Testere İzi: Hayatın Çiziklerine Akılcı Yaklaşım

​İnsanoğlu tuhaf bir varlık. Biz insanlar garip yaratıklarız; acının kaynağıyla değil, kendi zihnimizde yarattığımız fırtınayla meşgulüz.

​Hayatın akışı içinde karşımıza çıkan ufak bir pürüzü, küçük bir engeli ele alalım. Mantıklı olan onu aşıp yolumuza devam etmektir. Fakat biz ne yaparız? O engeli alır, hayatımızın merkezine oturtur, onunla kavga etmeye başlarız.

​Tıpkı testerenin dişine yanlışlıkla takılıp, öfkesinden deliye dönerek onu ısırdıkça kendi kanını döken o yılan gibi. Yılanın derdi testereyi yok etmek değildir ama öfkesi gözünü öyle bir kör eder ki, canını yakanın kendi hamlesi olduğunu görmez.

​Ya da bir gün bir yaranın acısıyla dehşete kapılıp, soluğu tükenene kadar koşmakta bulan, sonunda da kendi bacağını kıran o zavallı at gibi. Korku ve panik, bizi uçuruma koşmaya zorlar; oysa bazen yapılması gereken tek şey, durup nefes almaktır.

​Günlük hayatımızda sürekli bu döngüyü tekrarlayıp duruyoruz. Trafikte önümüze kırılan bir araca hakaretler yağdırmak, iş yerinde haksız bir eleştiriyi günlerce kafaya takıp huzurumuzu kaçırmak, yahut gururumuz uğruna en değerli ilişkileri bir çırpıda silip atmak… Hepsi, kendimizi o görünmez testereye doğratmaktan farksız.

​Vahşi At Etkisi, bizi bu kısır döngüden çıkmaya, yani durup derin bir nefes almaya davet ediyor. Bir dahaki sefere öfkeyle dolup taştığınızda kendinize şu soruyu sorun: Ben şu an çözümün bir parçası mıyım, yoksa kendi yaramı kaşıyan o vahşi at mıyım? Belki de en gerçekçi zafer, elindeki kılıcı indirip, o acı veren testerenin yanından usulca geçip gidebilmektir.

​vahşi at etkisi, öfke kontrolü, kişisel gelişim, testere metaforu, tepki, huzur, farkındalık, stres yönetimi, psikoloji, denge.