Meğer meşhur saat kulesini yaptıran..

İzmirin sembol tarihi eserlerinden meşhur saat kulesi..

“İzmir’e gidersiniz mutlaka görün” denilen 25 metre uzunluğundaki bu güzel eseri kimin yaptırdığını merak ettim geçenlerde. Karşıma şaşırtıcı bir isim çıktı. Evet o isim II.Abdülhamit..

Taht’a çıkışının 25. yılında yaptırtmış bu sebepten eserin boyu 25 metre.1901 yılında sadrazam Mehmet Said paşaya yaptırtmış sultan. Kulenin 4 saatini Alman imparatoru II.Wilhelm hediye etmiş. Eseri yapan mimarsa Alman konsolosluğunu yapan mimar S.Raymond.

Saatin o günki adı Hamidiye kulesi. Kulenin 12 küçük sütun üzerine oturan dördüncü katı ana gövdeden çok daha darmış.Ve üzerini ay şeklinde alem olan metal bir kubbe örtmekteymiş. Bu bölümde günümüzde çalışmayan saatin çanı bulunuyormuş.Ancak bu bölüm 1974 depreminde yıkılmış ve 1976’da onarılmıştır.

Kulenin bir bölümünde osmanlıca yazılar yazıyormuş. Fakat Cumhuriyetin ilanından sonra bu yazılar kaldırılmış. Olayın detayı ise şöyle : Gövdenin dört bir yönüne at nalı kemerli küçük pencereler açılmıştır. Bunların üzerinde doğu ve batı yönlerinde küçük birer Osmanlı arması, kuzey ve batı yönlerinde de Sultan II. Abdülhamit’in tuğraları kabartma olarak yerleştirilmiş yapılırken. Bununla beraber Cumhuriyetin ilanından sonra, 1927 yılında çıkan “Milli ve Resmi binalarda kullanılan tuğra ve methiyelerin kaldırılmasını” içeren kanun nedeni ile buradaki tuğra ve armalar kaldırılmış, yerlerine ay yıldız kabartmaları konulmuş..

Bu kulenin tarihini belki bir çok izmirli bilmez. Bunun sebebi Osmanlı’nın pek sevilmemesi diye düşünüyorum. Halbuki tarihi eserlerin varlığı evrenseldir. Unesco dünyanın dört bir tarafındaki kültür varlığını, dünyanın ortak kültür mirası olarak görür ve koruma altına alır. Bu kule aslını tam koruyamamış olsada tarihimizin en değerli devletlerinden, ya da daha doğrusu en büyüğünden biri olması sebebiyle çok kıymetli. Umarım ömrü çok uzun olur.

Sizin gibi düşünmesini istediğiniz ne çok insan vardır / George Orwell

“Yok etmek sadece zorbaların ve cahillerin işidir. Bir insan zekasıyla yenemeyeceğini anladığı anda ya şiddete başvurur ya paranın gücüne. Birisi sizinle aynı fikirde değil diye onu yok edemezsiniz. Medeni ve erdem sahibi insanlar böyle yapmaz. Çok okuyan ve bilginin gücüne inanan her insan, sadece konuşma yolunu seçer. Sizden olmayanları yok etmek yerine, bilginin ve fikrin gücüyle, sizin gibi düşünmesini sağlamalısınız.”

Ölmemi bekleyin / Şiir / Allen Ginsberg

dünyanın ağırlığı
aşktır
yalnızlığın yükü altında

memnuniyetsizliğin
yükü altında

ağırlık
taşıdığımız ağırlık
aşktır

kim yadsıyabilir?
düşlerimizde
o bedene dokunur
düşüncemizde
yapılanır.

bir mucize
düş içinde
kaçışlardan
doğana kadar
insanlığın içine
kalbin dışından bakar
yaşamın yükü için
saflık içinde yanarak.
aşktır, o
ama taşırız bu ağırlığı
yorulsak bile
dinlenmeliyiz
onun kollarında
en sonunda
dinlenmeliyiz kollarında
aşkın

aşksız
rahat yok
düşsüz
uyku yok
aşkla
deli divane ol yada huzurlan
meleklerle senli benli gibi
yada makinalarla
son isteğin
acı olamaz
aşktır o
yadsınamaz
sürdürülemez
eğer yadsınırsa

yük çok ağırdır

verilmelidir
karşılıksız
düşünce gibi
verilir
herşeyin içindeki mükemmelliğin
aşırılığında

sıcak bedenler
birlikte parlar
karanlığın içinde
bir el hareket eder
etin merkezine doğru
bedenler titrer
mutluluk içinde
ve ruhun çıka gelir
neşeli gözlerinden bir bakışla

evet, evet
budur
istediğim
hep istediğim
her zaman istediğim
geriye dönmek
doğduğum yere
vücuduma

İp dediğin kopar labirentte kaybolabilirsin / Oscar Wilde

Düşes, “Ya sanata ne diyorsun?” diye sordu.
“Bir illettir.”
“Aşk?”
“Yanılsama.”
“Din?”
“İnancın yerini tutan günün modası.”
“Sen kuşkucusun.”
“Hiç de değil. Kuşkuculuk imanın başlangıcıdır.”
“Ya nesin sen öyleyse?”
“Tanımlamak kısıtlamaktır.”
“Bir ipucu ver bana.”
“İp dediğin kopar. Labirentte kaybolabilirsin.”

A101 sayısal olarak üstün evet. Fakat ya hizmet kalitesi?

Tarih 23 Şubat / Cumartesi. Saat 20:08..

Aslında bu yazıyı çok uzun zamandır yazacaktım ama diğer mevzular hep son anda önüne geçmişti A101 eleştirimin..

Fakat bu akşam eve dönerken A101’e bir ihtiyacım sebebiyle girince bu yazıya artık vakit ayırmam gerektiğini anladım. Ve yine en başında söyleyeyim ben çok mecbur kalmazsam pek girmeyen bir müşteriyim A101 e. Normalde ben hizmetinden %90 oranında memnun kaldığım BİM müşterisiyim. Bu akşam uğradığım A101 görüklede. Niyetim aperatif bir şeyler yemekti. Belki bir bazlama ya da bir lavaş alıp içine ya çiğ köfte koymaktı. Fakat çiğ köftelerin son kullanma tarihi bugündü. Almadım tabi. Onun yerine nuget ya da ona benzer bir şarküteri ürünü almaya niyetlendim. Sonunda CP nin bir ürününü buldum ve aldım. Ardından lavaş ve bazlama reyonuna gittim. Orada da bazlamaların son kullanım tarihi bugündü almadım. Sonra gözlemelere ilişti gözüm. Fakat o da ne! Gözlemelerinde son günü. İnanılacak gibi değil. Elinizi attığınız her ürün sıkıntılı. En sonunda dolapta kalan iki bayat ekmeğin birini alarak çıktım. Bu hâl, aklıma bir kaç ay önce farklı bir A101 de Çiğ köfte reyonunda karşılaştığım tarihi geçik ürünleri hatırlattı. O gün, kasiyere : “ürünlerinizin son kullanma tarihi geçik, bakmıyor musunuz?”  diye sorduğumda “bir iki tanesinin tarihi geçmiş olabilir beyfendi” savunmasına şahit olmuştum. Bunun üzerine aynı reyona tekrar geçip, diğer çiğköftelerin tarihinin de geçmiş olduğunu görüp, kasiyere; ” iyi de hepsi bozulmuş” dediğimde sadece ” Hay Allah ” kusura bakmayın” cümlesiyle durumu atlatmaya çalışması..

Bu durumda insan, ister istemez bir mukayeseye başlıyor kafasında. Kalite ve hizmet anlayışlarını değerlendiriyorum doğal olarak.. A101 bu yarışta ne yazık ki bir BİM olamamış halâ. Bu kadar reklam yap, akşama kadar mağaza sayısı olarak Bim’i geçtiğini duyur, sonra gel, dükkanında Bim hizmetini yakalayamamış ol.

A101 kusura bakmasın ama, bu kafayla 10 bin mağazada açsa bir yere varamaz. A101 in bu hali Bim marketlerinin 2000 li yıllardaki ki hali gibi. Yıl 2019, Bim’e meydan okuyorsun ama kalite ve hizmet anlayışında gerisin..

A 101’in Bim’le mukayesesi sonucu ulaştığım tespitlerse şunlar:

-Öncelikle ürün kalitelerinin büyük bölümü ( kendi ürettirdikleri) Bim’le yarışacak düzeyde değil.

-Raf ve yerleşim planları Bim gibi düzenli ve orantılı değil.

-Kasiyerleri toplama bir his veriyor. Kurumsal bir firma vizyonuna uzaklar. Müşteriye ne hoşgeldin diyorlar ne de iyi günler. Erkek kasiyerler tabiri caizse pasbal. ( hele bu akşamki kasiyeri sanki yolda bulup koymuşlar kasaya ) Ve kıyafetlerini giymiyorlar düzgün. Kızlar biraz daha derli toplu çok şükür.

-İnsert ürünlerindeki ürün çeşitliği ve uygun fiyat, Bim’le yarışabilecek güçte değil.

Bence A101 in tek derdi BİM. Bu yüzden sayısal çokluklukları ile mutlu oluyorlar. İyi de, bu şekilde kaçırdıkları müşteryi nasıl geri kazanacaklar acaba? Yapmaz ama A101 in sahibine bir önerim var. Bir gün binsin arabasına ve habersiz gezsin bakalım şubelerini. Nelerle karşılaşacak çok merak ediyorum. Keşke yapsa..

Yapmış olduğunu farzediyorum. Heralde çoğu mağazanın şube müdürü ciddi fırça yerdi.

Umarım bir gün BİM’in hizmet kalitesini geçmeyi hedeflersin A101. Yoksa sayısal üstünlük seni çok taşımaz piyasada..

( Not : BİM’de ne akrabam vardır. Ne de sahibi, babamın oğludur..)

 

 

İçe Kapanış / Charles Baudelaire

İçe Kapanış
Derdim: yeter, sakin ol, dinlen biraz artık;
Akşam olsa diyordun, işte oldu akşam,
Siyah örtülere sardı şehri karanlık;
Kimine huzur iner gökten kimine gam.

Bırak, şehrin iğrenç kalabalığı gitsin,
Yesin kamçısını hazzın sefil çümbüşte;
Toplasın acı meyvesini nedametin
Sen gel, derdim, ver elini bana, gel şöyle.

Bak göğün balkonlarından, geçmiş seneler
Eski zaman esvaplariyle eğilmişler;
Hüzün yükseliyor, güleryüzle, sulardan.

Seyret bir kemerde yorgun ölen güneşi
Ve uzun bir kefen gibi doğuyu saran
Geceyi dinle, yürüyen tatlı geceyi.

Yaşama uğraşı / Cesare Pavese

“Geriye baktığın zaman, özellikle sana yaşarken dayanılmazmış gibi gelen dönemleri beğeniyorsun en çok. Hiçbir şey yitip gitmemiş. Bütün o güçlükler, sıkıntılar, tiksintiler bir zenginlik kazanıyor hatırlandıkları zaman. Hayat bizim bildiğimizden daha büyük, daha dolu.”

Şiir nedir? kitabından / Octavia Paz

Bir haykırışın söylemediği şeyi söyleyen ağızı dinlemekte olan kulak. Acılı veya coşkulu bir çığlık, bizi yaralayan veya mutlu eden bir şeyi işaret eder fakat onu saklar: işte orada der fakat kim ve ne olduğunu söylemez. Bir haykırışta işaret edilen şey adlandırılmamıştır henüz; ne vardır ne de yoktur ve birazdan ortaya çıkacakmış ya da sonsuza dek yitip gidecekmiş gibi orada öylece durur.Sadece bir oluş hazırlığıdır-neyin?

Albertine kayıptan bir bölüm / Marcel Proust

Bir başka insanla ilişkilerimizde en önemli hata kaynakları, iyi kalpli olmak veya o insanı sevmektir. Bir tebessüm, bir bakış, bir omuz yüzünden âşık oluruz. Bu kadarı yeterlidir; sonra, umut veya hüzün dolu uzun saatler boyunca, bir insan imal eder, bir kişilik yaratırız. Ve ardından, âşık olduğumuz kişiyle görüştüğümüzde, karşımıza ne kadar acımasız gerçekler çıkarsa çıksın, o bakışın, o omzun sahibinden, bu iyi yürekli mizacı, bizi seven kadın kişiliğini bir türlü ayıramayız; gençliğinden beri tanıdığımız bir insan yaşlandığında, gençliğini ondan ayıramayışımız gibi.