fesleğenler sinekleri kovamıyor artık
“Biliyorum, ben de biliyorum şu insan yaratığının her bir şeyi berbat ettiklerini. Tanrı hiçbir yaratığı onlara benzetmesin. Onlar gibi tanrı hiçbir yaratığı ölüm karşısında delirtmesin. Biliyorum, onların işi doğumlarından ölümlerine kadar kendilerinden, ölümden, gerçeklerden kaçmak. Ve bu kaçıştan, korkudan dolayı önlerine ne çıkarsa yok etmek…”
“Kadınlar hep yavaş sesle konuşurlar. Kızlarsa kendilerini belli etmek için en balkonlu kahkahalarını kullanırlar.”
Yeni evlenmiş bir adam, kendini bütün bir dünyaya sahip olacakmış gibi hisseder, mutluluğun dünyadaki her şey olduğunu düşünür- uçup giden ispirto gibi değil ama.
“Otomobilden televizyona kadar, gösteri sisteminin seçtiği bütün mallar aynı zamanda “yalnız kalabalıklar” ın tecrit koşullarını sürekli olarak güçlendirmek üzere sistem in kullandığı silahlardır. Gösteri, kendi varsayımlarını her seferinde daha somut olarak yeniden keşfeder”
“”İnsan nedir? Nasıl cevap vermeli buna? Bunun tanımını insanın kendisinde yani her bireyde bulabilriz. Ama doğru mudur bu? Her bireyde her bireyin ne olduğu bulunur. Fakat bizi ilgilendiren her insanın ne olduğu değil her insanin her an ne olmakta olduğudur “
“Tek istediğim, acaba kendimizi mi kandırıyorduk diye koca bir masala başlamamak. .. Eğer her şey yalan idiyse, değiştiremeyiz bunu.“
”Gerçek adam her kadını fethedebilen değil, aynı kadını defalarca fethedebilendir”
“Yok etmek sadece zorbaların ve cahillerin işidir. Bir insan zekasıyla yenemeyeceğini anladığı anda ya şiddete başvurur ya paranın gücüne. Birisi sizinle aynı fikirde değil diye onu yok edemezsiniz. Medeni ve erdem sahibi insanlar böyle yapmaz. Çok okuyan ve bilginin gücüne inanan her insan, sadece konuşma yolunu seçer. Sizden olmayanları yok etmek yerine, bilginin ve fikrin gücüyle, sizin gibi düşünmesini sağlamalısınız.”
..”başkalarından daha namuslu yaşamaya mecbur muydum sanki; sözleşmem mi vardı benim.
Ben de onu iyi tanırmışım gibi bir duygu vardı içimde, onu on beş yıldır görmemiş olsam da, yaşamı konusunda hiçbir şey bilmesem de. Şimdiye kadar karşılaştığım tüm insanlar içinde, belleğimde en canlı kalan oydu.
“Çünkü Müslümanlar için bir ülke bir kez Darülislam’ın parçası olmuşsa, orası daima İslam ülkesi sayılmaktadır ve buranın kaybının geçici bir kayıp olduğuna inanılmıştır.”
” Bir türlü İslam’ın hakikatini İslam’ın hakikatinin öngördüğü bağlamları inşa ederek kavrayamıyoruz.
Ondan dolayı her seferinde eksik bir kavrayışla karşı karşıya kalıyoruz
… “en büyük arzum bu dünyaya ait olduğumu unutabilmek.“
dünyanın ağırlığı
aşktır
yalnızlığın yükü altında
memnuniyetsizliğin
yükü altında
ağırlık
taşıdığımız ağırlık
aşktır
kim yadsıyabilir?
düşlerimizde
o bedene dokunur
düşüncemizde
yapılanır.
bir mucize
düş içinde
kaçışlardan
doğana kadar
insanlığın içine
kalbin dışından bakar
yaşamın yükü için
saflık içinde yanarak.
aşktır, o
ama taşırız bu ağırlığı
yorulsak bile
dinlenmeliyiz
onun kollarında
en sonunda
dinlenmeliyiz kollarında
aşkın
aşksız
rahat yok
düşsüz
uyku yok
aşkla
deli divane ol yada huzurlan
meleklerle senli benli gibi
yada makinalarla
son isteğin
acı olamaz
aşktır o
yadsınamaz
sürdürülemez
eğer yadsınırsa
yük çok ağırdır
verilmelidir
karşılıksız
düşünce gibi
verilir
herşeyin içindeki mükemmelliğin
aşırılığında
sıcak bedenler
birlikte parlar
karanlığın içinde
bir el hareket eder
etin merkezine doğru
bedenler titrer
mutluluk içinde
ve ruhun çıka gelir
neşeli gözlerinden bir bakışla
evet, evet
budur
istediğim
hep istediğim
her zaman istediğim
geriye dönmek
doğduğum yere
vücuduma
“Affettiğimden değil,
boş verdiğimden üzerinde durmuyorum çoğu şeyin.
Ve mutlu olduğum için değil,
güçlü olduğum için gülüyorum”
“Yalnız olmayı seviyorum, yalnızlıktan daha samimi ve sıcakkanlı bir arkadaş tanımadım. Dışarı çıkıp insanların arasına karıştığımızda, odamızda olduğumuzdan çok daha yalnız oluruz.”
Düşes, “Ya sanata ne diyorsun?” diye sordu.
“Bir illettir.”
“Aşk?”
“Yanılsama.”
“Din?”
“İnancın yerini tutan günün modası.”
“Sen kuşkucusun.”
“Hiç de değil. Kuşkuculuk imanın başlangıcıdır.”
“Ya nesin sen öyleyse?”
“Tanımlamak kısıtlamaktır.”
“Bir ipucu ver bana.”
“İp dediğin kopar. Labirentte kaybolabilirsin.”
“Talih size de gülüp zengin oldunuz mu, cebinizdeki paradan bir meteliğini fakirlere vermezsiniz.
Burjuvalara karşı duyduğunuz kin de sizlerin de burjuva olmak isteğinden doğuyor.”
“İşte hayat budur! Hayat olduğu haliyle budur: büyük iddialar, küçük gerçeklikler.”
