Merhaba Bahri / Süleyman Çelebi

MERHABA BAHRİ

Yaradılmış cümle oldu şadüman 
Gam gidip alem yeniden buldu can

Cümle zerrat-i cihan edip seda
Çağrışuben dediler kim merhaba

Merhaba ey âl-i sultan merhaba
Merhaba ey kan-i irfan merhaba

Merhaba ey sırr-ı fürkan merhaba
Merhaba ey derde dermân merhaba

Merhaba ey bülbül-i bağ-ı Cemâl
Merhaba ey derde derman merhaba

Merhaba ey mah-ü hürşid-i Hüda
Merhaba ey Hakk’dan olmayan cüdâ

Merhaba ey asi ümmet melcei
Merhaba ey çaresizler eşfai

Merhaba ey can-ı bâki merhaba
Merhaba uşşaka saki merhaba

Merhaba ey kudreti ayn-ı Halil
Merhaba ey has-ı mahbub-u Celil

Merhaba ey rahmeten lil’alemin
Merhaba sensiz şefia’l müznibin

Merhaba ey Padişah-ı dû cihân
Senin için oldu kavnile mekan

Ey cemali gün yüzü bedr-i münir
Ey kamû düşmüşlere sen dest-gir

Dest-girisin kamu üftadenin
Hem penahı bende-vü azadenin

Ey gönüller derdinin dermanı sen
Ey yaradılmışların sultanı sen

Sensin ol sultan-ı cümle enbiya
Nur-i çeşm-i evliya vü asfiya

Ey risalet tahtının sen hatimi
Ey nübüvvet mührünün sen hatemi

Çünkü nurun ruşen etdi alemi
Gül cemalin gülşen etdi alemi

Oldu zail zulmet-i cehl-ü dalâl
Buldu bâğ-ı marifet ayn-i kemal

Ya Habiballah bize imdad kıl
Son nefes didarın ile şad kıl

Ger dilersiz, bulasız od-dan necât
Aşk ile, derd ile edin es-salat

Çünkü ol mahbub-i Rahman ü Rahim
Kıldı dünyayı cemalinden naim

Birbirine muştalayıp her melek
Raksa girdi şevk ü şadından felek

İşbu heybetten Amine hub rû 
Bir zaman aklı gidüp geldi  gerû

Gördü gitmiş huriler hiç kimse yok
Görmedi oğlun tazarru kıldı çok

Huriler aldı tasavvur kıldı ol
Hayret içre çok tefekkür kıldı ol

Çevre yanın isteyü kıldı nazar
Gördü kimbir köşede hayrü’l-beşer

Şöyle Beytullaha karşı ol Resul
Yüz yere vurmuş ve secde kılmış  ol

Secdede başı dili tahmid eder
Hem kaldırmış parmağın tehvid eder

Debrenür dudakları söyler kelâm
Anlayamazdım ne derdi ol hümam

Kulağım ağzına verdim dinledim
Söylediği sözü ol dem anladım

Der ki ey Mevlâ yüzüm tuttum sanâ
Ya İlahi ümmetim ver- gil banâ

Ümmetim dedi sanâ çün Mustafa
Ver salavat sen de anâ bul safa

Bence Ernest Hemingway..

Ernest Miller Hemingway, Amerikalı romancı, hikâye yazarı ve gazetecidir.Amerika’dan çıkmasına üzüldüğüm bir yazardır. Sade yazma tekniği ve basit üslubuyla 20. yüzyıl kurgu romancılığını etkileyen isim olmuştur. Nobel ve Pulitzer Ödülü sahibi bir yazardır. Amerika bu yazarıyla pek övünür..

“Çün Sana Gönlüm Müptela düştü” / Niyasi Mısri

Çün sana gönlüm mübtelâ düşdü
Derd ü gam bana âşinâ düşdü
 
Hakk’a âşık olanlar, bin türlü derd ve belâya mübtelâ olurlar. Bunun için “Kurb-i sultân âteş-i sûzân denilmişdir”. Âşıklar bu derdlerden şikâyet etmezler zîrâ bu derd aslında onların dermânı ve devâsıdır…
 
Zühd ü takvâya yâr idim evvel
Aşk ile benden hep cüdâ düşdü
 
Âbidler ve zâhidler çokça ibâdet eder ve helal-haram husûslarında kılı kırk yararlar belki ama bunu cehennem korkusu ve cennet arzusu ile yaparlar. Sôfiyye katında ise böyle ibâdet makbûle değildir. Aşka mübtelâ olanlar ne cennete rağbet eder, ne cehennemden korkar, onların tek derdi sevdiklerine kavuşmakdır.
 
Vâiz ider gel aşkı terk eyle
Nideyim sabrım bî‐vefâ düşdü
 
Âşıkların bu hâlini bilmeyen zâhir ehli onları kınarlar. Bu gibiler Allah’a âşık olunamayacağını iddiâ eder, akılları sıra dervîşleri irşâd etmeye çalışırlar.
 
Nice terk etsin aşkı şol âşık
Ana karşı sen mehlikâ düşdü
 
Âşık olunan zât Allah sübhânehû ve teâla olunca âşıklar hiç aşklarından vaz geçer mi? 
 
Vechini görsem dağılır aklım
Zülfün ona çün muktedâ düşdü
 
Hakk’ın tecelliyâtı âşığın aklını başından alır, onu mest ü hayrân eder. Bu tecelliyât da zikrullah ile olur. Zikrullah Hakk’ın isimlerini zikretmek şeklinde olabileceği gibi O’nun eşyâ üzerindeki tecellîyâtını müşâhede şeklinde de olur. 
 
Kim seni buldu kendi yok oldu
Vaslına ey dost cân bahâ düşdü
 
Allah’a vâsıl olmak için yok olmak gerekir. Buna fenâ makâmı denir. İnsan her şeyinden geçmedikçe Hakk’a vuslat edemez.
 
Aşka uşşâkın da’vet etmişsin
Cân kulağına ol sadâ düşdü
 
Âşıkların aşkına sebeb Cenâb-ı Hakk’ın sevdikleri kullarını kendisine da’vet etmesidir ki bu da’veti ancak cân kulağı duyabilir. 
 
Bu Niyâzî’nin hiç vücûdunda
Zerre komadı hep bekâ düşdü
 
Aşka mübtelâ olup, Hakk’a vâsıl olanlar, katrenin ummâna erişmesi gibi, kendileri yok olur yani fenâ mertebesine ererler. Bununla da kalmaz, Hakk’la berâber olur, bekâbillah mertebesine erişirler…
 
Niyâzî Mısrî 
Kuddise Sırruh

Edirne Müdavimi Erzurumlu Mehmed Şükrü Paşa’yı bol anın..

 

 

“Düşman savunduğumuz hatları geçtikten sonra ölürsem, kendimi şehit kabul etmiyorum. Beni mezara koymayın, etimi kuşlar ve itler çeke çeke yesinler. Fakat savunma hattımız bozulmadan şehit olursam, kefenim, lifim ve sabunum çantamdadır. Beni bu yere gömeceksiniz ve gelecek nesiller üzerime bir abide dikecekler.”

Kaynak: Edirne’nin 600. Fetih Yıldönümü Türk Tarih Kurumu Yayınları 31 Mart Vakası ( İsmail Hami Danişmend )

 

EDİRNE MÜDAVİMİ ERZURUMLU MEHMED ŞÜKRÜ PAŞA (1857-1916)

Ruhun şad mekânın Cennet olsun. Dünya savaş tarihine altın harflerle geçen eşi görülmemiş bir inançla tam beş ay beş gün süren Edirne savunması ve bu büyük komutanımızın kıymetini ancak ölümünden yıllar derinlemesine araştırınca öğrenip anlayabildik. Bu büyük vatansever insanı notlarımın arasına almamak olmazdı.

Gedik Ahmet Paşa’ya Gazel / Yahya Kemal Beyatlı

bâd hükmün sürüp enfâs-ı mesîhâ’ya kadar
bâdbân açtı zafer sâhil-i a’dâya kadar

çıktı otranto’ya pür-velvele ahmed pâşâ
tûğlar varsa gerektir kızılelmâ’ya kadar

ra’d-ı tekbîr kopup gitmelidir bank-i ezan
dâr-ı küffârda meşhûr kenîsâya kadar

gark-ı nûr olmalı îmân-ı muhammed’le firenk
bu sefer rim-papa’dan hazret-i îsâ’ya kadar

olsun ilhâm edenin rûhuna bir tuhfe kemâl
şehper açsun bu gazel cennet-i âlâ’ya kadar

Kırmızı ibikli küçük tavuk masalı, Aktivistlerin diline düşerse..

Kapitalizmin Ekonomik İlişkiler Döngüsü
“ABD ve İngiltere’de ilkokul çocuklarına okutulan, Rus kökenli bir halk masalı var.
Adı, Kırmızı İbikli Küçük Tavuk.

Kırmızı ibikli küçük tavuk, gezinirken buğday tanesi bulur, o buğdayı tarlaya ekebilmek için çiftlikteki öbür hayvanlardan yardım ister, hiçbiri yardım etmez, kırmızı ibikli küçük tavuk mecburen iş başa düştü der, kendisi eker, kendisi büyütür, kendisi hasat eder, kendisi değirmene taşır, kendisi un yapar, neticede ekmek yapar. Mis gibi ekmek kokusu etrafa yayılır. Kırmızı ibikli küçük tavuk “beraber yiyelim mi?” diye sorar. O hiç yardım etmeyen öbür hayvanların ağzı sulanır, “eveeeet yiyelim” derler. Kırmızı ibikli küçük tavuk acı acı gülümser, “yok öyle yağma” der, bir lokma bile vermez.


UNICEF’in sitesinde yayınlananan yazın şöyle :

Kırmızı ibikli küçük tavuk, gezinirken buğday tanesi bulur, o buğdayı tarlaya ekebilmek için çiftlikteki öbür hayvanlardan yardım ister.
Ördek “sen buğdayı filan boş ver, sana kahve tohumu satayım, acayip para kazanırsın, istediğin kadar buğday alırsın” der.
Domuz “sen buğday yerine kahve ek, nasıl satarım diye merak etme, ben senin adına pazarlarım” diye seslenir.
Fare iyice cesaretlendirir, “buğdayla uğraşma, kahve ekebilmen için istediğin kadar borç vereyim, ufak ufak ödersin” diye akıl verir.
——————-
Kırmızı ibikli küçük tavuğun aklına yatar.
“Kahve üretiminden anlamam ki, nasıl yapacağım” diye sorar.
Ördek “sana gübre satayım, çok çabuk büyür” der.
Domuz “böceklerden korumak için ilaç satayım” diye seslenir.
Fare gene finansal açıdan yaklaşır, “gübre ve ilaç alabilmen için sana istediğin kadar borç vereyim, ufak ufak ödersin” diye akıl verir.
———-
Neticede hasat vakti gelir.
Kırmızı ibikli küçük tavuk “şimdi ben ne yapacağım bu kahveyi” diye sorar.
Ördek “paketlemek için benim fabrikama getirebilirsin” diye akıl verir.
Domuz “kusura bakma, herkes kahve ekti, fiyatlar acayip düştü, senin kahve beş para etmez” diye seslenir.
Fare ise “borcunu öde artık” der!
————-
Kırmızı ibikli küçük tavuk, ibiğini kaptırdığını fark edince…
“Aç kaldım, ekmek verecek yok mu” diye ağlar.
Ördek “ekmek kolay da, alacak paran var mı” diye sorar.
Domuz “herkes kahve ekti, buğday karaborsaya düştü, kusura bakma, istersen ekmek yapman için sana ithal buğday tohumu satayım” der.
Fare ise avukatıyla gelir, “borcuna karşılık tarlanı haczetmek zorundayım, uslu tavuk olursan artık benim olan tarlamda yevmiyeyle çalışıp buğday yetiştirmene izin veririm” diye akıl verir.
———
Artık maalesef, kırmızı ibikli küçük tavuk, eskiden kendisine ait olan tarlada ırgat olarak çalışır olmuş.
Yevmiyeyi almaya gittiğinde, ördek, domuz ve farenin aslında senelerdir şirket ortağı olduklarını öğrenmiş.”

 

Pozitif Ayrımcılık elbette iyi bir şey. Fakat yalnız hakedenler için..

 

Pozitif ayrımcılık; sosyal, ekonomik ve politik yaşamda kadınlar, engelliler gibi taşıdıkları özellikler nedeniyle dışlanmış azınlıkların, dışlanmışlıklarını azaltmak ve uzun vadede engellemek amacıyla ortaya konulan politika ve uygulamaları ifade eder. Başka bir deyişle, siyaset veya iş alanında boş bir kadroya, istenen nitelikleri taşıyan taliplerden cinsiyeti nedeniyle kadın olanı seçmektir. Bu eğitim, donanım ve becerileri eşit olan kişilerden kadının tercih edilmesi anlamına gelir.

Ulaştırma bakanına sesleniyorum: Yayalara ehliyet mecburi olsun!

Yürümek..

İnsanın bebeklik dönemlerinde ortalama 2-3 yaşları arasında öğrendiği bir beceri. İki ayağının üzerinde durmak ve sonrasında düşmeden iki ayağının tabanının sırayla ileri ya da geriye doğru attığı adımlar ibaret..

Peki yürümek dediğimiz şeyin doğrusu ve yanlışı yok mudur? Yolda doğru yürümek diye bir şey vardır bilirsiniz. Yolda, yolun durumuna göre, yavaş ya da hızlı yürümenin bir kuralı olur mu? İnsan sosyal bir hayatın içinde diğer insanlarla birlikte yaşamak zorunda değil mi?

Dağda yürüyen bir insanla caddede ya da bir sokakta yürüyen insanı yürüme şekli aynı olabilir mi? Elbette olmaz, olamaz.

Bir kaldırımda yürüyen insan yürüdüğü istikamette, diğer insanları rahatsız etmeden, engellemeden, çarpmadan yürüyebilme becerisine sahip olmalı değil mi?

Bu konu benim çok uzun sıkıntı yaptığım bir konudur. Kaldırımı aynı trafikteki gibi şeritler olduğunu düşünerek, geçiş üstünlüğüne uyarak ya da aniden durma yapmayarak, giderken sağdan dönerken soldan gelmek ne kadar zor olabilir ki? Söz konusu millet bizim milletimiz, hatta bizim kadınlarımız olursa çok zor olur!

Örneklere başlayayım şimdi :

Mesela önümde normal hızda yürürken sağda bir dükkanda bir giysi görüp aniden duran teyze..

Kaldırımda endi yolumda giderken, yolun kenarındaki bir dükkandan çocuk arabasıyla yolumu kestiği yetmiyotmuş gibi bir de çarpan genç anneler..

Üç kişilik kaldırımda 3 kişi kolkola giren, ve hiç acelesi olmayan genç kızlar( Hem arkadan geleni hem de karşıdan gelenin hızını keserler )

Kaldırımın ortasında karşılaşıp ( pazar arabalarıyla birde! ) yine tam yolun ortasında karşılıklı sogbete dalan 50 lik teyzeler..

Yolumdan giderken karşıdan gelen ve üstüme üstüme yürüyen ve kesin çarpacak düşüncesi ile kendimi sağa yola atmama rağmen yine de az da olsa bana çarpan teyze…

Yine kaldırımda yürürken karşıdan gelen orta yaş bir ablanın, benim ona yol verme, onunsa dikkatsizce geçmesini bir kural varmış gibi, rahat ve yayıla yayıla geçmesi…

Örnekler örnekler..

İnanın hem cinslerim, hem karşı cinse hem de kendi cinsine daha duyarlı bu konuda. Ben bunu bildiğin Trafik sürücü ehliyeti almalarına bağlıyorum. Çünkü motorlu taşıt alan bir kişi, trafik kurallarını öğrendiği için yaya trafinde de aynı araç kullanırmış gibi görüyor kendini. Şeridini koruma, sinyasil dönüş yapmama, ani duruşlar yapmama, geçiş üstünlüğü, hatalı sollamama gibi kurallar aynı yaya trafinde de var aslında. Burada tek fark insan bir araca binmiyorda kendisi bir araca dönüşüyor sanki. Yani kendini araç gibi düşünüyor. Kulakları çınlasın eniştemin ehliyet aldığım zaman bana bir nasihatı olmuştu. Kayınço derdi. “Trafikte araba kullandığını düşünmeyeceksin.Arabanın ta kendisi olacaksın” derdi. “Unutma, sen arabasın! Çünkü araba kullanmak refleks işidir. Trafikte senin ebadın, araban kadardır. Kilonda, kullandığın arabanın kilosu. Hızında arabanın hızı kadardır” derdi sağolsun.

Şimdi benim bir önerim var( size saçma gelebilir ama olsa süper olur ) sürücü ehliyeti olmayan erkek ve kadın vatandaşlara yaya ehliyeti eğitimi ve kursu verilsin. Komik mi geldi? 🙂 Evet komik geldi kesin. Ama düşünsenize bu kurs sonunda yukarıda örneklendirdiğim bir sürü teyze yolda yürüme kuralını öğrenecek 50-60 ında..

Belediyeler bu hizmeti vermekte yetkin organ olabilir meselâ.. Neyse içimi döktüm rahatladım hiç degilse..:) Herkese kaldırımda çarpışmasız günler diliyorum..

Ben TRT HABER izliyorum.

Şimdi size TRT Haber kanalının reklamını yapacağım. Ciddiyim! Hem de hiç para almadan ve bir çıkarım olmadan..

Yalnız TRT Haber’i TRT 1 kanalı haberleriyle karıştırmayın. Çünkü alakası yok. Malum heryerimiz haber. Akşama kadar gerek sosyal medyadaki haber sitelerinden, gerekse Tv deki haber kanallarından onlarca haber alıyoruz. Tabi bunlar en başta Siyaset, politika, ekonomi, magazin, spor ve sağlık haberlerinden oluşuyor. Her kanalda aynı haberi izliyorsunuz ve artık fenalık geçirecek hale geliyorsunuz. Ama TRT HABER de bu haberlerin yüzde 80 i yok. Çünkü TRT HABER en az 10 farklı başlık altında yüzlerce haberi topluyor. İçinde yaşam, kültür-sanat, sosyal etkinlik haberleri gibi keyifli ve bu ülkede meğer ne güzel şeylerde oluyormuş dedirten haberler bunlar. Daha insancıl, daha halktan ve samimi yapılan haberler..

Sadece tv haberleri değil, web portalıda çok keyifli. Uzatılmadan, abartılmadan ve sıkıcılık uyandırmayan haberler sizi habere doyuruyor. Bence bu konuda TRT kurumu dünya haber kanallarına da en iyi örnek. Son 10 yılda kendini muazzam yenilen TRT bence seyredilmeye değer. Şimdi TRT nin halktan aldığı pay muhabeti aklına gelenler olacaktır. Fakat bilgisi olmayanlar için buradan duyurayım. Elektirik faturalarına eklenen %2 lik pay, 01.07.2017 tarihli resmî gazetede yayınlanan  7033 sayılı Sanayinin Geliştirilmesi ve Üretimin Desteklenilmesi Amacıyla Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanunun 27. Maddesi ile 3093 Sayılı TRT Gelirleri Kanunun 4/2-C) maddesine;   “(sanayi sicil belgesine sahip sanayi işletmelerine yapılan elektrik enerjisi satışı hariç)” ibaresi eklenmiştir. Yani eklenilen bu ibare ile sanayi sicil belgesi olan elektrik abonelerin de tutarı yüzde 2 olan TRT payı kaldırılmış. Peki kaldırılmış olmasaydı ne olurdu? Benim için bir şey farketmezdi. Neden mi? Çünkü millet özel kanallardaki yabancı format yarışma programlarının raiting’ini tavan yaptırıp milyarlarca reklam geliri kazandırırken, ben TRT nin %80 kendi yapımlarını izleyip karşılığında vereceğim %2 lik payı helâl ederdim. Çünkü çatır çatır TRT izliyorum..

 

Niloya’yı sevmek..

Evet Niloya’yı sevdim..

O koca kafasını, saftirik hallerini, merakını, kafaya koyduğunu yapmasını, cesaretini, meteyle olan uyumunu, yardımseverliğini, saygısını, iştahını, o cıvıl sesini, sempatikliğini yani herşeyini sevdim. Bence bu çizgi film TRT nin yaptırdığı en iyi yapımlardan biri. Zaten oyuncak piyayasıda bunu söylüyor. Niloya bizim,elalemin meşhur Heidi’sinden ( Haydi ) sonra  en iyi kitleye sahip. Gerçi Heidi daha yüksek bir grubuna hitap ediyor fakat Niloya kendi yaş grubunun Heidi’si..

Ne yani sen şimdi oturup Niloya mı izliyorsun? diye soranlara evet diyorum. Benim iki yaşındaki fındığımla beraber boş kaldığım her gün hem de..

Gerçi benim kızcoş akıllı tavşan momo fanıydı,fakat artık o da Niloyacı. Niloya’nın o uydurmasyon şarkılarını pür dikkat dinliyoruz. Hele Niloya’nın o tospik isimli kaplumbağasının kendisini terkettiği rüyasını gördüğü an da söyleyediği “tospik canım arkadaşım” şarkısı olağan üstü.

Niloya bu yapısı ile kız çocuklarına çok güzel bir rol model bence. Karaktere verilen özellikler tam dozunda. “Büyümüşte küçülmüş” benzetmesine bire bir uyuyor. Fakat bunu gören oyuncak piyasası Niloya bebeğinden faiş fiyat geliri elde etmeyi başarıyor. Büyük oyuncakçılarda iki tip Niloya bebeği var. Birebir benzemeyen 40 birebir benzeyeni ise 70 lira civarı. Tabi 70 lira olan pilli ve şarkı söylediği için daha kıymet görüyor hem çocuklar hem de ebebeynleri için..

Öyle ya da böyle Niloya artık koca bir marka. Bence popülerliği Pepe’nin bir zamanlar ki bilinmişliğinden bile fazla..

Hey Ebeveyn! baksana bi bana..

Fransa’da meclis genel kurulu, eşcinsel çiftlerin heteroseksüel çiftlerle eşit haklara sahip olması kapsamında okullardaki formlarda yazan anne ve baba terimlerini Ebeveyn1 ve Ebeveyn 2 olarak değiştirme kararı almış.

 Yeni yasa değişikliği ile beraber cinsiyetsiz terimler, geleneksel ve cinsiyet belirten terimler yerine kullanılacakmış..

Haber Hürriyet gazetesinden!

Şaşırdım mı? Hayır! Bu uygulamayı zaten bekliyordum gidişatlarından.. Anne ve Baba kavramının bitmesini özellikle eşcinseller çok istiyordu. Cinsiyetsizlik kavramının bu kadar rahat yaşandığı bir ortamda sonuç normal.

Düşünsenize, doğuran anne, annelikten çıkmış. Baba da babalıktan. Numaralandırma var artık. Nüfusa gidiyorlar memur soruyor : Bebeğin annesi ben diyor. Sonra ” pardon ben ebeveyn 1 im diyor. Peki babası? Orada bulunan diğer kadın: “Bende 2 numarayım” diyor ( Lezbiyen mantığıyla ) Peki bu durumda biyolojik baba kim? O da kim bilir nerede 1 ya da 2 numara olmuştur kesin!

Genetiğe, biyolojiye, etiğe ve ahlâk’a uzaktan yakından uymayan bu kanun artık hayatımızda. Bu çocuk büyüdüğünde nasıl bir kafa karışıklığı içinde büyüyecek kimsenin umrunda değil. Cinsel anlamda bir sapkın hastalığa düşen hastalıklı beyinlerin dünyanın ahlaki geleceğine dinamit koyan Fransız devletinin aklına sı…yım ben!

Ya hu haydi böyle bir halta onay verdiniz bari anne-baba kavramları ile oynamasaydınız. Çocuk konuşmaya başladığında annesine anne yerine Ebeveyn 1 diye seslenecek yani şimdi öyle mi?

Ya anneler gününde ne diyecek? Babalar günü? Ya hu diyecek bir şey bulamadım ben artık size!

Edepsiz ebeveyn kılıklılar sizi!

Suskun ve kederli / İsmet Özel

Uzak nedir? Kendinin bile ücrasında yaşayan benim için gidecek yer ne kadar uzak olabilir? Başım açık, saçlarımı ortadan ikiye ayırdım.

Kimin ülkesinden geçsem şakaklarımda dövmeler beni ele verecek
Cesur ve onurlu diyecekler
Halbuki suskun ve kederliyim…

-İsmet ÖZEL

Cep boy kitap okur musunuz ?

Cep boy kitaplar..

Günümüzün ekonomik koşullarında sürekli büyüyen ve cebe sığmayan akıllı telefonların aksine, küçülen ve “beni oku” diye bas bas bağıran çeşit çeşit kültür kitapçıkları..

Kimine göre okuyamamanın gerçek sebebi, kimine göreyse klişe bir bahanedir kitap fiyatları. Yükselen kağıt fiyatlarının bir sonucu olarak doğan ve yayınevlerinin tutunduğu en son dal olarak tam karşımızda duruyor. Bu zamana kadar sadece dua ( Yasin-i Şerifler ) kitaplarının ulaştığı boya artık, edebi anlamda yazılmış kitaplarda ulaştı. Peki bu avantajlı hamle, daha geniş kitlelere kitap okutur mu sorusuna ne cevap vereceğiz?
Benim cevabım elbetteki evet. Fakat çok cüzi bir oranda etkili olacak bir uygulama. Yazımın en başında Akıllı telefonların devasa boyutlara ulaşan büyümesinden bahsetmiştim. Yani hazırcı, kolaycı ve seyirci bir karaktere bürünen milletimizin çok fazla rağbet gösterdiği görsel tatmine. Hem de kolaycı hem de tatminkar seyirci kültürüne.
Konuya buradan başlamamın bir kaç sebebi vardı. Bunların ilki, kitap okumanın bu büyük cihazlarla daha kolay ve taşınabilir olduğuna dikkat çekmekti.Yaklaşık 10 yıl kadar önce e-kitap uygulamaları ile toplumların daha fazla kitap okuma alışkanlığı edineceğine dair bir ümit vardı. Hatta bu sebeple e-book denilen ve edebi eserleri, word ya da pdf ye çeviren cihazlar üretilmişti. Zaman geçti ve görüldüki e-kitap, kitapseverlerin matbu yani kağıtla olan ilişkisine benzer bir ilişki kuramadı. Halbuki mantıklı düşünüldüğünde, yanınızda taşıyacağınız 6 inç lik bir cihazla tüm kitapları okumanız mümkündü. Yani kütüphanenizi yanınızda taşıyabilecektiniz. Ama olmadı maalesef. Bunun sebebi Hem e-kitapların fiyatlarının beklenildiği gibi düşük olmamasıydı. Ayrıca tüm eserlerde kolayca aktarılmıyordu uygulamaya.
Fakat en büyük sebep, okurun kağıt kokusuna olan sevdası ve kütüphanede biriktirme alışkınlığıydı.
Şimdi ise cep boy kitaplarla bu mümkün. Ama tabii bu uygulamanında eleştirelecek yanları var. Fiyat konusunda sıkıntı yok. Çünkü 5 TL lik fiyat insanları çok zorlamayacaktır. Ancak kitabın küçülmesiyle yazılarında küçülmesi ciddi bir handikap. Okumak için kitabı ciddi anlamda kendinize yaklaştırmak zorunda kalacaksınız. Hele bir de görme probleminiz varsa işiniz iş!. Bunun dışında yine kitabın iç kısımlarını okumak için kitabı daha fazla açtırmanız gerekecek. Çünkü kitabın tutturulmuş ya da dikişlenmiş yerleri okumanıza engel olacak kadar bitişik olacak diğer sayfayla.

Konfora ve rahatlığa feci halde alışan milletimiz, bu dezavantajlara rağmen bu uygulamaya alışabilecek mi? bunu yakın bir zamanda göreceğiz. Umarım işe yarar.

 

Gülten Akın / Çağrı

Evler büyük dedikçe büyük
Ben insanların en garibi
Uzağı ilk defa kavradım
Görür yahut dokunur gibi
Eski bir saçakta kuşlarla
Yele yağmura karşı oturdum
İç içe daireler çiziyor
İçine adımı yazıyorum
Gün uzun türküsünü bitirdi
Karlı dallara yürüdü karanlık
Yalnızlık çekilmez bu vakit
Delirdi denizde yosun çayda balık
Gel artık.

Gülten Akın / Çağrı

Yaşamak / A. Cahit Zarifoğlu

“Bu kaçıncı gecedir kendi kendime onunla konuşuyorum. Geçmiş acılı günlerin tartışmasını yapıyorum. Anlatıyor ve bütün yanlış anlaşılmaları, haksızlıkları düzeltiyorum. Onları yeni baştan yaşanacak bir zamanın önüne getiriyorum.”

Cahit Zarifoğlu, Yaşamak

Övgü ve kadın üzerine..

Eğer sizden övgü isteyen bir kadınsa, mutsuz olma arefesindedir. Ona istediğini verin ki sizi mutsuz kılmasın.”

Kırkevinkedisi / Övgü üzerine – 1

____________________________________________

Övgü dediğimiz şey aslında her kadın için bir ağrı kesici görevi görür. Halbuki bu tatmin, kadını geçici bir süre rahatlatır. Burada asıl önemli olan şey, kadının geçici değil uzun süreli mutluluğu ve huzurudur. Bu huzura sahip olabilmesinin tek yolu ise sevdiği erkeğin kendisini anlamadığı halde hep anlıyormuş gibi şefkatli ve kibar yaklaşmasıdır. Yoksa zaten her kadın, erkeğinin onu tam olarak anlayabileceğine hiçbir zaman ihtimal vermez.

– Kırkevinkedisi / Övgü üzerine -2

Satranç dersleri / İlhami Çiçek

İlhami Çiçek / Santranç dersleri / şiir

Uzun bir nehirdir satranç
kıvrak ve uzatarak boynunu
nice güneş batışını yerinde görmüş boynunu
oysa veba tarihçileri bilmemişlerdir
her karenin bir karşıveba girişimi olduğunu

göğe bezgin bakanların bir türlü öğrenemediği
bir oyundur satranç

evet ilk aşk gibi bir şeydir ilk açılış
artık dönüş yoktur
kuşku bağışlanmasa da
tedirginlik doğal sayılabilir
ancak
yürümenin dışında bütün eylemlerin adı
kaçış kaçış kaçıştır

çapraz özgürlüklerinde filler
acılardan yapılmış bir alanda
ne zaman ki esrirler
yazsak defterlere sığar mıydı
şah açmazında vezirin ölümcül tutkusunu
yerine göre piyon da bir tufandır
içinde hep bir vezir sürekli mahzun
düz gider çapraz vurulur ve uzun uzun
günbatımlarını çağrıştırır

hüznü uçlarından dolanıp
yalın sıçrayışlarıyla piyonlar arasından
ürkek ama cesur ama sevimli
açsa duyargalarını o tarihsel şiire
iyi bir oyuncu en çok atları sever

sen ey atını kaybeden oyuncu
bir ilkyazdan koca bir güz yontan adam
bırak oyunu

artık
öyle bir ıssızlık düşle ki içinde
yeryüzünü kişnesin
bizim atlar

Yakalanan Zaman /Marcel Proust

“Sahi özgürlüğe sevgiyi bulamadığımız için mi mecbur oluruz ? Yada sevgiyi buluruz da özgürlüğümüzü kaybetmemek için mi istemeyiz?
Hangisi sizlerin tercihi ve neden?

İnsanlar ço­ğunlukla sevmek ister, ama bunu nasıl yapacaklarını bilmezler; yenilgi peşinde koşar, ama bulamazlar; deyim yerindeyse, özgürlüğe mecbur olurlar.

Yakalanan Zaman, Marcel Proust