Ve insanlar, “her şeyi” yapmayanlardan, “her şeyi” yapamayacak olanlardan bile “her şeyi” bekleyerek yaşıyorlar.

​Özgür kişilerin yetişmesini sağlayan, en başta, başka özgür kişilerdir.

​Bir ülkede çıkarılan yasalar, kurulan kurumlar ve kamu kuruluşları, o ülkenin koşullarında bütün yurttaşların temel haklarının eşit ve onurlu bir şekilde korunma olanağını sağlamakta ise —sürekli olarak sağlamakta ise—, orada toplumsal özgürlük var demektir.

​Belirli bir tarihsel anda getirilen fikirlerle felsefesiz —özellikle de sağlam bir bilgi ve değer felsefesi görüşüne dayanmadan— iş görme, girilmiş bir çıkmazdan çıkma çabalarının, eklenen başka etkenlerle birlikte yeni bir çıkmaz yaratmalarına neden oluyor.

​”Büyük insan” kimdir? “En yalnız kalabilen insan, en saklanmış, en ayrılan insan, iyinin ve kötünün ötesinde olan insan, kendi erdemlerinin ve istemesinin bolluğunun efendisi olan insan: En büyük insan bu olsa gerek. Bir bütün olduğu kadar çok yönlü, dolu olduğu kadar geniş olmak: Büyüklük bu olsa gerek.”

​Eğitilmemiş insan kalıcı şeyler yapamaz; bu insan, kendisi ve diğer insanlar için dünyanın ayakta durmasına yardım edemez.

​Bir kişiyi tanımamızda bize tek ipucu veren şey onun yapıp ettikleri, onun iç içe yürüyen değerleme ve değerlendirmeleri, fiilen yaptıklarıdır.

Şunu unutmamak gerekir ki, yaşamda çoğu zaman bir durumun, bir olayın, bir eylemin karşısında değil, bir insanın karşısında bulunuruz. Ve önemli olan da bunu bilmektir.

​İnsanlar, başkalarının yargı gücüne kendi yargı güçlerinden çok güvenirler.

​Doğru ve yanlış, var olan bir şey değil, var olan şeyler hakkındaki bilgimizin nitelikleridir.