Evet, karganın tarafındayım ben. Çünkü tilkinin göz koyduğu yalnız peynir değil, emektir. Bu emeğin kutsallığı ve emekçinin hali, tilkiler tarafından gayet net görüldüğü halde hiçbir şey değişmiyorsa; yani tilki kurnazlığına ket vurulamıyorsa, o zaman o karganın, o ormana bir aslan yüreğiyle kükremesi lazım gelir. Kargalar da bir gün akıllanır, kendi emeğinin aslanı olur elbet.
Unutma, tilkinin kurnazlığı kısa vadeli bir ziyafetin gölgesi gibidir; oysa karganın kükreyişi, ormanın üzerine doğacak şafağın ilk sancısıdır. Bugün çaldırdığı bir parça peynir olabilir ama yarın kendi sofrasını kuracak iradeyi kuşanacaktır. Kendi kanatlarıyla yükselip emeğini gökyüzüne yazan karga, artık ne tilkiye yem olur ne de başkasının düzenine figüran.”
