Şu şiir işçiliği / Borges

0
242

Anlar

Eğer, yeniden başlayabilseydim yaşamaya, İkincisinde, daha çok hata yapardım.

Kusursuz olmaya çalışmaz, sırtüstü yatardım.

Neşeli olurdum, ilkinde olmadığım kadar, Çok az şeyi ciddiyetle yapardım.

Temizlik sorun bile olmazdı asla. Daha çok riske girerdim.

Seyahat ederdim daha fazla. Daha çok güneş doğuşu izler,

Daha çok dağa tırmanır, daha çok nehirde yüzerdim. Görmediğim bir çok yere giderdim. Dondurma yerdim doyasıya ve daha az bezelye.

Gerçek sorunlarım olurdu hayali olanların yerine, Yaşamın her anını gerçek ve

verimli kılan insanlardandık

ben

Yeniden başlayabilseydim eğer, yalnız mutlu anlarım

olurdu.

Farkında mısınız bilmem.

Yaşam budur zaten. Anlar, sadece anlar.

Siz de ani yaşayın.

Hiçbir yere yanında termometre, su, şemsiye ve paraşüt

almadan,

Gitmeyen insanlardandım ben.

Yeniden başlayabilseydim eğer, hiçbir şey taşımazdım. Eğer yeniden başlayabilseydim,

İlkbaharda pabuçlarımı fırlatır atardım. Ve sonbahar bitene kadar yürürdüm çıplak ayaklarla. Bilinmeyen yollar keşfeder, güneşin tadına varır,

Çocuklarla oynardim, bir şansım olsaydı eğer.

Ama işte 85’indeyim ve biliyorum.. Ölüyorum…

Şu Şiir İşçiliği, Jorge Luis Borges