sarhoş oldum.

Böylece bir gün daha kaldım. Pazardı. Birazdan müthiş bir sıcak çökecekti, harika bir gündü, saat üçte güneş kızardı. Dağa tırmanmaya başladım ve dörtte zirveye vardım. O tatlı California okaliptüsleri ve pamuk ağaççıkları sarmıştı her yanı. Zirveye yakın yerlerde ağaç yoktu, sadece kayalar ve çimenler vardı. Kıyının yüksek yerlerinde sığırlar otluyordu, pasifik oradaydı, birkaç tepe ötede, Frisco sisinin doğduğu o masal gibi patates tarlası lekelerinden başlayan büyük beyazlık duvarıyla, uçsuz bucaksız, mavi Pasifik. Bir saat daha geçsin, Golden Gate’i aşıp şu romantik şehri örtecekti beyazlık. Sonra genç bir adam, cebinde bir şişe Tokay, sevgilisiyle elele tutuşup uzun beyaz kaldırımlarda yürümeye başlayacaktı. Frisco buydu işte: beyaz kapı önlerinde erkeklerini bekleyen güzel kadınlar, Coit Kulesi, Embarcadero, Market Caddesi ve onbir bereketli tepe.

İşte o anda tuhaf bir hisse kapıldım: bir şey unutmuştum. Dean’le karşılaşmadan önce vermek üzere olduğum bir karar vardı, aklımdan çıkmıştı ve o anda geri geliverecek gibiydi. Parmaklarımı çıtırdatıp hatırlamaya çalıştım. Ondan birilerine bahsetmiştim hatta. Ama şimdi gerçek bir karar mı, yoksa bir düşünce mi olduğunu bile söyleyemezdim. Beni yakalamış, şaşırtmış ve kederlendirmişti.

Kefenli Gezgin’le ilgiliydi. Carlo Marx’la karşılıklı iki iskemleye oturmuştuk, diz dize, ona bir rüyamı anlatmıştım, çölde garip bir Arap beni takip ediyordu, kaçmaya çalışıyordum, ama Koruyucu Şehre ulaşamadan beni yakalıyordu. “Kim o?” demişti Carlo. Birlikte kafa yormuştuk. Ben, benim, diyordum. Ama değildi. Bir şey, birisi, bir ruh, hayat çölünden geçen herkesi izliyordu, cennete ulaşmadan yakalayacaktı bizi. Düşündüm, ölümden başka bir şey değildi o: ölüm cennetten önce bizi ele geçirecek. Yaşarken özlem, acı ve ıstırap çekmemize neden olan, her çeşit bulantıya katlanmamızı sağlayan şey, muhtemelen ana rahminde yaşadığımız ve kabul etmeye yanaşmasak da ancak ölümde tekrarlanabilecek olan birtakım kayıp mutlulukların hatırlanmasıdır

Kuşlu Gazel , Metin Altıok

Koyup zarfın içine, üstünü acıyla pulladım
Sana bir sevinçlik menevişli kuş yolladım

Son kuşlarımdı bunlar, dedim telef olmasın
Geçti artık göğsümde kuş barınmaz anladım

Esti rüzgâr bozuk bozuk, örselendi yüreğim
Eksik gedik nem varsa ezberden tamamladım

Bende sönen şavkıması sürsün diye yaşamın
Bu kuşları senin için gözlerimde sakladım

Kim sürmüş Altıok Metin dünyanın sefasını
Kirletilmiş bir zamanı yürürken adım adım

Notre Dame yangınına sevinmedim tabi ki, ama içim cız falan da etmedi yani..

Valla ne sevindim ne de içim cız edecek kadar üzüldüm. Tarih dediğimiz kavram, yazıya geçen bir miras olduğu kadar görselliği ve mimarisi ile de ayrılmaz bir bütün. Notre Dame katedrali de mimari yönüyle 850 yıllık bir tarihin görsel haliydi. Gotik döneme ait bir eser olan Notre Dame dünyada ki en çok ziyaret edilen Tarihi yapılardan biri. Daha doğrusu biriydi yanmadan önce.

Fransa üzüldü en başta tabi, adamların kendi eserleri. Aynı zamanda tüm Avrupa’nın üzüldüğünü söylemek mümkün. Fakat gelin görün ki bizim toplumda yarattığı üzüntüde oldukça fazla. Toplum derken elbette başta sanat camiasının bir bölümüyle, Avrupa hayranlığını iliklerine kadar sindirmiş elitist ve burjuva sınıfının önde gelenlerini kasdediyorum.

Eeee ne var bunda? İnsanlar üzülmesin mi diyenleriniz çıkar şimdi içinizden. Elbette üzülmelerinde hiç bir mahsur yok. Fakat kendi bin yıllık geçmişlerinde gerek savaşlarda gerekse mütahit yağmalarına maruz kalarak yıkılmış onlarca eser için bir cümle bile yorum yapmamaları ilginç ve abes.

Dünyada 800 yıllık hatta 1200 yıllık tarihe sahip islami mimariye sahip hiç bir yapıya üzülmemeleri, olaya sanatsal değil de sınıfsal anlamda baktıklarının bariz bir göstergesi. Avrupalı için o katedralin mimari ve turistik değerinin büyüklüğü kadar, dinsel anlamda ki değeri de tartışmasız önemli bir yere sahip. Katedral’in anlamına sözlükte baktığınızda karşınıza şu tanım çıkar: Piskoposluk makamı bulunan büyük kilise…

Yani dinsel anlamda çok büyük bir amaca hizmet etsin diye yapılmış zengin bir mimariye sahip kliseydi Notre Dame zamanında.. Yani bizim islam inancına sahip olduğunu iddia eden sözde aydın kesimimiz, konu bizim tarihimizde ki islami anlamda değer bulmuş hiç bir yapıya karşı korumacı bir anlayışa sahip değil. Bunun en büyük nedeni islam dininin içeriğinde ki zenginlikten yoksun yaşamalarından ileri geliyor. Avrupa orta çağı’nın son 200 yılında yapılan ve Hristiyanlık dininin egemen olduğu dönemin bir hatırası olan bu katedral, islâm dininin medeniyet ve kültür alanında en üstün olduğu zamanlara denk geliyor. Bilimde, ilimde, sanatta ev verimli dönemlerde en verimli dönemini yaşayan islam dünyasına ait mimari yapılar neredeyse yok denecek kadar az. Sebebi ise bilinçli bir şekilde tahrip edilip yıkılmalarından başka bir şey değil.

İşte bugün sosyal medyada Katedrâlin yanışına aşırı üzüldüğünü anlatan twitler atan ünlü tayfasına gösterilen tepkilerin sebebi de bundan ibaret. Milli duyguları 1923 ten önceki tarihe karşı körelmiş bir kesime gösterilen doğal bir tepki aynı zamanda..

Şimdi konuyu size bir soru sorarak bağlayayayım. Bugün (Allah muhafaza etsin ) Sultan Ahmet yansa, Fransız toplumunun aydınlarının kaç tanesi üzüntü dolu twitler paylaşır sosyal medyada?  Bu soruya vereceğiniz cevap, size bu yanan Notre Dame katedraline ne seviyede üzülmeniz gerektiğini söylecektir..

Yerdekine acımayan Coni, göktekine acır mı?

 

Şu Amerika’nın zarar vermediği bir canlı kaldı mı acaba? diye düşünmeme sebep olan bir haber bu. Yani şu dünyanın bir dili olsa da kendisi anlatsa şu lanet olasıca devlet’in şerrini!

Sosyal medyada gördüğüm haber şu: ABD’deki gökdelenlerin yılda yaklaşık 600 milyon kuşunun ölümüne neden oluyor..

Cornell Kuşbilimi Laboratuvarı adlı kuruluşun araştırmasına göre gökdelenlerin yapay ışıkları nedeniyle yön duygularını kaybeden hayvanlar binalara çarparak yaralanıyor, çoğu kez de ölüyormış. Özellikle kuşların göç zamanında daha ağır oluyormuş bu soykırım!

Sonuçları “Frontiers in Ecology and the Environment” adlı bilim dergisinde yayımlanan araştırmaya göre, ABD’de kuşlar için en tehlikeli kent Chicagoymuş. Bunu Houston ve Dallas izliyormuş. Bu kentler, kuşların göç yolları üzerinde bulunuyor.Göç mevsiminde binlerce kilometre yol kat eden kuşların yolculukları cam binalara çarpmaları nedeniyle birkaç saniye içinde son buluyor.Uzmanlara göre, birçok kuş gece uçuyor. Gökdelenlerin ışığı kuşları çektiği için hayvanlar birbirleriyle çarpışıyor ya da binalara çarpıyor.’Gökdelenler, gece ışıklarını kapatmalı’Bazı kuşlar için binaların ışıkları o kadar yanıltıcı oluyor ki, nereye gideceğini bilemeyen hayvanlar saatlerce kanat çırıpıyor. Kuşlar sonunda bitap düşüp, kendileri için güvenli olmayan yerlere inmek zorunda kalıyor.

Yerde hersene onbinlerce insana kıyan Amerika, gökyüzündekileri de rahat bırakmıyor anlayacağınız. Şimdi desek ki Amerika’ya:  “Ey Amerika gece kapat şu gökdelenlerinin ışıklarını.Kuşlar ölüyor” bizi ne kadar ciddiye alır acaba? Yerdekine merhamet etmeyen göktekine acır mı?

Gereğinden fazla olanlar bile eksiktir. / Yusuf Atılgan

“Eve gelirken on paket sigarayla bir deste kibrit aldı. Odasının ışığını yaktı. Elindekileri karyolanın altına, boş bavula koydu. Çevresine bakındı. yoktu. Oturma odasını da aradı, orada da yoktu. Bunca lüzumsuz eşya vardı da, neden en gereken, bir sigara küllüğü yoktu. Kadınlar da böyleydi. Dünyada gereğinden çok kadın vardı ama yalnız bir teki yoktu.”

-Yusuf Atılgan

 

Ölüm Güzel Şey, Necip Fazıl Kısakürek

Ölüm Güzel Şey

Ölüm güzel şey,budur perde ardından haber… 
Hiç güzel olmasaydı ölürmüydü peygamber?… 
Öleceğiz müjdeler olsun,müjdeler olsun ! 
Ölümüde öldüren Rabbe secdeler olsun! 

Kapı kapı, yolun son kapısı ölümse; 
Her kapıda ağlayıp o kapıda gülümse! 
O demdeki,perdeler kalkar,perdeler iner, 
Azraile hoşgeldin,diyebilmekte hüner… 

O dem çocuklar gibi sevinçten zıplar mısın? 
Toprağın altındaki saklambaçta varmısın? 
Ölüm ölene bayram,bayrama sevinmek var; 
Oh ne güzel,bayramda tahta ata binmek var.!… 

Ufka bakarlar;ölüm uzaktamı uzakta… 
Ve tabut bekler,suya inmek için kızakta….. 
Sultan olmak dilersen,tacı,sorgucu,unut ! 
Zafer araban senin,gıcırtılı bir tabut! 

-Necip Fazıl Kısakürek

Kaos, kurtarma ve bağlama, Nevzat Tarhan

“Fil hergün aynı yoldan geçen canlıdır. Fil avcıları yola tuzak kurarak onu çukura düşürürler. Siyah elbise ile gelip düştüğü çukurda onu iyice döverler. Bir iki gün sonra beyaz elbise gelip kurtarırlar. Fil artık onları kurtarıcı gibi görür. Bir başka psikolojik savaş yöntemi budur. Toplumu bunalıma sok‚ sonra kurtar ve kendine bağla.”

Nabi’den beyitler..

Kimdir bizi men eyleyecek bağ-ı cinandan,
Mevrus-i pederdir gireriz hane bizimdir.”

(Cennet bahçelerinden bizi men edebilecek olan da kimmiş.!? O ev bize Adem atamzıdan mirastır, elbette gireriz.)

“Kalem kec-dil, mürekkeb rû-siyeh, kağıt dü-rû bilmem,
Kimi etsem o şûha arz-ı hâlim yazmada mahrem. ” (Nabi)

(Kalem eğri dilli, mürekkep siyah , kâğıt iki yüzlü! Şimdi sevgiliye arzu halimi yazmaya kimi mahrem kılayım?)

Miskin Adem Oğlanı, Yunus Emre

Miskîn âdem oglanı nefse zebûn olmışdur
Hayvân cânâvâr gibi otlamaga kalmışdur

Hergiz ölümin sanmaz ölesi günin anmaz
Bu dünyâdan usanmaz gaflet ögin almışdur

Oglanlar ögüt almaz yigitler tevbe kılmaz
Kocalar tâ‘at kılmaz sarp rûzigâr olmışdur

Begler azdı yolından bilmez yoksul hâlinden
Çıkdı rahmet gölinden nefs göline talmışdur

Yûnus sözi ‘âlimden zinhâr olman zâlimden
Korka durun ölümden cümle togan ölmişdür

Yunus Emre

Çevirisi..

Miskin Adem oğlanı nefse esir olmuştur,
Hayvan canavar gibi otlamağa kalmıştır.

Asla ölürüm sanmaz, mahşer gününü anmaz,
Bu dünyadan usanmaz, gaflet aklın almıştır.

Oğlanlar öğüt almaz, yiğitler tövbe etmez,
Kocalar namaz kılmaz, zaman kötü olmuştur.

Beyler azdı yolundan, bilmez yoksul halinden,
Çıktı rahmet gölünden, nefs gölüne dalmıştır.

Yunus sözü alimden, asla korkman zalimden,
Korka durun ölümden, cümle doğan ölmüştür.

Yunus Emre

Düzenleme ve yorum: Zeki Çalar