Koca koca insanlar, kar’a ne de sevindik..

0
75

Kar..

Tüm doğa olayları içinde insana en egzotik,en samimi gelen gözümüzü,gönlümüzü içimizde ki bir çok karanlığı örten özgür beyaz örtü.

Rüzgarın, yağmurun, şimşeğin,dolunun, gökkuşağının  ve hatta güneş ve hatta ay   tutulmalarının bile önünde duran bir doğa olayı. Yağmur hüznü temsil ederken kar ise bir keyif, bir neşe olayı.

Meselâ gökkuşağının o bir sürü rengi üstünde taşımasına rağmen,bizler kar’ın sadece beyaz rengine çok daha meftunuz.

Nedir bizi bu kar’a olan aşkımız?

Haydi çocukken tamamdı. Kartopu oynamalar,tatil olan okullar,kar’dan adam yapmalar falan. Peki şu koca koca insanların kar’ı bu denli sevmesi neden? Üstelik çocukların keyif aldığı bir çok şeyi yapmadan..

Ben kendimce bir cevap buldum bu soruya. O cevapta, bilinç altımızda yatan bir memnuniyetsizlik.. Yani yaşadığımız hayattan ezbere ve otomatik olana,yavan ve çabuk olana,hızlı tüketimlerimize bir isyanın tepkisi bu kar yağışı. Heryerin beyaz bir örtüyle kaplanması dan duyduğumuz, üstelik de rahatsızlıklarımızla, memnuniyetsizliklerimizi sembolik olarak bize göstermeyen bir perde bu,kar..

Günümüzde her anlamda israf ettiğimiz dünyada, bir de manevi tüketime meyillendiğimiz bu yüzyılda, başımıza gelen en doğal ve en temizleyici doğa olayıdır dolayısıyla bu kar..

Belki tespitlerimin temelinde kar’ın ve beraberlerinde getirdiği soğuk havanın, virüsleri ve binbir çeşit bakteriyi yok etmeside geliyordur bilemiyorum.

Belki de günümüz yaşantılarından gelir geçerliklerinden o kadar usanıp bıktık ki, en eskiye çocukluk günlerimizden kalan ve o zamanlarda çok keyif aldığımız anlara, nesnelerle bir takım doğa olaylarına tekrar sevdalandık. Tek derdimizin mutlu olmak oluşu da, narsist ve hedonisttik davranış ve eylemlerimizin kaynağı da bu değil mi?

İçinde yüzlerce farklı duyguyu barındırma özelliğine sahip yaratılan insanın. En çok hatta son dönemde yalnızca  “mutlu bir birey” olarak yaşamak istemesi, tembelliğin,kolaycılığın, sürekli olarak arttırılan nesnesel konforumuzun etkisiyle acı çekmeden, mücadele etmeden mutluluk arayan milyarlarca insanın çabası ne lüzumsuz ve komik bir amaçtır.

2020 kar

Teknolojinin, aşırı ve düzensiz bilginin, popüleritenin, para artık herşeydir anlayışının bizi getirdiği son nokta bu işte.

Tatminsiz insanın doyamadığı bu yapay mutluluk yaşantıları arasında, bir doğa olayına böyle sevinmesi,beklemesi ve tadını çıkarmaya çalışması, belki de halâ insanlığın geleceği açısından bir umut ışığıdır kim bilir?

Kaybettiğimiz merhamet, yardımlaşma,halden anlama,kendi için istediğini başkası içinde isteme, huzur ve vicdan gibi uzun zamandır örselenmiş duygu ve erdemlere yeşil ışık yakıp, bir insan bayrağı açan ilk liderin arkasında durmaya hazırlanıyordur belki de insanlık.

Kar bir birikinti oluşturursa güzeldir. insanlar da bir çoğunluğu uyum içinde oluşturup, insanı yücelten değerleri sahiplenince güzeldir. Her birimiz,birimize bakınca kara sevindiğimiz gibi sevince kolay olacak herşey. Tüm kötü hasletlerin en güzel duygularla üstünün kapatılacağı bir toplumda yaşamak ümidiyle..